Tibetan
ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ལན། སྟོན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བློ། །བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པར་འདོད། །ཡུལ་ཅན་གྱི་ནི་བློ་མིན་ཕྱིར། །གང་ཟག་བདག་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པས་གང་ཟག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པས་ཀྱང་ཆོས་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མེད་ན་གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉམས་པར་གྱུར། དེ་ལྟ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་འདིས་ནི་སྔར་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བ་ན་ཡང་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་ལས་བྱུང་སོགས་བློ་དག་ནི། །འབྱུང་བ་གལ་ཏེ་འགོག་བྱེད་ན། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་རྣམས་ལ། དག་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་ནི་དབུ་མ་པས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལོ་བཞི་བཅུར་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། བདག་ཅག་གི་ལྟ་བ་ལས་མེད་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་ལ་གཞན་དག་གིས་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྐྱོན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བློའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་པར་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དེ་འདིར་རིགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཀུན་དུ་མ་གྲུབ་པས། །བློ་གང་གང་གི་རྗེས་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རྟོག་མེད་སྔོན་བྱང་ཆུབ། །ཤེས་བྱ་དེ་ཉིད་མ་ལོག་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ ཅན་གྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བདག་གིས་སྔར་བསྒྲུབས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རང་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ཤེས་བྱ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། གང་ཉིད་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་བློ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ག་ལ་ཡོད། དེ་ཡི་ངོ་བོ་རྣམ་རྟོག་སོགས། །བྲལ་བའི་བློས་ནི་མངོན་འདོད་པས། །དེ་ཡི་རྟེན་ནི་འགོག་བྱེད་ན། །གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་རབ་སྒྲུབ་བྱེད། །གང་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ན་དེའི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྟེན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འོག་མིན་ན་བཞུགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཞི་ཉིད་སོགས་བསྟན་པ། །རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །དག་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང༌། དབུལ་བ་དང༌། ནད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་གསུང་རབ་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱིས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ལམ་འདི་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ཀྱི། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་ པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོང་བ་མེད་པ་རྟོག་མེད་པ། །བརྗོད་པ་མེད་པ་བྱེད་མེད་པ། །འཚོ་བ་མེད་པ་རྩོམ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་དགའ་མེད་གནས་མེད་པ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དག་གི་སེམས་དག་ནི་ཉམས་ཤིང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །གནས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། རྩོལ་བ་རྣམས་རེ་རེ་ལའམ། འདུས་པར་གྱུར་པ་ལའམ། ཡི་གེ་སོ་སོ་ཡང་དག་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས་ངག་བརྗོད་པ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་གོ །ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློའི་ཚོགས་དག་བདག་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པར་སེམས་པ་ནི་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་
Chinese
對於「諾」這個詞的回答是：導師的無分別智，意欲緣於無我。因為它不是有境之智，就像補特伽羅無我一樣。如是說。世尊完全了知補特伽羅無我，因此對補特伽羅的遍計不生起，同樣，完全了知法無我，因此對法也不會生起遍計。如果除了法和補特伽羅之外，沒有其他任何事物，那麼對什麼進行遍計呢？因此，無分別將會消失。如果是這樣，那麼這個能成立的詞語，會損害先前所說的能成立者，因為它也進入了與之相違之處。從瑜伽生等清淨之智，如果阻止生起，那麼說清淨的出世間智慧，也是中觀派所認可的。因為世尊四十年說法等事業，以及佛陀的一切事業，我們從自己的觀點出發進行分別，其他宗派阻止從瑜伽生起的智慧等生起，這是不合理的，因為這是對非過失的妄加罪名。或者，如果從出世間智慧的角度出發，建立有分別，這是不合理的，因為我應該用正理來建立，這裡的正理是這樣的：因為所知在一切處皆未成立，所以任何隨之生起的智慧，都是無分別的現觀菩提，因為如實了知了未成立自性的所知。它的成立就像剎那、幻術和夢境一樣。
English
The answer to the term "No" is: The teacher's non-conceptual wisdom intends to focus on selflessness. Because it is not a wisdom with an object, just like the selflessness of a person. Thus it is said. The Blessed One fully knows the selflessness of a person, therefore the conceptualization of a person does not arise. Similarly, fully knowing the selflessness of phenomena, conceptualization will not arise for phenomena either. If there is nothing else other than phenomena and persons, then what is there to conceptualize? Therefore, non-conceptualization will disappear. If that is the case, then this word that establishes will harm the establisher previously spoken, because it also enters into contradiction with it. The pure wisdom arising from yoga, etc., if it prevents arising, then the pure, worldly wisdom is also what the Madhyamikas acknowledge as arising. Because the activities of the Blessed One, such as teaching the Dharma for forty years, and all the activities of the Buddha, we analyze from our own point of view, it is unreasonable for other schools to prevent the arising of wisdom arising from yoga, etc., because it is falsely accusing what is not a fault. Or, if from the perspective of transcendental wisdom, establishing with conceptualization, that is unreasonable, because I should establish it with reason, and here the reason is this: Because the knowable is not established everywhere, therefore any wisdom that arises following it is the non-conceptual, manifest enlightenment, because it realizes the suchness of the knowable of unestablished nature without error. Its establishment is like a moment, illusion, and dream.
