Tibetan
ན་ཅིག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་དེ་ལ་ཡང་ཉོན་ཅིག །འདོད་ ཆགས་དང་ནི་ཆགས་པ་དག །ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་མི་རིགས། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྟག་པ་དེ་ལ། འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དག །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཆགས་པ་འདིའི་འདོད་ཆགས་ནི་འདིའོ། །འདོད་ཆགས་འདིས་ནི་འདི་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་གཉིས་ནི་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། འདིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་ལ་ལྷན་ཅིག་གི་དངོས་པོ་མེད་དེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དག་བཞིན་ནོ། །འདིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དེ་གང་ཡིན། ཅི་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རམ། འོན་ཏེ་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བརྟེན་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཡིན། དེ་དག་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ནི། སེམས་དང་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མར་མེ་དང༌། འོན་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟེན་པ་ལ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཡང་བ་ལང་གི་རྭ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གཉིས་ལ་ཡང་འདི་ནི་གཡོན་པའོ། །འདི་ནི་གཡས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟེན་པ་མཐོང་བས་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་པའི་དབང་ཁོ་ན་ལས་སེམས་དང་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དག་དང༌། མར་མེའི་འོད་དང་བཅས་པ་དག་འབྱུང་བས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ལྷན་ཅིག་གི་དངོས་པོར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བ་ལང་གི་རྭ་གཉིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཡང་གཞན་ཡང་འདི་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་བརྟག་གམ། ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་རྟོག་ན། གཅིག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མེད་དེ། །དེ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་བཞག་པའོ། །དེ་ཉིད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མིན། །ལྷན་ཅིག་ཉིད་ནི་གཉིས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་དེའི་དཔེའི་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ནི་ཆགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ ཏུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་དེ་ཉི
Chinese
如果想要同时产生，那么也请听我说。贪欲和执着，不能同时产生。为什么呢？在那样的考察中，这样贪欲和执着，会变成互相不依赖。这个执着的贪欲就是这个，这个贪欲就执着于这个，因为没有依赖，所以不希望那样。那两者希望是具有依赖性的。这里以宗法的力量来推测，贪欲和执着没有同时存在的事物，因为具有依赖性，例如种子和幼芽那样。这里分别说者们说，那个理由是什么呢？是因为依赖于生起，还是依赖于所依的特殊言说呢？如果他们说是依赖于生起，那么心和随心所行同时产生的事物，也因为同时产生的因是因，以及灯火，然而因为是同时产生，所以是不确定的。如果说是依赖于所依的特殊言说，那么牛角同时产生的两个，也会说这个是左边的，这个是右边的，因为见到所依的特殊言说，那样也是不确定的。仅仅是聚合的力量，心和随心所行等，以及灯火的光明等产生，因为在名言中也没有承认是同时存在的事物，以及两个牛角在胜义中也没有成立，所以如是所说的过失是没有的。还有，另外，对于这个，贪欲和执着，是在一个自体上考察同时性呢？还是在不同的自体上考察同时性呢？对此，首先，如果认为一个自体是同时性，那么一个自体没有同时性，那是近置的承诺。那个自体不是和那个自体同时，因为同时性存在于两个上。因此，那是同法者的比喻之词。这里推测是，贪欲不会和执着同时产生，因为是一个自体，例如那个贪欲自体。
English
If you wish to arise simultaneously, then listen to this as well. Desire and attachment cannot arise simultaneously. Why is that? In that examination, like this, desire and attachment would become mutually independent. This attachment's desire is this, this desire is attached to this, because there is no dependence, so it is not desired that way. Those two are desired to be with dependence. Here, inferring by the power of the dharma of the subject, desire and attachment do not have simultaneous entities, because they are with dependence, like seeds and sprouts. Here, the Vaibhashikas say, what is that reason? Is it because it depends on arising, or because it depends on the special expression of what is relied upon? If they say it is because it depends on arising, then mind and mental events that arise simultaneously, also because the cause of simultaneous arising is the cause, and a lamp, however, because they arise simultaneously, it is uncertain. If it is said to depend on the special expression of what is relied upon, then for two cow horns that arise simultaneously, it is also said that this is the left one, this is the right one, because seeing the special expression of what is relied upon, even that is uncertain. Merely by the power of aggregation, mind and mental events, and the light of a lamp, etc., arise, because even in conventional terms, it is not admitted that they are simultaneous entities, and because the two cow horns are not established in ultimate reality, so there is no fault in what was said. Furthermore, regarding this, are desire and attachment examined for simultaneity in one self, or are they examined for simultaneity in different selves? To that, first, if one self is considered to be simultaneity, then one self does not have simultaneity, that is a closely placed commitment. That self is not simultaneous with that self, because simultaneity exists in two. Therefore, that is an example of a similar dharma. Here, the inference is that desire does not arise simultaneously with attachment, because it is one self, for example, that desire itself.
