Tibetan
སྐྱེ་བ་འམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ། གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ། སྔོན་དང་ཕྱི་མ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། འཁོར་བ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མགོ་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལས། མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །ལྟ་བའི་གནས་དང་སྲིད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། སྡུག་བསྔལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས། ཁ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་བ་དག་གིས་བྱས། །གཞན་གྱིས་བྱས་དང་གཉི་གས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་འདོད། །དེ་ནི་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། གཉི་ག་མ་བྱས་པ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་འདོད་དེ། རྣམ་པ་དུ་མར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དེ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུར་མི་རུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པར་མི་རུང་བ་དེ་ལྟར་འདིར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་བྱས་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་བྱས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ་འདིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ ཏོ། །གང་ཕྱིར་ཕུང་པོ་འདི་དག་ལ། །བརྟེན་ནས་ཕུང་པོ་དེ་དག་འབྱུང༌། །གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་ཕུང་པོ་འདི་དག་འབྱུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྲིད་པ་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཕྱི་མ་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་བྱེ་བྲག་པ་དག་ན་རེ། ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློའི་ཚོགས་ཞིག་ཀྱང་བདག་ནི་མི་འཇིག་ལ། དེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བདག་གིས་བྱས་པ་ཞེས་བྱར་རུང་གི །གང་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དེ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་བདག་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མི་སྲིད་བས་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཛད་པའི་མཐའ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བས་དེ་དག་ལ་ཡང༌། དེ་ནི་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ། བདག་དེ་དང་བཅས་བ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་བརྩལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྩལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་བདག་གིས་བྱས་གྱུར་ན། །དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །བདག་གི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་ལྡ
Chinese
སྐྱེ་བ་འམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །感受和，认识和，诸行和，识不生也不灭。以极大的力量完全压制，色和，感受和，认识和，诸行和，识不生也不灭，凡是不生不灭的，就是般若波罗蜜多。等等，同样地，以极大的力量完全压制。 先前和后来和，没有中间的边际是涅槃的边际。正如所说的那样不是那样，一切法没有边际是涅槃的边际。等等所说的那样是成立的。导师善护所造，《中观根本慧论释·般若灯论》中，名为观察轮回，这是第十一品。现在以空性的不相符的方面的差别来驳斥，以痛苦无自性的方式来显示的意义的力量，开始做第十二品。这里说到，胜义中蕴仅仅是存在的，因为是痛苦的缘故，这里没有的就不是痛苦，例如双头一样。蕴是痛苦的，经部中说：总之，五取蕴是痛苦。因为这样说的缘故，并且在法句论中也说：痛苦是生起世间和，见处和有。因为这样出现的缘故，因此以如上所说的理由的力量，胜义中蕴仅仅是存在的。这里解释说：在痛苦中分别安立之后。有些人认为痛苦是自己所造，他人所造和，二者所造和，从无因中产生。那是不应该做的。有些论者认为痛苦是自己所造的和，他人所造的和，二者未造的和，从无因中产生的，以多种方式分别，那是不应该作为行为的果的。怎么样呢？对此暂时怎么样在胜义中痛苦不是自己所造的那样，在这里将要显示，如果自己造的话，因此依靠而生就不会改变。因为自己造的缘故。
English
It does not change into birth or death. Feelings, perceptions, formations, and consciousness do not change into birth or death. Completely suppressing with great force, form, feelings, perceptions, formations, and consciousness do not change into birth or death, whatever does not arise or cease is the Perfection of Wisdom. And so on, similarly, completely suppressing with great force. Having no beginning, end, or middle is the limit of nirvana. It is not as it is said, all dharmas having no limit is the limit of nirvana. What is said and so on is established. Composed by the teacher Lekdenjé, in the commentary on the Root Verses on the Middle Way, the Lamp of Wisdom, this is called Examining Samsara, the eleventh chapter. Now, by refuting the distinctions of the opposing aspects of emptiness, the twelfth chapter is begun by the power of the meaning of showing suffering as being without inherent existence. Here it is said: In the ultimate sense, the skandhas are only existent, because they are suffering. Whatever is not here is not suffering, like a two-headed being. The skandhas are suffering, as it is said in the Sutra Pitaka: In short, the five aggregates of clinging are suffering. Because it is said so, and also in the Abhidhamma it is said: Suffering, origin, the world, the place of views, and existence. Because it arises in this way, therefore, by the power of the reason stated above, in the ultimate sense, the skandhas are only existent. Here it is explained: After establishing the concept of suffering, some say that suffering is made by oneself, made by others, made by both, or arises from no cause. That is not to be done. Some speakers think that suffering is made by oneself, made by others, not made by both, and arises from no cause, and that the various kinds of discriminations are not suitable as the fruit of action. How is it? For the time being, how is it that suffering is not made by oneself in the ultimate sense? It will be shown here that if it were made by oneself, then arising dependently would not change. Because it is made by oneself.
