Tibetan
་སྒྲོན་མ་ལས། འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའོ།། །། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པ་བརྩམ་མོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་མི་བཟུང་སྟེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཐུ་ཇི་སྐད་སྨོས་པས། བློ་གྲོས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་བསྐྱེད་པ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་སྨྲའོ། །འདིར་བཤད་པ། འདི་ལ་ཁྱེད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་དག་ཅི་འདུས་བྱས་དག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་དག་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་དག་འདུས་བྱས་དག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ན། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ནི། མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དག་ཚོགས་པར་འགྲུབ་ པ་སྟེ། ཆད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདུས་བྱས་ཉིད་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་གཞན་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་གཞན་ལ། འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་འདུས་བྱས་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ན། ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན། འཇིག་པ་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ
Chinese
《灯论》中，名为“观察贪欲与执着”，第六品。 现在，为了驳斥与空性相违背的方面之差别，凭借显示蕴等事物无自性的意义，开始撰写第七品。 此处说：在胜义谛中，有为法之蕴、界、处等，应当仅仅执持为具有有为法的自性，因为它们具有生等有为法的特征。 在这里，对于不存在的事物，不会执持为具有有为法的特征，例如兔角。 因为蕴等事物具有生等有为法的特征，所以，如前所述的推理力量，产生智慧的作用，因此，我说有为法的蕴等事物仅仅具有有为法的自性。 此处辩论说：对于你们所认为的生等有为法的特征，它们是有为法呢？还是无为法呢？ 如果你们说是“有为法”，那么，对此略作关于生的解释： 如果生是有为法， 那么它将具有三种特征。 具有三种特征，是因为这三种特征会聚集，就像具有三种断灭一样。 因此，在胜义谛中，生等事物，不应被认为是有为法的特征，因为它们是有为法，例如特征的基体。 如果特征的基体也是能表示其他特征的基体的特征，因此是不确定的，那么，因为特征的基体不能表示其他特征的基体是有为法，所以，由于没有相违背的方面，因此不是不确定的。 如果生等事物最终被认为是有为法，那么，又因为能产生、能安住、能毁灭，所以是有为法的特征，如果这样说，那么这是因为没有随行，仅仅是誓言而已。 生是生，住是住，灭是灭，生
English
In the "Lamp Treatise," this is called "Examining Desire and Attachment," the sixth chapter. Now, in order to refute the distinctions of aspects that are contrary to emptiness, by means of showing that the aggregates and so forth are without inherent existence, the seventh chapter is begun, empowered by the meaning. Here it is said: In the ultimate truth, the compounded aggregates, elements, and sense bases should be held to be only those that possess the nature of compounded things, because they possess the characteristics of compounded things, such as arising. Here, that which does not exist is not held to possess the characteristics of compounded things, like a rabbit's horn. Because the aggregates and so forth possess the characteristics of compounded things, such as arising, therefore, by the power of the reasoning as stated, those that generate the activity of intelligence say that the compounded aggregates and so forth only possess the nature of compounded things. Here it is explained: Regarding this, do you consider the characteristics of compounded things, such as arising, to be compounded or uncompounded? If you say that they are compounded, then, for that, let us explain by considering arising for a moment: If arising is compounded, Then it will possess three characteristics. Possessing three characteristics means That the three characteristics will be assembled, Like possessing three cessations. Therefore, in the ultimate truth, arising and so forth should not be considered to be the characteristics of compounded things, because they are compounded, like the basis of characteristics. If the basis of characteristics is also a characteristic that indicates another basis of characteristics, therefore it is uncertain, then, because the basis of characteristics does not indicate that another basis of characteristics is compounded, therefore, since there is no contrary aspect, it is not uncertain. If arising and so forth are ultimately considered to be compounded, then, again, because they produce, abide, and disintegrate, they are the characteristics of compounded things, if you say so, then that is merely a vow because there is no following. Arising is arising, abiding is abiding, disintegration is disintegration, arising
Tibetan
