Tibetan
་སྣང་བློ་ནི་སྐྱེ་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དམིགས་ཉིད་ཡིན་འདོད་དེ། །དེར་སྣང་བློ་ཡི་རྒྱུར་འགྱུར་ཕྱིར། །འདོད་ཆགས་བཞིན་ཏེ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཁྱོད་དམ་བཅས་ལ་རྗེས་དཔག་གནོད། །གལ་ཏེ་རང་བློ་དམིགས་མེད་དེ། །རང་གི་ས་བོན་ལས་སྐྱེའི་ཕྱིར། །ཡིད་བློ་བཞིན་འདོད་བརྟགས་མིན་ཕྱིར། །ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་བཅས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དམིགས་པ་མེད་པ་རྗེས་དཔོག་པས། །དེ་ནི་བློ་ཉིད་མ་ཡིན་འགྱུར། །འདུས་པ་དམ་ནི་མ་བཅས་པས། །དེ་འགོག་པ་ནི་གནོད་པ་མེད། །མི་རྟོག་བློ་ནི་སྤང་མིན་ཏེ། །འཕགས་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཕྱིར། །དེ་སྐྱེ་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་ས་བོན་མ་བཅོམ་ཕྱིར། །གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་ན། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །དེ་ཡི་སྣ་ཚོགས་སྣང་གང་དང༌། །དེ་རང་ས་བོན་ལས་སྐྱེའི་ཕྱིར། །ཞི་བ་དེ་ལ་ནུས་ཕུལ་དང༌། །རང་བདག་ཉིད་དང་གཞན་ལས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མིང་གིས་ནི། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་བཏགས་པར་འགྱུར། །གཉིས་ཡོད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། །ཟད་ཅན་མ་ཞི་བདག་མེད་དང༌། །གཉིས་མེད་མི་ཟད་ཡང་དག་དང༌། །འཆི་མེད་གོ་འཕང་མཆོག་རྟོགས་ནས། །དེ་ལ་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་ལྡོག་པས། །མི་རྟོག་བློས་ནི་དམིགས་བྱས་པའི། །གྲོལ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར། །ཡང་ན་སེམས་ཙམ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལས་བྱུང་རྣམས་སེམས་ལས་ནི། །ཐ་དད་མེད་པར་ཁས་བླང་བྱ། །ཡང་ན་རྣམ་རིག་ཙམ་མི་འགྲུབ། །ཡང་ན་ཚོར་སོགས་འདུས་པ་ལ། །སེམས་སུ་གདགས་པར་འདོད་པར་གྱིས། །དེས་ན་གཞན་གྱི་རྗེས་སྨྲ་དང༌། །རང་གི་གཞུང་ཡང་བཏང་བར་འགྱུར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་ལས། །གལ་ཏེ་སེམས་ནི་རྫས་འདོད་ན། །ཚོར་སོགས་དེ་བཞིན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། །དེ་གྲུབ་པས་ན་གནོད་པ་མེད། །ཨུཏྤལ་རྩ་བ་ནུས་མང་ལས། །ལོ་མ་ལ་སོགས་རྒྱུན་འབྱུང་ལྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་རྫས་མེད་པ་ལས། །རྒྱུན་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གཉེན་པོས་ སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །བྱེད་རྒྱུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ལས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་ལ་སོགས། །བརྟགས་པ་མི་འདོད་རྫས་མེད་ཕྱིར། །དེ་ལ་དམིགས་པས་མི་འགྲོལ་ཏེ། །བློ་འགག་མེད་པའང་མ་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུའང༌། །བདག་ཏུ་སྨྲ་དང་འདྲ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རྫས་སུ་མེད་ཕྱིར་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་བཞིན་གོམས་ཆགས་མེད་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་ནི། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ཚེ། །ལོག་འཛིན་ཅི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་འགྱུར། །གཉིས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྤྱོད་ཡུལ་ན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དགག་བྱས་ཀྱང༌། །འཇུག་པར་མི་འགྱུར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་དགག་པའི་ཕྱིར། །སྒྲུབ་གཞན་ཡོངས་སུ་འཛིན་འདོད་ན། །འདམ་རྫབ་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་བས། །མ་རེག་པར་ནི་བསྲིངས་ན་བཟང༌། །ཀུན་བརྟགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བཏགས་ཕྱིར་སྦྲུལ་དང་འདྲར་མི་འདོད། །ཐག་པའི་དངོས་པོར་མ་ངེས་ཕྱིར། །ཡང་ན་གྲགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་འཁྲུལ་མིན་གང་གི་ཕྱིར། །དུ་མའི་ཆ་དེ་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ནི་དངོས་ལ་སྐུར་འདེབས་འགྱུར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡུལ་འགོག་ཕྱིར། །དེ་མེད་པར་ཡང་ཀུན་ཉོན་མོངས། །མིང་ལས་དོན་འཇུག་ལས་འབྱུང་མིན། །སྨྲ་མི་ཤེས་པའི་དུད་འགྲོ་ཡང༌། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །གཟུགས་ཞེས་བརྗོད་ལ་ལྟོས་བཅས་པར། །གཟུགས་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་ཞེས། །བརྟག་པ་བཟོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ནི་སྟོང་ཉིད་མི་རིགས་ཏེ། །གཟུགས་མིན་བདག་ཉིད་རྣམ་བཅས་པའི། །དངོས་པོར་སྣང་བློ་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི། །གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡོད་ཕྱིར། །མངོན་པར་བརྗོད་བྱ་སྤྱི་ཡིན་ན། །སྤྱི་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མིན་པས། །དེས་ན་མངོན་བརྗོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །སྟོང་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་བྱ་སྤྱི་ལྡན་དངོས་པོ་དེ། །དེར་སྣང་བློ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ བདག་ཉིད་ཡོད་པས། །བརྗོད་མེད་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །རིགས་མི་མཐུན་པས་སྟོང་ཉིད་དེ། །བློ་མཐུན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །རིགས་མཐུན་པ་ལ་མཐུན་པས་ན། །སྤྱི་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་ཡིན། །གཞི་མ་བཟུང་ན་གཟུང་མེད་དེ། །དེ་བཟུང་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གྲངས་བཞིན་དེས་ན་དངོས་དེ་ནི། །བརྟག་བྱ་བརྗོད་པར་འདོད་གཞན་མིན། །དབྱེར་མེད་ཕྱིར་ན་གཅིག་པ་དང༌། །རྫས་མེད་ཕྱིར་ན་དུ་མར་འཇུག །དེ་ཉམས་ན་ཡང་མི་ཉམས་ཕྱིར། །གཞན་ལའང་དེ་འདོད་མ་ཡིན་མིན། །སྔོན་མིན་ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པ། །མེད་པའི་དངོས་པོས་མ་བསལ་བས། །གཞི་མཐུན་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །གཉི་ག་དོན་གཅིག་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སེལ་གཞན་གྱི་སྤྱི་མ་ཡིན། །ཆོས་གཞན་ཡིན་ཕྱིར་ཁྱད་པར་བཞིན། །ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་བློ་དབྱེ་མེད། །མེད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མ་བཟུང་བར་དེ་འཛིན་ཕྱིར། །བརྟག་བྱ་བརྗོད་མིན་ཡིན་མི་འདོད། །དེ་
Chinese
顯現之識乃生起之因。彼乃欲為所緣之自性，因彼為顯現識之因故。如貪欲然，以彼之故。您之立宗為比量所害。若自識無所緣，因從自之種子所生故。如意識然，非欲觀察故。您之有緣性將成立。以比量衡量無所緣者，彼將非是識之自性。集合之誓言未成立，故彼遮止無有損害。不分別識非捨棄，因是聖者故，不分別故。彼生起解脫豈會有？因彼之種子未摧毀故。二取之意識生起時，多種顯現極為生起。彼之多種顯現為何，因彼從自之種子所生故。寂靜彼具有殊勝之能力，自體性與從他者。以名為「遍計識」，於彼假立為我。二取如幻術，有盡性、未寂滅、無我，二取無盡、真實，證悟不死之勝位後，因彼無有相似之故。分別念完全止息故，以不分別識所緣之解脫，將無有差別。又或者為了成立唯心，心所生法從心，應承許無有他異。又或者僅是識不成立。又或者於受等集合，欲假立為心。因此，將捨棄他人之言與自己之論典。從一切煩惱清淨中，若心欲為實體，因受等如是生起之故。彼成立故，無有損害。如蓮藕之根具有多種能力，如葉等相續生起般。如是，從心之實體不存在中，相續諸多將會生起。對治不會生起，若有作者因則會生起。從此生起多種等，不欲觀察，因無實體故。緣彼不會解脫，亦非無有識之止息。是故，於世俗諦與勝義諦中，與說我相同將不會成立。色等是空性，因非自性生故。因無實體故，因壞滅之故。如幻術般，將不會習慣執著。色等雖存在，然真實如是
English
The appearing consciousness is the cause for arising. It is desired to be the very nature of the object, because it becomes the cause of the appearing consciousness there. Like desire, for that reason. Your commitment is harmed by inference. If your own mind is without an object, it is because it arises from its own seed. Like the mind, it is not intended for examination. Your having an object will become established. By inferring the absence of an object, it will not become the very nature of consciousness. Since the assembled vow is not established, there is no harm in preventing it. Non-conceptual consciousness is not to be abandoned, because it is noble, because it is non-conceptual. Where will liberation be if it arises? Because its seed has not been destroyed. When the consciousness of duality arises, various appearances arise greatly. What are the various appearances of that, because it arises from its own seed. Peace, it has excellent power, self-nature and from others. By the name "discriminating consciousness", it is nominally designated as self. Duality is like illusion, with exhaustion, non-pacification, selflessness, duality is inexhaustible, true, and after realizing the supreme state of immortality, because it has no similarity. Because the discriminating mind is completely reversed, the liberation objectified by the non-discriminating mind will be no different. Or, in order to establish mind-only, phenomena arising from the mind should be acknowledged as non-different from the mind. Or, only consciousness is not established. Or, in the aggregate of feelings etc., you want to nominally designate it as mind. Therefore, you will abandon the words of others and your own treatises. From the purification of all defilements, if the mind wants to be a substance, it is because feelings etc. arise in the