Tibetan
ཤེས་རྒྱུ་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་རྙོག་གཡོ་བ་ལ། །བཞིན་ནི་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟར་སེམས་མཉམ་མ་བཞག་དང༌། །སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ལ་དེ་ཉིད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་ལོག་འགྲོ་བ། །དམིགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་ལ། །དྲན་པའི་ཐག་པས་ངེས་བཅིངས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་རིམ་དབང་བྱ། །རྒོད་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞི་བར་བྱ། །ཞུམ་པ་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེན་དག །བསྒོམ་པས་སྤང་པ་ཉིད་དུ་བྱ། །གཡེངས་པས་གཡེང་བའི་མཚན་མ་ལ། །ཉེས་དམིགས་བལྟ་བས་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞུམ་པ་ཡང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །ཕན་ཡོན་མཐོང་བས་གཟེངས་བསྟོད་བྱ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གི །རྫབ་དྲིས་སྤགས་ ཤིང་མ་བསྡམས་པ། །མི་སྡུག་བྱམས་པ་རྟེན་འབྱུང་བའི། །ཆུ་དག་གིས་ནི་བཀྲུ་བར་བྱ། །དབེན་ཞིང་མི་གཡོ་ཞི་བ་དང༌། །དམིགས་པ་དག་ལ་གཞོལ་བ་དང༌། །ལས་སུ་རུང་ཞིང་མཉེན་ཤེས་ནས། །དེ་ལ་ལེགས་པར་བཏང་སྙོམས་བྱ། །བློ་གྲོས་མཉམ་གཞག་འོག་ཏུ་ནི། །ཐ་སྙད་སྒོ་ནས་གཟུང་བྱ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་འདི་དག་ལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟར་བརྟག །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། །འདི་དག་དོན་དམ་ཡོད་དམ་ཅི། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་འདི་དེ་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་དེ་བཙལ་བྱ། །ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་སེམས་གདུངས་པས། །ཞི་བ་ནམ་ཡང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཆོས་ནི། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཤད། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་དྲི་མ། །སྤང་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ལྡན་རྣམས་ལ། །རག་ཕྱིར་དང་པོ་ཁོ་ནར་ནི། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་ལའང་དང་པོར་འབྱུང་བ་རྣམས། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །འདིར་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་དག །དོན་དམ་པར་ན་འབྱུང་བ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་མིན་བྱས་ཕྱིར་དང༌། །རྒྱུ་ལྡན་སོགས་ཕྱིར་ཤེས་པ་བཞིན། །ས་ནི་སྲ་བའི་ངོ་བོ་མིན། །འབྱུང་བ་ཉིད་ཕྱིར་རླུང་བཞིན་ནོ། །ས་ཡིས་ལས་ནི་འཛིན་མ་ཡིན། །བྱས་པ་ཉིད་ཕྱིར་ཆུ་བཞིན་ནོ། །མེད་ཀྱང་གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ། །ས་ཡི་དངོས་ཉིད་ས་སྙམ་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་དག་དེ་ལ་ནི། །འབྱུང་དང་འབྱིང་བ་མི་རིགས་སོ། །བསམ་གཏན་པ་ཡི་བསམ་གཏན་མཐུས། །ས་ནི་གཤེར་བ་ཉིད་མི་རིགས། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འགྱུར་མེད་ཕྱིར། །ཡང་ན་དེ་སྤ་ཉིད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཆུ་དང་མེ་རླུང་དག །གཤེར་ལ་སོགས་པའི་དངོས་ཉིད་མིན། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་སྡུད་པ་དང༌། །སྨིན་དང་གཡོ་བར་བྱེད་མི་
Chinese
为了知晓之故。犹如浊水摇动时，面容不能得见一样，如此心未平等安住，被障碍遮蔽也是如此。心之狂象放逸时，于稳固所缘之柱上，以正念之绳牢系缚，以智慧之钩渐调伏。掉举以无常等，作意而令寂静。沉没于广大之所缘，以修习而令断除。散乱于散乱之行相上，观见过患而令收摄。沉没亦以精进之，利益见而令提振。贪欲嗔恚愚痴之，垢秽所染未调伏，不净慈心缘起之，净水以之洗涤之。寂静且不摇动寂灭，以及专注诸所缘境，堪能调柔知晓后，于彼善妙行舍。智慧等持之下方，以名言之门所取之，诸法事物此等上，以智慧如此观察：以心分别观察时，此等究竟存在吗？如果存在此即彼，如果他者则寻彼。偏袒所伤心痛苦，寂静何时亦不生。有为无为之诸法，蕴处界等即是也。为断烦恼之障碍，为声闻众善宣说。烦恼所知之垢染，为断悲悯具足者，需故最初唯独于，色蕴观察而行之。于彼最初诸大种，如是所说之理路，于此地等诸事物，若于胜义谛而言，非是大种之自性，已作故及具因等，如识一般而知晓。地非坚硬之自性，乃是大种之自体，如风一般而存在。地之作用非是执持，乃是已作之自性，如水一般而存在。虽无然若于彼时，地之实性想为地，瑜伽士夫于彼时，生起与隐没不应理。禅定者以禅定力，地为潮湿不应理，于自性上无改变，或者彼非是地性。如是水与火和风，非是潮湿等之实性，彼等作用亦是摄
English
For the sake of knowing. Just as when turbid water is agitated, the face cannot be seen, so too when the mind is not evenly placed and is obscured by obscurations, it is the same. When the elephant of the mind runs wild, on the stable pillar of the object of focus, with the rope of mindfulness firmly bind it, and gradually subdue it with the hook of wisdom. Agitation, such as impermanence, pacify it by applying the mind. Submergence in the vast object of focus, make it abandoned by meditation. Distraction on the characteristics of distraction, gather it by seeing the faults. Submergence