Tibetan
།འཁྲུལ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་བཅས་པའི་ཕྱིར། །དེ་རྟོགས་ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་རྣམས་ལ་ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་འདོད་པ་དེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེ་དག་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཞིག་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཐེག་པ་གཞན་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས། །ཟེར་བ་དེ་ཡི་ལན་ཡང་བཏབ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན་པའི་ལམ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བས་དེས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན་པའི་ ལམ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྒྲིབ་པ་ཡོད་བཞིན་དུ། །དགྲ་བཅོམ་མྱ་ངན་འདའ་བར་རིགས། །སྒྲིབ་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཆིང་བར་བྱེད་པ་དང། བག་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་ཙམ་སྤངས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མཆོག་འདོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྟན་པ་ལས། མ་རིག་འདི་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་འཕགས་པར་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་པས་ནི་འདུ་བྱེད་སྐྱེད། །རིང་དུ་གྱུར་པ་འཕགས་པ་ཡི། །སློབ་མ་འགོག་ལ་གནས་པ་ལ། །གང་ཚེ་ཡིད་ནི་བཞག་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་འདི་ཡི་ཉེར་ལེན་མེད། །སྲིད་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་འགོག་བྲལ་ལ་གནས་པ། །མ་རིག་པ་ཡིས་འཕགས་དེ་རྨོངས། །རྣམ་ཤེས་ཉེར་ལེན་དང་བྲལ་བ། །གྲོལ་བ་ཡིན་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད། །རྨོངས་འདི་གྲོལ་བ་ག་ལ་ཡིན། །ཡང་དག་ཏུ་ན་ཀུན་ལ་རྨོངས། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཕུག་དག་ཏུ། །འདི་ཡི་རྣམ་ཤེས་རབ་ཏུ་སྦས། །ཡང་སྲིད་འཇུག་པའང་མ་ཡིན་ལ། །མཐར་ཐུག་སངས་ཕའང་འདི་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ཉིད་དུ། །གྱུར་ན་འདི་བཟོད་མྱ་ངན་འདས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ནི། །མྱ་ངན་འདས་ཡིན་དེ་ཉིད་ནི། །སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་མངོན་པར་མཁྱེན། །དེ་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཞུགས། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་རབ་ཏུ་སྤངས་ཏེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་གྲོལ་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་འདིར་ཟད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་ཅན་སྤངས་པ། །དེ་ནི་གྲོལ་འགྱུར་སངས་རྒྱས་བཞིན། །དེ་ནི་མི་བདེན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་དང་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་གིས་ནི་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པ་སྤོང་བར་མི་སྲིད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དང༌། དེའི་ཐར་པ་ན་འདྲ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་འདི་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལམ་བསྒོམ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་
Chinese
因有错乱分别故，彼悟如何是彼性？于苦法智忍与，于苦法智与，于苦随法智忍与，于苦随法智与，如是于集与，灭与，道等法与，随法智忍与，智名为心之刹那十六究竟故，知蕴不生与，知烦恼尽生起，世尊所说者，谓知尽与不生之菩提，如是他人所许，以不随顺故，为遮遣故说，彼等非如实胜义谛。何有理耶？以具有分别故，如具有错乱之识。此乃谓尽与不生之识，以与错乱识相同故，且以缘于颠倒故，何为圆满了知与理相应耶？他乘即是因，如是说者彼之答亦已作。声闻之乘中所说之道，非为正等觉之因，以离修习故，彼不能断所知障故，如于独觉乘中所说之道，如是连结之。如何障覆仍有故，阿罗汉能入灭耶？障覆亦有二，谓烦恼障与，所知障。烦恼障亦有二，谓系缚与，习气之体性。又所知障唯是系缚之自性。如是声闻与独觉等，仅断烦恼之系缚，然亦非烦恼之习气，亦非二种所知障之体性，是故阿罗汉非名为入灭，以有障覆故，如入流等。是故声闻与独觉等亦应清净习气之垢染，且圆满菩提之分而成为佛，此乃成立。
English
Because of having mistaken conceptualizations, how can that realization be that very nature? The forbearance of knowing the Dharma in suffering and, knowing the Dharma in suffering and, the forbearance of knowing accordingly in suffering and, knowing accordingly in suffering and, likewise in the origin and, cessation and, paths, the forbearance of Dharma and, knowing accordingly and, knowing, which are called the sixteen moments of mind, having reached the end, knowing that aggregates do not arise and, knowing that afflictions are exhausted arises, what was taught by the Blessed One is said by others to be the enlightenment of knowing exhaustion and non-arising, because it is not in accordance with that, it is said for the sake of refuting it. Those are not the ultimate truth as it is. What is the reason? Because it possesses conceptualization, like a consciousness possessing error. This means that those cognitions