Tibetan
སོགས་པ་དག་གྲུབ་པས། བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ལ་དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པས། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་སོ། །སྐྱེས་བུ་སྨྲ་བ་གང་དག་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དག་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་ལྟ་བ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང༌། སེམས་པ་པོ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དགག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ལྟ་བ་པོ་ཉིད་ ལ་སོགས་པ་དག་མི་འཐད་པར་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བརྟག་པར་བསྟན་ཟིན་པས་ཡང་བསྟན་མི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་དམིགས་ཀྱིས་མ་བསྩལ་བ་མཛད་པའི་མཐའ་གཞན་ལས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ཏེ། དེའི་ཁྱད་པར་མ་གྲགས་པ་སེལ་བས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས། ལྟ་བ་པོ་ཡང་གཞན། ཉན་པ་པོ་ཡང་གཞན། ཚོར་བ་པོ་ཡང་གཞན་ཡིན་པར་རྟོག་ན་དེ་ལྟ་ཡང༌། གལ་ཏེ་ལྟ་པོ་གཞན་ཉིད་ལ། །ཉན་པ་པོ་གཞན་ཚོར་གཞན་ན། །ཞེས་བྱ་བས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལྟ་པོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ལན་འགའ་སྟེ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །འདི་ན་གང་ཞིག་གང་ལས་གཞན་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ལན་འགའ་དེ་ནི་ལན་འགའ་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ཡོད་ན་ཁམ་ཕོར་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། ལྟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཚེ་ན་ཉན་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཉན་པ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣོམ་པ་པོ་དང༌། མྱང་བ་པོ་དང༌། རེག་པ་པོ་དང༌། སེམས་པ་པོ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན། བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྒྱུད་སོ་སོ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ནི་མི་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དག་གི་ལྟ་བ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང༌། སྣོམ་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །འདིར་ཡང་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་ཉན་པ་པོ་ནི། ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ལྟ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་པས་གཞན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་དོ། །ཡ
Chinese
等等都成立，因为我已到达一切处，没有前往其他感官方向的缘故。因此，像这样每一个之前存在是不合理的，所以推理的过失并没有消失。凡是声称补特伽罗的人，如果说存在着不同于蕴、界、处等的补特伽罗，并且那个补特伽罗是观看者、听者、思考者，也同样应当驳斥。或者说，观看者等不合理之处，已经在观察处时阐述完毕，所以不必再次阐述。如果说因为没有承认我，为了消除它的差别，所以不应该朝那个方向努力，那么，对于没有普遍和特殊施设的另一端，从完全执取名言上承认的方面入手，消除其未知的差别，就没有过失。如果那些声称存在近取者的人，想要完全避免如前所述的过失，而认为观看者是不同的，听者也是不同的，感受者也是不同的，即使那样认为，如果说“如果观看者是不同的，听者是不同的，感受也是不同的”，这样完全臆测又会怎么样呢？观看者在的时候，听者存在，有时是这样，因为是不同的缘故，这是未尽之语。在此，如果知道什么是不同于什么的，那么有时，那个存在，就会导致那个存在，例如，如果瓶子存在，那么碗就存在一样。同样，听者也不同于观看者。在观看者存在的时候，听者也应该存在，听者如同观看者一样，嗅者、尝者、触者、思者等也是如此。因此，我也就变成了众多。在各个相续中。像这样是不希望的，因此，从究竟意义上来说，不同相续的观看者、听者、嗅者等等是不同的，是不合理的。这里，也应当通过与场合意义相关的利益来表示比量，即近取者天授的听者，不是不同于观看者，因为是与因果相关的近取者。例如，如同观看者自己的自性一样，因此比量会损害那些声称是不同的人。
English
Etc., are established, because I have reached all places, and there is no reason to go to other sensory directions. Therefore, it is unreasonable for each to exist before, so the fault of reasoning has not disappeared. Those who claim the existence of a person, if they say that there is a person different from the aggregates, elements, and sources, etc., and that person is the seer, the hearer, and the thinker, should also be refuted in the same way. Or, the unreasonableness of the seer, etc., has already been explained in the examination of the sources, so there is no need to explain it again. If it is said that because I have not admitted the self, in order to eliminate its difference, it is not reasonable to strive in that direction, then, for the other end where there is no general and specific establishment, starting from the aspect of completely grasping the nominal admission, eliminating its unknown difference, there is no fault. If those who claim that there is a taker want to completely avoid the faults mentioned above, and think that the seer is different, the hearer is also different, and the feeler is also different, even if they think so, if it is said, "If the seer is different, the hearer is different, and the feeling is also different," what will happen by completely speculating like this? When the seer is present, the hearer exists, sometimes it is like this, because it is different, this is an unfinished word. Here, if one knows what is different from what, then sometimes, that existence will lead to that existence, for example, if a vase exists, then a bowl exists. Similarly, the hearer is also different from the seer. When the seer exists, the hearer should also exist, and the hearer is like the seer, the smeller, the taster, the toucher, and the thinker are also the same. Therefore, I also become many. In each continuum. It is not desirable like this, therefore, from the ultimate point of view, the seer, the hearer, the smeller, etc., of different continuums are different, which is unreasonable. Here, the inference should also be expressed through the benefit related to the meaning of the occasion, that is, the hearer of the taker Deva, is not different from the seer, because it is a taker related to cause and effect. For example, like the seer's own nature, therefore the inference will harm those who claim to be different.
