Tibetan
དག་ནི། །ཡོད་པར་གྱུར་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་སྟེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཉེ་བར་བླང་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་དག་གཅིག་མེད་པར་གཅིག་བྱུང་ན་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བའི་ཆོས་འདི་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའིའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཉེ་བར་བླང་བ་འདི་དག་གིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་དེ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རིམ་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་འདོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། ཅི་ཡིས་གང་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད། གང་གིས་ཅི་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཅི་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །གསལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱེད་པའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བའོ། །གསལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་ལྟ་ བ་དང༌། ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིའོ་ཞེས་མངོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པས་ཉེ་བར་བླང་བ་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དག་ཐ་སྙད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱིས། དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་ལྟོས་པ་ངེས་པས་དོན་དམ་པ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བླང་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་བླང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྔ་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྔ་ནས་ཉེ་བར་བླང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དེ་མེད་ན་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བླང་བར་འགྱུར་བའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ནི་ནམ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བླང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་ལ། གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོར་འགྱུར་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད། ནམ་ཡང༌། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མ་ཡིན་པས་ལྟོས་པ་ངེས་པ་ཡང་སྲིད་པར་དཀའོ། །ཅི་མེད་གང་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །གང་མེད་ཅི་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཅི་ཞིག་པོ་མེད་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང་ཞིག་པོ་ག་ལ་ཡོད། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང
Chinese
确实是。存在是毫无疑问的。例如见等。因为见等不依赖于取者而成立为所取。这是这样理解的。如果这些没有一个而产生另一个，例如，这些见等所取的法，是取者天授的。取者天授也是这些所取的。如果这样的次第不可能，那么这个次第必须被认为是不可避免的。为什么呢？例如：什么用什么来显明？什么用什么来显明？因为等等。什么用，是指见等中的任何一个。什么，是指见者和听者等。显明，是指显现。什么用，是指见者和听者等。什么，是指见等中的任何一个。显明，是指显现，见者和听者等的见等是这个。这样，因为互相依赖，所取和取者在名言上成立，但不是胜义谛。如果说是依赖者，但因为依赖是确定的，所以是胜义谛。那么，依赖于什么而成立的所取之事物，没有丝毫是不依赖于所取而早已成立为取者的。依赖于什么而成立的取者，也没有不依赖于取者而早已成立为所取的自性。如果没有那个，那么依赖于什么而成为所取的所取，永远不会依赖于那个而成为所取，也不是所取。依赖于什么而成为取者的取者，永远不会依赖于那个而成为取者，也不是取者，所以依赖的确定性也很难成立。什么不存在，什么又在哪里存在？什么不存在，什么又在哪里存在？如果不存在任何所取，那么任何取者又在哪里存在？取者什么
English
Indeed. There is no doubt that it exists. Such as seeing, etc. Because seeing, etc., are established as what is taken without depending on the taker. This is how it is understood. If one of these arises without the other, for example, these dharmas that are taken, such as seeing, etc., belong to the taker, Devadatta. And this taker, Devadatta, also belongs to these that are taken. If such a sequence is impossible, then that sequence must be considered inevitable. Why? For example: What illuminates what? What illuminates what? Because of this and so on. What, means any of the seeing, etc. What, means the seer and the hearer, etc. Illuminates, means manifests. What, means the seer and the hearer, etc. What, means any of the seeing, etc. Illuminates, means manifests, the seeing, etc., of this seer and hearer, etc., is this. Thus, because they depend on each other, what is taken and the taker are established nominally, but not ultimately. If it is said that it is dependent, but because the dependence is certain, it is ultimately true. Then, the thing that is relied upon for the establishment of what is taken, there is not even a little that is already established as the taker without depending on what is taken. And what is relied upon for the establishment of the taker, there is also no nature of what is taken that is already established without depending on the taker. If that is not there, then what is taken, which becomes what is taken by relying on what, will never become what is taken by relying on that, and is not what is taken. The taker, who becomes the taker by relying on what, will never become the taker by relying on that, and is not the taker, so the certainty of dependence is also difficult to establish. If what does not exist, where does what exist? If what does not exist, where does what exist? If there is no what is taken, then where does any taker exist? Taker what
