Tibetan
ས་པོ་རང་བཞིན་མེད་རྣམས་ཀྱི། །ཡོད་པ་གང་ཕྱིར་ཡོད་མིན་ན། །འདི་ཡོད་པས་ནི་འདི་འབྱུང་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་འཐད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་དེ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཡང་བཤད་པ། རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི། །དངོས་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས། གང་ཟིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བདེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དེ་སྟོང་གསུངས། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གང་དག་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ནི། །དེ་དག་དངོས་ཉིད་གང་ཡང་མེད། །གང་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་དག་གར་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་དགོངས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ཞེ་འགྲས་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་སུན་འབྱིན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི་དཔེར་ན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་སྤར་གང་འཐོར་བ་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བཞིན་ཉིད་དང་ནི། །སྐྱེ་བ་ཡང་ནི་ཞི་བ་ཉིད། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ན། རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བ་ཡང་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་སྐྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བཞིན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་དང་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ན་བུམ་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། སྣམ་བུ་སྐྱེ་བ་དེ་དག་མཐོང་སྟེ། མཐོང་བ་ལས་ལྷག་པའི་ཚད་མ་གཞན་མེད་པས། །སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་སྐྱེ་བཞིན་པ། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་སྐྱེད་མི་བྱེད། །ཅེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་མཐོང་བ་ལ་སུ་ཞིག་འགལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་པ་ཞེན་པ་སྤང་བར་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་བུམ་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྣམ་བུ་སྐྱེའོ
Chinese
那些事物本性空无，如果存在，为何不存在呢？因为“此有故彼生”，这种说法是不合理的。这件事情已经在那里说明了。这里又说，凡是缘起法，其自性寂灭。事物凡是依缘而生起的，在胜义谛中，其自性是寂灭的，意思是无生。世尊说：“如果某事物从因缘而生，它就不是真实的生。如果某事物依赖于因缘，那就是空性。谁了解空性，谁就是谨慎的。” 就像这样。同样，“凡是依赖而生起的，它们没有任何自性。凡是无自性的，它们任何时候都不会产生变化。” 就像这样。同样，大慧从自性无生中领悟，因此显示一切法无自性等等，就像所说的那样。因此，像这样，以争论的心来驳斥对方，这就像为了使无垢的月亮变得有垢，而扬起一把灰尘一样。因此，生起的状态和生也是寂灭的。这样，如果如实观察，缘起法没有生，就像幻术一样，因此生起的状态和生也是寂灭的。对于此，如果对方依赖于生，认为应该推断胜义谛中的生起，这种说法是不正确的。其他人说，依赖于这个和那个因缘，看到瓶子的生起和毡子的生起。因为没有比所见更殊胜的量，所以，已生和未生以及生起的状态，无论如何也不会产生。这种说法是不合道理的。这里说，谁会反对见到符合戒律等的集合呢？但那些是世俗谛，而不是胜义谛。因此，对于那些等等，想要舍弃显现的执着，而造论是没有过失的。如果说瓶子生起，毡子生起
English
Those things that are empty of inherent existence, if they exist, why do they not exist? Because "this exists, therefore that arises," that statement is not reasonable. That matter has already been explained there. Here it is also said, whatever is dependent arising, its nature is pacified. Whatever things arise dependently, in ultimate truth, their nature is pacified, meaning they are unborn. The Blessed One said, "If something arises from causes and conditions, it is not truly born. If something depends on causes and conditions, that is emptiness. Whoever understands emptiness is mindful." Like that. Similarly, "Whatever arises dependently, they have no essence whatsoever. Whatever is without inherent existence, they will never arise or change." Like that. Similarly, Mahamati, having understood from the unborn nature, therefore showed that all dharmas are without inherent existence, etc., just as it was said. Therefore, like this, refuting the opponent with a contentious mind is like scattering a handful of ashes in order to make the stainless moon stained. Therefore, the state of arising and arising itself are also pacified. Thus, if truly examined, dependent arising has no birth, like an illusion, therefore the state of arising and arising itself are also pacified. Regarding this, if the opponent relies on arising, thinking that one should infer the arising in ultimate truth, that statement is not correct. Others say, relying on this and that cause and condition, one sees the arising of a pot and the arising of a felt. Because there is no more superior valid cognition than what is seen, therefore, what is already born and what is not born and the state of arising, in no way do they produce. That statement is not reasonable. Here it is said, who would object to seeing the collection that conforms to discipline etc.? But those are conventional truths, not ultimate truths. Therefore, for those etc., there is no fault in composing treatises because one wants to abandon the attachment to appearances. If it is said that a pot arises, a felt arises