Tibetan
ང་ན། ལྟ་པོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། ཉན་པ་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན། བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་འདིར་ཡང་ཕྱིར་སྨྲ་བར་ནུས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། ཉེ་བར་བླང་བའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དང་མ་བྲལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། བདག་གི་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གང་དག་བདག་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ། ལྟ་བོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་སྟེ། འདི་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་པོ་སྟེ། གཟུགས་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྒྲ་དམིགས་པ་དང་མི་ལྡན་ཏེ། གཅིག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་པོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྣོམ་པ་པོ་དང༌། མྱོང་བ་པོ་དང༌། རེག་པ་པོ་དང༌། སེམས་པ་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ལུས་དང་དབང་པོའི་ཚོགས་གཅིག་ལའམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚོགས་གཅིག་ལ་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མི་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་དུ་མའི་ལྟ་བ་པོ་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོ་དཔར་སྨྲ་བ་གཞན་དག་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མིང་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ལ། གཟུགས་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དག་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འབྱུང་ལ། འབྱུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེ
Chinese
我，在看的時候有聽者。這被稱作是依靠看者，聽者將會產生之意。如果這樣，我也會變成很多。因為過去等等的時間是不同的緣故。 如果那樣的話，在這裡也能夠反駁說，勝義諦中，近取者不是近取者的自性，因為是依賴而生的緣故，譬如，如近取之自性一般。勝義諦中，天授的看等等不是近取者天授的近取，因為是看等等的緣故，譬如，如祭祀的看等等的自性一般。那樣近取者和近取本身沒有成立的緣故，也無法脫離如是所說的過失。如果近取者不是能被說成彼和異體的緣故沒有過失的話，因為被說是我的緣故，不是沒有過失。或者，凡是說我、看者等等，顯示為與蘊不同的那些的宗派，看的時候有聽者。這被稱作是語句的剩餘，在此，因為看而成為看者，是具有色所緣的，那不是具有聲所緣的，因為一個不可能有兩個自性的緣故。看的時候有聽者。如是，嗅者和嚐者和觸者和思者等等也存在的話，會變成什麼呢？我也會變成很多。身體和根的集合一個，或者，因和果的集合一個，深奧啊，被稱作我的會變成很多，那也是不想要的，因此我不是能成立為一體的，因為所緣不同的緣故。因為所緣不同的緣故。如多個相續的看者一般。近取者說有其他的說法者這樣說，在此，世尊說了以名和色的緣故有六處，其中，色是四大，因此以四大為緣故產生六處，四大也是近取者的近取，因此近取
English
I, when seeing, there is a listener. This is said to mean that relying on the seer, the listener will arise. If that is so, I will also become many. Because past and other times are different. If that is the case, here too, it can be refuted that, in the ultimate sense, the taker is not the nature of the taker, because it arises dependently, for example, like the nature of what is taken. In the ultimate sense, the seeing of Deva-datta etc. is not the taking of the taker Deva-datta, because it is seeing etc., for example, like the nature of the seeing of sacrifices etc. Since the taker itself and the taken itself are not established, it is also not free from the faults mentioned. If the taker is not to be spoken of as being the same or different, therefore there is no fault, because it is said to be mine, it is not without fault. Or, those who say I, the seer, etc., showing that they are different from the aggregates, in those schools, when seeing, there is a listener. This is said to be the remainder of the sentence, here, because of seeing, it becomes the seer, which has the object of form, and that does not have the object of sound, because it is impossible for one to have two natures. When seeing, there is a listener. Likewise, if the smeller and the taster and the toucher and the thinker etc. also exist, what will happen? I will also become many. One collection of body and senses, or, one collection of cause and effect, profound, what is called I will become many, and that is also unwanted, therefore I cannot be established as one, because the objects are different. Because the objects are different. Like the seer of many continuums. Other speakers who speak of the taker as existing say this, here, the Blessed One said that because of name and form there are six sense bases, of which, form is the four great elements, therefore because of the four great elements, six sense bases arise, and those elements are also the taking of the taker, therefore the taker