Tibetan
དག་ནི་སྣམ་བུ་ལས་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཞིག་ ན་དེ་དག་ཀྱང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྣམ་བུའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཉིད་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་གཞན་ཉིད་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་ལ། གཞན་ཉིད་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གང་ཡང་རུང་བ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གཉི་ག་བཀག་པས་འདོད་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་མི་འཐད་དེ། མི་འཐད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ལས་གྲགས་པ་དག་གིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པའོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་སྤྲོས་པ་མེད་ཀྱང༌། སྤྲོས་པར་བྱེད་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་པ་ན། གང་དག་བདག་དང་དངོས་པོ་རྣམས། །དེ་བཅས་ཉིད་དང་ཐ་དད་པར། །སྟོན་པ་དེ་དག་བསྟན་དོན་ལ། །མཁས་སོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་གཞན་དག་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། དཔེ་མེད་པར་བསྟན་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མི་མཐོང་ལ། ཆོས་ལས་གཞན་པའི་ལུས་མི་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་གཉིས་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཉིས་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་མཐོང་བས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། མེ་དང་བུད་ཤིང་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་པའོ།། །།ད་ནི་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་འཁོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་
Chinese
那些不是与布匹相异的，因为具有依赖性，并且它坏灭时那些也坏灭，例如如同布匹的自性一样。其余的如前一样。对于体性和体性的基础等也应如此说。如果说，对一性的遮遣的后比量会损害对他性的遮遣的后比量，并且对他性的遮遣的后比量也会排除对一性的遮遣的后比量，因此任何一个都不能成立。那么，由于二者都被遮遣，所期望的就能成立，所以没有过失。因此，如果那样观察，究竟上，一性和他性是不合理的。即使是不合理，但世尊以名言的威力，为了使所化有情们的戒律、禅定、智慧等功德之聚得以圆满成办，以那些世间共称而宣说，有些人认为那些是究竟的，从而认识到诸法虽然没有那样戏论，但进行戏论是不合理的，当阿阇黎这样认为时，说了“谁对我和事物，连同它自身与他异，宣说那些教义者，不思彼等善巧义。”因为承认与量相违的其他法，所以这样认为。对此，这里的辨析的意义是，通过对方首先所说的成立和无例的显示，显示了缘起不是意义相同，也不是意义相异的差别。因此，不见到身之外的法，也不见到法之外的身，如怎样不是二，不是二的不是二，那样见到。如是见到的缘故，现量见到也不见到等语，那些是成立的。阿阇黎善护所造，《中观根本慧论释·智慧灯》中，火与薪柴观察，名为第十品辨析。现在，以事物无自性的不顺品之差别遮遣，以轮回无自性之自性而显示的意义的自在而辨析。
English
Those are not different from cloth, because they are dependent, and when it perishes, those also perish, for example, like the self-nature of cloth. The rest is the same as before. The same should be said for characteristics and the basis of characteristics. If it is said that the subsequent inference refuting oneness harms the subsequent inference refuting otherness, and the subsequent inference refuting otherness also eliminates the subsequent inference refuting oneness, therefore neither can be established. Then, since both are refuted, what is desired can be established, so there is no fault. Therefore, if examined in that way, ultimately, oneness and otherness are not reasonable. Even if it is unreasonable, but the Blessed One, by the power of convention, in order to perfectly accomplish the accumulation of qualities such as morality, samadhi, and wisdom of the beings to be tamed, taught by those known in the world, some people think that those are ultimate, thereby recognizing that although the dharmas do not have such elaboration, it is unreasonable to elaborate, when the teacher thinks like this, he said, "Those who, regarding myself and things, together with itself and otherness, proclaim those teachings, do not think that they are skilled in meaning." Because they admit other dharmas that contradict valid cognition, so he thought like this. Here, the meaning of the analysis is that, through the establishment and unparalleled display first spoken by the other party, it shows the distinction that dependent arising is neither the same meaning nor different meaning. Therefore, one does not see a dharma other than the body, nor does one see a body other than the dharma, how it is not two, not two is not two, that is how one sees. Because of seeing in that way, one also does not see seeing as direct perception, etc., those words are established. Composed by the teacher Lekdenjé (Śrīrakṣita), from the commentary on the Root Verses on the Middle Way, the Lamp of Wisdom, the examination of fire and fuel, called the tenth chapter of analysis. Now, by refuting the distinction of the non-agreeable side of the non-self-nature of things, analyze with the freedom of the meaning of showing samsara as the very nature of non-self-nature.