Chinese
既已出去，怎会不返回？它的自性是分别等，以离却分别的智慧现前欲求，它的所依是能遮止者，那就能很好地成立。如果说，无有分别而现前菩提者，当他 निश्चित(nges par，确定)地了知自之事物和他之事物时，远离随后的忆念分别，具有现量之相，就被认为是导师。如果有人极力主张说，它不是具有释迦牟尼名号之化身的所依，那么这就是对已成立之事的再成立，因为它是以下界（འོག་མིན་，og min）中所住之圆满受用身的所依之故。如果那样，那么宣说寂静、空性、无二等等又是如何呢？应当说，那是寂静等之显示，是诸证悟者所安立的。清净和自性光明，以及贫乏和使疾病平息等等的显示，就像如意宝一样，是用自己的分别念结合起来的。又如果说，经由圣典中广为人知的真实见等道，显示能获得圆满正等觉，这是真实的，以不执著的方式串习此道，就能获得圆满正等觉，但不是以对事物之实有执著。那么，不执著的修习是什么呢？不见无分别，不言无作为，无活无造作，如是无喜亦无住。一切法自性皆无成，因此不见即是真实见。过去和未来的心，因为已灭且未生，现在生起者也无有住，因此无分别即是真实思。处所和作为及勤作等，无论是各别或聚集，或个别字母，皆不真实显现，因此无语即是真实语。身体和诸根以及识蕴等皆是无我，并且思及行善业，也是才生起就坏灭，因此不应执取业。
English
How can one not return after going forth? Its nature is discrimination, etc. With a mind free from discrimination, one desires to manifest it. If its basis is that which prevents, then its establishment is well established. If one says that which is manifestly enlightened without any discrimination, when it निश्चित(nges par，certainly) knows its own objects and the objects of others, then that which is free from subsequent recollection and discrimination, possessing the characteristic of direct perception, is considered to be the teacher. If one strongly asserts that it is not the basis of the emanation body possessing the name Shakyamuni, then that is establishing what is already established, because it is based on the complete enjoyment body residing in Akanishta. If that is the case, then how does it teach peace, emptiness, non-duality, etc.? It should be said that the teaching of peace, etc., is attributed by those who have realized it. The teaching of purity and self-luminous nature, as well as poverty and the pacification of diseases, etc., is like a wish-fulfilling jewel, combined with one's own discrimination. Furthermore, if it is said that the path of true view, etc., which is widely known in the scriptures, shows that perfect and complete enlightenment can be attained, it is true that by familiarizing oneself with this path in a non-grasping manner, perfect and complete enlightenment can be attained, but not by clinging to the reality of things. What is non-grasping meditation? No seeing, no thinking, no speaking, no doing, no living, no creating, likewise no joy, no dwelling. Since all phenomena are without self-nature, not seeing is the true view. The minds of the past and future are extinguished and unborn, and even the present arising has no abiding, therefore non-thinking is the true thought. Places, actions, and efforts, whether individual or collective, or individual letters, do not appear truly, therefore no speech is the true speech. The body, senses, and aggregates of consciousness are selfless, and thinking of doing virtuous deeds is destroyed as soon as it arises, therefore one should not grasp karma.
