Tibetan
སོང་བའམ་མ་སོང་བའམ། བསྒོམ་པ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་ཡང༌། རེ་ཞིག་སོང་ལ་འགྲོ་མེད་དེ། །དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ནི་གཞན་དག་ལ་ཡང་གྲགས་པས་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྨོས་པ་ནི་གཞན་འདོད་པའི་དཔེ་ཉིད་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཆོས་ནི་ལམ་ཉིད་ཡིན་ལ། མ་སོང་བའི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས། དེའི་ཕྱིར། མ་སོང་བ་ལའང་འགྲོ་བ་མེད། །ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོང་བའི་ལམ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་མ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་བརྩམས་པ་སྟེ་དེའི་ཆོས་ནི་མ་སོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་ཏེ། །གཉི་ག་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་འགྲོ་བར་མི་འདོད་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་དེ་མ་སོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་འགྲོ་བར་མི་འདོད་པའི་ལམ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་འུག་པ་པ་དག་ན་རེ། ཅི་མ་སོང་བ་དེ་ལ་ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པས་འགྲོ་བ་མེད་པར་སྟོན་ཏམ། འོན་ཏེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་སྐྱེས་པས་འགྲོ་བ་མེད་པར་སྟོན། དེས་ཅི་ར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེས་ན་གཏན་ཚིགས་སྔ་མའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་མ་གྲུབ་པས་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་དབྱུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཡུལ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་གལ་ཏེ་ལྷས་བྱིན་ཁྱད་པར་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་སྟོན་ན་ནི། ཐ་ སྙད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡུལ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ལ་འདི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་པའི་བློ་གྲོས་འདི་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་དཔེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་གཞན་དུ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡ
Chinese
已去或未去耶？若于观修中有，彼复有，略言之，已去无有去，以其去之作用已逝故。彼义于其他亦著名，故不须成立。说彼者，以彼为他所许之喻故。彼之法即是道，未去者亦与彼相同。是故，未去者亦无有去，以其是道故，如已去之道。如是思择。又，未去者，谓未开始去之作用，彼之法即是未去。譬如所应成立者，及成立之法之力，于二者皆有著名之法，有法是不欲去之道。此处之比量是，未去者无有去，以其是未去故，譬如彼之外不欲去之道。于此，枭师等云：若未去者，提婆达多未生去之作用，故显示无有去耶？抑或去之作用已生，故显示无有去耶？彼有何差别？若如前者之观察而许，则是于已成者而成立。若如后者之观察而许，则是理相违，故彼非是前理之义未成。若谓由物之外去未成，故彼不合理者。提婆达多具有去是念之智之境是，与提婆达多之自性之外之词义相应，以其生彼故，譬如提婆达多具有杖是念之智之境。如是说。于此，若于提婆达多具有任何差别，于智之境即是，显示与提婆达多之自性之外之词义相应者，则于世俗中是于所应成立者而成立，如是，提婆达多之谓，于有为之集合，具有于他处生之体性之差别者，于此，此具有去是念之智，以其已承诺故。若谓提婆达多具有去之词义者，则成无有譬喻。若于其他，亦于世俗中
English
Gone or not gone? If it exists in meditation, then again, briefly, the gone has no going, because the act of going has passed. That meaning is also well-known to others, so it need not be established. Saying that is because it is considered an example desired by others. Its dharma is the path itself, and the ungone is also the same as that. Therefore, the ungone also has no going, because it is the path, like the gone path. Thus, contemplate. Furthermore, the ungone means that the act of going has not begun, and its dharma is the ungone itself. The example is the object to be established and the power of the dharma to be established. Both have well-known dharmas, and the subject is the path that does not want to go. Here, the inference is that the ungone has no going because it is ungone, like the path that does not want to go other than that. Here, the owl masters say: If the ungone, does Devadatta show that there is no going because the act of going has not arisen? Or does it show that there is no going because the act of going has arisen? What difference does that make? If you accept it according to the former examination, then it is establishing what has already been established. If you accept it according to the latter examination, then it is contradictory to the reason, so it is not that the meaning of the former reason is not established. If you say that going outside of substance is not established, so it is not reasonable, then the object of the wisdom that Devadatta has going is in accordance with the meaning of the word other than the nature of Devadatta, because it gives rise to it, just like the object of the wisdom that Devadatta has a stick. So they say. Here, if it is shown that the object of wisdom is in accordance with the meaning of the word other than the nature of Devadatta, if Devadatta has any distinction, then in the mundane world it is established on what should be established, like this, the so-called Devadatta, in the collection of conditioned things, has the distinction of the nature of arising elsewhere, here, this wisdom that this has going, because it has been promised. If you say that Devadatta has the meaning of the word going, then there will be no metaphor. If in others, also in the mundane world