Tibetan
་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་ཡང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་གཞན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དཔེ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན། །དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་འགྲོ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། །དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་གཅིག་པུ་ལ། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་མི་འཐད་དོ། །དེས་ནི་འགྲོ་བ་པོའི་ཆོས་འགྲོ་བ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྡོད་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ། གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་གཅིག་བུ་ལ། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་མི་འཐད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་པ་པོ་གཅིག་པུ་ལ་གང་གི་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པ་དང༌། འགྲོ་བ་པོར་གྱུར་ནས་གང་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་འགྲོ་བ་གཉིས་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་པ་ཉིད་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །གཟེགས་ཟན་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འགྲོ་བ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་ངོ༌། །འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བྱེད་པ་ན་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མར་མེ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྣང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་པས། གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་གཅིག་པུ་ལ། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འགྲོ་བ་པོ་ནི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། བློ་དང་སྒྲས་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལས་བཞིན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་པོ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
因为不可估量，并且已经承诺任何事物与任何事物同时成为他者是不合理的，而且例子也没有成立，所以这样认为。或者说，以何种行显现为行者？从那之外的他者不是行。这被称为是誓言的近似安立。如果问为什么，因为对于唯一的行者来说，有两种行是不合理的。因此，这表明了行者的法不具备两种行。在此，可以推断，实际上，与自身不同的行不是行者所行，因为不具备两种行，例如居住者。另一些人说，因为对于唯一的行者来说，两种行是不合理的。因为对于唯一的行者来说，显现为谁的行者，以及成为行者后将要行的两种行是不合理的，所以从那之外的行也不是行者所行。有些人说，那是不合理的，因为已经承诺只有一种行的因，所以因为具备它，所以行者行就成立了，并且因为没有遮止他者，以及暂时行者行，如何成为合理，与那没有区别。食碎者们说，行只有一种，那就是与行者不同的他者，并且因为具备它，所以可以对行者施设行者的名称。因为是行的因，所以在做那件事时就说是行，例如灯是光明的因，所以说是照亮一样。所以，因为对于唯一的行者来说，两种行是不合理的，那是不合理的。那是不好的，因为是为了成立如前所说的理由，并且因为遮止了真实的行，并且因为遮止了从无中产生。或者，应该知道行者不是具备行的因，因为是智慧和声音所区分的进入的因，例如业一样，所以会成为推断的损害。行者是与那具备是无意义的，因为。
English
Because it is immeasurable, and because it has been promised that it is unreasonable for anything to be other than itself simultaneously with anything, and also because the example has not been established, so it is thought. Or, by what going does one appear as a goer? That which is other than that is not going. This is said to be the approximate establishment of the vow. If asked why, because for the sole goer, two goings are unreasonable. Therefore, this shows that the dharma of the goer does not possess two goings. Here, it can be inferred that, in reality, going other than oneself is not what the goer goes, because it does not possess two goings, like a dweller. Others say, because for the sole goer, two goings are unreasonable. Because for the sole goer, what appears as whose goer, and the two goings that will be gone after becoming a goer are unreasonable, therefore going other than that is also not what the goer goes. Some say that is unreasonable, because it has been promised that there is only one cause of going, so because it possesses it, it is established that the goer goes, and because otherness has not been prevented, and temporarily the goer goes, how does it become reasonable, it is no different from that. The crumb eaters say, going is only one, and that is other than the goer, and because it possesses it, it is permissible to apply the name goer to the goer. Because it is the cause of going, it is said to go when doing that, just as a lamp is the cause of light, so it is said to illuminate. So, because for the sole goer, two goings are unreasonable, that is unreasonable. That is not good, because it is for establishing the reason as stated before, and because it prevents true going, and because it prevents arising from nothing. Or, it should be known that the goer is not the cause of possessing going, because it is the cause of entering distinguished by intelligence and sound, like karma, so it will become a harm to inference. The goer is meaningless to possess that, because.
