Tibetan
ས། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གིས་སྔར་བཀའ་སྩལ་བ་བཞིན་དུ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བསྒོམས་ཤིག །བག་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གནས་པར་བྱ་བའི་མདོ་ལས། འཕགས་པའི་གནས་པ་འདི་ལ་བག་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་བའི་མདོ་དེ་དག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་མདོ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་མདོ་ཐ་དད་ཀྱི་ནང་ནས་ཚིག་སོ་སོར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་དང་གཞན་ཡང་མདོ་མང་པོ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་རྒྱས་པར་མི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་རྩ་བའི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པས་བྱས་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཉམས་ཏེ། སྡེ་པ་ཐ་དད་ཀྱི་ལུང་ལས་ཚིག་གི་མདོ་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་ཚིག་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་བསྡུས་པའི་མདོ་དེ་དག་གི་ཚིག་གི་དོན་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཡང་ཐ་དད་དུ་འདོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་གཞན་ཡང་མ་གཏོགས་ཤིང་མི་འགལ་བ་མངལ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དགའ་བ་ཅན་དང༌། ཚེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་རྣམས་ཉེ་བར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཚོལ་བར་གྱུར་པས་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་རྒྱས་པར་བཞུགས་པར་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་ནུས། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ལས་ཐོས་པ་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་ཡང་བརྒྱའི་བར་དུ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང༌། གསུང་རབ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཐ་དད་ཀྱི་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ག་ལ་སྡུད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་ འགལ་བས་ན་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ནི་འཕགས་པ་མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། བར་མདོའི་སྲིད་པ་སྲིད་པ་བདུན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་སྟོན་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་ལས་ཀྱང༌། གནས་མ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་བུ་རམ་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀག་གོ །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི་བཟའ་ཤིང་ལོངས་སྤྱོད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་མདོ་ལེས་ནི་བདག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་བསྔགས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྤོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ
Chinese
萨。如同佛陀先前对目犍连之子所说的那样，目犍连之子，你应修习圣者之不语。不要放逸，等等。在《安住经》中说：不要对这圣者的安住放逸。等等。那些出现的经典也没有见到。诸如《大般涅槃经》等现在存在的许多经典，也从不同的经典中分别出现词句。因此，那些经典和其他许多经典，在声闻乘中，现在佛陀所说的并没有广为显现，因此应当通过认识来认识。任何根本的结集者，如大迦叶等阿罗汉所作的，都是这样衰败的：因为不同部派的律藏中，词句的经典安置是不同的缘故。那些律藏的词句的差别，结集的经典中词句的意义的结集，也因为再次不同地宣说，并且其他经典没有包括且不相违，如入胎、欢喜者、寿命终结者等名称，都接近见到。这样，结集者也在寻求，对于这样的人，怎么能相信佛陀的教言广为存在呢？听说从一个传到另一个，从一个听到的也存在到一百个之间。另外，对于大乘来说，如果是其他的经典，怎么会被不同的结集者结集呢？因为互相违背，所以结集者是不同的缘故。因为这样，究竟意义上的空性等具有无我的经典，被许多圣者恭敬的人们不接受，而中有（bardo）的七有之存在等，则被说一切有部等不接受。同样，在律藏中，住子部等的行为是禁止非时吃糖等。说一切有部的行为是吃用受用显现。那些经典的业是赞叹有我的。说一切有部的人们则舍弃。同样，有些人说无我。有些人则说有补特伽罗。
English
Sa. As the Buddha had previously said to Maudgalyayana's son, Maudgalyayana's son, you should practice the silence of the noble ones. Do not be heedless, etc. In the Sutra of Abiding, it says: Do not be heedless of this abiding of the noble ones. Etc. Those sutras that appear have not been seen either. Sutras such as the Mahaparinirvana Sutra and many other sutras that exist now also appear separately with words from different sutras. Therefore, those sutras and many other sutras, in the Hearer Vehicle, are not widely apparent as spoken by the Buddha now, so it should be known through knowing. Whatever fundamental compilers, such as the great Kashyapa and other arhats, have done, has deteriorated in this way: because in the Vinaya of different schools, the placement of the words of the sutras is different. The differences in those words of the Vinaya, the compilation of the meanings of the words in those compiled sutras, are also because they are proclaimed differently again, and other sutras that are not included and are not contradictory, such as those with names like entering the womb, joyful one, end of life, are seen closely. Thus, the compilers are also being sought, so how can one trust that the Buddha's teachings widely exist for such people? It is heard that what is heard from one transmitted to another also exists up to a hundred. Furthermore, for the Great Vehicle, if it is another scripture, how could it be compiled by different compilers? Because they contradict each other, the compilers are different. Because of this, sutras that have emptiness in the ultimate sense and are endowed with selflessness are not accepted by those who are revered by many noble ones, while the existence of the intermediate state (bardo) of seven existences, etc., is not accepted by the Sarvastivadins, etc. Similarly, in the Vinaya, the actions of the Sthavira Nikaya, etc., are prohibited from eating sugar cane at the wrong time, etc. The actions of the Sarvastivadins appear to be eating and enjoying. The karma of those sutras praises the existence of self. The Sarvastivadins abandon it. Similarly, some say there is no self. Some say there is a person.
