Tibetan
པ་དེ་དག་ནི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས་འགྲོ་བ་པོ་དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་འགྲོ་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན་པ་དང༌། །འགྲོ་པོར་གྱུར་ནས་གང་འགྲོ་བའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་གང་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པ་དང་འགྲོ་བ་པོར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བའི་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་འདི་ཡང་ཡོད་དེ། བྱ་བ་ནི་གཞི་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དང༌། འགྲོ་བ་གཉིས་དང༌། འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་མི་འདོད་དེ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་དང་འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ནར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྲུབ་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་འགྲུབ་པས་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་འགྲོ་བ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྩོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་རྩོམ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ལ་རྩོམ་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྡོད་ པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། འདིར་བྱ་གག་ཚོན་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཁ་དོག་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་འཇོག་པ་བཞིན་དུ། སྔར་ལན་བཏབ་ཟིན་པ་ཉིད་ཚིག་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བཞག་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་འདིར་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་དེ་ཉིད་ཅི་སོང་བའམ། མ་སོང་བའམ། འོན་ཏེ་བགོམ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པར་བསྟན་པར་བཞེད་པས་བཤད་པ། སོང་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་མེད་དེ། །དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སོང་བ་ལའང་འགྲོ་རྩོམ་མེད། །མ་སོང་བ་འགྲོ་བས་སྟོང་པ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བགོམ་ལ་རྩོམ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སོང་བ་དང་མ་སོང་བ་མ་གཏོགས་པར་བགོམ་པ་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །
Chinese
那些是因为已经完全完成了“去”的缘故。如果想要完全消除那个过失，想要使行者具有真实义的去，那么，如果行者去的话，就会有去二者的过失，即以什么显现为行者，以及成为行者后去往何处。如果行者具有所去之处，那么就会有去二者的过失。怎么样呢？以什么显现为行者，以及成为行者后去的去处是什么。这样一来，如果有去二者的过失，那么行者也会变成二者。因为没有行者，去是不合理的缘故。这个过失也是存在的，因为行为依赖于基础的缘故。不想要没有去的行者本身，以及去二者，行者二者。想要怎么样呢？想要行者有去，去也只有一个，行者也只有一个。那也是在世俗中成立，但在胜义中不成立，因为没有例子的缘故，所以对方所说的成立是不成立的。反驳者说，去是存在的，因为有它的起始的缘故。在这里，对于不存在的事物是没有起始的，例如对于虚空花鬘是没有起始一样。对于安住者来说，具有极度摇动的自性的去是有起始的。因此，去是存在的。如果这样说，那么，在这里就像鸟雀具有各种颜色，将其转变为其他颜色，并靠近放置一样。先前已经回答过的，用其他的词语靠近放置，就像这样。如果论师在这里辩驳并考察你，说去的起始是已经去了呢？还是没有去呢？或者说是在衡量中存在呢？那么就像先前一样，想要显示一切方式都是不合理的，所以说道：已去无有去之始，因为对于它来说，去的行为已经过去之故。未去亦无去之始，因为未去空无去故。衡量亦无有起始，因为除了已去和未去之外，衡量是恒常不存在的缘故。
English
Those are because the act of "going" has been completely accomplished. If one wishes to completely eliminate that fault, wishing to have a goer endowed with the going of ultimate truth, then, if the goer goes, there will be the fault of two goings, namely, by what is manifested as the goer, and having become the goer, where does one go. If the goer is endowed with where one goes, then there will be the fault of two goings. How is it? By what is manifested as the goer, and having become the goer, what is the going of going. In that case, if there is the fault of two goings, then the goer will also become two. Because without a goer, going is not reasonable. This fault also exists, because action depends on the basis. One does not want the goer himself without going, and two goings, and two goers. What does one want? One wants the goer to have going, and the going is only one, and the goer is also only one. That is also established in conventional truth, but not established in ultimate truth, because there is no example, so the establishment spoken by the opponent is not established. The objectors say that going is definitely existent, because it has its origination. Here, that which does not exist has no origination, just as a garland of sky flowers has no origination. For one who remains, there is the origination of going, which is the characteristic of intense movement. Therefore, going is definitely existent. If you say so, then here, just as a sparrow with various colors transforms into another color and places it nearby. What has already been answered before is placed nearby with other words, like this. If the teacher here argues and examines you, saying, is the origination of going gone? Or not gone? Or does it exist in measuring? Then, just like before, wanting to show that all ways are unreasonable, he says: There is no origination of going in what has gone, because for it, the action of going has passed. There is also no origination of going in what has not gone, because what has not gone is empty of going. There is no origination in measuring, because apart from what has gone and what has not gone, measuring is always non-existent.
