Tibetan
་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་མིན་ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་ཅི་འཕགས་པ་བརྫུན་གསུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོངས་གནས་ཕྱིར། །འགོག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་ལ་འགོག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ སོ། དེ་བཞིན་དུ། ལམ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ལམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པས་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་སྤངས་བར་འདོད་པས། ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ན། །ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས། གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང༌། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི། །གང་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་འགྱུར། །དངོས་ཉིད་གནས་ཤེས་མ་ཡིན་ན། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་འགྱུར་བར་གནས་པ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། སྐྱོན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤངས་པ་ལ་སྤང་བ་མི་འཐད་པ་དང༌། སྲེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤངས་པ་ལ་དེ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མི་འཐད་པ་དང༌། འགོག་པ་མེད་ན་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ངོ་བོ་ཉིད
Chinese
那它就会从有自性变成无自性了。当痛苦以这种方式存在于自性中时，如果不是从自性中产生，那么什么会产生呢？“根本不会产生”这句话的意思是，例如，难道圣者会说谎吗？因此，对于空性损害者来说，集是不存在的。因为有自性的东西不依赖于因。此外，如果痛苦有自性，那么灭谛就不存在。因为自性是普遍存在的，所以它会损害灭谛。因为对于不是自性所造的事物来说，灭谛是不合理的。这是其中的含义。同样，如果道有自性，那么修道就不合理了。修道是要反复生起正确的见解等，如果道已经由自性完全成立，那么生起是不合理的，因此修道是不合理的。想要完全消除如上所述的过失，如果那个道是可以修习的，那么你就没有实性。因为如果有生起，修道就能很好地完成，而生起只有在没有自性时才会发生。因此，按照如上所述的方式，当痛苦和集谛不存在时，你认为道的痛苦之灭会获得什么呢？因为没有生起的痛苦就没有灭谛。这是总结。另外，按照你的方式，痛苦，如果不是以自性来完全了解，那么它怎么能被完全了解呢？因为实性不是常住的。如果痛苦不是以自性来完全了解，那么过失没有被完全了解，它的原因贪爱没有以自性来断除，因此断除是不合理的，并且贪爱没有以自性来断除，因此没有它的灭谛，因此证得灭谛是不合理的，并且如果没有灭谛，那么趋向灭谛的道自性
English
Then it would change from having intrinsic existence to not having it. When suffering exists in intrinsic existence in this way, if it does not arise from intrinsic existence, then what will arise? The meaning of the phrase "it will not arise at all" is like, for example, would a noble one speak falsely? Therefore, for the one who harms emptiness, there is no origin. Because that which has intrinsic existence does not depend on causes. Furthermore, if suffering has intrinsic existence, then cessation does not exist. Because intrinsic existence is all-pervasive, it harms cessation. Because cessation is not appropriate for that which exists without being created by intrinsic existence. This is the meaning. Similarly, if the path has intrinsic existence, then cultivation is not reasonable. Cultivation is to repeatedly generate correct views and so on. If the path is completely established by intrinsic existence, then arising is not reasonable, therefore cultivation is not reasonable. Wanting to completely eliminate the faults as shown above, if that path is to be cultivated, then you do not have reality. Because if there is arising, cultivation will be well accomplished, and arising only occurs when there is no intrinsic existence. Therefore, in the manner shown above, when suffering and the origin do not exist, what do you think the cessation of suffering of the path will obtain? Because there is no cessation for suffering that has not arisen. This is the conclusion. Furthermore, according to your way, suffering, if it is not completely known by intrinsic existence, then how can it be completely known? Because reality is not permanent. If suffering is not completely known by intrinsic existence, then the fault is not completely known, its cause, craving, is not abandoned by intrinsic existence, therefore abandonment is not reasonable, and craving is not abandoned by intrinsic existence, therefore there is no cessation of it, therefore attaining cessation is not reasonable, and if there is no cessation, then the path to cessation, intrinsic existence