་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་སྟེ། དེ་དག་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཕ་བུའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། ཟས་ལུས་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནམ། བྲན་མོ་བུམ་པ་ཐོགས་པ་བུམ་པ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་མཚན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། ཐོ་བ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉིད་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མངོན་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་ འདོད་པས། ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་ཡིན། །སྐྱེ་བ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ། འདུས་མ་བྱས་ན་རང་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་པས་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་དོ། །སྐྱེ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་ཚུལ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་གཉིས་ཀྱང་ཉེ་བར་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དགག་པ་ཡིན་པས་ཡང་དེ་གཉིས་དགག་པ་བརྗོད་མི་དགོས་སོ། །ཡང་གཞན་ཡང་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་བྱ་ན་དེ་དག་སོ་སོ་འམ། འདུས་པ་ལ་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག །སྐྱེ་ལ་སོགས་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བྱ་བར
Chinese
是因为对生等的事业本身加以否定，并且承认它们是作者的缘故。如果名言中也是作者，那么生就不是有为法的特征，因为它是产生者。例如，不像父子的特征。同样，住也是有为法的特征，因为它使住，例如，食物使身体住，不像身体的特征一样吗？或者，女仆拿着瓶子，使瓶子放置，不像瓶子的特征一样。同样，灭也是有为法的特征，因为它是毁灭者，例如，锤子是破坏者，不像瓶子的特征一样。因此，像这样，生等没有成立是有为法的特征的缘故，理由的意义没有成立本身就是现相违。因此，想要完全避免如上所说的过失，就不要像那样理解生是有为法。像这样，暂且如果生是有为法，就已显示了不应理成为无为法的特征的过失。想要完全避免如上所说的过失，如果想要说生是无为法，那么，怎么会是有为法的特征呢？生没有有为法的特征，因为如果无为，自己就不存在，是这样认为的。或者，无为法的法性就是无为法的法性，因此，从究竟上说，生不应理成为无为法的特征，因为是无为法的缘故，例如像虚空一样，因此损害了自己的随同推断。生是因为近取特征的语词方式的缘故，住和灭二者也是近取的，因为想要说是有为法的特征的缘故。那二者也同样是否定的，因此也不需要再说那二者的否定了。又，此外，如果想要观察这些生等作为有为法的特征，那么是观察它们各自，还是观察它们的集合呢？对此，首先，生等三者各自，要成为有为法的特征
English
It is because of denying the very activities of arising and so on, and admitting that they are the agents themselves. If even in name they are the agents, then arising is not a characteristic of the conditioned, because it is the producer. For example, it is not like the characteristic of father and son. Similarly, abiding is also not a characteristic of the conditioned, because it causes abiding, for example, food causes the body to abide, is it not like the characteristic of the body? Or, a maidservant holding a vase, causes the vase to be placed, it is not like the characteristic of the vase. Similarly, cessation is also not a characteristic of the conditioned, because it is the destroyer, for example, a hammer is a destroyer, it is not like the characteristic of the vase. Therefore, since arising and so on are not established as being the very characteristics of the conditioned, the meaning of the reason not being established is itself manifestly contradictory. Therefore, wanting to completely avoid the faults mentioned above, one should not understand that arising is conditioned in that way. Thus, for the moment, if arising is conditioned, then the fault of not being reasonable as a characteristic of the unconditioned has been shown. Wanting to completely avoid the faults mentioned above, if one wants to say that arising is unconditioned, then how can it be a characteristic of the conditioned? Arising does not have the characteristic of the conditioned, because if it is unconditioned, it does not exist itself, that is what is thought. Or, the dharma of the unconditioned is the very dharma of the unconditioned, therefore, ultimately, arising should not become a characteristic of the unconditioned, because it is unconditioned, for example, like space, therefore it harms its own subsequent inference. Arising is because of closely taking the manner of the word of characteristic, abiding and cessation are also closely taken, because one wants to say that they are characteristics of the conditioned. Those two are also negated in the same way, therefore it is not necessary to say the negation of those two again. Also, furthermore, if one wants to examine these arising and so on as characteristics of the conditioned, then should one examine them individually, or should one examine their collection? To that, first, each of the three, arising and so on, to become a characteristic of the conditioned