Tibetan
ད་ཀྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་པས་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་དོ། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་དག་ནི་དོན་གྱི་ཚིག་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་གྱི་ཚིག་དག་གིས་ནི་དོན་ཆེན་པོ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཚིག་ཉུང་དུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྦྱོར་བའི་ཚིག་དུ་མ་དག་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བའི་ཚིག་དག་ལ་ནི་མ་ཚང་བ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གང་གི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའམ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཅུང་ཟད་ལ་ལ་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ནའོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་རྟོག་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་འགལ་བ་མེད་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མེད་པའི་ཚེ། ཇི་སྟེ་ཐ་དད་ཉིད་ཡིན་ན། །ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདིར་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་བཞག་པའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མེད་པས་ཕྱོགས་བརྟག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་དོན་བསྟན་པའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མེད་དེ། ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་བཞིན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་གཅིག་པུ་ལྷན་ཅིག་ན། །གྲོགས་མེད་པར་ཡང་དེ་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་གྲོགས་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ། འདིས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་གི་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དགག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ འདོད་ཆགས་ཀྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་གཞན་དག་ནི་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་གྲོགས་མེད་པར་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་
Chinese
現在，就像自己的本性一樣，會損害對自己的推斷。如果因為沒有完整地陳述老師的支分，而有論證不完整的過失，那是不好的，因為老師的語句是具有意義的語句，而具有意義的語句會產生重大的意義，即使語句很少，也能成就許多結合的語句。結合的語句也可能變得不完整，或者不會改變，對於這種情況，無論何時進行詳細闡述，或者從已成立的結論中稍微提及一些，都是如此。如果將不同視為同時，那麼，當無矛盾的同一性不存在同時性的時候，如果確實是不同的，又怎麼會變成同時呢？不同本身並不存在同時性，因為這會變成推斷的損害，並且沒有推斷可以證明不同本身存在同時性。這裡也接近於立宗。作為一方的法，因為不同本身不具備同時性，所以從觀察一方的角度來看，它本身是不同的，例如，如果它是被造的，就像無常一樣。由於這裡想要表達的意義被揭示，因此推斷是，在勝義諦中，貪欲和染著不具備同時性，因為它們是不同的，例如，就像貪欲和脫離貪欲一樣，這會變成推斷的損害。另外，如果只有一個是同時的，那麼它也會變成沒有伴侶的。貪欲和染著是同時的，這是指這種情況。貪欲和染著不希望在沒有伴侶的情況下是同時的，這也表明了貪欲和染著的同時性所要否定的法，即具有依賴性。因此，推斷是，在勝義諦中，貪欲和染著的同一性不是同時性，因為它具有依賴性，例如，就像貪欲的自性一樣。對於這個，其他人認為，如果暫時貪欲和染著是同一的，但如果變成同時性，那麼也會變成沒有伴侶的同時性。
English
Now, just like one's own nature, it harms the inference about oneself. If, because the teacher's limbs are not fully stated, there is a fault of incomplete proof, that is not good, because the teacher's words are meaningful words, and meaningful words generate great meanings, even if the words are few, they can accomplish many combined words. The combined words may also become incomplete, or they may not change, and in that case, whenever there is a detailed explanation, or a slight mention from an established conclusion. If one conceives of difference as simultaneity, then, when there is no simultaneity in the non-contradictory identity, if it is indeed different, how can it become simultaneous? Difference itself does not possess simultaneity, because this would become a harm to inference, and there is no inference that can prove that difference itself possesses simultaneity. Here, too, the proposition is closely established. As a dharma of the পক্ষ (pakṣa, the subject of an inference), because difference itself does not possess simultaneity, from the perspective of observing the পক্ষ (pakṣa), it is itself different, for example, if it is created, like impermanence. Because the meaning that is intended to be expressed here is revealed, the inference is that, in ultimate truth, desire and attachment do not possess simultaneity, because they are different, for example, just like desire and detachment from desire, this would become a harm to inference. Furthermore, if only one is simultaneous, then it will also become without a companion. Desire and attachment are simultaneous, this refers to this situation. Desire and attachment do not want to be simultaneous without a companion, this also shows that the dharma to be negated by the simultaneity of desire and attachment, which is dependent. Therefore, the inference is that, in ultimate truth, the identity of desire and attachment is not simultaneity, because it is dependent, for example, like the nature of desire itself. To this, others think that if temporarily desire and attachment are the same, but if it becomes simultaneity, then it will also become simultaneity without a companion.