Tibetan
རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་བས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འབར་བ་མཛད་པ། ཡང་གང་དག་ཏུ་གདུལ་བའི་སྐྱེ་པོའི་ཞིང་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་སྟོན་ཏེ། འགྲོ་པ་གཞན་དག་ཏུ་ཤིང་མེད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བཞེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་མཐར་ཐུག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་བསྟན་པས་འདུལ་བ་རྣམས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རམ། འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོས་མྱ་ངན་ང་མི་འདའ། །མཛད་པ་ཉིད་དང་མཚན་གྱིས་མིན། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་རྟོག་ལས། །འདས་པས་ང་ནི་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་དང་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལུང་བསྟན་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་གང་དག་གི་རིགས་ལ་དགོངས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་གང་དབང་པོ་རྣོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུས་གཞན་གྱི་དོན་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་འདོད་པས་འབྲས་བུའི་མཆོག་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་གང་དབང་པོ་རྟུལ་བ་བདག་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་གོམས་པར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་དམན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམན་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་གང་དག་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དམན་པ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་བསེ་རུ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་བསགས་ནས་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་ཕྱིར་ལོག་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་གང་དག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ན་ཡང་དམན་པའི་ཁྱད་པར་འདོད་ཅིང
Chinese
“广大之悲永不逝灭。” 也就是说，烦恼障和所知障已经断除，但考虑到所调伏的众生，以法性所获得的生，在某些地方示现燃烧。又在哪些地方没有所调伏众生的田地，就在那些地方也示现涅槃，如同其他地方没有柴薪的火焰一样。又在其他地方，随其所愿，也示现佛的事业和涅槃。但并非永远完全涅槃，因为有“必须究竟成办一切众生的界”这样的誓愿。示现涅槃也是为了让以示现涅槃来调伏的众生生起厌离。或者因为有多种涅槃。或者因为有不住于轮回和寂静的涅槃。因为有“事物之悲我不逝，事业自性名号非，知与所知之分别，超越故我入涅槃”之说，所以因为承认了断除分别念的涅槃，涅槃与寂静也并不相违。对大声闻的授记也不是不是佛的教言，而是考虑到哪些声闻的种姓而授记。哪些众生的种姓是根器敏锐的，像那样善于成办他人利益的方法，想要获得无上殊胜的果位，因为想要果位的殊胜，所以也有成为殊胜的，如同菩萨一样。哪些众生的种姓是根器迟钝的，成办自己的利益，仅仅串习了对补特伽罗的无我，因为果位的低下，所以也有获得低下的差别的，如同声闻和独觉佛一样。哪些众生的种姓在生起想要殊胜的意乐时，也获得低下的果位，比如如同独觉佛像犀牛一样行持的那些，积累了百劫的菩提资粮后，因为某些因缘而从大菩提中退转一样。哪些众生的种姓即使已经具有敏锐的根器，却想要低下的差别，并且
English
"Great compassion never passes away." That is to say, although the obscurations of affliction and the obscurations of knowledge have been eliminated, considering the beings to be tamed, in some places, with the birth obtained by the nature of Dharma, it is shown to blaze. Also, in those places where there is no field of beings to be tamed, in those places, Nirvana is also shown, like a fire without firewood in other places. Also, in other places, according to their wishes, the deeds of the Buddha and Nirvana are also shown. But it is not a complete Nirvana forever, because there is a vow that "the realm of all sentient beings must be ultimately accomplished." Showing Nirvana is also for the sake of causing those who are tamed by showing Nirvana to generate weariness. Or because there are many kinds of Nirvana. Or because there is Nirvana that does not abide in Samsara and peace. Because there is the saying, "The compassion of things I do not pass away, deeds, self-nature, and names are not, from the distinctions of knowledge and knowable, I pass into Nirvana because of transcendence," therefore, because the Nirvana of abandoning distinctions is acknowledged, Nirvana is not contradictory to peace either. The prophecy of the great Shravakas is also not not the Buddha's teaching, but it is prophesied considering the lineage of which Shravakas. Which sentient beings' lineage is sharp-witted, like that, skillful in the method of accomplishing the benefit of others, wanting to obtain the supreme and special fruit, because of wanting the supreme of the fruit, there are also those who become supreme, like Bodhisattvas. Which sentient beings' lineage is dull-witted, accomplishing their own benefit, merely familiarizing themselves with the selflessness of the person, because of the inferiority of the fruit, there are also those who obtain the inferiority of the difference, like Shravakas and Pratyekabuddhas. Which sentient beings' lineage, when generating the desire for special intention, also obtain inferior fruit, such as those who practice like rhinoceroses, accumulating the accumulation of Bodhi for hundreds of kalpas, and then retreating from the great Bodhi due to some causes. Which sentient beings' lineage, even if they already possess sharp faculties, want inferior differences, and
