Tibetan
སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་འགྲོ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་པས་དེས་ན་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བཤད་པ། གང་གིས་བགོམ་ལ་འགྲོ་ཡོད་པ། །དེ་ཡི་བགོམ་ལ་འགྲོ་མེད་པར། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །བགོམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ་གང་གི་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་ཀྱང་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཤིང༌། མ་ཞུགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མི་འདོད་དེ་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པར་འདོད་པས་དེས་ན་འགྲོ་བའི་བྱེད་པས་དེ་ལ་དོན་བྱས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་གཞན་མི་འཐད་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཉེན་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས་བགོམ་པ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་ཅིང༌། འགྲོ་བ་ཉིད་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང། བགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་ནི། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་གིས་བགོམ་པ་དེ་དང་ནི། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་བགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་རྟོག་ན་ནི་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་གང་གིས་བགོམ་པ་དེ་བགོམ་པ་ ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་བ་དང༌། འགྲོ་བ་གང་གིས་བགོམ་པ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད་པས། དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མ་ངེས་པར་བསལ་བར་འདོད་པས་ཐ་སྙད་པའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ཁས་ལེན་ཅིང་དེ་ལ་ལྟོས་པས་འགྲོ་བ་པོ་དང་བགོམ་པ་འགྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང༌། དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་ཡང་མི་འཐད་པས་དེ་དག་གི་ཡུལ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད
Chinese
之所以说“是为了施设”，这是不成立的，因为理由的意义没有成立。比喻也不成立，因为胜义中天授没有成立。如果说，行走的行为不是在称为“步”的这个上面完全具备，像这样，那是我们用行走的语词来表达的，因此它存在，理由的意义不是不成立的。这里说到：以何步中有行走，彼之步中无行走，则成过，以何之故？步为了领会之故。所说的是，在哪个步中有行走，那个方面，行走中有行走，但是步中没有行走，则成过失。为什么呢？因为称为“步”的那个，对于行走的作为没有完全具备，没有进入，而是为了领会和了解的缘故。那是不允许的，因为称为“步”的那个，被认为是具有行走的，因此，行走的作为已经对它完成了意义，所以其他的行走是不合理的，因此如是所说的过失无法避免。如果想要完全避免如是所说的过失的危险，而认为步具有行走，行走本身就是行走，那么，即使那样，步中有行走，则成二行走之过，以何步者彼与，于彼行走为何者。如果认为具有胜义行走的步中有行走，那么就成了二行走之过，即哪个行走使那个步变成了称为步的东西，以及哪个行走使那个步具有了名言行走。这样一来，如果成了二行走之过，那么，行者也将成为二者。为什么呢？因为没有行者，行走是不合理的缘故。这是句子的剩余部分。那也是不允许的。因此，为了确定消除如是所说的过失的污垢，只承认一个名言行走，并且依赖于它，行者和步已经成立，但是，胜义行走也是不合理的，因此，为了施设与那些境相关的名言，这叫做理由的意义没有成立。
English
The statement that "it is for the sake of designation" is not established, because the meaning of the reason is not established. The example is also not established, because Devadatta is not established in the ultimate sense. If it is said that the act of walking is not completely present in what is called "step," like this, it is because we express it with the word walking, therefore it exists, and the meaning of the reason is not unestablished. Here it is said: In whatever step there is walking, In that step there is no walking, It becomes a fault, for what reason? Because the step is for the sake of understanding. What is said is that in whatever step there is walking, in that aspect, there is walking in walking, but there is no walking in the step, it becomes a fault. Why? Because what is called "step" does not completely possess the act of walking, it does not enter, but it is for the sake of understanding and knowing. That is not allowed, because what is called "step" is considered to have walking, therefore, the act of walking has already accomplished the meaning for it, so other walking is unreasonable, therefore the fault as stated cannot be avoided. If one wants to completely avoid the danger of the fault as stated, and considers that the step has walking, and walking itself is walking, then, even so, If there is walking in the step, then it becomes a fault of two walkings, With what step is that, And what is the walking in that? If one thinks that there is walking in the step that has ultimate walking, then it becomes a fault of two walkings, that is, what walking made that step become what is called a step, and what walking made that step have conventional walking. In that case, if it becomes a fault of two walkings, then the walker will also become two. Why? Because without a walker, walking is not reasonable. This is the remainder of the sentence. That is also not allowed. Therefore, in order to definitely eliminate the stain of the fault as stated, only one conventional walking is admitted, and relying on it, the walker and the step have been established, but the ultimate walking is also unreasonable, therefore, in order to designate the conventions related to those objects, this is called the meaning of the reason not being established.