Tibetan
རོ། །འགྲོ་བ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡོད་པ་པོ་བཞིན་དུ་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དྲི་བའམ་སྨྲ་བར་རིགས་ཏེ། སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་གཞུང་སྨྲ་བ་ལ་དཔའ་བ་ཡིན་པས་ཚིག་ལ་ནི་ཟད་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རིགས་པས་དཔྱད་ན། འགྲོ་པོ་མིན་པར་གྱུར་པ་ནི། །འགྲོ་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །དེ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡང༌། །འགྲོ་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །ཡིན་དང་མ་ཡིན་གྱུར་པ་ཡང༌། །འགྲོ་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །འགྲོ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་གང་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོང་བར་བྱ་བའོ། །རྣམ་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོང་བ་དང༌། མ་སོང་བ་དང༌། བགོམ་པར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་གང་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འགྲོ་བ་པོ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡང་ ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དེ། བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡང་འགྲོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དེ། འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྡོད་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡང་འགྲོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དེ། ཕྱོགས་གཉི་གར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྦྱོར་བ་ཅི་རིགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་སྲིད་པ། དེ་ཕྱིར་འགྲོ་དང་འགྲོ་པོ་དང༌། །བགྲོད་པར་བྱ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པའི་འབྲས་བུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དབང་གིས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་ལྷག་མ་དགག་པ་ཡང་ཕྱོགས་འདིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་འགྲོ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འོང་བ་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། འོང་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་འོང་བའམ་འགྲོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ལ་འོང་དང་འགྲོ་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་ལ་འགྲོ་བར་བྱ་བའམ། འོང་བར་བྱ་བ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མི་སྣང་ངོ༌། །རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་ལ་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་མི་སྣང་ངོ༌། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མི་སྣང་ངོ༌། གང་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་མི་སྣང་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་ མ་ལས། སོང་བ་དང༌། མ་སོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པའོ།། །།དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ། བམ་པོ་བཞི་པ། དེ་ལ་ད་ནི་སྐྱེ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པ་བརྩམ་མོ། །ཡང་ན་འགྲོ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དགག་པས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པ་བརྩམ་མོ། །གང་གི་ཚེ་དང་པོ་ལྟར་ན་བརྟག་པ་དེའི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་བ་དང༌། ཉན་པ་དང༌། སྣོམ་པ་དང༌། མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། རེག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡིད་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། །རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་གཉིས་པ་ལྟར་བརྟག་པ་དེའི་ཚེ་ནི། དེ་ཕྱིར་འགྲོ
Chinese
若。非行者亦以非行者之故，如住者，以不具彼故。于此，可以问或说随理作推论，以一切说者皆勇于说自宗，故于词无尽也。是故如是依理观察，则非行者，不行三种行相。非彼亦不行三种行相。是与非亦不行三种行相。所谓行者，谓具有行之行者，是说有行之异名。所谓行者，谓当行者。所谓三种者，谓已行、未行、正行。所谓非彼亦者，谓离行之行者。所谓是与非亦者，谓行者，亦具有行，亦离行也。其中，暂且行者，不行三种行相，以具有事之故，如彼之外者。非彼亦不行三种行相，以离行之故，如住者。是与非亦不行三种行相，以于二边所示之随理作推论诸事所害故。如是，于行作方分，亦应随其所宜作理与喻之结合。是故如是依理与教证诸事，于一切种完全观察，则行等三种种相，如何亦不应理。是故行与行者，及所行亦非有。如是者，是依如所说示之努力果而作总结。论师以余事与作者之遮遣，亦以此方分所示。其中，此处能作之义，是说行无自性性故，说缘起无来，及具有无行之差别也。是故于谁无行，及无来，彼乃圣者之
English
If so. The non-goer also, because of being a non-goer, like a stayer, because he does not possess that. Here, it is appropriate to ask or speak about inference according to reason, because all speakers are brave in speaking their own tenets, so there is no end to words. Therefore, if one examines in this way with reason, then the non-goer does not go in three modes of going. The non-that also does not go in three modes of going. The being and non-being also do not go in three modes of going. The so-called goer is the goer who possesses going, which is another term for saying that there is going. The so-called going is what is to be gone. The so-called three modes are the gone, the not-gone, and the being-gone. The so-called non-that also is the goer who is separated from going. The so-called being and non-being also is the goer who both possesses going and is separated from going. Among these, for the time being, the goer does not go in three modes of going, because he possesses the act, like something other than that. The non-that also does not go in three modes of going, because he is separated from going, like a stayer. The being and non-being also do not go in three modes of going, because it is harmed by the inferences shown on both sides. Similarly, one should make whatever appropriate combinations of reason and example with regard to going as the subject. Therefore, having thoroughly examined in all ways with reason and scriptures, the three aspects such as going are in no way possible. Therefore, there is no going, no goer, and no to-be-gone. This is the conclusion based on the power of the fruit of effort as shown. The teacher also shows by this aspect the refutation of the remaining act and agent. Here, the meaning of this explanation is that it shows that going is without inherent existence, and it shows that dependent arising has no coming and possesses the distinction of no going. Therefore, for whom there is no going and no coming, that is the going of the noble ones.