Tibetan
གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་བྱེད། །འོ་ན་གང་གིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་འགྲུབ་པས་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ད་སྨྲོས་ཤིག །དེས་ན་འདིས་སོང་བ་དང༌། མ་སོང་བ་དང༌། བགོམ་པ་དག་ལ་རྩོམ་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་སྦྱོར་བའི་ཚིག་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མེད་དེ། ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མ་སོང་བའི་ལམ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མེད་དེ། མ་སོང་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལས་གཞན་པའི་མ་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བགོམ་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་མི་འཐད་དེ། ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། དེ་ལས་གཞན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ་མེད་པས། རྩོམ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱས་པར་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འོ་ན་འགྲོ་བ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མེད་དེ། དཔེར་ན། དམུས་ལོང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དམུས་ལོང་གིས་མཐོང་ངོ༌། །དམུས་ལོང་ལྟའོ། །ལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བ་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་དེ། གང་དུ་དེ་ཞུགས་ཟིན་པ་དེ་ནི་སོང་བ་ཡིན་ལ། གང་དུ་དེ་འཇུག་པ་དེ་ནི་བགོམ་པ་ཡིན། གང་དུ་དེ་མ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་འགྲུབ་བོ། །འདིར་བཤད་པ། གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་གང་དུ་དེ་ཞུགས་ཟིན་པ་དེ་ནི་སོང་བ་ཡིན་ལ། གང་དུ་དེ་འཇུག་པ་དེ་ནི་བགོམ་པ་ཡིན། གང་དུ་དེ་མ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འགྲོ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ན། །གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་འགྱུར་བ། །བགོམ་པ་མེད་ཅིང་སོང་བ་མེད། །མ་སོང་འགྲོ་བ་ག་ལ་ཡོད། །འགྲོ་བ་རྩོམ་པ
Chinese
何处造作行？那么，以何者如是所说的理由成立，从而所欲之义得以成就，现在请说。因此，这已显示在已行、未行、正行之上没有造作，这是词句的意义。如是，在此处所用的词句是，已行之上没有行的造作，因为是路，譬如未行之路。又，未行之上没有行的造作，因为是未行，譬如欲行之外的未行。同样，正行之上也不应有行的造作，因为是路，譬如，那之外的其他。因此，如是无有造作，造作的理由之义不成，并且是不共的。广说如前。此处说，那么，行应以其他方式知为存在，因为于自身状态之外变化且具有的事物，具有施设特殊言说的原因。此处，对于不存在者，则没有于自身状态之外变化且具有的事物，施设特殊言说的原因，譬如，盲人与眼识分离，则不会说盲人看见、盲人看啊、将看，没有施设特殊言说的原因。行于自身状态之外变化且具有的事物，则具有施设特殊言说的原因，因为于何处已进入，那是已行，于何处正进入，那是正行，于何处未进入，那是未行，因此，仅以如是所说理由的力量，行是存在的，因此成就了当下的意义。此处说，因为行的生存在，那么于何处已进入，那是已行，于何处正进入，那是正行，于何处未进入，那是未行，若也变成这样，则已显示行也是不存在的。即使行存在，在造作行之前，何处将造作行？正行没有，已行也没有，未行之行又在哪里存在？造作行
English
Where is the act of going initiated? Then, please explain how the desired meaning will be accomplished by the establishment of the reason as stated. Therefore, this has shown that there is no initiation on what has gone, what has not gone, and what is going, which is the meaning of the words. Thus, the words used here are: there is no initiation of going on what has gone, because it is a path, like an ungone path. Also, there is no initiation of going on what has not gone, because it is ungone, like what is ungone other than the desire to go. Similarly, there should be no initiation of going on what is going, because it is a path, like something other than that. Therefore, since there is no initiation in this way, the meaning of the reason for initiation is not established, and it is uncommon. The detailed explanation is as before. Here it is said, then, going should be known to exist in another way, because there is a cause for applying a special expression to an object that changes and possesses something other than its own state. Here, for what does not exist, there is no cause for applying a special expression to an object that changes and possesses something other than its own state, for example, a blind person separated from eye consciousness would not be said to see, a blind person sees, or will see, there is no cause for applying a special expression. Going, an object that changes and possesses something other than its own state, has the cause for applying a special expression, because where it has entered, that is gone, where it is entering, that is going, where it has not entered, that is not gone, therefore, only by the power of the reason as stated, going exists, therefore the meaning of the moment is accomplished. Here it is said, because the birth of going exists, then where it has entered, that is gone, where it is entering, that is going, where it has not entered, that is not gone, if it also becomes like this, then it has been shown that going also does not exist. Even if going exists, before the initiation of going, where will the going be initiated? There is no going, and there is no gone, where does the ungone going exist? Initiating going