Tibetan
འི་སྔ་རོལ་ན། །གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་འགྱུར་པའི་བགོམ་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བས་སྟོང་ངོ༌། །སོང་བ་ཡང་མེད་དེ། འགྲོ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་དེ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བས་སྟོང་ན་འགྲོ་བ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྔར་བསྟན་པ་དག་ཡོད་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ་འགྲོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གང་གི་ཚེ་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ། འགྲོ་རྩོམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །སོང་བ་ཅི་ཞིག་བགོམ་པ་ཅི། །མ་སོང་ཅི་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟག །ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏེ། འདིར་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི། །གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་རིབ་ཅན་སྒྲ་དང་སྦྲང་བུ་དང༌། སྦྲང་བུ་མ་ཆུ་རིངས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འདྲའོ། །འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བུས་སྐྲ་འགྲེང་གི་མདུང་ཐུང་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལ་སྐྱོན་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །གཞན་དག་ན་རེ་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་དང་གང་ལ་མི་མཐུན་པ་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ཡོད་པར་སྣང་སྟེ། དགེར་ན་སྣང་བའི་མི་མཐུན་པ་མུན་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་ བ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པ་སྡོད་པ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། དེ་ཡང་ཁྱོད་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་ཡོད་དེ་ཁྱོད་སྡོད་པ་སུའི་ཡིན་པར་སེམས་ཅི་འགྲོ་བ་པོའི་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོའི་ཡིན་སྙམ་ན། རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་མི་སྡོད་དེ། རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རིམ་པ་ལ་ལྟོས་པའོ། །འགྲོ་བ་པོ་མི་སྡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །འགྲོ་བ་པོའི་ཆོས་ནི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་ནོ། །དཔེ་ནི་དེའི་དབང་གིས་ཏེ། འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་པོ་སྡོད་པར་མི་འཐད་དེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བ་མ་ཉམས་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འགྲོ་བ་པོ་མིན་སྡོད་པ་མིན། །འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་
Chinese
之前，在哪里开始行走的步履是没有的，并且是空无行走的。已经行走的也没有，因为对于不具有行走的来说，那是不合理的，这样认为。像这样行走是空无的，那么显示行走是不合理的推理，因为有之前已经显示的那些，因为推理妨害了誓言，对于没有行走过的，哪里会有行走呢？行走是没有的，这是最终的结论。因此，像这样，在什么时候，究竟真实地对行走的显现进行分别念，无论如何也是不可能的，在那个时候，行走开始在一切情况下，显现是不存在的。已经行走了什么？步履是什么？没有行走又是什么而进行分别念呢？“是”这个词是必须确定的意思，在这里，必须观察“显现不存在是”。否则，行走就是行走本身的，将会知道不是其他的。对于有眼翳的人来说，声音和蚊子，以及蚊子、雾气等等，类似于对不真实的进行分别念。因为没有行走，就像男孩竖起的头发的短矛一样，那个过失会跟随你。其他人说，究竟真实地行走是存在的，因为有不相符之处。在这里，在什么和什么有不相符之处，那个和那个就显现为存在，例如在黑暗中有显现的不相符之处。在行走中也有不相符之处，即停留，因此行走是存在的，他们这样说。这里说到，那也对你存在辩驳和考察，你认为停留是谁的？是行走者的，还是不是行走者的？对此，如果认为是行走者的，那么，暂时行走者是不停留的。“暂时”这个词是相对于次第而言的。行走者是不停留的，这是誓言的近处安立。因为行走者的法是具有行为的，所以是宗法的显现。例如，由于那个原因，行走者是没有失去行走的。这里的推理是，究竟真实地行走者是不可能停留的，因为具有行走的作为，就像天授没有失去行走一样。如果认为是行走者不是的，那么，不是行走者，不是停留。对于脱离行走者来说，只是名言而已。
English
Before that, the steps of starting to go somewhere are non-existent, and it is empty of going. There is also no having gone, because it is unreasonable for one who does not possess going, so it is thought. Like this, if going is empty, then the inference that shows going is unreasonable, because there are those previously shown, because the inference harms the vow, for one who has not gone, where would there be going? Going is non-existent, this is the final conclusion. Therefore, like this, at what time, when the appearance of going is truly and realistically conceptualized, it is impossible in any way, at that time, the appearance of starting to go is non-existent in all cases. What has been gone? What is the step? What is not gone that is conceptualized? The word "is" is the meaning of must be determined, here, it must be observed that "appearance is non-existent is." Otherwise, going is going itself, it will be known that it is not other. For those with cataracts, sounds and mosquitoes, and mosquitoes, fog, etc., are similar to conceptualizing what is not real. Because there is no going, like the short spear of a boy's erect hair, that fault will follow you. Others say that truly and realistically going exists, because there is incompatibility. Here, in what and what there is incompatibility, that and that appear to exist, for example, there is incompatibility of appearance in darkness. There is also incompatibility in going, namely staying, therefore going exists, they say so. Here it is said, that also has refutation and examination for you, who do you think staying belongs to? Is it the goer's, or is it not the goer's? To this, if it is thought to be the goer's, then, temporarily the goer does not stay. The word "temporarily" is relative to the order. The goer does not stay, this is the near establishment of the vow. Because the dharma of the goer is to have action, it is the manifestation of the property of the subject. For example, because of that reason, the goer has not lost going. The inference here is that truly and realistically the goer cannot stay, because he has the action of going, just like Deva has not lost going. If it is thought to be not the goer's, then, not the goer, not staying. For those who are separated from going, it is just a term.