Chinese
叫做“来”等等，以及“种姓之子，如来没有来或去”等等，以及“这里没有来和去。一切法都如虚空一般。”等等，同样，对于谁来说，去或来连微尘许都没有，那就是菩萨的般若波罗蜜多，因为在那里来和去是不可见的。以极大的力量完全压倒，在色上，来和去是不可见的。感受、认识、诸行和识上，来和去是不可见的。凡是色、感受、认识、诸行和识的来和去不可见，那就是般若波罗蜜多，如是等等所说的那一切都成立了。论师善护所造，《中观根本慧论释·般若灯论》中，名为“已去”和“未去”以及“修习观察”，这是第二品。 《中观根本慧论释·般若灯论》，第四卷。现在，为了通过遮遣生起不相顺品类的差别，从而显示诸蕴无自性的意义，开始第三品。或者，为了通过遮遣去不相顺的品类，从而显示诸蕴的空性，开始第三品。当如第一种情况观察时，不相顺的品类被安立为：从胜义谛上来说，内部的诸蕴应当仅仅被认为是生起，因为它们在各自的对境上是确定的。在这里，对于没有生起的事物来说，在各自的对境上是没有确定的，例如石女之子的诸蕴在各自的对境上是没有确定的。内部的诸蕴在各自的对境上是有确定的，就像这样：眼、耳、鼻、舌、身和意各自的对境依次是色、声、香、味、触和法。因此，如上所说的理由，内部的诸蕴应当仅仅被认为是生起。当如第二种情况观察时，因此，去
English
It is called "coming" etc., and "Son of the family, the Tathagata has no coming or going" etc., and "Here there is no coming and going. All dharmas are like the sky." etc., Similarly, for whom there is not even a mote of going or coming, that is the Prajnaparamita of the Bodhisattva, because coming and going are not visible there. Completely overwhelming with great power, on form, coming and going are not visible. On feeling, perception, formations, and consciousness, coming and going are not visible. Whatever form, feeling, perception, formations, and the coming and going of consciousness are not visible, that is Prajnaparamita, all that is said such as this is established. Composed by the teacher Lekdenjé (Śāntarakṣita), from the commentary on the Root Verses of the Middle Way, the Lamp of Wisdom: It is called "Gone" and "Not Gone" and "Meditation Examination", this is the second chapter. Commentary on the Root Verses of the Middle Way, Lamp of Wisdom, Volume Four. Now, in order to show that the aggregates are without inherent existence by refuting the distinctions of dissimilar aspects of arising, the third chapter is begun according to the meaning. Or, in order to show the emptiness of the aggregates by refuting the dissimilar aspects of going, the third chapter is begun. When examining according to the first case, the dissimilar aspects are established as: In ultimate truth, the internal aggregates should only be considered as arising, because they are definite in their respective objects. Here, for things that do not arise, there is no certainty in their respective objects, just as the aggregates of the son of a barren woman have no certainty in their respective objects. The internal aggregates have certainty in their respective objects, like this: the objects of the eye, ear, nose, tongue, body, and mind are respectively form, sound, smell, taste, touch, and dharmas in order. Therefore, according to the reasons stated above, the internal aggregates should only be considered as arising. When examining according to the second case, therefore, going