Tibetan
་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱར་ཡང་དཔེ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེ་དག་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་ཡིན་པར་གྱུར་པའམ། མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའམ། ཡིན་པ་དང༌། མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ལས་ཀྱང་ཡིན་པར་གྱུར་པའམ། མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའམ། ཡིན་པ་དང༌། མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཞིག་བྱེད་པ་པོའི་བྱ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཐད་པས་དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། བྱེད་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དེ། །ལས་སུ་གྱུར་པ་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་བ་ནི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ལས་ཡིན་པར་གྱུར་བ་ཡང་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །བྱེད་པོ་མ་ཡིན་གྱུར་པ་ཡང༌། །ལས་སུ་མ་གྱུར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དང༌། ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་གོ །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའོ། །མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྔ་མ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱེད་པ་པོ་གང་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཞིག་བྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོད་ ན་དེ་ལ་བྱ་བ་དང་ལས་མེད་དེ། བྱ་བ་མེད་པར་ཡང་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཡང་མི་རིགས་པས་བྱེད་པ་པོ་ལས་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན། ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བརྟེན་ཏེ་བརྟགས་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མི་བྱེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་གཟིགས་ཟན་པ་དག་གིས་བདག་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་དག་གི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་ལྷས་བྱིན་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལས་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལས་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད
Chinese
由于已逝者实际上依靠它们来指示作者和业，这也是没有例子的。像这样，因为实际上没有事物。因此，应该像这样考察那些不合理之处：在此，作者要么是已经存在的，要么是不存在的，要么是存在和不存在的某种东西，然后才会产生作用，并且业要么是已经存在的，要么是不存在的，要么是存在和不存在的某种东西，然后才会成为作者的行为。如果这些在任何情况下都是不合理的，因此才说：作者如果是已经存在的，就不会做已经成为业的事情。这是誓言的陈述。对此，作者如果是已经存在的，就是具有行为的。业如果是已经存在的，也是具有行为的。作者如果不是已经存在的，也不会做没有成为业的事情。这也是誓言的陈述。对此，作者如果不是已经存在的，以及业如果不是已经存在的，就是与此相反的。所谓作者，就是做行为的。所谓业，就是行为。所谓不做，就是不做行为。对此，为了暂时确立誓言的意义，为了证明前者，所以说：如果是已经存在的，就没有行为。如果作者不依赖于行为，而认为自己是作者的自性，那么他就没有行为和业，因为即使没有行为，他也能成立。而且，也不可能与具有行为者有所区别，所以认为作者做事情是不合理的。或者说，如果是已经存在的，就没有行为。这是一种符合正法的比喻。这里，随后的推论是，实际上，已经存在的作者，比如提婆达多，是依靠并考察的，而外道所完全考察的是，提婆达多的相续不会做善业和恶业，因为他是作者，例如祭祀。或者，对于那些认为自己是作者的食残者来说，就像他们认为作者是近似安立的，因此，随后的推论是，实际上，我提婆达多不会在提婆达多的相续上造业，因为他是事物，例如业。实际上，提婆达多的相续
English
Since the departed actually rely on them to indicate the agent and the action, there is no example for this either. Like this, because there is actually no thing. Therefore, one should examine those unreasonable points in this way: Here, the agent is either already existent, or non-existent, or something that is both existent and non-existent, and then action will arise, and the action is either already existent, or non-existent, or something that is both existent and non-existent, and then it will become the agent's action. If these are unreasonable in every way, therefore it is said: The agent, if it is already existent, will not do what has become the action. This is the statement of the vow. To this, the agent, if it is already existent, is the one with action. The action, if it is already existent, is also the one with action. The agent, if it is not already existent, will not do what has not become the action. This is also the statement of the vow. To this, the agent, if it is not already existent, and the action, if it is not already existent, are the opposite of this. The so-called agent is the one who does the action. The so-called action is the action. The so-called not doing is not doing the action. To this, in order to temporarily establish the meaning of the vow, in order to prove the former, it is said: If it is already existent, there is no action. If the agent does not rely on action, and thinks that he is the nature of the agent, then he has no action and no deed, because even without action, he can be established. Moreover, it is not possible to be different from the one with action, so it is considered unreasonable for the agent to do things. Or, if it is already existent, there is no action. This is a metaphor that conforms to the Dharma. Here, the subsequent inference is that, in reality, the agent who is already existent, such as Devadatta, is relied upon and examined, and what the heretics completely examine is that Devadatta's continuum will not do good and bad deeds, because he is the agent, such as sacrifice. Or, for those who consider themselves to be the agent, like those who eat leftovers who think that the agent is approximately established, therefore, the subsequent inference is that, in reality, I, Devadatta, will not create karma on Devadatta's continuum, because he is a thing, such as karma. In reality, Devadatta's continuum
Tibetan