Tibetan
པ་བཅུ་གཅིག་པ་བརྩམ་མོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མིང་དང་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མན་ངག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་མིང་དང་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མན་ངག་བསྟན་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་མགོ་གཉིས་པའི་མིག་གི་ནད་མེད་པར་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ནི་མིང་དང་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མན་ངག་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་འཁོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དེ། དམ་ཆོས་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པའི། །བྱིས་པ་ལ་ནི་འཁོར་བ་རིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དག་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་པོས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོར་མ་སྐྱེས་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ་གཟིགས་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་རིང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྐྱེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དུ་མའི་གླེང་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། འཁོར་བ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གུས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བཞེད་པ་ན་དེ་སྐད་གསུངས་པར་ཟད་ཀྱི། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་མིང་དང་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མན་ངག་བསྟན་པའི་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ནི། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་རྟོག་ན་ནི་དོན་ འགལ་བ་ཉིད་དང་དཔེ་མེད་དོ། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི་འདི་ན་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་རབ་སྐྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་སུན་དབྱུང་བར་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་གིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི། སྔོན་མཐའ་མངོན་ནམ་ཞེས་ཞུས་ཚེ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ས་མིན་ཞེས་གསུངས། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་ཐ་མེད་དེ། །དེ་ལ་སྔོན་མེད་ཕྱི་མ་མེད། །དེ་ལ་
Chinese
第十一品著述。 此处说，胜义谛中蕴等是实有的，因为薄伽梵显示名相和差别，为了灭尽它们而宣说了窍诀。 对于没有的事物，显示名相和差别，以及为了灭尽它而宣说窍诀也是不合理的，譬如医治双头人的眼睛的疾病。 对于这些显示名相和差别，为了灭尽它们而宣说窍诀，就像这样：比丘们，轮回没有开始和终结，对于不了解正法的，孩童的轮回是漫长的。 同样，比丘们，因此你们应当为了灭尽轮回而精进，应当这样教导。 因为这些都存在，所以凭借如上所说的理由，蕴等是实有的。 此处解释说，世间怙主看到由业和烦恼所产生的生生不息的相续，如同幻术和阳焰一般，没有产生对治生，相续不断绝，因此说孩童们的轮回是漫长的。 生是多种痛苦的开端，因此为了灭尽轮回而应当恭敬，因为他认为应当与此结合，所以才那样说。 如果具有分别自性的人们完全考察，那么胜义谛中轮回和涅槃之间没有任何差别可以指认，所以薄伽梵不是在胜义谛中说的。 因此，如果认为显示名相和差别，为了灭尽它们而宣说窍诀是胜义谛，那么理由的意义就没有成立。 如果认为是世俗谛的理由，那么就是意义相违和没有比喻。 轮回没有开始和终结，这样说，是为了遣除无因论者，事物从因产生，薄伽梵在经典中开示了生起之方。 那些想要驳斥它的外道们，当他们问薄伽梵，轮回的先前边际是否显现时，大雄说：不是土地。 轮回没有开始和终结，对于它没有先前，没有后来，对于它
English
Chapter Eleven is composed. Here it is said: In the ultimate sense, the aggregates and so on are truly existent, because the Blessed One revealed names and distinctions, and taught the essential instructions in order to exhaust them. For that which does not exist, it is not reasonable to reveal names and distinctions, nor to teach essential instructions in order to exhaust it, just as it is to cure the eye disease of a two-headed person. For those, revealing names and distinctions and teaching essential instructions in order to exhaust them is like this: Monks, samsara has no beginning and no end; for children who do not understand the true Dharma, the cycle of existence is long. Similarly, monks, therefore you should strive diligently to exhaust samsara, and you should be taught in this way. Because these exist, therefore, by the power of the reasons stated above, the aggregates and so on are truly existent. Here it is explained: The Protector of the World, seeing the continuous stream of birth produced by karma and afflictions, like illusions and mirages, without the arising of antidotes to birth, and without the cessation of the continuum, therefore said that the samsara of children is long. Since birth is the basis for various kinds of suffering, it is said that one should be respectful in order to exhaust samsara, because he thought that it should be combined with this. If those who have the nature of discrimination fully examine, then in the ultimate sense there is no difference between samsara and nirvana that can be pointed out, so the Blessed One did not speak in the ultimate sense. Therefore, if it is thought that revealing names and distinctions and teaching essential instructions in order to exhaust them is the ultimate truth, then the meaning of the reason is not established. If it is thought to be a conventional reason, then it is contradictory in meaning and without example. What was said, "Samsara has no beginning and no end," is to eliminate those who claim that there is no cause here, and that things arise from causes. The Blessed One taught the way of arising in the scriptures. Those non-Buddhists who wanted to refute it, when they asked the Blessed One, "How does the previous limit of samsara appear?" The Great Sage said, "Not earth." Samsara has no beginning and no end; for it there is no prior, no later, for it