Tibetan
དབུ་མའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། དབུ་མའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་དྷྱཱ་མ་ཀ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དབུ་མའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་དེ་ཉིད་རབ་བརྟག་མིན། །རྣམ་ཤེས་བྱ་མིན་གཞི་མ་ཡིན། །མཚོན་མིན་བརྟག་མིན་རིག་བྱ་མིན། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་ཅིང་བདེ་བ་དང༌། །རྣམ་བརྟག་མ་ཡིན་སྣང་བ་མེད། །མཚན་མ་མེད་ཅིང་གསལ་བྱེད་མེད། །གཉིས་མིན་གཉིས་མེད་མ་ཡིན་དང༌། །ཞི་དང་བློ་འཇུག་སྤངས་པ་དང༌། །ཡི་གེ་མེད་པ་ཡི་གེ་ཡིས། །ཐུགས་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་མཛད་པ། །སྟོན་པ་མ་ནོར་ཉིད་གསུང་བ། །དེ་ལ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བློས་བྱས་རྣམས། །དེ་ཉིད་བདུད་རྩིར་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །ནུས་པས་ཅུང་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མི་གཏོང་དང༌། །ཐུབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡང་དག་བརྟན། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཚོལ་བ་ནི། །དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བྱམས་པ་དང་ནི་སྙིང་རྗེ་དང༌། །ཤེས་པ་ཆེན་པོས་ བརྒྱན་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་ས་བོན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་དེ་མི་གཏང༌། །བློ་ལྡན་སྙིང་སྟོབས་ཆེ་བ་དང༌། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་ཅིང༌། །ཡང་དག་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང༌། །མཐུ་དང་ལྡན་ཞིང་མཁས་པས་ནི། །ཤེས་རབ་སྣང་བ་མེད་པ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་བལྟ་བྱས་ནས། །འཁོར་བ་མི་གཙང་ས་འོག་ནས། །བདག་ཉིད་བརྒལ་བས་བསྒྲལ་བར་རིགས། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་མཚོན་རྣོན་གྱིས། །འཆིང་བ་ཀུན་བཅད་གྲོལ་གྱུར་པ། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ལྡན་པ་ཡིས། །གང་ཕྱིར་མགོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་བ། །འཁོར་བའི་བརྩོན་ར་མི་བཟད་པར། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས། །བག་མེད་པ་ཡི་ཆང་འཐུངས་ནས། །གཏི་མུག་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་དང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་གྱིས། །དགེ་ཚོགས་མ་ལུས་བརྐུས་པ་དག །གལ་ཏེ་གྲོལ་བར་མི་བྱེད་ན། །མཐུ་ལྡན་མཐུ་ནི་ཅི་ལ་ཕན། །གང་ཞིག་ལག་པའི་མཐུས་བསྒྲུབས་པ། །འདོད་པས་བསྐྱེད་པའི་བདེ་ཆུང་ཡང༌། །གཅིག་པུ་གདུ་བས་ཟ་བྱེད་པ། །དེ་ཡང་མཁས་པས་ སྨད་འགྱུར་ན། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་དང་དབང་པོ་དང༌། །ཚངས་པ་ལ་ཡང་རབ་བཀོད་པ། །སྲེད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དང༌། །ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐུན་མོང་བ། །ལེན་དང་ཟད་དང་མཐར་ཐུག་དང༌། །སྡུག་ལ་སོགས་པས་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་ཞི་བྱེད་པའི། །དེ་ཉིད་དོན་རྟོགས་བདུད་རྩི་ཅི། །གཞན་ཡང་སྔོན་ཆད་ཉོན་མོངས་པའི། །གདོན་གྱིས་བརླམས་པ་བདག་གིས་ནི། །རྨ་ལ་འགྱུར་བྱེད་འདེབས་པ་བཞིན། །སྡུག་བསྔལ་ནད་པ་གང་སྡུག་བྱས། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་གང་དག་གིས། །བྱམས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཕན་པ་བྱས། །དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་གདགས་པ། །མྱ་ངན་བཟླ་ལས་གཞན་ཅི་ཡོད། །གཞན་དོན་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དགའ་བས་སེམས་དགའ་མཁས་པ་དག །རལ་གྲི་རབ་ཏུ་འབར་འདྲ་བའི། །སྲིད་པ་དག་གིས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་མི་བྱེད་པས། །ངན་འགྲོའི་སྒོ་ཀུན་བཅད་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་གོམས་བྱས་པས། །ཉོན་མོངས་འཇུག་པ་བཅོམ་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ཡིས། །འགྲོ་དྲུག་བསྐྱེད་ཚལ་དུས་སྟོན་ལྟར། །མཐོང་བ་སྲིད་པའི་བཙོན་ར་ཡིས། །སྐྲག་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱོན་མཐོང་ཕྱིར་ནི་སྲིད་པར་མིན། །བརྩེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །སྲིད་པ་ན་ཡང་གནས་པར་བྱེད། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་དམིགས་པའི། །མཁས་པ་གར་ཡང་མི་གནས་ཤིང༌། །སྲིད་པ་ན་ཡང་གནས་པར་བྱེད། །བྱང་ལག་རིན་ཆེན་བདུན་ཕྱུག་ཅིང༌། །ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་འབྱུང་བའི་གནས། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ཕྱག་བྱས་པ། །དམ་ཆོས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བརྙེས་ཤིང༌། །མུ་ཏིག་འཕོ་འདྲའི་གྲགས་པ་དང༌། །སྟོན་ཟླ་ཉ་བའི་དྲི་མེད་པའི། །འོད་ཟེར་ལྟ་བུའི་གསུང་དག་གིས། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ནི་རྒྱས་མཛད་ལ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གདུང་གནས་བྱའི་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་དམ་པའི་སྲས། །ལྷ་ཀླུ་ལ་སོགས་སྤྱི་གཙུག་གིས། །བསྟན་པ་མཆོད་པ་བཞག་མཛད་དེ། །རང་དང་གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་མྱ་ངན་འདས་ལེགས་ འདས། །དེ་ལས་གཞན་གང་ལུས་བཅུད་ཆད། །དེ་ཡང་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡིན། །ཝ་ནི་གླང་ཆེན་དྲེགས་པ་ཡི། །གླད་པ་འགེམས་ཤིང་དབྱེ་མི་སེམས། །གདོལ་པ་རྒྱ་མཚོའི་མཐས་གླས་པའི། །ས་ཡིད་ཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱང་མི་སེམས། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་དམན་པ་ཡང༌། །ཟབ་ཅིང་བླ་མེད་རྒྱ་ཆེ་བ། །ཡོན་ཏན་བགྲང་འདས་འབྱུང་བའི་གནས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་རེ་བའང་མེད། །གཞལ་ཡས་རྨད་བྱུང་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གནོན་པ། །རྫོགས་སངས་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་ལ། །སུ་ཞིག་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་མི་བསྐྱེད། །གཞན་དོན་བྱེད་པ་དཔའ་བ་དང༌། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལྡན་པ། །སུ་ཞིག་འཁོར་མཐའ་མེད་པར་ཡང༌། །ཉིན་གཅིག་ལྟ་བུར་གནས་མི་བྱེད། །མཁས་པ་གང་ཞིག་འདས་གྱུར་ཀྱང༌།
Chinese
中观心要论颂 中观心要论颂 梵语：玛达亚玛嘎合日达亚嘎日嘎。 藏语：中观心要论颂。顶礼曼殊室利童子！ 以何彼性非极察，非是识，非是基，非显非察非所知，无生无灭且安乐，非是分别，亦无显现，无相亦无能显，非二非无二，亦非是，寂灭及舍弃入智，无字以字，以悲心而示导者，无谬导师所宣说，于彼恭敬而顶礼。 为利他故以苦行，于大菩提心生起者，为彼执持甘露故，以能力略为宣说。菩提心者不舍弃，能仁苦行极坚固，知彼寻求之，是成办一切义之行。 慈爱以及悲悯，以大智慧所庄严，成佛之种子菩提心，是故智者不舍弃彼。 具慧心力大，不忍他人之痛苦，发起真实之精进，具力且贤善者，以智慧无明之，观视一切世间已，从轮回不净地之下，应以自度而度他。 何者以智慧利剑，断除一切系缚得解脱，具足悲悯之自性者，何故无怙痛苦者，于轮回难忍之牢狱中，以贪等锁链所束缚，饮用放逸之酒已，以愚痴之睡眠而昏睡，以分别之盗贼，偷盗一切善聚者，若不令其解脱者，具力之力有何益？ 何者以手力所成办，由欲所生之小乐，亦由独一怨敌所食者，彼亦为智者所呵责，转轮王及自在天，以及梵天亦极安立，断除贪欲且，以方便之门共通道，取与尽及至究竟，不为苦等所变异，息灭一切痛苦之，彼性。
English
The Essence of the Middle Way: A Verse Summary The Essence of the Middle Way: A Verse Summary In Sanskrit: Madhyamakahridaya-karika. In Tibetan: The Essence of the Middle Way: A Verse Summary. Homage to youthful Manjushri! By what is that nature not extremely examined, not a consciousness, not a basis, not manifest, not examined, not knowable, without birth or death, and blissful, not a conceptualization, nor an appearance, without characteristics, nor a clarifier, not two, not without two, and not is, pacified and abandoning entry into wisdom, without letters, by letters, by compassion itself the one who shows the way, the unerring teacher who speaks, to that one I respectfully prostrate. For the sake of accomplishing the benefit of others, through asceticism, those who have generated great bodhichitta, for the sake of holding that as nectar, I will speak a little with ability. Bodhichitta is not to be abandoned, the asceticism of the Able One is truly steadfast, to seek knowledge of that, is the practice of accomplishing all purposes. Love and compassion, adorned with great wisdom, the seed of enlightenment, bodhichitta, therefore the wise do not abandon it. Intelligent, with great courage, and unable to bear the suffering of others, having undertaken true diligence, powerful and wise, with the wisdom of no appearance, having looked at all the worlds, from beneath the impure ground of samsara, one should liberate others by liberating oneself. Whoever, with the sharp sword of wisdom, has cut all bonds and become liberated, possessing the nature of compassion, for what reason are the helpless suffering, in the unbearable prison of samsara, bound by the chains of desire and so on, having drunk the wine of carelessness, slumbering with the sleep of ignorance, by the thieves of conceptualization, those who have stolen all the collections of virtue, if one does not liberate them, what is the benefit of the power of the powerful? Whatever is accomplished by the strength of the hand, even the small pleasure born of desire, is eaten by a single enemy, that too is blamed by the wise, even the wheel-turning king and the lord of power, and Brahma are extremely established, cutting off craving and, in common with the gate of means, taking and exhausting and ultimately, not changing with suffering and so on, pacifying all suffering, that nature.
