Tibetan
དུ་མངོན་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགག །ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ལས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགག་པ་ཡང་མེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཀའ་སྩལ་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པའི་སྐབས་མེད་དེ། དེ་ལ་ འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ལན་བཏབ་པས་ཐ་སྙད་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་འགག་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། འགག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའོ།། །།ད་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་དགག་པས་ལྟ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པ་བརྩམ་མོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང༌། །འཇིག་རྟེན་ལྟ་གནས་སྲིད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་ཞེས་དང༌། །མ་བྱུང་འཇིག་རྟེན་རྟག་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར། ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྱུང་བར་མ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྱུང་བར་གྱུར་ཀྱང་གྱུར་ལ། བྱུང་བར་མ་གྱུར་ཀྱང་མ་གྱུར
Chinese
也不会显现出来。唯有苦蕴，如是如实地灭尽。这是从世俗谛的角度来理解的。但在胜义谛中，无明等缘起支未生起，因此也没有灭尽。世尊并未承诺在胜义谛中宣说清净的缘起，因此不存在违背承诺的情况。对此， 这里的论述意义在于，对方首先提出辩论，指出所立宗的过失，然后通过回答来阐述世俗的缘起。因此，世尊说缘起是无生的，所以才称为缘起。对于无生之物，哪里会有灭尽呢？通过证悟无灭，才能证悟缘起等等，如是所说之义得以成立。论师乐善作的，中观根本慧论释·般若灯论中，十二有支品，第二十六品完毕。现在同样通过破斥与空性相违的观点，为了显示空性见，开始撰写第二十七品。此处说道：在胜义谛中，五取蕴唯有自性存在，因为它们是见之所依处。在此，凡是不存在的，就不是见之所依处，例如兔角。五取蕴是见之所依处，如《阿毗达磨》中所说：“彼是苦集，世间见处，有。”因此，凭借如上所说的理由，在胜义谛中，五取蕴唯有自性存在。此处说：过去时已生等，未生世间常等，凡是见者，皆依于前际。我于过去时已生，如是说，未生，如是说，已生亦生，未生亦未生。
English
will not appear. Only the aggregate of suffering, thus and truly ceases. This is understood from the perspective of conventional truth. But in the ultimate truth, the limbs of dependent origination, such as ignorance, have not arisen, so there is no cessation either. The Blessed One did not promise to teach pure dependent origination in the ultimate truth, so there is no occasion to violate the promise. To this, Here, the meaning of the refutation is that the opponent first raises a debate, pointing out the fault of the established thesis, and then explains the conventional dependent origination by answering. Therefore, the Blessed One said that dependent origination is unborn, so it is called dependent origination. For something that is unborn, where would there be cessation? By realizing no cessation, one can realize dependent origination, etc., and the meaning of what was said is established. This was made by the teacher Lekdenjé (leags ldan byed). From the commentary on the Root Verses on the Middle Way, the Lamp of Wisdom, the chapter on the Twelve Limbs of Existence, the twenty-sixth chapter is completed. Now, similarly, by refuting the differences of the opposing side of emptiness, in order to show the view of emptiness, the twenty-seventh chapter is begun. Here it is said: In the ultimate truth, the five aggregates of appropriation only have own-nature, because they are the place of view. Here, whatever does not exist is not the place of view, like a rabbit's horn. The five aggregates of appropriation are the place of view, as it is said in the Abhidharma: "That is suffering, arising, the place of worldly view, existence." Therefore, by the power of the reason stated above, in the ultimate truth, the five aggregates of appropriation only have own-nature. Here it is said: In the past time, has arisen, etc., has not arisen, the world is permanent, etc., whatever is seen, all rely on the former extreme. I have arisen in the past time, thus it is said, has not arisen, thus it is said, has arisen and also arisen, has not arisen and also not arisen.