Tibetan
ར་པ། །ལས་སུ་མ་གྱུར་བྱེད་ན་ནི། །དེས་ཅིར་འགྱུར། ལས་ལ་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར།། བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ཡང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །བྱེད་པ་པོ་ལས་མི་བྱེད་པ་དང༌། ལས་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་པ་འདིས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཀྱི་ཆོས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དག་ཕྱོགས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་རང་དབང་ནི་བྱེད་པ་པོའོ། །བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་མཆོག་ནི་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བས། རང་གི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེས་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྐམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་གནོད་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལ་རང་དབང་ནི་བྱེད་པ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ལས་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་རང་དབང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལས་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་མཆོག་ནི་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ལྟོས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་མི་འཐད་པས་དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར། རྒྱུ་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། །རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པའི་མཐུས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་ན། ལྟོས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་རྒྱུར་མི་རུང་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་འབྲས་བུར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། དེ་མེད་ན་ནི་བྱ་བ་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་མི་རིགས། །འབྲས་བུ་དེ་མེད་ན་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་དག་མི་རིགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་བྱ་བ་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་མཆོག་
Chinese
若不成为业，那会怎样？业就变成无因了。因为没有作者也能成立。作者也变成无因了。因为作者不做业，也不依赖业。这半句偈颂也显示了作者和业的法，作者和业都互相依赖。这里的后推论也和之前一样，针对作者和业的方面。不同的是，将作者和非业者作为一方。如果有人对我们说，作者和业是这样的，自主就是作者。作者的最高意愿就是业。因为自己的体性成立，所以本来就是互不依赖的。因此，因为具有依赖性，所以这个理由的意义并不成立。如果这样说，那么急于反驳就会造成很大的损害。怎么说呢？这里所说的自主就是作者，也是因为擅长完成业的方法而有自主。本来就是依赖于业的。作者的最高意愿就是业，也是因为依赖于作者。作者和业的作者和业，仅仅是安立名称，就有互相接近成为因的实体的存在。这和说作者和业互不依赖是不合理的，因此作者和业就变成无因了。就像这样：无因则无果，因也不合理。因为因和缘各自决定的力量，行为本身就叫做果。即使聚集在一起成为共同作用的因的集合，如果存在，仅仅是产生就叫做果的因。对于不依赖者来说，无因也不能成为因，它的无果也不能成为果，是这样认为的。还有，如果它不存在，就没有行为和作者以及作用。如果那个果不存在，就没有行为和作者以及作用，因为世间的瓶子等外境的行为，也是作者的最高意愿。
English
If it does not become action, what will happen? Action will become without cause. Because it can be established even without an agent. The agent also becomes without cause. Because the agent does not do action and does not depend on action. This half verse also shows that the dharma of agent and action, both agent and action, are mutually dependent. Here, the subsequent inference is also the same as before, with regard to the aspect of agent and action. The difference is that those who have become non-agents and non-actions are to be made into one side. If someone says to us that agent and action are like this, autonomy is the agent. The highest intention of the agent is the action. Because one's own nature is established, it is originally independent of each other. Therefore, because it has dependence, the meaning of this reason is not established. If you say so, then being eager to refute will cause great harm to it. How is it? Here, what is said to be autonomy is the agent, also because there is autonomy in being good at completing the method of action. It is originally dependent on action. The highest intention of the agent is the action, also because it depends on the agent. The agent and the action of the agent and the action, merely establishing names, there is the existence of mutually approaching to become the entity of cause. This is unreasonable to say that the agent and action are independent of each other, therefore the agent and action become without cause. Like this: If there is no cause, there is no result, and the cause is also unreasonable. Because of the power of cause and condition each determined, the action itself is called the result. Even if gathered together to become a collection of causes that work together, if it exists, merely arising is called the cause of the result. For the independent, the causeless cannot become a cause, and its fruitless cannot become a result, it is thought so. Also, if it does not exist, there is no action and agent and action. If that result does not exist, there is no action and agent and action, because the actions of worldly vases and other external objects are also the highest intention of the agent.