same way. Because it is established, there is no harm. Like the root of a lotus with many powers, like the continuous arising of leaves etc. Likewise, from the absence of the substance of mind, various continuums will arise. The antidote will not arise, and if there is a causal agent, it will arise. From this, various kinds of arising etc., do not want to be examined, because there is no substance. Focusing on it will not liberate, nor is there no cessation of consciousness. Therefore, in conventional truth and ultimate truth, it will not be the same as saying self. Forms etc. are emptiness, because they are not born of their own nature. Because there is no substance, because of destruction. Like illusion, there will be no habit of attachment. Forms etc. exist, but truly as they are.
Chinese
若已如是现证悟，彼时彼无之时际，何故邪执不退转？二取分别诸念想，于心及心所行境，纵然遮遣色等法，然不趣入不应理。设若为欲遮彼故，欲执他法为所成，胜于洗濯泥泞者，不触而弃反为佳。遍计所执非有性，由是假立不欲同，绳与蛇之譬喻者，以未决定绳物故，或亦为名声所害。彼非错乱为何故？以见众多支分故。汝于实事成诽谤，以于一切遮境故。彼无亦生诸烦恼，不由名诠义入故，不见言说傍生类，亦见生起诸烦恼。色以色性自体空，说色待恃于色时，谓生色想而成者，不容观察审谛也。色非空性不应理，以具足非色自性，显现为事物想境，以有色之自性故。若谓显说为总相，总相任何皆非有，是故以能显说性，说空不应道理也。所说总相所具物，以是显现彼想因，是故彼有彼自体，不应成彼不可说。以是异品空性故，以是随顺想入因，以于同品随顺故，是故定名为总相。若未执持所依处，则无所执持之物，以执持彼为所执，如其数量是故彼，所言事物非他宗。以无差别一性故，以无实体多性入，彼虽坏灭然不坏，于他亦许非不许。非先青莲非青莲，以无有事未遣除，是具共同所依性，以二者趣入一义。遣他非是他之总，以是异法如差别，于隐蔽等无想别，以于无者无别故。未执实事而执彼，不欲所察非所说。
English
If thus realized, why does wrong grasping not revert when that is absent? Dualistic thoughts and concepts, in the realm of mind and mental factors, even if form and other phenomena are negated, it is unreasonable not to enter. If it is desired to grasp another entity as established in order to negate that, it is better to stretch out without touching than to wash mud. The completely imputed is not existent, therefore it is not desired to be like a snake, because it is not determined as a rope. Or it may be harmed by fame. Why is that not a delusion? Because it sees many parts. You are slandering reality, because you are blocking all objects. Even without that, all afflictions arise, not from the entry of meaning from name. Even speechless animals are seen to give rise to afflictions. Form is empty of its own nature of form. When it is said that form depends on form, it is said that the thought of form arises, and it is not permissible to examine it. Form is not emptiness because it has a nature that is not form, and because the nature of form exists in the object of appearance. If it is said that the manifest is a generality, then generality is nothing at all, so it is not reasonable to say that emptiness is the nature of the manifest. That which possesses the generality of what is said, because it is the cause of the thought that appears there, therefore it has that self-nature, and it is not reasonable to be unspeakable. Because it is emptiness of a different kind, because it is the cause of entering into a compatible thought, because it is compatible with the same kind, it is therefore definitely called generality. If the basis is not grasped, there is nothing to grasp, because grasping it is what is grasped, like the number, so that thing is not another that is to be examined and spoken of. Because there is no difference, it is one, and because there is no substance, it enters into many. Even if it is destroyed, it is not destroyed, and it is not permissible to allow it to others. Not before, not a blue lotus, not eliminated by the absence of things, it is the nature of having a common basis, because both enter into one meaning. Eliminating others is not the generality of others, because it is a different dharma like a difference, there is no distinction in concealment and so on, because there is no distinction in the absence. Because it grasps that without grasping the reality, it is not desired that what is to be examined is not what is said.