Tibetan
་སྟེ་རྒྱུ་དང་ནི། །དམིགས་པ་དང་ནི་དེ་མ་ཐག །བདག་པོ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བྱེ་བྲག་བསྩལ་བའི་དབང་གིས་དེ་མཇུག་བསྡུས་ཏེ། འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཁུང༌། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དེ་སྟོང་གསུངས། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་ཏེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གང་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་མེད་ཅིང༌། །འགག་པའང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་པ། །འགྲོ་བ་དབེན་མཐོང་དེ་ལ་ནི། །ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་ཉིད་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང། དེ་བཞིན་དུ་གང་དུ་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་འགག་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེ་ན་ཏེ། འདི་ལ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གང་གིས་ཕུང་པོ་སྐྱེ་མེད་ཅིང༌། །འབྱུང་བ་མེད་པར་ཡོངས་ཤེས་པ། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་འགྱུར་ཡང༌། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གནས་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། རྐྱེན་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོའོ།། །།ད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འོང་བ་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པའམ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྩལ་བར་བྱེད་པའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ གཉིས་པ་བརྩམ་མོ། །གཞན་དག་ནི་སློབ་མ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིགས་པ་ཐོབ་པས་དད་པ་སྐྱེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དགག་པ་ཉན་འདོད་པའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ན་རེ་དེ་ནི་རིགས
Chinese
即因和，所缘以及无间缘，增上缘亦是如此，如是等等，由于阐述了其他所说的诸缘的自性，以及差别，从而作此总结。此处论述的意义是，为了显示无生。因此，缘起是无生的来源。何者从缘而生，彼即非生。于彼无有自性之生。何者依赖于缘，彼即说为空。何者知晓空性，即为谨慎者。如是说。同样地，于何者少许生亦无有，灭亦少许非有，见诸行寂灭，于彼有与无皆无有。如是说。同样地，如来恒常是无生法，一切诸法皆与善逝相似。如是说。同样地，文殊，因此，你亦应以彼等名相如是了知，所谓无生与无灭，即是如来的殊胜语。如是说。同样地，于何处一切贪爱止息，彼即是无生。何者无生，彼即是菩提。世间若显现于生，则于此无有佛陀之出现，亦无有涅槃。如是说。同样地，何者完全了知蕴无生，诸界无生，彼等虽行于世间，然非住于此世间。如是说等等，彼等皆已成立。论师善护所造，《中观根本慧论释·般若灯论》中，名为观因缘品，即第一品。现在将要显示缘起不来不去之差别，或者，由于阐述了在第一品中显示一切事物无生之不相符的方面，从而开始第二品。另一些人则说，弟子们由于获得了无生之理而生起信心，为了听闻破斥世间所共称的来去，故而造第二品。其他的人则说，并非如此，此乃正理。
English
That is, cause and, object and immediate condition, dominant condition are also the same, and so on. Because the nature of the other causes mentioned and the differences are explained, this is summarized. The meaning of the discussion here is to show the unborn. Therefore, dependent arising is the source of the unborn. That which arises from conditions is unborn. There is no self-nature of birth in it. That which depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is the one who is careful. Thus it is said. Similarly, in whom there is no slight arising, nor is there any slight cessation, seeing all actions as peaceful, in that there is neither existence nor non-existence. Thus it is said. Similarly, the Tathagata is always the unborn Dharma, and all Dharmas are similar to the Sugata. Thus it is said. Similarly, Manjushri, therefore, you should also understand in this way by those names, that is, unborn and unceasing, which are the supreme words of the Tathagata. Thus it is said. Similarly, wherever all craving ceases, that is the unborn. Whoever is unborn, that is enlightenment. If the world appears in birth, then there is no appearance of the Buddha in this, nor is there Nirvana. Thus it is said. Similarly, whoever fully knows that the aggregates are unborn and the elements are unborn, although they act in the world, they do not dwell in this world. Thus it is said, and so on, all of which have been established. Composed by the teacher Sthiramati, from the Commentary on the Root Verses of the Middle Way, the Lamp of Wisdom, the chapter called "Examination of Conditions" is the first chapter. Now, the difference between dependent arising, not coming and not going, will be shown, or, because the incompatible aspects of showing the unborn nature of all things in the first chapter are explained, the second chapter is begun. Others say that the disciples have gained faith by obtaining the reason for the unborn, and in order to hear the refutation of the coming and going that is commonly known in the world, the second chapter is composed. Others say that it is not so, this is the right reason.
Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བས་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དེ་སྐད་འདྲི་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ། །ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བས་སེམས་རྨོངས་པར་གྱུར་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཏེ། འདྲི་བ་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཤེས་པའི་འདྲི་བ་ཡིན་པར་བརྟགས་ན་ནི་བསྟན་བཅོས་ཕལ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཕལ་ཆེར་བྱ་བ་མང་པོའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཟུག་རྔུ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་གཅིག་བསྩལ་ན། བྱ་བ་ལྷག་མ་དག་བསྩལ་པ་ཡང་སླ་བས། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་གཞག་གོ །འདི་ལ་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་སྣང་སྟེ། ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཡུལ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་གང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཡུལ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྷས་བྱིན་དང་ཁྱབ་འཇུག་བཤེས་གཉེན་ནི་དེ་ལྟར་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་འདི་བཤད་དེ། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་གྱུར་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་དག་སྒྲུབ་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་རྣལ་འབྱོར་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བ་དང་འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་དག་ཡོད་པར་སྒྲུབ་ན་ནི་དེ་དག་གི་ཡུལ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འགྲོ་བ་ཡང་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དགག་ པས་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་ལ་གྲགས་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་རྟོགས་ན་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་ལ་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་བཤད་པ། འདི་ལ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་
Chinese
不是的，因为以相似的量，心颠倒了，所以不应该问那样的话，因为那是为了显示有行，为了显示有生，是后来会说比量之类。以相似的量，心变得愚昧，那么真实义中没有行，这怎么合理呢？因为提问不合乎规矩。如果考察是不懂的提问，那么会变成是普通论典的行境。世间上，大多数由于众多事务的名称的力量，对事务的实物执着，为了消除执着的刺，如果施舍一个行的体性的事务，那么施舍剩余的事务也容易，因此先安立前方的宗派。对此，显现出与时机的意义不符的方面，内部的事物仅仅是生，因为对那些具有境的名称进行。对此，凡是不生的，就不对那些具有境的名称进行，譬如石女的儿子不行一样。天授和遍入的朋友不是那样行，因此内部的事物仅仅是生。为了施舍先安立的前方的宗派，所以说了这个，如果布施、戒律、禅定等成为修习的生，以及行和来在世间上出名，如果修习那些，那么就是在已成立之上修习。然而，在真实义中，瑜伽士平等安住，以智慧的眼睛见到事物如实真相的生和行和来存在，如果修习，那么因为对那些具有境的名称进行，所以那个理由的意义没有成立，因为行也像仅仅遮止生一样遮止，所以遮止了行。如果以共同的相在两个方面都出名的理由来理解，那么因为没有随行，并且仅仅在不符的方面随行，所以理由的意义本身是相违的。又说，对此，如果真实义中有行，那么
English
It is not, because the mind is reversed by seeming valid cognition, so it is not appropriate to ask such a question, because that is to show that there is going, to show that there is birth, it is the kind that will later speak of inference. If the mind is deluded by seeming valid cognition, then how is it reasonable to say that there is no going in the true sense? Because the question is not in accordance with the rules. If it is examined as an unknowing question, then it will become the object of ordinary treatises. In the world, mostly due to the power of the names of many affairs, there is attachment to the reality of affairs, and in order to eliminate the thorn of attachment, if one gives a deed of the nature of going, then it is easy to give the remaining deeds as well, therefore, the former position is established first. In this, it seems that there is a disagreement with the meaning of the occasion, the inner things are only born, because the names that have objects are made for them. In this, whatever is not born does not make the names that have objects, just as the son of a barren woman does not go. God-given and all-pervading friends do not act like that, therefore the inner things are only born. In order to give up the former position that was established first, this is said, if giving, discipline, meditation, etc., become the practice of birth, and going and coming are famous in the world, if one practices those, then one is practicing on what has already been established. However, in the true sense, the yogi dwells equally, seeing the true nature of things with the eye of wisdom, and the birth and going and coming exist, if one practices, then because the names that have objects are made for them, the meaning of that reason is not established, because going is also prevented just like preventing birth, so going is prevented. If one understands the reason that is famous in both aspects of the general form, then because there is no following, and only in the inconsistent aspect does it follow, the meaning of the reason itself is contradictory. Again, it is said, in this, if there is going in the true sense, then that