Tibetan
་ཞིག་པོ་མེད་ན། ཉེ་བར་བླང་བ་ཞིག་པོ་ཡང་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་སོ། །ཡང་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་ཕྱིར་ལོག་པར་བྱེད་དེ། ཁྱོད་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་གང་ཞིག་གནས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས། རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཟོས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སྐྱོན་འདོགས་པ་དེས་ཅི་བྱ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། ལྟ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔ་རོལ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་དེ། ལྟ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གིས། །གཞན་གྱི་ཚེ་ན་གསལ་བར་བྱེད། །ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་དང༌། སྨོན་པ་དང༌། མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལུས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ལྟ་བའམ། ཉན་པའམ། སྣོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གིས་གཞན་གྱི་ཚེ་ན་འདི་ནི་ལྟ་བ་པོའོ། འདི་ནི་ཉན་པ་པོའོ། ། འདི་ནི་སྣོམ་པ་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལྟ་བའམ། ཡན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་དེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ལ་ལྟོས་པས། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མེད་དོ།། འདིར་བཤད་པ། ལྟ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔ་རོལ་གལ་ཏེ་ཡོད་མིན་ན། །ལྟ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡི། །སྔ་རོལ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བའམ། ཉན་པ་ལ་སྒོས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་འདོད་ན། དེ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཉེ་བར་བླང་བ་དེ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཉེ་བར་བླང་བ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། འདི་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེའམ། གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ། གལ་ཏེ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན། །ལྟ་པོ་དེ་ཉིད་ཉན་པོ་དེ། །ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ན་རེ། དེའི་ལྟ་བ་པོ་དེའི་ལུས་དང་དབང་པོའི་གནས་རྩ་བ་དང༌། འཇིམ་པ་ལྟ་བུ་དག་ནི་འཕེལ་བ་དང༌། འགྲིབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་འདོད་ན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་མ་གྲགས་པས། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ན།
Chinese
如果取者不存在，又怎么会有所取呢？正因为如此，所以论证的过失并没有消失。此外，住子部的宗派会反驳说：在你们的见等一切之前，有什么存在呢？这样进行辨析之后，用自己分别念的自造之词来挑剔意义，这有什么用呢？我们说：见等一切的，之前什么也不存在。那么，是怎样的呢？在每一个见等之前都存在，见等其他的，在其他的时刻会显现。从见、闻、念、受、身和感觉等之中，见或闻或嗅等其他的，在其他的时刻会显现，这是见者，这是闻者，这是嗅者等等。因此，像这样，见或闻等之前的存在依赖于不同于它的所取，因为成立了能取者，所以论证的意义没有不成立的。这里说：如果见等一切的，之前不存在，那么每一个见等，之前怎么会存在呢？因为如果认为它存在于见或闻等个别事物之前，那么不依赖于它的所取就不会成立，而不依赖于它的能取者也不会成立为能取者。因此，就像之前一样，从推论来说，每一个所取之前，能取者存在也是极不成立的。此外，还有，对于说这里存在能取者的人们，是承认唯一的见者就是闻者和觉者呢，还是承认是其他的呢？对此，如果每一个之前，见者就是闻者，觉者也是同一个，那么就像外道们所说的那样，那个见者的身体和感官的根本，比如泥土等，是具有增长和衰减的性质的，如果这样认为，那么也没有以那种方式出名，所以那是不合理的。或者：
English
If there is no taker, how can there be something to be taken? Because of this, the fault in the argument has not disappeared. Furthermore, the Sthavira school would refute: Before all of your views and so on, what exists? After analyzing in this way, what is the use of criticizing the meaning of the words fabricated by one's own conceptualization? We say: Before all views and so on, nothing exists. So, what is it like? It exists before each view and so on, other views and so on, manifest at other times. From seeing, hearing, thinking, feeling, body, and sensations, other than seeing, hearing, smelling, etc., at other times it will manifest, this is the seer, this is the hearer, this is the smeller, and so on. Therefore, like this, the existence before seeing or hearing etc. depends on the object to be taken different from it, because the taker is established, so there is no non-establishment of the meaning of the argument. Here it says: If all views and so on do not exist before, then how can each view and so on exist before? Because if it is thought to exist before individual things such as seeing or hearing, then the object to be taken that does not depend on it will not be established, and the taker that does not depend on it will also not be established as the taker. Therefore, just like before, from inference, the existence of the taker before each object to be taken is also extremely unestablished. Furthermore, also, for those who say that there is a taker here, is it admitted that the only seer is the hearer and the feeler, or is it admitted that it is other? To this, if before each, the seer is the hearer, and the feeler is also the same, then just as the non-Buddhists say, the root of the body and senses of that seer, such as earth, etc., are of the nature of increasing and decreasing, if it is thought like that, then it is not famous in that way either, so that is unreasonable. Or:
