English
It is said that one does not accept becoming an acceptor or a non-acceptor, whether it exists or does not exist, accepting becoming an acceptor or a non-acceptor, whether it exists or does not exist. Therefore, it is said here: Seeing and hearing, etc., feeling, etc., are also dominated. Some say that before those that belong to someone, that exists. Among them, the so-called "seeing" is because one sees through it. The so-called "hearing," etc., is also the same. The so-called "etc." refers to seeing and hearing, which are mentioned first. The so-called "feeling" is feeling. The so-called "etc." refers to the first mentioned feeling, such as recognition, touch, attention, thinking, etc. The word "and" means to include everything. The word "also" means "mind." The word "dominate" means to enter into domination. Therefore, before those seeing, etc., those seeing, etc., that belong to the acceptor, those feeling, etc., that acceptor exists, some say. The so-called "some" refers to the sects of the sons of the place, because not all of their own sects have acknowledged it in that way, showing that they say that. That is the promise made by the outsider, placed close. They also say this, like this, if the acceptor exists, then accepting those can be understood, because depending on it, those will arise. If one promises otherwise, if things do not exist, how will seeing, etc., change? Therefore, therefore before those, things exist, that exists.
Tibetan
་ལེན་པ་པོ་སྔ་ན་གནས་པ་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྩི་རྐྱང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བླང་བ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཞེས་གྲགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོས་ཉེ་བར་བླང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་ཞེས་གྲགས་པར་འགྱུར་བས་གཉི་ག་གྲུབ་བོ། །དེས་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །འདིར་བཤད་པ། ལྟ་དང་ཉན་ལ་སོགས་པ་དང༌། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་ཉིད་ཀྱི་ནི། །སྔ་རོལ་དངོས་པོ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་གང་གིས་གདགས་བར་བྱ། །ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དག་མེད་ན། གང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཞེས་ཉེ་བར་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བར་བླང་བ་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་མེད་དེ། དེ་དག་མེད་ན་དེ་གང་གིས་གདགས་པར་བྱ། དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་དེ། ཤིང་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་མེད་ན་ནགས་ཚལ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན། ལྟ་དང་ཉན་ལ་སོགས་པ་དང༌། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སྔ་རོལ་དངོས་པོ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་གང་གིས་གདགས་པར་བྱ། །ཉེ་བར་བླང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་ཉེ་བར་ ལེན་པ་པོའི་ཆོས་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་མངོན་པས་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ད་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་མེད་དེ། གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྣམ་བུ་རྒྱུ་སྤུན་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ནམ། དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །དོན་དམ་པར་སབ་མ་མཁན་དང་རྩི་རྐྱང་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ན་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། ལུང་ལས་ཉེ་བར་ལེན
Chinese
应当知晓取者具有先在性，因为是所取，譬如芦苇等。因此，唯有取者才成为能取，从而被称为能取者。能取者也唯有通过所取，才被称为所取，因此二者皆成立。因此，我们所说的，实际上蕴等是存在的，因为薄伽梵依此而宣说了能取者和所取者，所以所说没有错谬。此处所说：见与闻等，以及感受等，其先前的实物存在于何处？那又将以何来安立？如果见等和感受等不存在，那么依于何者来安立此为能取者，其他的所取也不存在。在名言之时，如果唯有见等才能安立它，那么见等在生起之前也是不存在的，如果它们不存在，那又将以何来安立？那时，如果所取不存在，那么它也不存在，譬如如果没有树木等，森林也不存在一样，应如是理解。又或者，见与闻等，以及感受等，其先前的实物存在于何处？那又将以何来安立？应理解为，唯有依靠所取才能安立能取者。如此，这便显示了能取的法，是依靠而安立的。因此，如同先前一样，通过剩余的支分显现，此处通过比量，能取者在现在等所取之前是不存在的，因为是需要安立的，譬如毛织品在原料毛线之前不存在一样。因此，由于能取者和能取者未成立，所以存在着理由本身未成立的过失，或者存在着意义相违的过失。实际上，萨巴玛肯和芦苇等，也由于未能成立为能取者和所取者，所以譬喻也不成立。或者，有部分住胎者部的宗义会反驳说，经文中说能取
English
It should be known that the taker has a prior existence, because it is what is taken, like reeds, etc. Therefore, only the taker becomes the able taker, and thus is called the taker. The taker is also called what is taken only through what is taken, so both are established. Therefore, what we say is that the aggregates, etc., actually exist, because the Bhagavan declared the taker and what is taken based on them, so what is said is not mistaken. Here it is said: Where do the prior objects of seeing and hearing, etc., and feelings, etc., exist? And by what will that be established? If seeing, etc., and feelings, etc., do not exist, then relying on what to establish this as the taker, and no other taken exists. In the time of convention, if only seeing, etc., can establish it, then seeing, etc., also do not exist before arising. If they do not exist, then by what will that be established? At that time, if what is taken does not exist, then it also does not exist, just as if there are no trees, etc., there is no forest, it should be understood. Or, where do the prior objects of seeing and hearing, etc., and feelings, etc., exist? And by what will that be established? It should be understood that only by relying on what is taken can the taker be established. Thus, this shows that the dharma of the taker is established by reliance. Therefore, as before, through the manifestation of the remaining limbs, here through inference, the taker does not exist before the present, etc., what is taken, because it needs to be established, just as woolen cloth does not exist before the raw wool yarn. Therefore, since the taker and the taker are not established, there is the fault of the reason itself not being established, or there is the fault of contradictory meaning. In reality, Sabamakhen and reeds, etc., also do not establish as the taker and what is taken, so the metaphor is also not established. Or, some of the Abhidharma-pitaka school will refute, saying that the sutras say the taker