Chinese
非由因缘所作，是故，依彼而生之法非有，是名言也。彼非所欲。是欲依缘而生，此乃显示苦法依缘而生也。何以故？此等蕴，依之而彼等蕴生。何以故？谓依现在之此等蕴，而欲生之彼等蕴生。何以故之声，当作如是之义观之。如是，彼乃合于正法之譬喻词也。此处之比量，实则天授名为五蕴，非与作者天授相应，以依缘而生故，譬如一有之五蕴后者，乃从五蕴前者之因所生也。又，有差别者云：身、根、意识之集合虽坏，然我则不坏，且彼于我等之宗派，乃与作者相应而住之唯一者，是故彼所作之苦，可名为我所作。若诸行于一一刹那坏灭之性者，则心之刹那何者生苦，彼与作者相应，故非我所作，且受用他人所作之业果不可能，故亦非他所作，与造作之边际相违也。如是说者，于彼等亦，彼非可作。彼苦非可作，以比量害于与彼我相应而住故。于彼，此处之比量，士夫非作者，以常故，譬如虚空。以常性比量，非作者性，以勤求作者性故，于立宗有以法性勤求法体之过失也。又，若我所作，是故不转为依缘而生。不转为从我之因所生，以作者未生，则作业不应理故，如是思惟也。又，若苦与作者我相应，
English
Not made by causes and conditions, therefore, the dharma that arises dependent on it does not exist, that is the name. That is not desired. It is desired to arise dependent on conditions, this shows that the dharma of suffering arises dependent on conditions. Why? These aggregates, dependent on them, those aggregates arise. Why? That is, dependent on these present aggregates, those aggregates that are desired to arise arise. The sound of "why" should be regarded as such a meaning. Thus, it is a metaphor that conforms to the right dharma. Here, the inference is that the five aggregates named Deva, in fact, are not corresponding to the author Deva, because they arise dependent on conditions, just like the latter five aggregates of one existence are born from the cause of the former five aggregates. Also, some who differentiate say: although the collection of body, senses, and consciousness is destroyed, I am not destroyed, and that in our sect, it is the only one that corresponds to the author and dwells, therefore the suffering made by it can be called my doing. If the actions are of the nature of destruction in each moment, then the moment of mind that generates suffering, it corresponds to the author, so it is not my doing, and it is impossible to enjoy the fruits of the karma made by others, so it is not made by others, which contradicts the boundary of creation. As those who say so, for them also, that is not doable. That suffering is not doable, because the inference harms the correspondence and dwelling with that self. In that, the inference here is that the man is not the author, because of permanence, like the void. By the inference of permanence, the nature of non-author, because of diligently seeking the nature of the author, there is the fault of diligently seeking the dharma body with the dharma nature in the proposition. Also, if I did it, therefore it does not turn into arising dependent on conditions. It does not turn into arising from the cause of me, because the author is not born, then the action is not reasonable, so it is thought. Also, if suffering corresponds to the author self,
Tibetan
ན་པར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བདག་གི་ སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་རང་གིས་ལས་དེ་བྱས་པར་གྱུར་ན། དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་ལྡན་པར་འདོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དུ་མ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རླུང་ཤུགས་དྲག་པོ་དག་གིས་ཤིང་སྐམ་པོའི་ཡལ་ག་དག་བསྐྱོད་དེ་དྲུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ནགས་ཀྱི་མེས་ནགས་ཚལ་བསྲེག་པའི་ལས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བྱེད་པ་པོས་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ལན་འགའ་ལྷས་བྱིན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བོང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་དེའི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །གང་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དེ། བྱེད་པ་པོ་དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས། བདག་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཉོན་ཅིག །དོན་དམ་པར་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པ་མི་གནོད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་དེ་དང་རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པ་ལ། ཐ་སྙད་དེ་དག་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་བདག་གིས་བཙུགས་པའི་མར་མེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཤིང་ཨ་མྲ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་སེམས་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བ་ཐ་མི་དད་པས་བྱས་པ་ལ་བདག་གིས་བྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ འབྲེལ་བའི་
Chinese
如果想要如此认为，即使那样，因此也不是依赖而生。请认为，这是因为我们这一方将痛苦说成是我的声音的缘故。或者，如果人自己做了那个业，因此也不是依赖而生。与一同做事的其他因的词句是剩余的。痛苦不应被认为是具有作者我的，因为是由众多因所成就的。例如，就像强风摇动干燥树木的枝条，由此产生的森林之火焚烧森林的事业一样。在此，推论是，究竟而言，天授的痛苦不是由作者天授的我所具有的，因为是痛苦，例如祭祀的痛苦一样。如果有人说，即使祭祀的痛苦产生时，有时天授是作者，因此是不确定的。回答说，因为是感受自己所做之业的果报，所以不是不确定的。即使是它的变相，也不是作者的自性，像驴子等，在名言中，也因为一同做事的因的事物变成了它的支分，所以没有过失。对于那些行蕴刹那刹那都具有坏灭之性的，那么，心的刹那生起痛苦的那个，因为不具有那个作者，所以也请听听我所说的“不是我所做”等等。究竟而言，因为痛苦不是应该说成是我所做和他所做的，所以显示那些不可能没有损害。在名言中，世间以与其同类之因和果的相续无有差别，能见到那些名言。例如，就像说“这是我所点的灯，这是我所种的芒果树”一样，对于此也是，有情的前一刹那和有情的后一刹那，因和果的关联没有差别，所以对于所做的称为我所做。即使已经是其他，但因和果之间
English
If one wishes to think so, even then, therefore it does not arise dependently. Please consider that this is because we on our side speak of suffering as the sound of "I." Or, if a person himself has done that action, therefore it does not arise dependently. The words of other causes that act together are the remainder. Suffering should not be considered as having an agent self, because it is to be accomplished by many causes. For example, like the work of a forest fire burning a forest, which arises from strong winds shaking and dragging the branches of dry trees. Here, the inference is that, ultimately, the suffering of Devadatta is not possessed by the agent self of Devadatta, because it is suffering, like the suffering of a sacrifice. If someone says that even when the suffering of a sacrifice arises, sometimes Devadatta is the agent, therefore it is uncertain. The answer is that because it is experiencing the fruit of one's own actions, it is not uncertain. Even if it is its transformation, it is not the nature of the agent, like donkeys and so on, in name, also because the things of the causes that act together have become its parts, there is no fault. For those conditioned things that have the nature of perishing in each moment, then, the moment of mind in which suffering arises, because it does not possess that agent, so also listen to what I have said, "It is not done by me," and so on. Ultimately, because suffering is not to be spoken of as done by me and done by others, therefore showing those impossibilities does no harm. In name, in the world, with the continuity of cause and effect being non-different by its similarity, those names can be seen. For example, just as one says, "This is the lamp I lit, this is the mango tree I planted," so also for this, the previous moment of a sentient being and the later moment of a sentient being, the connection of cause and effect is not different, so for what is done is called done by me. Even if it is already other, but between cause and effect