Tibetan
ནི་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན་བུམ་པ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་རྩོལ་བ་ལ། ཐབས་ཤེས་པ་མ་བརྗེད་པའི་མཁས་པ་ལ་རང་དབང་ནི་བྱེད་པ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་ལས་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། བུམ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དུ་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ལས་སྒྲུབ་པའི་མཆོག་ནི་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དག་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་དེ་དག་མེད་དེ། གཅད་པར་བྱ་བའི་ཤིང་མེད་ན་བཅད་པ་དང་གཅོད་པ་པོ་དང་གཅོད་པ་དག་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། །བྱ་བ་ལ་སོགས་མི་རིགས་ན། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཡོད་མ་ཡིན། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་དག་མི་རིགས་ན་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོའི་ཚུལ་ལས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་བྱ་ བ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་དག་གིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གནོད་དེ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་ལུས་དང༌། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཕན་འདོགས་པ་ཚོགས་པ་ཙམ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས། དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་མེད་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་མེད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པའི་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མེད་ན་ནི། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་མེད། །ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་མེད་ན་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ལྷ་དང་མི་དང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དག་ཏུ་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་འགྲུབ་པ་དག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར། འབྲས་བུ་མེད་ན་ཐར་པ་དང༌། །མཐོ་རིས་འགྱུར་བའི་ལམ་མི་འཐད། །བྱ་བ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །དོན་མེད་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་མེད་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་འཕ
Chinese
如果说“是业”依赖于作者，那么对于能够成就瓶子的努力来说，不忘记方便智慧的智者所拥有的自主权，也就是所谓的“作者”，也是不依赖于其他作者而依赖于业的。以多种支分成就瓶子，以其自身作为成就的支分，成就的殊胜者也就是所谓的“作者”，这也是依赖于作者和业的，如果没有依赖，那么这些也就不存在了，就像如果没有要砍伐的树木，那么砍伐、砍伐者和砍伐行为也就不存在一样。还有其他的说法：如果行为等不合理，那么法与非法也不存在。如果行为、作者和行为不合理，那么法与非法也就不存在，因为从对方的观点来看，法与非法是由行为、作者和行为所成就和阐明的。请这样理解。如果有些自己的宗派这样说：因为诸行没有作者和感受者，所以没有作者的过失不会造成损害，因为法与非法被承认为身、语、意的行为差别的自性。如果仅仅将因果相助的集合承认为名言上的作者，那么因为依赖于此，法与非法才会被称为业，如果没有作者，那么依赖于此的业就不会成就，因此，没有法与非法等过失不会造成损害是不合理的，因为没有依赖的道理。如上所说，按照所显示的方式：如果法与非法不存在，那么从它们产生的果也不会存在。如果法与非法不存在，那么从它们产生的果，也就是天、人、地狱众生、畜生和饿鬼的轮回中，身体、感官和受用，以及合意的和不合意的自性成就等都不会存在。这样，如果没有果，那么解脱和转生善趣的道路就不合理。所有的行为都将变成毫无意义。
English
If "it is action" depends on the agent, then for the effort that can accomplish the pot, the autonomy possessed by the wise who do not forget the means and wisdom, that is, the so-called "agent," also does not depend on other agents but depends on action. To accomplish the pot with many limbs, with itself as the limb of accomplishment, the supreme of accomplishment is the so-called "agent," which also depends on the agent and action. If there is no dependence, then these do not exist, just as if there is no tree to be cut, then there is no cutting, cutter, and cutting action. Furthermore: If actions and so on are unreasonable, then dharma and non-dharma do not exist. If actions, agents, and actions are unreasonable, then dharma and non-dharma do not exist, because from the opponent's point of view, dharma and non-dharma are accomplished and elucidated by actions, agents, and actions. Please understand it this way. If some of our own sects say this: Because there is no agent and no feeler for conditioned things, the fault of having no agent does not cause harm, because dharma and non-dharma are acknowledged as the nature of the differences in the actions of body, speech, and mind. If merely the collection of causes and conditions that assist each other is acknowledged as the agent in name only, then because of relying on this, dharma and non-dharma are called actions. If there is no agent, then the action that depends on it will not be accomplished. Therefore, it is unreasonable that the fault of not having dharma and non-dharma, etc., does not cause harm, because there is no reason for dependence. As shown above, according to the manner shown: If dharma and non-dharma do not exist, then the fruit arising from them will not exist. If dharma and non-dharma do not exist, then the fruit arising from them, that is, the bodies, senses, and enjoyments in the realms of gods, humans, hell beings, animals, and hungry ghosts, and the accomplishment of agreeable and disagreeable natures, etc., will not exist. Thus, if there is no fruit, then the path to liberation and rebirth in higher realms is unreasonable. All actions will become meaningless.