Tibetan
ཡི་སྒོ་ནས་གཞན་བརྗོད་ན། །དེ་ནི་བརྗོད་བྱའི་ཉིད་སོགས་ཉམས། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ན། །དེས་ན་བརྗོད་མེད་ཉིད་མི་རིགས། །དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཡི། །ཚུལ་གྱིས་སྨྲ་བ་མི་རིགས་སོ། །དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། །མངོན་བརྗོད་བདག་ཉིད་སྟོང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་ཉིད། །གང་ཕྱིར་མངོན་བརྗོད་ལྡན་དངོས་ནི། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཉིད། །ཅེས་བྱ་ལ་སོགས་གང་སྨྲས་དང༌། །གཞན་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲས་པ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་དཔེ་མེད་ཅིང༌། །གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཞན་དབང་ངོ་བོ་ཉིད། །སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། །ཡོད་པར་གྱུར་ལས་མ་སྐྱེས་ན། །སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་འགལ་སྒྲུབ་ཡིན། །རྐྱེན་རྣམས་ལས་ནི་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་སྐྱེ་མེད་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །དོན་དམ་དུ་ན་དངོས་ཉིད་ལས། །དེ་ཡི་སྐྱེ་བ་དགག་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་ཉིད་མིན་ཕྱིར། །དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་བློ་དང་སྒྲ། །སྣ་ཚོགས་རང་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། །འགྱུར་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་མེད། །མིང་ནི་གང་དང་གང་དག་གིས། །ཆོས་རྣམས་ གང་དང་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་རྐྱེན་འབྱུང་ངོ་བོ་ཡིས། །གཞན་གྱི་དབང་ལས་སྐྱེ་འདོད་ན། །རྒྱུ་བཞིན་ཡང་དག་ཉིད་མིན་པས། །འདོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །གཞན་གྱི་དབང་ཡང་གཟུང་མེད་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་འདོད། །དོན་དམ་དུ་ནི་སྐྱེས་པ་ལ། །ལོག་པར་སྣང་བ་མི་རིགས་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར། །དེར་སྣང་བདག་ཉིད་ཡོད་གྱུར་ན། །ཇི་ལྟར་བ་དེར་ཡོད་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་བཞིན། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་དང༌། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའང༌། །ཡོད་པ་ཉིད་ལས་མ་སྐྱེས་དང༌། །རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །གདགས་པ་སྐྱོན་ཆགས་ཉིད་མེད་དེ། །རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་མཚུངས་ཕྱིར་རོ། །སྤང་དང་སྤོང་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་ཤེས་སོགས་ཡོད་གང་གིར་འདོད། །དེ་ནི་གང་ཕྱིར་རྫས་མེད་ཀྱང༌། །རྣམ་རྟོག་བྲལ་བས་ཐར་པར་འགྱུར། །རྫས་ཡོད་ཉིད་ནའང་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར། །འདི་ལས་བཞིན་དུ་བརྟག་མི་འདོད། །དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན། །གདགས་པའང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བས། །དེ་ནི་མེད་པར་ལྟ་བ་དག །མི་གླེང་བསྟན་པར་བྱ་མིན་དང༌། །རང་ཡང་ངན་སོང་གཞོལ་བ་དང༌། །གཞན་
Chinese
如果通过“是”来表达其他，那么所表达的自性等就会丧失。如果那是其他的自性，那么说不可表达是不合理的。因此，以瑜伽行派的方式来说是不合理的。诸法无自性，因为显现的自性是空性的缘故。正因为如此，它是无生的，是未生和不灭的自性。因为凡是具有显现表达的事物，都不像所说的那样存在。因此，诸法是无实有的自性。凡是所说的“是”等等，以及所说的存在于他者支配之下，都是在世俗谛中成立的。如果胜义谛是无例的，那么就会变成理由相违。如果他者支配的自性，生是无自性的，如果不是从已有的事物中产生，那么生灭等等就是相违的成立。凡是从诸缘中产生的，都被能仁说为是无生的。这是为了在胜义谛中遮止从实有中产生。因为诸法不是真实存在的，所以这些世俗的智慧和声音，在各种自相共相的行境中转变是没有矛盾的。用什么名称来表达诸法，在那里它不是存在的，那就是诸法的法性。如果想通过缘起之自性，从他者的支配下产生，就像因一样不是真实存在的，因此是成办所希望的。他者的支配也是不可执取的，想要自性上不生。因为在胜义谛中，对于已生的事物，不应有颠倒显现。如果像显现的那样，在那里显现的自性是存在的，因为如其所是地存在，诸法就像幻术一样。未生和不灭，以及无实有和无自性，以及不是从已有的事物中产生，以及不是实有存在的缘故，安立没有过失，因为在唯识中是相同的缘故。因为有舍弃和舍弃者，想要完全了知等等存在于何处？那是因为即使没有实物，也能通过远离分别而解脱。即使是实有存在，也是无生的缘故，不应像这样从此进行观察。如果诸法是无自性的，那么安立也不会存在，因此不应谈论或宣说那是无有的见解，自己也会堕入恶趣，以及他人。
English
If one expresses something else through "is," then the expressed self-nature, etc., will be lost. If that is the nature of another, then it is unreasonable to say it is inexpressible. Therefore, it is unreasonable to speak in the manner of the Yogacara school. Things are without self-nature because the nature of appearance is empty. Precisely because of this, it is unborn, and is the nature of unarisen and unceasing. Because whatever has manifest expression does not exist as it is said. Therefore, all phenomena are without reality. Whatever is said, such as "is," and what is said to exist under the power of another, are established in conventional truth. If ultimate truth is without example, then it becomes