Chinese
而且，因为没有承诺在胜义谛中存在行者和所行二者，而且那些不合理之处也已经在之前展示过了。又说，如果在胜义谛中行者和所行成立，那么必然要么是一体，要么是他体，但那也是不合理的。如何不合理呢？应当如此考察：所行与行者，也不能说是那同一个东西。所行与行者，也不能说是他体。这是两个立宗的并列。如何不能成立呢？如果凡是所行，那就是行者的话，那么作者和业也必然成一体。这样一来，因为这里有可乘之机的话语，所以是能够驳斥当下的意义，并且能够阐明遮遣之义的话语之义。例如，如果声音是常，那么瓶子也必然成为常，因为瓶子是所作，无常，却不希望它是常。因此，声音是无常，因为是所作，例如瓶子一样。因此，在这里，凭借话语之义而结合的话语是，在胜义谛中，行者和所行不是一体，因为是作者和业，例如能砍者和所砍一样。虽然说了行者和所行不是一体，但并没有显示那二者是他体。其他一些人说，如果对所立之义进行辨析，由于一者对一者有作用而空性的自性，能砍者和所砍没有他体，所以没有比喻。那是不好的，因为仅仅是否定一体性，而且那也是因为能砍者和所砍的显现是不同的，所以仅仅是名声而已。即使一者对一者有作用而空性的自性，也是在承诺所立之义后，应当了悟的，并且因为能了悟者和所了悟者在世俗中一者对一者有作用而空性，所以仅仅是成立的事物才被认为是比喻，所以不是没有比喻。如果又说，在胜义谛中，能砍者和所砍不是他体，因为是可以度量的，就像所砍的自性一样，因此会成为没有矛盾、没有错乱的损害，那么，那也是不合理的，因为所砍的自性
English
Moreover, because there is no commitment to the existence of both the goer and the going in the ultimate sense, and because those unreasonableness have already been shown before. Again, it is said that if the goer and the going are established in the ultimate sense, then they must necessarily be either one or other, but that is also unreasonable. How is it unreasonable? It should be examined as follows: the going and the goer, it cannot be said that they are the same thing. The going and the goer, it cannot be said that they are other. This is the juxtaposition of two propositions. How can it not be established? If whatever is the going, that is the goer, then the agent and the action must necessarily become one. In this way, because there is an opportunity for words here, it is the meaning of the words that can refute the current meaning and clarify the meaning of negation. For example, if sound is permanent, then the pot must necessarily become permanent, because the pot is made, impermanent, but it is not desired that it be permanent. Therefore, sound is impermanent, because it is made, like a pot. Therefore, here, the words combined by the meaning of the words are, in the ultimate sense, the goer and the going are not one, because they are the agent and the action, like the cutter and the cut. Although it is said that the goer and the going are not one, it does not show that the two are other. Some others say that if the meaning of the proposition is analyzed, because one has an effect on the other and the nature of emptiness, the cutter and the cut do not have otherness, so there is no metaphor. That is not good, because it is only denying oneness, and that is also because the appearance of the cutter and the cut are different, so it is only a reputation. Even if one has an effect on the other and the nature of emptiness, it is after committing to the meaning of the proposition that it should be realized, and because the one who realizes and the one who is realized are empty in the conventional sense because one has an effect on the other, so only the established things are considered as metaphors, so it is not without metaphor. If it is also said that, in the ultimate sense, the cutter and the cut are not other, because they can be measured, like the nature of the cut, therefore it will become a harm without contradiction and without confusion, then that is also unreasonable, because the nature of the cut
Tibetan
བདག་ཉིད་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་གནོད་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ་མེ་འཆེལ་བས་དོན་དམ་པར་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་འགྲུབ་བོ། །ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་ན་ནི་གྲགས་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དམ་བཅའ་བའི་དོན་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འགྲོ་བ་པོ་དང༌། འགྲོ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པས། འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒོལ་ན་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །གང་དག་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གཉིས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚིགས་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་དུ་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འཇུག་པའི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་དང༌། ས་བོན་དང༌། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་གཞན་