Chinese
何为领悟意义之甘露？ 此外，往昔烦恼之， 魔障所迷之我， 如在伤口播种般。 痛苦病患何所苦？ 来世之中何人等， 慈爱与恭敬作饶益？ 于彼回报施饶益， 除却悲伤复诵外何有？ 利他事业所生之， 喜悦令心喜之智者， 如利剑猛烈燃烧般之， 有寂诸事不能害。 不作毁坏戒律事， 为断除一切恶趣门， 修习空性见解故， 为摧毁烦恼生起故。 智者行持福德故， 如六道生乐园时节， 见有情世间如牢狱， 无有因此而生怖畏者。 见过失故不住有寂， 因悲悯故不住涅槃， 为成办他利具精进， 纵居有寂亦安住。 轮回以及与涅槃， 不观待二与非二之， 智者何处亦不住， 然于有寂亦安住。 菩提资粮七宝富， 功德无量生起之源， 天与非天皆顶礼， 已获转妙法之轮， 如珍珠散布之名声， 如秋月圆满之无垢， 如光芒般之语， 令十方皆得增长。 为令三宝种姓住， 功德生处圣者子， 天龙等众以头顶， 安立供养于教法， 为作自他二利故， 彼等涅槃善逝矣。 除彼之外何有身精衰， 彼亦是为入涅槃。 如象之狂性发作时， 不思制伏与分离， 如贱民以大海为边际， 不思守护大地坛城。 如是卑劣诸有情， 深奥且无上广大之， 功德无数生起之源， 然亦不冀望于佛陀。 宫殿奇妙不可思议， 压伏一切诸显现， 于圆满佛陀功德宝， 何人心中不生起？ 利他行事之勇士， 具足大丈夫之仪范， 何人于无边轮回中， 亦不似住于一日间？ 何者智者纵然逝，
English
What is the nectar of understanding meaning? Furthermore, I, deluded by the demons of past afflictions, Am like planting what turns into a wound. What suffering do suffering patients endure? Who in other lives Have shown kindness, respect, and benefit? What is there to repay them, Other than repeating sorrow? Wise ones who rejoice in their hearts With the joy that comes from doing for others, Are not harmed by worldly things, Which are like fiercely burning swords. By not engaging in immoral conduct, All doors to evil destinies are blocked. By cultivating the view of emptiness, The arising of afflictions is destroyed. Wise ones, through their meritorious deeds, See the six realms as a festival in a garden. There is no fear Of being seen as a prison of existence. They are not in existence because they see faults, They do not abide in sorrowful liberation because of love. Those who are disciplined for the sake of accomplishing the benefit of others, Even in existence, they abide. Neither do they fixate on cyclic existence and sorrowful liberation, Nor on the two or non-two. Wise ones do not abide anywhere, Yet they abide in existence. Rich in the seven precious limbs of enlightenment, A source of immeasurable qualities, Worshipped by gods and demigods, Having attained the turning of the wheel of the sacred Dharma, With fame like scattered pearls, And speech like the spotless light Of the full autumn moon, They cause the ten directions to flourish. For the sake of the lineage of the Three Jewels, The noble sons, the source of qualities, The gods, nagas, and others, with the crowns of their heads, Establish offerings to the teachings, For the sake of accomplishing their own and others' benefit, Those ones have passed well into sorrowless liberation. What else is there besides the depletion of the body's essence? That too is passing into sorrowless liberation. Like an elephant in its arrogance, One does not think of subduing and separating the brain. Like a barbarian who has hired the edge of the ocean, One does not think of protecting the mandala of the earth. Likewise, even lowly sentient beings Do not hope for the Buddha, Who is the source of deep, unsurpassed, and vast Qualities beyond measure. Who would not generate faith in their minds Towards the precious qualities of the perfect Buddha, The wondrous palace, inconceivable, That subdues all appearances? Who, being brave in doing for others, And possessing the conduct of a great being, Does not abide in endless cycles As if it were but a single day? What wise one, even having passed away,