a contradictory reason. If the self-nature of dependence is that birth is without self-nature, and if it does not arise from what already exists, then arising and ceasing, etc., are contradictory establishments. Whatever arises from conditions is said by the Sugata to be unborn. This is to negate arising from reality in ultimate truth. Because phenomena are not truly existent, there is no contradiction in these conventional wisdoms and sounds transforming into various objects of self and common characteristics. By whatever name phenomena are expressed, it is not present there; that is the nature of phenomena. If one wishes to arise from the power of another through the nature of dependent arising, like a cause that is not truly existent, then it accomplishes what is desired. Dependence is also ungraspable, wishing to be unborn in its own nature. Because in ultimate truth, there should be no inverted appearance for what has arisen. If, as it appears, the nature of appearance exists there, because it exists as it is, phenomena are like illusions. Unborn and unceasing, as well as unreal and without self-nature, and not arising from what already exists, and not being substantially existent, therefore, there is no fault in imputation, because it is the same in Mind-Only. Because there are abandonment and the abandoner, where does one wish to have complete knowledge, etc.? That is because even without substance, one can be liberated by being free from conceptualization. Even if it is substantially existent, it is unborn, so one should not examine it in this way. If phenomena are without self-nature, then imputation will not exist either, so one should not speak or proclaim that it is a view of non-existence, and one will also fall into the lower realms, as well as others.
Tibetan
ཡང་ཕུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེ་སྡང་ཤ་རུལ་སྒྲེགས་པ་འདི། །ང་རྒྱལ་མ་ཞུ་སྟོན་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་བཞིན་འདོད་དེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །བྱིས་པ་རྨོངས་པའི་རྒྱུ་ཕྱིར་དང༌། །མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དངོས་པོ་ནི། །མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་མི་རིགས། །རྣམ་རྟོག་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །གོ་སྐབས་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་པ་བརྗོད་མེད་ཉིད་མི་རིགས། །དགག་པ་གོང་དུ་བསྟན་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཉིད་ཡིན་གྱུར་ནའང༌། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་ནོར། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་གཞན་མེད་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་མཐོང་འདོད་ན། །བུམ་པའང་བུམ་པ་གཞན་མེད་པས། །ཅི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མཐོང་མི་འདོད། །ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་སྐྱོན་སྤ་ཕྱིར་གྱི། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་བྱང་མི་འགྱུར། །གསེར་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི། ། རྗེས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་རྟག་ཏུ་རྣམ་དག་སྟེ། །མིག་ནི་དག་དང་མ་དག་པས། །དྲི་བཅས་དྲི་མེད་མཁའ་འདོད་དང༌། །ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །མ་དག་ལ་སོགས་བློ་འཁྲུལ་ཏེ། །བྱེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ལས་ཀྱི་མིན། །དེ་ལ་དམིགས་པ་དག་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་དམིགས་བྱར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་ཡིན་ན། །སྐྱོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་རྣམ་མི་རྟོག །དེ་བློར་མི་འདོད་འཇིག་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྲིད་ཤེས་པ་དམིགས་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་ཤེས་བྱའི་རྗེས་འཇུག་ཉིད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཅིག་ཅར་མིན། །ཤེས་པ་རང་ལ་འཇུག་པ་ནི། །མེད་ཕྱིར་རལ་གྲིའི་སོ་བཞིན་དང༌། །རང་རིག་འགོག་པར་བྱེད་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་འཕགས་བློའི་གཟུང༌། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་མེད་ཉིད། །སྔར་བཞིན་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་མེད་རྫས་སུ་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་པའི་དངོས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་དོན་དམ་ཉིད་ཡིན་ན། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་མཐའ་ལས། །གྲོལ་བ་ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཡོད་མིན་དེ་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར། །མེད་མིན་དེ་ཡོད་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས་སྤངས་པས། །དེ་འདོད་དེ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད། །སྟོན་པ་དམིགས་མེད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་མཉམ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཉིད་རང་སྣང་ཐ་དད་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་བློ། །ནུས་པ་མ་བཞག་ག་ལས་འབྱུང༌། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སྣང་བའི་བློ། །ནུས་པ་མ་བཞག་མི་རིགས་བཞིན། །རང་ཚུལ་སྦེད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །དེ
Chinese
又再加以驳斥。嗔恨如腐肉呕吐，是慢心未消的显现。诸法如幻，因其自性本空，是孩童愚昧之因，是从未生中产生。无分别之事物，与虚空相同不合理，因其能充分开启各种分别念的认知机会。所生之法不可言说不合理，因已于前述已作遮破。纵然是不可言说，于世俗谛中，此即是彼是错谬的。于彼而言，此即是彼无有他者之故。若欲见此即是彼，瓶亦无异于瓶，为何不欲见此即是彼？你为了掩饰自宗的过失，那并不能使烦恼得以清净，因为黄金等是随顺各种因缘而转变的缘故。虚空恒时清净，然因眼根清净与否，而认为虚空有垢与无垢，诸法之法性亦是如此。不清净等是心的错乱，是能作之法而非业，于彼之对境并不清净，彼亦不应作为对境。若彼以实有存在，过失亦如前述一般。超越世间是无分别，不应于心识中希求，因其会坏灭之故。只要有识存在，就有对境存在，只要有对境存在，就是随顺所知境。一切智不是同时生起，识若作用于自身，是不可能的，如同剑刃一般，并且会遮止自证。无分别圣智所缘境，于一切行相皆不可言说，如前一般，遮止生，因无生非以实有存在之故。有与无之实性，若其自性是胜义谛，如何能使你从增益和损减的边见中解脱？非有，因此是无生。非无，因此非有。舍弃有与无二者，因此是胜义，因此是无二。导师不缘于无，不会改变，因缘于真如之故。菩提平等性不会改变，因其自显现为各别之故。缘于真如之识，若不保留能力，如何能生起？如同虚空之花显现的识，不保留能力是不合理的。你隐藏自己的宗
English
Furthermore, it is refuted again. Anger is like vomiting rotten flesh, it is a manifestation of unsubdued pride. All phenomena are like illusions, because their self-nature is empty, it is the cause of children's ignorance, and it arises from the unoriginated. Non-conceptual things, being the same as space, are unreasonable, because they can fully open up opportunities for various conceptual cognitions. The born phenomena are inexpressible, which is unreasonable, because it has already been refuted in the foregoing. Even if it is inexpressible, in the conventional truth, this is that is a mistake. For that, this is that is without otherness. If you want to see this is that, the vase is also no different from the vase, why don't you want to see this is that? You are trying to hide the faults of your own system, but that cannot purify afflictions, because gold and so on change according to various conditions. Space is always pure, but because the eye faculty is pure or impure, it is considered that space is tainted and untainted, and the Dharma-nature of all phenomena is also the same. Impurity and so on are mental confusion, which is the Dharma of action and not karma, and the object of that is not pure, and that should not be taken as an object. If that exists as real, the fault will be the same as before. Transcending the world is non-conceptual, and should not be sought in consciousness, because it will be destroyed. As long as there is consciousness, there is an object, and as long as there is an object, it follows the knowable. Omniscience does not arise simultaneously, and it is impossible for consciousness to act on itself, like the edge of a sword, and it will prevent self-awareness. The object of non-conceptual wisdom is inexpressible in all aspects, as before, preventing birth, because the unborn does not exist as real. The reality of existence and non-existence, if its self-nature is the ultimate truth, how can it free you from the extremes of addition and subtraction? Non-existence, therefore it is unborn. Non-non-existence, therefore it is non-existence. Abandoning both existence and non-existence, therefore it is the ultimate, therefore it is non-dual. The teacher does not rely on nothingness, and will not change, because it relies on Suchness. Bodhi equality will not change, because it manifests itself as distinct. The consciousness that relies on Suchness, if it does not retain its ability, how can it arise? Like the consciousness of the appearance of a flower in the sky, it is unreasonable not to retain its ability. You hide your own system