Tibetan
གལ་ཏེ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན། །ལྟ་པོ་དེ་ཉིད་ཉན་པོ་དེ། །ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་འགྱུར། །གཅིག་པུ་རྫས་སུ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་སྲིད་དེ། གཅིག་པུ་འཐད་པ་མེད་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་ག་ལ་རིགས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་གཅིག་ཉིད་དུ་སྟེ། དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཉན་པ་པོ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཉན་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །ཉན་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཉིད་ དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ལྟ་བ་པོ་ཡང་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་དེ། ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཉན་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་པོ་ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཞན་དག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ལྟ་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཉན་པ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་སྐར་ཁུང་ཐ་དད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་བདག་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ནི་དབང་པོ་གཞན་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ནི་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་མི་རིགས་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ་ནས་སྐྱེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་བློ་དག་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་བས། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དག་ཡོད་ན། རྣ་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ནང་གི་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་ཅིང་ཤེས་པ་ཡོད་པར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགྱུར་བས་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ཉིད་ལ་
Chinese
如果每一个之前，看者即是听者，感觉者也是同一个。即使唯一作为实体存在，也因为不能超过一刹那。名言上也无法是看者、听者和感觉者，因为唯一不合理，怎么可能在每一个之前存在呢？因此，那是不合理的，如是说。什么呢？那就是同一个，意指因为承诺的过失而产生过失。究竟上，听者并非不是看者之外的他者，因为是听者，例如，如同异类的听者。通过推断听者等是他者，从而显明并非他者，因此承诺存在遮除有法自性的过失。看者也因为要缘取色法，所以不依赖于眼，因为不是听者之外的他者，例如如同听者。通过推断看者并非不是听者之外的他者，为了缘取色法，遮除不依赖于眼本身，因此承诺存在遮除有法差别的过失。对于“那是不合理的”这句话，其他人这样说：如果那看等存在于每一个之前，那么看者也是那同一个，听者也是那同一个，感觉者也是那同一个，那是不合理的。为什么呢？因为就像人从不同的窗户走出去一样，将会导致自我前往其他的根，因为自我不愿前往任何其他的根，他们这样说。有些人说：那不应该变成推论的过失，因为眼等的作用，以及从那产生的缘取色等的心识，都汇集到前往所有自我的方向，因此也能成立看者等不前往其他根，并且如果存在耳等对声音等显现的进入，那么在耳等显现之中，存在作者并且存在显现为有知觉的形象，从而起到帮助的作用，并且变化为看者和听者本身。
English
If before each one, the seer is the same as the hearer, and the feeler is also the same. Even if the only one exists as a substance, it cannot last longer than a moment. Even in name, it is impossible to be the seer, the hearer, and the feeler, because the only one is unreasonable, how could it exist before each one? Therefore, that is unreasonable, so it is said. What is it? That is the same, meaning that a fault arises because of the fault of the commitment. Ultimately, the hearer is not not other than the seer, because he is the hearer, for example, like a hearer of a different kind. By inferring that the hearer, etc., is other, thereby revealing that it is not other, therefore the commitment has the fault of excluding the self-nature of the subject. The seer also does not rely on the eye because he is to perceive form, because he is not other than the hearer, for example, like the hearer. By inferring that the seer is not other than the hearer, in order to perceive form, excluding the very fact that he does not rely on the eye, therefore the commitment has the fault of excluding the difference of the subject. Regarding the statement "That is unreasonable," others say this: If that seeing, etc., exists before each one, then the seer is also that same one, the hearer is also that same one, and the feeler is also that same one, which is unreasonable. Why? Because just as a person goes out of different windows, it will lead to the self going to other faculties, because the self does not want to go to any other faculties, they say. Some say: That should not become a fault of inference, because the function of the eye, etc., and the mind that arises from that, perceiving form, etc., all converge in the direction of going to all selves, therefore it can also be established that the seer, etc., does not go to other faculties, and if there is the entry of the ear, etc., appearing to sounds, etc., then in the appearance of the ear, etc., there is an agent and there is an image appearing as conscious, thereby helping, and changing into the seer and the hearer themselves.