also, by seeing the benefits of diligence, uplift it. The filth of attachment, hatred, and ignorance, which is smeared and untamed, wash it with the pure water of unattractiveness, loving-kindness, and dependent arising. Be secluded, unmoving, peaceful, and focused on pure objects, and having become workable and pliable, practice equanimity well upon it. Underneath the wisdom of equipoise, those phenomena that are to be grasped through the gate of conventional terms, on these things, investigate thus with wisdom: When analyzed by the mind, do these truly exist? If they do, then this is that; if they are other, then seek that. Tormented by partiality, the mind suffers, and peace will never be realized. Conditioned and unconditioned dharmas are the aggregates, sources, and elements. For the sake of abandoning the obscurations of afflictions, it is well explained to the Hearers. For the sake of abandoning the stains of the obscurations of afflictions and knowledge, for those endowed with compassion, therefore, only at the very beginning, the aggregate of form should be examined. There, too, first the elements, by the reasons as explained, here, earth and so forth, if in ultimate truth, are not the nature of the elements, because they are made and have causes, like consciousness. Earth is not the nature of hardness, but is the nature of the elements, like wind. The function of earth is not holding, but is of the nature of being made, like water. Although non-existent, if at that time, the reality of earth is thought to be earth, it is not reasonable for yogis to arise and disappear in it. By the power of the meditation of meditators, it is not reasonable for earth to be moist, because there is no change in its nature, or else it is not earth itself. Likewise, water, fire, and wind are not the reality of wetness and so forth. Their functions are also gathering,
Tibetan
རིགས། །རླུང་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོན་ཏན་མཉམ་པར་མི་འདོད་མིན། །ལུས་ཀྱི་དབང་པོས་དམིགས་ཕྱིར་དང༌། །འབྱུང་བ་ཡིན་ཕྱིར་ས་བཞིན་ནོ། །ས་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཡོད་མིན། །ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་མིན་མེད་ཕྱིར། །གང་དག་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ། །རྫས་ཡོད་མ་མཐོང་ནགས་ཚལ་བཞིན། །ས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་བློ། །། དེ་ཡང་རྫས་ཡོད་མ་ཡིན་འདོད། །རྒྱུ་དང་བཅས་ཕྱིར་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་བློ་བཞིན་ནོ། །ས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་སྒྲ། །བརྗོད་པ་རྫས་སུ་མི་འདོད་དེ། །མཉམ་པ་ཡིན་ཕྱིར་དམག་ལ་སོགས། །སྟོན་པའི་སྒྲ་དག་མི་འདོད་བཞིན། །པལ་ཤ་པ་ན་དྷ་ལ་སོགས་པ། །ནགས་ཚལ་རྩོམ་པ་ཡིན་མི་འདོད། །རྒྱུ་ལྡན་ལ་སོགས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །དཔེར་ན་རྩ་བ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ནགས་ཚལ་ནི། །པ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་བརྩམས་མིན། །དེ་དག་རེ་རེར་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །ཡལ་ག་ལ་སོགས་གང་ཡིན་བཞིན། །ནགས་ཚལ་སྒྲ་ནི་མ་ངེས་པ། །དུ་མའི་རྫས་གྲངས་འཇུག་མ་ཡིན། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློས་བརྟག་ཕྱིར། །བུམ་བཟངས་ལ་སོགས་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་དོན་དམ་དུ། །མིག་གི་དབང་པོའི་གཟུང་བ་མིན། །བསགས་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྒྲ་བཞིན་དང༌། །འབྱུང་ལས་གྱུར་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བཞིན། །གཟུགས་ནི་མིག་གིས་བཟུང་མིན་ཏེ། །འབྱུང་ལས་གྱུར་ཕྱིར་རང་གཟུགས་བཞིན། །བདེ་ལ་སོགས་འབྱུང་རྒྱུ་ཕྱིར་དང༌། །བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་རོ་སོགས་བཞིན། །དེ་བཞིན་གཟུགས་ནི་འབྱུང་འགྱུར་མིན། །འབྱུང་ཕྱིར་མེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །རྒྱུ་ལྡན་ལ་སོགས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི། །ཡང་ན་སེམས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །དེས་ནི་ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་ནི། །བསགས་དང་ཕྲ་དང་རགས་སོགས་ཀྱི། །དབྱེ་བས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག །ཇི་སྙེད་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་རྣམས། །ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན། །བཀག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག །དགག་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མིག་གི་དབང་པོ་དོན་དམ་དུ། །གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་གཞན་ཕྱིར། །དཔེར་ན་རི་བོའི་དབང་པོ་བཞིན། །ཡང་ན་མིག་ནི་དོན་དམ་དུ། །གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་ཤེས་དངོས་མེད་མི་སྐྱེའི་ཕྱིར། །པགས་པ་དག་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །མིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མིན། །རང་གི་གཟུགས་ལ་མི་འཛིན་ཕྱིར། །ཉན་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང༌། །གཟུགས་ཅན་ཡིན་ཕྱིར་རོ་སོགས་བཞིན། །དེ་བཞིན་ལྟ་པོ་མིག་མེད་པ། །དཔེ་ཡང་མེད་པས་ མཐོང་མ་ཡིན། །བལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད
Chinese
族。风等世俗中，不欲功德相等非。身体的根所缘故，是生处故如地。地等非实有，无集合支分故。凡是如是所说彼，不见实有如森林。地等是境之识。 彼亦欲非实有，以具有因故，以坏灭故，如森林等识。地等显示之声，不欲言说是实有，以相等故，如军队等，如不欲显示之声。巴拉夏、巴纳达等，不欲是森林作者，以具有因等理，譬如根本等。具支分之森林者，巴拉夏等非所作，以彼等一一不圆满故，如枝等任何是。森林之声是不决定，非多数事物数之所入，以以特殊者之识观察故，如妙瓶等声。何以故色是胜义谛中，非眼根之所取，以积聚故譬如声，及从生所变故如彼。色非眼所取，从生所变故如自色。乐等是生因故，及是所说故如味等。如是色非生变，是生故如火等。以具有因等理，或应如心而知。由此则颜色、形状及，积聚、微细、粗大等之，以差别色之体性，所有如是种种观察者，应如何是理之结合，应领会为遮止。声与香及味与触，遮止之理亦如是。眼根于胜义谛中，非是见色，以异于心及心所故，譬如山王。又或眼于胜义谛中，非是见色，以无实有识及不生故，如皮肤等。眼非是色之境，以不执持自己之色故，如耳等根及，以是有色故如味等。如是见者无眼者，以无譬喻故，不见，是见者之自性。
English
Race. In the conventional sense, such as wind, it is not that qualities are not desired to be equal. Because it is the object of the body's senses, and because it is a source, it is like earth. Earth and so on are not truly existent, because there are no collections of parts. Whatever is shown as such, like a forest, is not seen as truly existent. Earth and so on are the minds of objects. That is also desired to be not truly existent, because it has causes and because it is destructible, like the minds of forests and so on. The sound that indicates earth and so on is not desired to be a truly existent expression, because it is equal, like armies and so on, just as the sound that indicates is not desired. Palasha, Panada, and so on, are not desired to be the makers of the forest, because of reasons such as having causes, like roots and so on. The forest that has parts, such as Palasha, is not made, because each of them is not complete, like any branches and so on. The sound of forest is uncertain, it does not enter into the number of many things, because it is examined by the mind of a special one, like the sound of a fine vase and so on. Why is it that form is not truly perceived by the eye sense in the ultimate truth? Because it is accumulated, like sound, and because it is transformed from the elements, like that. Form is not perceived by the eye, because it is transformed from the elements, like its own form. Pleasure and so on are the cause of elements, and because they are expressed, like taste and so on. Likewise, form is not a change of elements, because it is an element, like fire and so on. With reasons such as having causes, it should be understood like the mind. Therefore, the characteristics of form, such as color, shape, accumulation, subtlety, and grossness, and all the various analyses, should be understood as a combination of reason, and should be understood as a negation. The way to negate sound, smell, taste, and touch is also the same. In the ultimate truth, the eye sense does not see form, because it is different from mind and mental factors, like the king of mountains. Or, the eye does not see form in the ultimate truth, because there is no real consciousness and no birth, like skin and so on. The eye is not the object of form, because it does not grasp its own form, like the senses of hearing and so on, and because it has form, like taste and so on. Likewise, the seer without eyes is not seen because there is no example, it is the nature of the seer.