Tibetan
དོན་དམ་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཟང་ཟིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཕེལ་བར་བྱས་བའི་ལུས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང༌། བགོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་དབུ་བའི་གོང་བུ་དང༌། ཆུ་ངུར་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་གང་གིས་གང་ཞིག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེས་ཕུང་པོ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་ཉིད་ན་འཚོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བའོ། །ལུས་ནི་རྩྭ་དང༌། ཤིང་དང་འདྲ་བར་བེམས་པོ་སེམས་པ་མེད་པ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བས་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་བརྩམས་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཡང་དག་པའི་རྩོམ་པ་མེད་ན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །དོན་དམ་པར་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་དེའི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ལ་རྗེས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མེད་པས་ཅི་ཞིག་དྲན་ནས་དྲན་ ཞེས་བྱ། འོན་ཀྱང་མི་བརྗེད་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ཞེས་གདགས་སོ། །སེམས་འདས་པ་ནི་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་འགག་པ་ཉིད་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མཉམ་པར་གནས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བས་སེམས་གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་འདོགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ན། དེ་ཚེ་ལམ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཕྱིར་བདག །གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡང་ཡིན། །བསྒོམ་ཉིད་ལ་ཡང་བརྟག་པར་བྱ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དག་ཁས་མི་ལེན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་འདི་དག་ངེས་པར་བཟུང་ནས་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གང་ལ་མ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་ནི་འདིར་རིགས་པས་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལམ་དེ་དང་ལྡན་ན་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན། ཇི་ལྟར་ན་འདི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་
Chinese
究竟上不生起，所以无所作为是正确的业的边际。从无始以来串习的杂染增盛，身体的饮食和穿戴等滋养身体，如同毛发的结、水泡、阳焰、水树的树干和幻术一般，什么对什么有利益呢？这样对蕴聚合完全假立，实际上没有生存就是正确的生存。身体如同草和树木一般，是无情、无心、无作的，心也如同幻术一般，所以它们真实造作也是刹那的，这样在胜义谛中没有正确的造作，但在世俗谛中显现于善法就是正确的精进，这是世俗谛的说法。究竟上，诸根的识并不经历任何事物，因此从它之后产生的意识又将考察什么呢？因为没有可以考察的经历，又忆念什么而称为忆念呢？然而，不忘失本身在名言中被安立为正确的忆念。已逝的意识是已灭的，未来的意识是未生的，现在发生的意识也正趋向于灭尽，因此意识连一刹那的平等安住也是不存在的。所缘也以同样的次第不会成为所缘，因此意识无有安住本身在名言中被称作正确的禅定。当菩萨对此极度串习时，那时道路就是它本身。 为了佛陀菩提我， 是已成就又再成就的过失。 对于修习本身也应当观察。 认为通过正确的见解等道就能获得菩提，这是已成就又再成就，因为其他人不承认本身就是正确的见解等，这些道必须执持，并且应当由我来说明，对于那些没有串习的，在这里是不应该用理智去观察的。如果与道相应，就是与理智相应的修习吗？或者不是？如何才能使它与理智相应呢？当
English
Ultimately, not arising, so non-action is the limit of correct action. From beginningless time, the defilements that have been habituated increase, and the body's food and clothing, etc., nourish the body, like a knot of hair, a water bubble, a mirage, the trunk of a water tree, and an illusion. What benefits what? Thus, the aggregates are completely imputed, but in reality, not living is correct living. The body is like grass and trees, it is inanimate, without mind, and without action, and the mind is like an illusion, so their real creation is also momentary. Thus, in the ultimate truth, there is no correct creation, but in the conventional truth, appearing in virtuous Dharma is correct diligence, this is the saying of the conventional truth. Ultimately, the consciousnesses of the senses do not experience anything, so what will the mental consciousness that arises after it examine? Because there is no experience to examine, what will be remembered and called remembrance? However, non-forgetfulness itself is established as correct mindfulness in name. The past consciousness is what has perished, the future consciousness is unborn, and the present consciousness is also tending towards extinction, so there is no such thing as consciousness remaining equally for even a moment. The object of focus also does not become an object of focus in the same order, so the absence of the mind dwelling is called correct samadhi in name. When the Bodhisattva is extremely habituated to this, then the path is itself. For the Buddha's Bodhi I, It is the fault of accomplishing what is already accomplished. One should also examine the practice itself. Thinking that one can attain Bodhi through the path of correct view, etc., is accomplishing what is already accomplished, because others do not acknowledge that the correct view, etc., are the path itself, these paths must be held, and should be explained by me, for those who have not habituated, it is not appropriate to examine with reason here. If it is in accordance with the path, is it a practice in accordance with reason? Or not? How can it be made to accord with reason? When