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ཉོན་ཅིག་འདི་ལ་སྐྱེས་ན་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ཡིན་གྱི་མ་སྐྱེས་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མི་འཐད་དོ། །ཅི་སྟེ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་བུམ་པ་བློ་ལ་ བཞག་ནས་མིང་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་བུམ་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བློ་ལ་བཞག་པའི་བུམ་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་གང་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་དག་དུས་འཕོ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་རྟོག་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ། །འགའ་ཞིག་གང་ན་ཡོད་གྱུར་ན། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་འགའ་ཞིག་རྐྱེན་རྣམས་སམ། དེ་དག་འདུས་པའི་གཞན་ལ་ཡོད་པར་གྱུར་ན། དེ་ནི་ཅི་ཕྱིར་དེར་སྐྱེ་འགྱུར། །ཡོད་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དུས་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་ན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ས་ནི་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་ན། དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་བཅས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་པའི་སྐྱོན་བསྟན་ཏོ། །དུས་འཕོ་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་འཕོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་འཕོ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡོད་དོ། །འདིས་ནི་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་གནས་སྐབས་དང་གཞན་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གྲངས་ཅན་དག་དངོས་པོ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས། གྲངས་ཅན་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་ཏེ། དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་བོ། །འདིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས
Chinese
那麼，如何確定這些被稱為名言，而不是究竟的實義呢？聽著，如果生起，就是瓶子和氈子；如果沒有生起，就不是。因為對於已經生起的東西來說，沒有再次生起的可能，所以說瓶子和氈子生起是不合理的。如果即使沒有生起，也在心中構想瓶子，然後加上名稱，說瓶子生起，那也只不過是名言而已。因為心中構想的瓶子是沒有生起的。分別說者們認為，色等和瓶子等，因為時間的變遷而存在，所以僅僅是存在而生起，這也是不合理的。如果事物沒有生起，有些存在於何處呢？如果瓶子和氈子等沒有生起的事物，存在於因緣或者它們的集合之外，那為什麼它們會在彼處生起呢？已經存在的東西為什麼會在那個時候生起呢？因為已經存在的東西生起是沒有意義的。因此說，如果存在，就不會生起。這樣，在生起之前，那些聲稱事物沒有生起就存在的人們的誓言，就被推斷為僅僅是存在，因為具有不生起的性質而排除了生起，所以顯示了對存在論者們的推論的妨害。對於聲稱時間變遷的人們來說，也同樣存在著僅僅是存在就被推斷為在現在的時間沒有變遷，因為排除了在現在的時間的變遷，所以存在著同樣的過失。這回答了事物和自性以及狀態和不同轉變的問題。如果數論者們說，事物僅僅是通過顯現存在來消除過失，那也是不合理的，因為已經遮止了顯現。沒有生起的事物如何能夠被知曉為存在呢？數論者和分別說者們說，沒有生起的事物可以被知曉為僅僅是存在，因為被時間所包含，就像那樣的事物一樣。但實際上，那樣的事物也沒有被證明是本質上存在的，因為沒有例子，所以不能成立所希望的意義。這（回答了）色等……
English
How then should we ascertain that those which are called nominal are not ultimately real? Listen to this: if it arises, it is a pot and felt; if it does not arise, it is not. Since there is no further arising for what has already arisen, it is unreasonable to say that a pot and felt arise. If, even though it has not arisen, one conceives of a pot in the mind and then attaches a name, saying that a pot arises, that is merely a nominal designation. For the pot conceived in the mind does not arise. Those Vaibhashikas who think that form and so on, and pots and so on, arise merely from existence because of the change of time, that too is unreasonable. If things have not arisen, where would they exist? If things that have not arisen, such as pots and felt, existed in the causes or in something other than their collection, why would they arise there? Why would what exists arise at that time? For the arising of what exists would be meaningless. Therefore, it is said that if it exists, it will not arise. Thus, before arising, the assertion of those who claim that things exist without arising is inferred to be merely existence, and because it possesses the nature of non-arising, it eliminates arising. Therefore, it shows the fault of harming the inference of those who assert existence. For those who assert the change of time, there is also the same fault, since it is inferred to be merely existence that there is no change in the present time, and because it eliminates the change in the present time. This answers the questions of things, characteristics, states, and the transformation of others. If the Samkhyas say that things merely make existence clear and thus there is no fault, that is unreasonable, because the clarification has already been refuted. How can one know that what has not arisen exists? The Samkhyas and Vaibhashikas say that what has not arisen can be known to exist only because it is included in time, like such a thing. But in reality, such a thing has not been proven to be essentially existent, because there is no example, so the desired meaning is not established. This (answers) form and so on...