་ཀྱི་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོ་བདག་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་བཞིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དམ་བཅས་པ་དེའི་དོན་གང་ཡིན། ཅི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ལ་བྱེད་པ་པོ་གཞན་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཡིན། དེས་ཅིར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་གཞན་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་དམ་བཅས་པ་ཉམས་སོ། །ཅི་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དཔེ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དཔེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ལ་བྱ་བ་དང་ལས་མི་འཐད་དོ། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པོ་མེད་པར་འགྱུར། །བྱེད་པ་པོ་དེས་དེ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། ལས་ཀྱང་བྱེད་པོ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པར་རྟོག་པ་ལ། ལས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱེད་པ་པོས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འདིར་ཡང་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡིན་པར་གྱུར་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་ལས་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱེད་གོང་མ་ཤོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དམ་འཆའ་བར་བྱེད་པའི་དམ་བཅས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་བས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ལྟོས་པ་པོ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ནར་བྱའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལས་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་མི་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་པོ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཉེ་བར་གཞག་པ་གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བྱེད་པོར་མ་གྱུ
Chinese
कर्म का कर्ता देवदत्त का कार्य नहीं है, क्योंकि यह कर्म है, जैसे कि उससे भिन्न, इसलिए अनुमान से बाधा होगी। यदि उस प्रतिज्ञा का क्या अर्थ है? क्या देवदत्त के संतति का कर्म कर्ता कोई और है? या कर्ता नहीं है? इससे क्या होगा? यदि कर्ता कोई और है, तो प्रतिज्ञा भंग हो जाएगी। यदि कर्ता नहीं है, तो कोई उदाहरण नहीं है, तो यह तर्कसंगत नहीं है, क्योंकि 'मैं यज्ञ करता हूँ' नामक देवदत्त के संतति का कर्ता ही सिद्ध नहीं है, इसलिए उसे उदाहरण के रूप में स्थापित किया गया है। इसलिए, इस प्रकार कर्ता होने पर कार्य पर निर्भर न रहने वाले को कर्ता के रूप में मानने पर कार्य और कर्म उचित नहीं हैं। कर्म भी कर्ता के बिना हो जाएगा। क्योंकि कर्ता ने उसे नहीं किया है। या फिर, कर्म भी कर्ता के बिना हो जाएगा। यह कर्म होने पर कर्म के स्वभाव को मानने पर है, क्योंकि कर्म का स्वभाव निर्भर नहीं है, क्योंकि स्वभाव निर्भर नहीं है। इसलिए, कर्ता द्वारा न किए जाने पर भी कर्म हो जाएगा, यहाँ भी पहले की तरह अनुमान है। होने पर कार्य नहीं है। कर्ता भी कर्म के बिना हो जाएगा। यह कहने का अर्थ है कि पहले आधे भाग का अनुसरण करने से व्याख्या हो चुकी है, इसलिए व्याख्या करने की आवश्यकता नहीं है। इस प्रकार, प्रतिज्ञा करने वाले की प्रतिज्ञा को अनुमान से बाधा होगी, इसलिए कर्ता और कर्म निर्भर न रहने वाले के रूप में विद्यमान होना अभीष्ट नहीं है, इसलिए कर्ता और कर्म को निर्भर रहने वाले के रूप में ही मानना चाहिए। इसलिए, परमार्थतः कर्ता देवदत्त नामक, देवदत्त के संतति पर कर्म करने वाले के संतति पर अवश्य ही परिपक्व होगा, यह न करने के रूप में जानने में समर्थ है, क्योंकि यह निर्भर है, जैसे कि यज्ञ। उसी प्रकार, परमार्थतः देवदत्त के संतति का कर्म कर्ता पर अवश्य ही परिपक्व होगा, यह कर्ता देवदत्त का कार्य नहीं है, क्योंकि यह कर्ता पर निर्भर है, जैसे कि यज्ञ के संतति का कर्म। यह प्रतिज्ञा के अर्थ को स्थापित करने के लिए दूसरी बात कही गई है। यदि कर्ता नहीं हुआ
English
The action of karma is not the work of Devadatta, because it is karma, like something other than him, therefore it will be obstructed by inference. What is the meaning of that promise? Is the agent of karma in Devadatta's lineage someone else? Or is there no agent? What will happen with that? If there is another agent, then the promise will be broken. If there is no agent, then there is no example, that is not reasonable, because the agent of Devadatta's lineage called 'I perform sacrifice' is not established as the agent himself, therefore it is established as an example. Therefore, in this way, when one who is an agent does not depend on action, it is not appropriate to conceive of him as an agent, and action and karma are not appropriate. Karma will also become without an agent. Because the agent has not done it. Or again, karma will also become without an agent. This is when one conceives of being karma as the nature of karma, because the nature of karma is not dependent, because nature is not dependent. Therefore, even if it is not done by the agent, it will become karma, here too the inference is like the previous one. When it exists, there is no action. The agent will also become without karma. The meaning of saying this is that it has already been explained by following the first half, so there is no need to explain it. In this way, the promise of the one who makes the promise will be obstructed by inference, therefore it is not desirable for the agent and karma to exist as non-dependent, therefore the agent and karma must be conceived of as being dependent. Therefore, in the ultimate sense, the one called the agent Devadatta, on the lineage of the one who performs karma on Devadatta's lineage, will undoubtedly ripen, one is able to know it as not doing, because it is dependent, like a sacrifice. Similarly, in the ultimate sense, the karma of Devadatta's lineage will undoubtedly ripen on the agent, it is not the action of the agent Devadatta, because it depends on the agent, like the karma of the lineage of a sacrifice. This is the second thing said to establish the meaning of the promise. If it does not become an agent