Tibetan
ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་ཉེ་བར་བསགས་པ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་གི་མཐུ་འོ་མའི་སྐད་ཅིག་མར་བླུགས་པ་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཞོའི་སྐད་ཅིག་མར་མྱོང་བ་བཞིན་པས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་ལས་ཉེ་བར་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ལ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། མཛད་པའི་མཐའ་ལས། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཐུའི་ཁྱད་པར་ནི་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། མཐུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མ་དུ་ལུང་གའི་མེ་ཏོག་གི་ཟེ་བ་དམར་བ་བཞིན་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཞན་གྱིས་ལས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱོགས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ཕྱོགས་ལ་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་འགའ་ཡང་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་འབྲེལ་པར་བརྟགས་ན་ཡང་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྲད་པ་དང༌། འདུ་བ་དག་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་དག་དངོས་མ་ཡིན་པས་མཛད་པའི་མཐའ་དང་འགལ་ལོ། །བདག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན། གཅིག་ཉིད་ཀྱི་གྲངས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ནི། བདག་ནི་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་གྲངས་དངོས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་གྲངས་དངོས་བཞིན་ནོ། །གཅིག་དང་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ན་ཡང་འབྲེལ་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཞར་ལ་བཤད་པས་ཆོ་ག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྡུག་ བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལས་འདི་གཞན་ཞིང༌། །གལ་ཏེ་འདི་ལས་དེ་གཞན་ན། །གཞན་དེ་དག་གིས་འདི་བྱས་པས། །སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་འ
Chinese
因此，众生前一刹那所积累的善与非善，并非不体验其异熟果报。例如，毒的力量注入牛奶的刹那，其变异在酸奶的刹那体验到一样，因此不会出现未做而遇，已做而无果的情况。如果说前一刹那所积累的业之果，不会在后一刹那的行蕴上体验，因为是不同的，例如不同的相续一样，那么，这也是不好的。如《造之边际》中说：‘何者依赖何者生，彼者暂时非即彼，亦非异于彼，是故不断亦非常。’因为这样说的缘故，他体的理由并不成立。心之前一刹那等力量的差别，应理解为在未生起对治的相续上转变为果，因为是力量的差别，例如红花的花蕊一样，因此对世俗谛没有损害。如果其他方认为，一方所造的业之果由其他方来体验，因此会出现一方未做而遇，已做而无果的过失，因为那一方多次也不会体验到果报。如果观察方与方的关系，也会导致所立誓言的破损，因为相遇和集合等也有关系，所以生起的忆念和知识等并非实有，与《造之边际》相违背。如果是唯一的我，就没有过失，如果这样说，那么如何是唯一呢？如果说是具有唯一的数量，那么我并非具有唯一的数量实体，因为存在，如同唯一的数量实体一样。如果在一和非一上假立为一，也会导致关系变得无意义，并且因为不可能，所以是不好的。顺便说一下就可以了，因此那样痛苦
English
Therefore, sentient beings inevitably experience the ripening of virtues and non-virtues accumulated in the previous moment. For example, just as the effect of poison poured into milk is experienced in the next moment as yogurt, there is no encountering what has not been done, nor is what has been done wasted. If it is said that the result of actions accumulated in the previous moment is not experienced in the subsequent moment of formation because they are different, like different streams of consciousness, that is not correct. As stated in the "Limits of Creation": "That which arises in dependence on what, is neither exactly that, nor different from it; therefore, it is neither annihilation nor permanence." Therefore, the argument of otherness is not established. The difference in the power of the previous moment of mind, etc., should be understood as transforming into a result in the continuum where the antidote to birth has not arisen, because it is a difference in power, like the red pistil of a madhulunga flower, and therefore it does not harm conventional truth. If another party argues that the result of actions done by one party is experienced by another party, it would lead to the fault of encountering what has not been done and wasting what has been done, because that party would never experience the result. If the relationship between parties is examined, the commitment would also be broken, because there is also a relationship in encounters and gatherings, so the arising of memory and knowledge, etc., are not real and contradict the "Limits of Creation." If it is the same self, there is no fault, but how is it the same? If it is said to have the number of one, then the self does not have the entity of the number of one, because it exists, like the entity of the number of one. If oneness is imputed on one and non-one, the relationship becomes meaningless and impossible, so it is not good. This is just a side note, therefore, that suffering