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ལ། གལ་ཏེ་འགྲོ་དང་འགྲོ་བ་པོ། ། གཞན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་བརྟག་ན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྱེད་ན་ནི། །འགའ་ཡང་བཟློག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་འདོད་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་འདི་ལ་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན། འགྲོ་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་དང༌། །འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོས་རྟེན་པ་མེད་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བར་དགོངས་སོ། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་མི་འདོད་དོ། །གླགས་ཡོད་པའི་སྒོ་དེས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་འགྲོ་བ་པོ་དང༌། འགྲོ་བ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ནི་གཞན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན། དཔེ་ནི་དེའི་དབང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་སྦྱོར་བའི་ཚིག་ནི་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་པོ་ལས་འགྲོ་བ་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། འགྲོ་བ་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ
Chinese
因为自体不是他体的缘故，不会成为无有相违错乱的妨害。即使存在无有相违错乱的妨害，由于烧毁了一体性和他体性的两个极端，因此在胜义谛中想要显示成立，所以意愿会实现。如果在世俗中成立一体性，则会成为世间共称的妨害。如果有人诡辩说，由于对所立宗的意义进行歪曲，说能行和行不是一体性，从而显示能行和他体性，因此会妨害所承诺的观点，那么这也已经被同样的理由回答了。为了驳斥那些想要完全避免如上所说过的过失，而依赖于他体性方面的人，将要显示第二个极力成立的近取所立宗：如果存在对行事的环节和因缘各自的确定，那么作为产生自性各异之基础的，从无始时起进入的戏论习气和种子，以及由因产生的非真实分别念的控制，在其他境域中无间断地产生。如果行走和能行， 被分别念认为是异体性， 如果进行分别念， 则没有任何可以遣除的，因为获得不希望的结果本身就会成为妨害。为什么呢？如果在此承认行走和能行是他体性，那么就会出现没有能行者的行走， 以及没有行走的能行者。 因为是异体的缘故。例如，瓶子和氆氇，就像依靠和所依靠的事物没有依靠一样。说他体性的人也不希望没有能行者的行走，以及没有行走的能行者。通过有漏洞的门，宗法的法相是能行者和行走是具有观待的，而所要成立的法相不是他体性。譬如，通过它来显示所要成立的和成立的法相是具有名声的法相。在此，结合的语句是，要知道在胜义谛中，行走不是从能行者中分离出来的他体性，因为存在进入特殊表达的观待，例如，行走自身的自性一样。
English
Because the self is not established as other, it will not become a harm that is free from contradiction and confusion. Even if there is a harm that is free from contradiction and confusion, since it burns the two extremes of oneness and otherness, therefore, in the ultimate truth, the intention is to show establishment, so the wish will be fulfilled. If oneness is established in convention, then it will become a harm to common fame. If someone sophistically argues that by distorting the meaning of what is to be established, saying that the goer and the going are not one, thereby showing the goer and otherness, therefore it will harm the promised view, then that has already been answered by the same reason. In order to refute those who want to completely avoid the faults mentioned above and rely on the aspect of otherness, the second extremely established near-taken proposition will be shown: If there is certainty about the links of action and the causes and conditions respectively, then as the basis for producing different natures, from beginningless time, the habits and seeds of proliferation that enter, and the non-true conceptualizations arising from causes, under the control of conceptual thought, arise without interruption in other realms. If going and the goer, are conceptually considered as otherness, if conceptualization is done, then there is nothing to be removed, because obtaining the unwanted result itself will become a harm. Why? If here it is admitted that going and the goer are otherness, then there will be going without a goer, and a goer without going. Because they are other. For example, a vase and a woolen cloth, like things that rely and are relied upon without reliance. Those who speak of otherness also do not want going without a goer, and a goer without going. Through the leaky door, the dharma of the side is that the goer and going are dependent, and the dharma to be established is not otherness. For example, through it, it is shown that what is to be established and the dharma of establishment are dharmas with fame. Here, the connecting statement is that in the ultimate truth, going should be known as not being otherness separated from the goer, because there is dependence on entering into a special expression, for example, like the self-nature of going itself.