Tibetan
་པ་པོ་ལྟར་གྱུར་པ་སྔ་ན་གནས་པ་ཡོད་པ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡོངས་སུ་ཟད་པས། མི་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་བླང་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་གྲགས་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་བོ་ཅག་མི་འདོད་དེ། ལོང་བ་རྐང་པ་ཚོད་དཔགས་ཀྱིས། །ཉམ་ངའི་ལམ་དུ་རྒྱུག་པ་ལྟར། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོར་འཛིན་པ། །རྣམ་པར་ལྟུང་བ་མི་དཀའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་ཡང་ལྷའི་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་ཉིད་དུ་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྐང་པའི་ཚོད་དཔགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་གཙོར་འཛིན་པ་ནི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་སྤྱི་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་གཟུང་བས་མི་རིགས་ཏེ། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་དོན་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དབང་པོས་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། སྒྲའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་དོན་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མཐོ་རིས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་བཅད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བྱང་གྲོལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། །དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚིག་བཞིན་པས། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནས་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་སྡང་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། ཁྱོད་འདོད་པར་ལྟར། ལྟ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང༌། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་གནས་གྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་
Chinese
像成为有如取蕴者一样，先前存在者如同存在一样转变的业完全耗尽，由于据说会变成人等蕴的近取者本身，因此我们不希望通过推断来表明没有近取者。正如盲人靠脚来估计一样，在危险的道路上奔跑一样，如果主要执着于推断，那么不难彻底堕落。如果有人说会变成这样，那是不合理的，因为天神也必须依靠天神的近取者才能被认为是天神。脚的估计也存在于不一致的方面，因为推断本身没有成立。执着于看似推断的事物会导致堕落。由于圣言是普遍的，因此会产生怀疑，因此不能仅仅从中确定。圣言应被理解为与推断没有不同的意义，因为它是理解非显现事物的因。例如，就像推断的自性一样。有些人说，圣言与推断完全不同，因为它与推断的对境不同，例如现量一样。同样，推断是具有根识所取之义的对境，而声音的 自性之量是超越根识的天界和解脱之对境。因此，有人说圣言与推断完全不同。圣言并非与推断的对境不同，因为从因的差别可以推断出果的差别在于天界，并且从断绝因可以推断出无生之自性解脱。理由的意义没有成立。或者说，天界和解脱是存在的。如来所说的圣言是如实不虚的，因为它是如实宣说的，所以它的言辞也是如实的。仅仅通过推断就能理解天界等，因此理由的意义没有成立的过失会变成那样。因此，它表明这与推断是敌对的。还有，如你所愿，即使没有观看等，如果它变成了住所，即使没有它，它也会……
English
Like becoming an appropriator, the karma of the previous existence transforming as if existing is completely exhausted. Since it is said that one becomes the very near-taker of the aggregates of humans and so on, we do not want to show by inference that there is no near-taker. Just as a blind person estimates with his feet, like running on a dangerous path, if one mainly clings to inference, it is not difficult to fall completely. If someone says it will become like that, it is unreasonable, because even gods must rely on the near-takers of the gods themselves to be considered gods. The estimation of the feet also exists in inconsistent aspects, because the inference itself is not established. Clinging to what appears to be inference will lead to downfall. Since the scriptures are general, doubt arises, so it is not reasonable to determine only from them. Scripture should be understood as not different in meaning from inference, because it is the cause of understanding non-manifest things. For example, like the nature of inference itself. Some say that scripture is completely different from inference, because it is different in object from it, like direct perception. Similarly, inference is an object with the meaning taken by the senses, while the nature of sound is that the measure of the senses is beyond the realm of heaven and liberation. Therefore, some say that scripture is completely different from inference. Scripture is not different in object from inference, because from the difference of cause, the difference of effect can be inferred in heaven, and from the severance of cause, the nature of no-birth liberation can be inferred. The meaning of the reason is not established. Or, heaven and liberation exist. The words of the Tathagata are as they are, because they are spoken as they are, so their words are also as they are. Since heaven and so on can be understood only through inference, the fault of not establishing the meaning of the reason will become so. Therefore, it shows that this is hostile to inference. Furthermore, as you wish, even without seeing and so on, if it becomes an abode, even without it, it will...