Tibetan
་མེད་དོ། །བཤད་པ། ཆགས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །འདི་ལྟར་མ་ཆགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་ན་ཆགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་འདོད་ཆགས་གང་གིས་ཆགས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པར་གྱུར་ལ། འདོད་ཆགས་ སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དེ་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་ལྷས་བྱིན་ཆགས་པ་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་གང་སྐྱེ་བ་དེའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་མི་སྲིད་དེ། །ཆགས་པ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དང༌། །ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འགོག་པའི་ཕྱིར་དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མཆོད་སྦྱིན་ཆགས་པས་འདོད་ཆགས་བསྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་ཕུལ་བས་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེད་པའི་རྒྱུས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་ཆགས་སྒྲུབ་པ་མེ་ཏོག་དང་བྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཆགས་པའི་སྔོན་རོལ་ན་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཆགས་པ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ནི། །ཡོད་དང་མེད་ཀྱང་རིམ་པར་མཚུངས། །དགག་པའི་ཐབས་འོག་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཆགས་པའི་སྔ་རོལ་ན། །ཆགས་མེད་འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ནི། །གལ་ཏེ་ཆགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཆགས་པ་མེད་པར་
Chinese
无有也。 释曰： 若有贪著，何来欲贪？ 如是，于未贪著生起欲贪时，乃依于称为贪著之缘故。 彼欲贪以何贪著而成为贪著，以彼即称为贪著之贪著而成为贪著。 欲贪生起乃无意义之故，且无示彼之后比量之故。 所谓“若变”是不可能之事，意指“若有贪著，何来欲贪？”。 又，乐施所贪著，非为乐施之相续中生起何欲贪之现前因，以是贪著之故，如供施贪著。 若谓彼是不可能之事，若于贪著相续各异，及非各异之欲贪之因，立为宗，则成能立已成与义相违。 此非为善，以于贪著相续非各异之欲贪之因，立为宗之故，亦非能立已成，且如应成与同品，以遮遣不顺品之故，亦非义相违。 若谓供施贪著以欲贪之能立供养，以是乐施之相续中，承诺为生起欲贪之因之故，且作者之因，他之相续之贪著亦是他之相续中生起欲贪之因之故，无有譬喻耶？ 此亦非理，以遮遣非共同之因之故，且欲贪之能立花与涂香等，乃是欲之分别之因之故，且应成是特殊之故，彼是似能破。 若谓于贪著之前有欲贪，如是，于贪著亦有欲贪，有与无亦依次相同。 遮遣之方便于下当出，是为总结语。 如何耶？ 彼即是说： 若于贪著之前，有无贪著之欲贪，若于贪著之前，有欲贪无有贪著，则于无有贪著
English
There is none. Explanation: If there is attachment, how can there be desire-attachment? Thus, when desire-attachment arises in what is not attached, it relies on the condition called attachment. That desire-attachment becomes attachment by what attachment, it becomes attachment by that very attachment called attachment. The arising of desire-attachment is meaningless, and there is no subsequent inference to show it. The so-called "if it changes" is impossible, meaning "if there is attachment, how can there be desire-attachment?" Furthermore, the attachment of Deva-given is not the manifest cause of whatever desire-attachment arises in the continuum of Deva-given, because it is attachment, like the attachment of offerings. If it is said that this is impossible, if one establishes as the subject that attachment is the cause of desire-attachment that is different in continuum and not different, then it becomes proving what is already proven and contradictory in meaning. This is not good, because by establishing as the subject that attachment is the cause of desire-attachment that is not different in continuum, it is not proving what is already proven, and like what is to be proven and similar in kind, it is not contradictory in meaning because it prevents dissimilar aspects. If it is said that the attachment of offerings offers the establishment of desire-attachment, because it is promised as the cause of the arising of desire-attachment in the continuum of Deva-given, and because the cause of the agent, the attachment of another's continuum, is also the cause of the arising of desire-attachment in another's continuum, there is no example? This is also unreasonable, because it prevents non-common causes, and because the establishment of desire-attachment, such as flowers and perfumes, is the cause of the discrimination of desire, and because what is to be proven is special, it appears to be a seeming refutation. If it is said that there is desire-attachment before attachment, even so, there is also desire-attachment in attachment, existence and non-existence are also the same in order. The means of refutation will appear below, this is the concluding statement. How is it? That is to say: If before attachment, there is desire-attachment without attachment, if before attachment, there is desire-attachment without attachment, then in the absence of attachment
Tibetan
འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་པ་ཡོད། །ཆགས་པ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་འདིས་འདོད་ཆགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ ལྟ་ན་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པས་འདོད་ཆགས་སོ་ཞེས་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ནི་གཞི་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་གཞིའི་སྔོན་རོལ་ན་མེད་དེ་དཔེར་ན་ཆོས་པ་འབྲས་ཅན་གྱི་སྔ་རོལ་ན་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཆགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི། འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ཆགས་ཡོད་འགྱུར། །དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། ཆོས་པ་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཆོས་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཡང་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལས་བཟློག་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ནི་ཆགས་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཆགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕ་མེད་པར་ཡང་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བཀག་ཟིན་པས་དེ་ནི་མི་གནོད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཅན་ཆགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཆགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཤད་པ། འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །ཆགས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཆོས་པ་གཞན་གྱིས་གཞན་ཆོས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པ་བཞིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་འདས་པས་ད་ལྟར་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེས་གནོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལྷས་བྱིན་གྱི་འདོད་ཆགས་ནི་ལྷས་བྱིན་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་འདོད་ཆགས་བཞིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་ཡང་ཆགས་པ་ནི། །ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རིམ་པར་མཚུངས། །འདིར་སྔ་ཕྱིར་རྣམ་པར་བརྟག ། པ་ལ་ཀླན་ཀའི་སྐབས་མེད་དེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ། བམ་པོ་དྲུག་པ། ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་གཉིས་ལྷ
Chinese
转变吧！另外，依靠它而有贪著。依靠没有贪著的贪欲，会有贪著，这个贪欲被称为贪欲。如果这样，就会有这个过失：如果因为对这个产生贪著，所以称为贪欲，来成立事物，那么事物依赖于基础，所以在基础之前是不存在的，例如有果实的植物在果实之前不存在一样。如果不依赖于贪著而认为有贪欲，那么如果存在贪欲，就会有贪著。这是不希望的，就像不依赖于植物本身，植物的产生是不合理的。这里也是因为有漏洞的词语，所以从当时的意义上来说，可以推断出贪欲是没有贪著就不会产生的状态，因为是具有依赖性的，例如贪著的自性一样。如果说，即使没有父亲，也有儿子等等，所以是不确定的。正是因为这个原因，这也已经被驳斥了，所以这没有损害。这里说到，贪欲的刹那先产生的状态，不认为贪著的刹那会产生，正是因为承认了贪著的刹那之后产生是原因，所以没有过失。说道：即使有了贪欲，怎么会有贪著呢？不会有贪著，因为贪欲的刹那时间不同，所以贪著的刹那之后产生，不能成立是贪著本身，例如其他的植物不能成立是植物本身一样，因为贪欲的刹那已经过去，所以现在不能成立是贪著本身，所以会成为推断的损害，是这样认为的。如果这样会造成什么损害呢？天授的贪欲不是天授贪著本身的原因，因为是贪欲，例如不同相续的贪欲一样。对于贪欲也有贪著，存在或不存在，次第相同。这里对先后进行观察，没有争论的机会，因为没有指出似是而非的理由。། །中观根本慧论释·智慧之灯，第六卷。如果认为那个过失是不可以的，所以认为贪欲和贪著两者
English
Let it transform! Furthermore, attachment exists based on that. Attachment exists based on desire without attachment, and this desire is called desire. If so, this flaw will occur: if something is established as desire because it causes attachment to this, then the thing depends on the basis, so it does not exist before the basis, just as a plant with fruit does not exist before the fruit. If one believes that desire exists without relying on attachment, then if desire exists, attachment will exist. This is not desirable, just as the arising of a plant without relying on the plant itself is unreasonable. Here, too, because it is a word with loopholes, inference is reversed from the meaning of the occasion, that desire is of a nature that does not arise without attachment, because it is with dependence, like the nature of attachment itself. If one says that even without a father, there are sons and so on, so it is uncertain. For that very reason, that too has already been refuted, so it does not harm. Here it is said that the moment of desire occurring earlier, the moment of attachment is not considered to arise, precisely because it is admitted that the moment of attachment arises later as the cause, so there is no fault. It is said: Even if desire exists, how can there be attachment? There will be no attachment, because the moment of desire is at a different time, so the moment of attachment arising later cannot be established as attachment itself, just as another plant cannot be established as the plant itself, because the moment of desire has passed, so it cannot now be established as attachment itself, so it will become a harm to inference, that is what is meant. How does that cause harm? The desire of Devadatta is not the cause of Devadatta's attachment itself, because it is desire, like the desire of a different continuum. For desire, there is also attachment, whether it exists or not, the order is the same. Here, there is no opportunity for dispute in examining the order, because the seeming reason has not been shown. ། ། Commentary on the Root Verses of the Middle Way, Lamp of Wisdom, Volume Six. If one thinks that that fault is not permissible, then both desire and attachment are considered