Tibetan
། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་ལས་ཀྱང་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་མ་བསྟན་པ་ནི་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ལྡོག་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་དག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ལ་ཡང་ཐ་ན་འདི་ནི་གཞན་ནོ། །འདི་ཡང་གཞན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་མེད་དོ། །གང་དག་ལ་གཞན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པས་སམ་གཞན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང༌། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ནི་གཞན་ནོ། །འདི་ཡང་གཞན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མེད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པས་མ་ངེས་པ་ ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གྲགས་པའི་གནོད་པ་ཡང་མེད་དེ། །དེ་ཁོ་ན་དཔྱད་པ་ནི་ཤིང་རྟ་མཁན་ལ་སོགས་པ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་དག་གི་དབང་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་འགྲོ་བ་ལས་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྟ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ། འགྲོ་བ་པོ་ལ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷས་བྱིན་དང༌། རྟ་ཡང་གཞན་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་བློ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་ལན་ཀྱང་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་བློ་རྣོན་པོའི་བློ་ལ་འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས། གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལ་བ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་གང་ལ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་
Chinese
同样，在究竟意义上，也必须确定行走者并非与行走不同，因为存在着具有特殊表达的依赖性，例如行走者自身的自性。没有指出与不一致方面的背离，是因为不存在不一致方面，为了成就从那里的背离。如果对于那些尚未完全成立的具有所依和能依的联系，因为具有依赖性本身尚未成立，如果有人认为这没有遍及于部分宗法，那么，对于那些，甚至这也是他者，这也是他者，因为毫无疑问地存在着具有特殊表达的介入，所以是具有依赖性的，没有过失。对于那些通过区分非他者或者具有他者性而成为他者的那些，对于那些，依赖于那，这是他者，这也是他者，因为毫无疑问地存在着具有特殊表达的介入，所以是具有依赖性的，不存在理由的意义未成立。由于如前所示的推论本身没有成立他者性，因为没有不一致方面，所以也不是不定。也没有名声的损害，因为对那唯一的考察，不是由木匠等未经训练的智慧所左右的，并且因为之前已经说明了。如果又认为，从行走中行走者就是他者，因为存在着名称，例如称为天授的马一样，那也不好，因为称为行走者自身的自性，在行走者上成立，所以没有在部分宗法上成立，并且行走者自身的自性对于自身也是不定的。因为天授和马也没有成立是他者性，所以也没有例子。对于“因为其智慧不同”等等的理由，也已经回答了。如果又认为，对于聪明人的智慧来说，凡是称为行走者天授的语词，那是与自身的自性不同的，是与他者的词义相关的对象，因为存在着介入和背离，例如称为蓝色蔓藤的语词一样。对于哪个语词没有如是所说的形态，那么对于那，介入和背离
English
Similarly, in the ultimate sense, it must be ascertained that the goer is not different from the going, because there is dependence on the entry of a special expression, just like the goer's own self. The non-indication of turning away from the inconsistent side is because it does not exist. It is in order to accomplish turning away from that. If, for those connections with support and supported that are not well established, it is said that it is not pervasive of one side of the subject because dependence is not established, then even for those, even this is other, and this is also other, because there is undoubtedly the entry of a special expression, so it is dependent, and there is no fault. For those that are other because of being distinguished as non-other or because of possessing otherness, for those, relying on that, this is other, and this is also other, because there is undoubtedly the entry of a special expression, so it is dependent, and there is no non-establishment of the meaning of the reason. Since otherness is not established by the inference as shown above, it is also not uncertain because there is no inconsistent side. There is also no harm of fame, because that very examination is not under the control of the untrained minds of carpenters and the like, and because it has already been shown before. If one thinks that the goer is other than the going because there is a term, like calling it Devadatta's horse, that is not good, because what is called the goer's own self is established in the goer, so it is not established in one part of the subject, and the goer's own self is also uncertain for itself. Since Devadatta and the horse are not established as other, there is also no example. The answers to the reasons such as "because of the difference in their minds" have also been given. If one thinks that for the mind of the intelligent, whatever sound is called the goer Devadatta, that is different from one's own self, it is an object related to the meaning of other words, because there is entry and reversal, like the sound called a blue creeper. For whatever sound does not have the form as mentioned, then for that, entry and reversal