of exhaustion and non-arising are similar to erroneous cognitions, and because they focus on what is inverted, what perfect knowledge is in accordance with reason? Another vehicle is the cause, the answer to that statement has also been given. The path taught in the Hearer's Vehicle is not the cause of perfect and complete enlightenment, because it is devoid of cultivation, it cannot eliminate the obscurations of knowledge, like the path taught in the Solitary Realizer's Vehicle, thus it is connected. How can an Arhat enter Nirvana while still having obscurations? Obscurations are also of two types, namely, afflictive obscurations and, obscurations of knowledge. Afflictive obscurations are also of two types, namely, binding and, the nature of habitual tendencies. Furthermore, obscurations of knowledge are only the nature of binding. Thus, Hearers and Solitary Realizers only abandon the binding of afflictions, but not the habitual tendencies of afflictions, nor the nature of both obscurations of knowledge, therefore an Arhat is not called entering Nirvana, because there are obscurations, like Stream-enterers and so on. Therefore, Hearers and Solitary Realizers should also purify the stains of habitual tendencies, and having perfected the aspects of enlightenment, they will become Buddhas, this is established. However, even
Chinese
不了解也分为两种，即烦恼性的和非烦恼性的。其中，烦恼性的就是执著于我的我慢，以及总是愚昧和贪著于我等。非烦恼性的则是习气的自性。正如至尊所喜悦的，在开示佛陀的事业时说：无明此为二种，世间者知为圣，世间者生起诸行，长久者为圣者之，弟子安住于止灭者，何时心意若安住，彼时此之近取无，入于有中亦不转，彼乃安住于离灭，以无明故圣者亦愚，识与近取相分离，说为解脱是为作，此愚解脱于何处耶，真实而言于一切愚，于法之生处深处，此之识被极隐藏，再入有中亦非有，究竟成佛亦非此，成佛法身之自性，若成此忍即涅槃，成佛法身此即是，涅槃是也即彼者，唯有佛陀方能现证，是故加持后而入。如是宣说。其中，烦恼性的不了解，是圣者声闻们彻底断除剩余的，因为他们证悟了补特伽罗无我。非烦恼性的，即使存在，也不会障碍解脱，因此在这里会获得尽智和无生智。断除无明烦恼者，彼如佛陀得解脱，彼非真实无有故，于真及化身佛陀，自成菩提心之时起，彼佛薄伽梵以随顺声之方式生起，以证悟无生法忍而断除烦恼性的不了解。主要的法身和化身等，不可能断除烦恼性的不了解，因此与佛陀及其解脱相似是不合理的。此外，在此大乘宗派中，世俗谛方面，薄伽梵开示了修道和现观，但胜义谛方面则不然。
English
Ignorance is also of two kinds: afflicted and non-afflicted. Among these, the afflicted one is the pride of self-attachment, and always being ignorant and attached to self, etc. The non-afflicted one is the nature of habit. As the Supreme One rejoices, in showing the deeds of the Buddha, it is said: This ignorance is of two kinds, The worldly know it as noble, The worldly generate actions, The long-lasting is of the noble, The disciple who abides in cessation, When the mind is placed, At that time there is no clinging to this, Entering into existence will not change, That is abiding in freedom from cessation, The noble one is deluded by ignorance, Consciousness is separated from clinging, It is said to be liberation, Where is this delusion liberated? In truth, it is delusion in everything, In the depths of the source of Dharma, This consciousness is deeply hidden, Re-entering existence is also not, Ultimate Buddhahood is also not this, Becoming the very nature of the Dharmakaya of the Buddha, If this forbearance becomes Nirvana, This Dharmakaya of the Buddha is, Nirvana is that very one, Only the Buddha can directly realize it, Therefore, enter after being blessed. As it is taught. Among these, the afflicted ignorance is completely abandoned without remainder by the noble Hearers, because they realize the selflessness of the person. The non-afflicted one, even if it exists, does not obstruct liberation, therefore here one will obtain the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising. One who has abandoned afflicted ignorance, He will be liberated like the Buddha, Because that is not true and does not exist, In the true and emanation Buddhas, From the very moment of becoming a Bodhisattva, That Buddha, the Blessed One, arises in accordance with the way of sound, Having realized the forbearance of the unborn Dharma, he has abandoned the afflicted ignorance. The main Dharmakaya and Nirmanakaya, etc., cannot abandon the afflicted ignorance, therefore it is unreasonable to be similar to the Buddha and his liberation. Furthermore, in this Mahayana tradition, in the conventional truth, the Blessed One teaches the path of meditation and realization, but not in the ultimate truth.