Tibetan
་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པར་གྱུར་པས་དང་པོར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ལ་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་བསྐལ་པ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་ནོད་པར་མཛད་དེ། དེ་དེའི་རྗེས་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་བསགས་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་སྔར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་བྱས་ནས་ཕྱིས་ཤེས་བྱའི་ སྒྲིབ་པ་སྤོང་པས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་ས་བོན་མེས་ཚིག་པ་ལ་མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བདག་ཅག་ཀྱང་ཡང་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུས་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དེས་དང་པོར་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པའི་ས་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་འདི་སྐད་དུ་ས་བདུན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པའི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་མ་ཐག་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་པ་ཟབ་མོ་དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞིན་དུ་གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བསླང་བར་མ་མཛད་ན་དེ་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དེའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ
Chinese
由于不善于方法，最初在断除烦恼时，如果看到有大菩提劫，如来就会授记。在那之后，即使断除了业和烦恼，由于法性所获得的生，积累了大菩提的殊胜资粮，就会获得殊胜的证悟。就像大声闻舍利子等一样，这些在《十法经》中已阐述。或者，先断除烦恼的障碍，之后断除所知障，通过完全清净，就会成为一切智者。如果有人说，就像种子被火烧焦后不会发芽一样，这也是不合理的。我们也不希望烦恼的生之芽再次生起。即使如此，为了断除没有烦恼的所知障，当诸佛世尊劝请时，就会精进修习。因此，首先从清净增上意乐之地开始，即使菩萨的行为看似具有烦恼，也应视为完全没有烦恼的菩萨行为。有人说，第七地既不是有烦恼的，也不是没有烦恼的，这应该这样解释：由于没有烦恼的遍行，所以不是有烦恼的；由于如来的智慧和欲求的意愿尚未圆满，所以也不是没有烦恼的。在第二个无量劫圆满的第八地，所有从修习中产生的行为，从一切方面来说，都会完全圆满。在有烦恼的行为完全圆满之后，菩萨立即会获得安住于甚深寂静的菩萨住处。就像入于灭尽定的阿罗汉一样，当安住于无生法忍时，如果诸佛世尊不劝请他，他就会立即入于涅槃。这是经中的话。无生法忍的烦恼障
English
Because of being unskilled in method, initially, when abandoning afflictions, if one sees that there is a great Bodhi kalpa, the Thus-Gone One will make a prediction. After that, even if one abandons karma and afflictions, the birth obtained by the nature of reality, accumulating the special accumulation of great Bodhi, one will attain special realization. Just like the great Shravaka Shariputra and others, these are explained in the Sutra of Ten Dharmas. Or, having first abandoned the obscuration of afflictions, and later abandoning the obscuration of knowledge, through complete purification, one will become omniscient. If someone says that just as a seed that is burned by fire will not sprout, that is also unreasonable. We also do not want the sprout of the birth of afflictions to arise again. Even so, in order to abandon the obscuration of knowledge without afflictions, when the Buddhas, the Bhagavat, urge one, one will diligently practice. Therefore, first, from the ground of pure higher intention, taking it closely, even if the conduct of a Bodhisattva seems to be afflicted, it should be regarded as the conduct of a Bodhisattva that is completely without afflictions. Someone says that the seventh ground is neither with afflictions nor without afflictions, this should be explained as follows: Because there is no pervasive activity of afflictions, it is not with afflictions; because the intention of the wisdom and desire of the Thus-Gone One is not yet complete, it is also not without afflictions. On the eighth ground, which is completely perfected by the second immeasurable kalpa, all the conduct arising from practice will be completely perfected in every way. Immediately after the conduct with afflictions is completely perfected, that Bodhisattva will attain the dwelling of a Bodhisattva, abiding in profound solitude. Just like an Arhat who has entered into cessation, when abiding in the forbearance of the unborn Dharma, if the Buddhas, the Bhagavat, do not urge him, he will immediately enter into Nirvana. This is the word of the Sutra. The obscuration of afflictions of the forbearance of the unborn Dharma