Tibetan
་བའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་དོ། །ལ་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །ལ་ལ་ནི་འདི་བསྐལ་པའི་མཐར་གནས་པར་འདོད་དོ། །ལ་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་མིང་ཙམ་དུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མི་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྐད་ཅིག་ས་བཅུ་དྲུག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འགལ་བར་གྱུར་པས་སྡེ་པ་ཐ་དད་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པས་ན་གཙུག་ལག་ཉིད་ཀྱང་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་ཀྱིས་བསྡུས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་ཞེས་བསྟན་གྱི་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་པར་འདོད་ན་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཀླུང་ནི་རྟག་ཏུ་འབབ་པོ། །མེ་ནི་རྟག་ཏུ་འབར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མི་འགལ་ལོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་བྱམ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པས་ཡིན་གྱི། ཁྱབ་འཇུག་དང་འདྲ་བར་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་སོ། །ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་འབབ་པས་འཇུག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། བདག་དང་འདྲ་བར་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མི་འགལ་ལོ། །སངས་
Chinese
。有些认为一切有为法都是刹那生灭的。有些人认为是两个刹那。有些人认为它存在到劫末。有些人认为涅槃是实有的。有些人认为是名言安立。有些人认为有中有。另一些人不这样认为。有些人认为薄伽梵（梵文 भगवत्，bhagavat，具 भग །）的现证是一个刹那。另一些人认为是十六个刹那。这样一来，就像前面一样，由于互相矛盾，各部派的经论就变得多种多样，因此，即使是正法本身，一时也难以确定，由于各自不同的方式进行结集，所以大乘是佛陀的教言。此外，有些人认为如来与现证完全一样，除此之外别无他物，因为现证是常恒的，所以说如来是常恒的，但并非不变异。如果想特别了解，应该查阅《楞伽经》。相续的随行，对于刹那坏灭的自性，也有常恒的说法。例如，河流是常流不息的，火焰是常燃不灭的。这样，与“一切有为法皆是无常”的说法并不矛盾。所谓如来是周遍，是指智慧的所知无余周遍，并非像遍入天一样遍在于一切处。所谓具有如来藏，也是因为空性、无相、无愿等存在于一切有情的心续中，并非像内在的作者、常恒且遍一切处的补特伽罗一样。如经中所说：“一切法皆是空性、无相、无愿的自性。何为空性、无相、无愿？即是如来。”等等。取蕴的识，也是成为轮回的进入和返回之因，像大河的流水一样流淌，虽然看似进入，但实际上是以刹那的相续而进入，并非像我一样，因此与无我的法印并不相违背。佛
English
Some hold that all conditioned phenomena are momentary. Some hold that there are two moments. Some hold that it lasts until the end of the kalpa. Some hold that nirvana exists as a substance. Some hold that it is merely a name. Some hold that there is an intermediate existence. Others do not hold this. Some hold that the Bhagavan's (Sanskrit: Bhagavat) realization is a single moment. Others hold that it is sixteen moments. In this way, as before, because of contradictions, the scriptures of different schools have become diverse, so even the scriptures themselves are difficult to ascertain for a while. Because they are compiled in different ways, the Mahayana is the Buddha's teaching. Furthermore, some believe that the Tathagata is exactly like realization, and there is nothing else besides that. Because realization is permanent, it is said that the Tathagata is permanent, but not unchanging. If you want to know more specifically, you should consult the Lankavatara Sutra. The continuous following, even the nature of momentary destruction, is called permanence. For example, a river always flows, and a fire always burns. In this way, it does not contradict the statement that "all conditioned phenomena are impermanent." The so-called Tathagata is pervasive means that the knowledge of wisdom pervades without remainder, but it is not the case that it exists everywhere like Vishnu. The so-called having the essence of the Tathagata is also because emptiness, signlessness, wishlessness, etc., exist in the minds of all sentient beings, but it is not like an inner agent, a permanent and all-pervasive person. As it is said in the sutras: "All dharmas are the nature of emptiness, signlessness, and wishlessness. What is emptiness, signlessness, and wishlessness? It is the Tathagata." and so on. The consciousness of grasping is also the cause of entering and returning from samsara, flowing like the current of a great river. Although it seems to enter, it actually enters with a momentary continuum, not like a self, so it does not contradict the seal of the dharma of no-self. Buddha