Tibetan
་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འོང་བ་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་གྲུབ་བོ། །སྒྲ་པ་དག་ན་རེ་འགྲོ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ཉིད་ཁོ་བོ་ཅག་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་བརྗོད་ཅིང༌། དེ་གཞི་གང་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་བགོམ་པ་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བགོམ་པ་མེད་པས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡུལ་གཞན་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བགོམ་པ་ཡང་བརྟགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ། བམ་པོ་གསུམ་པ། གཞན་དག་ན་དེ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་ལ་གཞི་མེད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་འགྱེལ་བ་དང༌། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བའི་གཞི་འགྲོ་བ་པོ་དེ་ཤར་མ་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཡོད་པས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འགྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་མེད་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ དུ་ག་ལ་འགྱུར། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་མེད་ན་འགྲོ་བ་མི་འགྲུབ་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་འགྲོ་བ་པོ་མེད་ན་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། འགྲོ་བའི་གཞི་འགྲོ་བ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་མེད་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འགྲོ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཡིད་མི་ཆེས་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །རྒྱས་པར་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བ་པོ་མ་གྲུབ་པས་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས
Chinese
也是因为，以及因为无有例子的缘故，内部的诸事物仅仅是生，这样的说法不能成立，并且，具有依存产生的无有来和无有去的特点成立了。声明声论者说，去仅仅是一个，他们说，那仅仅是我们各自的自性在去，那个基础在哪里，那就是行，谁是去者，那就是作者，因此，不会成为去者和去二者。那是不合理的，因为真实中遮止了去的生，因为没有行所以没有去，因为将蕴的集合在其他地方产生称为去者，以及行也已经考察完毕了。། །中观根本慧论释·智慧之灯，第三卷。其他人说，那应当仅仅被理解为去是存在的，因为它的基础存在。在此，什么没有基础，那是不存在的，例如石女之子的跌倒和去等等。去的基礎去者是顯而易見存在的，因此，因为这样基础存在，所以去是存在的，因为理由成立的缘故，内部的诸处仅仅是生，并且去和来等等也成立，他们这样说。这里说到，如果去者不存在，那么去是不合理的，如果去不存在，那么去者又怎么会存在呢？如果说没有理由陈述，去就不会成立，所以认为不会有如上所说的过失，如果去者不存在，那么去是不存在的，因为去的基礎依赖于去者，所以理由是基础存在，如果这样说，那么，如果去者不存在，那么去是不合理的，不是这样吗？去也是不合理的，这样已经考察完毕了。因此，如果去不存在，那么去者又怎么会存在呢？意思是说，因为去者自身没有原因。“怎么会”这个词是不相信，是说去者不存在这句话的意思。详细的如同前面一样。因为去者没有成立，所以说因为基础存在
English
Also because, and because there is no example, the statement that internal things are only born cannot be established, and it is established that they have the characteristics of interdependent arising, without coming and without going. The Sound Observers declare that going is only one. They say that it is only our own self-nature that goes. Wherever that basis exists, that is the going. Whoever is the goer, that is the doer. Therefore, it will not be the case that the goer and the going are two. That is not reasonable, because in reality the birth of going is prevented, because there is no going, there is no going, because the collection of aggregates is called the goer when it arises elsewhere, and the going has also been examined. Commentary on the Root Verses on the Middle Way, Lamp of Wisdom, Volume Three. Others say that it should only be understood that going exists, because its basis exists. Here, whatever has no basis does not exist, like the fall of a barren woman's son and going, etc. The basis of going, the goer, is obviously present, so because the basis exists in this way, going exists, and because the reason is established, the internal sources are only born, and going and coming, etc., are also established, they say. Here it is said, if the goer does not exist, then going is not reasonable, if going does not exist, then how can the goer exist? If there is no statement of reason, going will not be established, so thinking that there will be no fault as mentioned above, if the goer does not exist, then going does not exist, because the basis of going depends on the goer, so the reason is that the basis exists, if you say so, then, if the goer does not exist, then going is not reasonable, is it not? Going is also unreasonable, this has been examined. Therefore, if going does not exist, then how can the goer exist? It means that the goer himself has no cause. The word "how can" is disbelief, it means the sentence that the goer does not exist. In detail, it is the same as before. Because the goer is not established, so it is said that because the basis exists.