Tibetan
།གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཐུག་པ་མེད། །དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཞིག་ཡོད་ཅིང༌། །དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཞིག་ཡོད་དེ། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པར་མི་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་གྱུས་ཅིག་ཅེས་ཟེར་ན་དེ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ། མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་འདུས་བྱས་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་འདོད་ལ། ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་བཀྲ་ཤིས་པ་དང༌། བཀྲ་མི་ཤིས་པའི་མཚན་ཉིད་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་མེད་པས་ཐུག་པ་དང༌། གནས་པ་དང་མུ་ཐུག་སྟེ། མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔར་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཉིད་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དཔེར་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བས་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་འདོད་པར་མི་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉིད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་ལན་ཀྱང་འདིར་མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན་ཞེས་བྱ་བས་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །འདིར་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་དག་འདུས་བྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཆོས་ནི་བདག་ཉིད་དང་བཅོ་ལྔ་སྐྱེ་སྟེ། ཆོས་དེ་དང་དེའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དེའི་གནས་པ་དང༌། དེའི་འཇིག་པ་དང༌། དེའི་ལྡན་པ་དང༌། དེའི་གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། འདིར་གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་དཀར་པོ་ཡིན་ན། དེའི་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའམ། ཅི་སྟེ་ནག་པོ་ཡིན་ན་ལོག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་དེའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དམ། ཅི་སྟེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་ནི་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པའི་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་འཇིག་པ་དང༌། ལྡན་པའི་ལྡན་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གནས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་
Chinese
如果存在，则没有穷尽。对于它，还有其他的存在。对于它，还有其他的存在，因为会变成没有穷尽，所以这是不希望的，即生等等。不应希望具有生等等。如果有人说：‘如果那样会怎样呢？’那么，对于它，也应该重复同样的话：如果没有，那么它们就不是有为法。如果有人既认为生等等是有为法，又不变成没有穷尽，因为生等等将有为法本身作为特征来表示，这就是有为法的特征。例如，就像吉祥和不吉祥的特征一样，因为没有其他的有为法特征，所以与穷尽、住和连续相关，也不会变成不存在。如果这样说，那么就像之前一样，不希望在究竟意义上生等等的有为法本身是有为法的特征，因为是有为法的缘故，例如就像特征的基础一样，如是显示，生等等也与此相同，因此不应希望在究竟意义上生等等是有为法。即使生等等是有为法，也不能是有为法本身的特征，就像这样，对于它的回答，也已经通过‘如果没有，那么它们就不是有为法’这句话来驳斥了。因此，也无法避免如前所述的过失。在这里，住地部的宗派说：生、住、灭既是有为法，也不会过度到没有穷尽，如果问：‘如果那样，是怎样的呢？’因为对于这个，法会产生十五种自身，即法本身和它的生、它的住、它的灭、它的相连、以及它的从住变化为其他状态本身。在这里，如果法是白色的，那么它的真实解脱，或者如果是黑色的，那么它的虚假解脱，如果法是出离，那么它的出离本身，或者如果不是出离，那么非出离本身会产生，这些被称为‘轮’。它是生的生、住的住、灭的灭、相连的相连、以及从住变化为其他状态本身的从住变化为其他状态本身。
English
If it exists, there is no end. And there is another for it. And there is another for it, because it would become endless, which is not desirable, i.e., birth, etc. One should not wish to have birth, etc. If someone says, 'What if it were like that?' then the same should be repeated for it: if it does not exist, then they are not conditioned. If someone also thinks that birth, etc., are conditioned, and it does not become endless, because birth, etc., represent the conditioned itself as a characteristic, that is the characteristic of the conditioned. For example, just as the characteristics of auspiciousness and inauspiciousness, because there is no other characteristic of the conditioned, it is related to end, duration, and continuity, and it will not become non-existent. If one says this, then, as before, one does not wish that birth, etc., in the ultimate sense, the conditioned itself is the characteristic of the conditioned, because it is conditioned, for example, like the basis of a characteristic, as shown, birth, etc., are also the same as that, therefore one should not wish that birth, etc., in the ultimate sense, are conditioned. Even if birth, etc., are conditioned, they cannot be the characteristic of the conditioned itself. Like this, the answer to that has already been refuted here by saying, 'If it does not exist, then they are not conditioned.' Therefore, the fault as stated before cannot be avoided. Here, the Sthavira school says: birth, duration, and destruction are both conditioned and will not lead to endlessness. If asked, 'If so, how is it?' Because for this, the Dharma arises with fifteen selves, namely, the Dharma itself and its birth, its duration, its destruction, its association, and its change from duration to another state itself. Here, if the Dharma is white, then its true liberation, or if it is black, then its false liberation, if the Dharma is renunciation, then its renunciation itself, or if it is not renunciation, then non-renunciation itself arises, these are called 'wheels.' It is the birth of birth, the duration of duration, the destruction of destruction, the association of association, and the change from duration to another state itself of the change from duration to another state itself.