Tibetan
པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད། །མེད་པར་གྱུར་པའི་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྤང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ལ། རྟ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཀྱང༌། རྟ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྤོང་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཉིད་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པས། སྤོང་བར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཡོད་པར་གྱུར་པས་གང་གི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པས། ཇི་ལྟར་སྤོང་བའི་དོན་དེ་བསྟན་དཀའོ། །དེ་ལ་འདིར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དང༌། མེད་པར་གྱུར་པར་རྟོག་པ་ལ་དེ་དག་སྤོང་བ་མི་འཐད་པས། གླགས་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་སྤང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། སྤང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་བུད་མེད་དང༌། སྐྱེས་པ་དང༌། གཟུགས་སུ་བྱས་པའི་ན་ཆུང་བཞིན་ཏེ། སྐྱོན་རྟོག་པ་ལ་ དེ་དག་སྤོང་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི། ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པའི་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང༌། རང་གི་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པ་བསྟན་པས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ངག་འདི་གཟུགས་ཅན་ཡིན། །ཀུན་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་གཟུགས་ཅན་མིན། །གཏན་དུ་དམིགས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ངག་འདི་ཡོད་པ་མིན། །ནང་དང་ཕྱི་ན་མི་གནས་ལྟར། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཡོད་མིན་པ། །ནང་དང་ཕྱི་ན་གནས་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པའམ། མཚན་ཉིད་མེད་དེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཤིང་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་སུ་མི་སྣང་ཡང་ཀུན་དུ་མཁྱེན་ལ། གཉིས་སུ་མ་མཛད་ཀྱང༌། མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ཅིང་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པའོ།། །།ད་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་བཞི་པ་བརྩམ་མོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །སྟོང་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་འདི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ལས་དེ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མེད་པས། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མེད་ན་དེ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགོག་པའི་བདེན་པ་མེད་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་མེད་ན་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་མེད་པས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་མེད་པ་དང༌། འཆི་བས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྤང་བ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་མངོན་པར་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འཐོབ་པས། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མེད་པས། ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤང་བ་དང༌། །བསྒོམ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དག །འཐད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའམ། འཕགས་པར་བྱེད་པའི་བདེན་པའམ། འཕགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བདེན་པ་ཡང་ཡིན་པས་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པ་དང༌། མ་ནོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འདིར་བསྒོམ་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་གཉིས་བསྣོར་བ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྡེབ་པའི་དབང་གིས་སོ། །ཡང་གཞན་ཡང་ཁྱོད་ལ། དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འབྲས་
Chinese
应当舍弃什么？已经不存在的不存在性是无法舍弃的，就像不舍弃虚空之花的无有自性一样，马因为无有自性，也不舍弃马的无有自性。如果有人认为，生起对治法就能舍弃已经存在的烦恼，所以没有过失。那么，因为已经存在，生起了什么对治法，如何舍弃的道理难以说明。因此，在此认为烦恼是存在或不存在而舍弃它们是不合理的，因为有空隙，所以显示了烦恼的法是应当舍弃的。因此，可以推断，从胜义谛上来说，烦恼是没有自性的，因为是可以舍弃的，例如魔术师幻化的妇女、男人和塑造的少年一样，对于过失的分别，舍弃是存在的。在此，辩论的意义是：驳斥对方所说的成立的过失，并显示自己的成立没有缺陷，从而显示颠倒的无自性。因此， 如同此语非有色，如无任何可缘取， 如是烦恼非有色，恒时无有可缘取。 如同此语非存在，内外皆无所住故， 如是烦恼非存在，内外皆无所住故。 等等，同样，舍利弗，对于烦恼的完全了知，就是如实的正见。其中没有任何烦恼，众生颠倒才会产生烦恼。颠倒不是实有的，凡不是实有的，就没有存在的成就或体性。舍利弗，如此完全了知，就称为清净。等等。同样，如来现证菩提并开示烦恼不是实有的，虽然形相不可见，却无所不知，虽然不是二元对立，却能显现，也没有获得。
English
What should be abandoned? The non-existence of what has ceased to exist cannot be abandoned, just as the non-existence of a sky flower is not abandoned. Similarly, because a horse has no intrinsic nature, it does not abandon the non-existence of a horse. If one thinks that afflictions that have come into existence can be abandoned by generating an antidote, so there is no fault, then it is difficult to explain how the act of abandonment occurs, since an antidote is generated for something that already exists. Therefore, here, it is unreasonable to abandon afflictions by conceiving of them as either existing or not existing. Because there is an opening, it is shown that the dharma of afflictions is what should be abandoned. Therefore, it can be inferred that, ultimately, afflictions are without intrinsic nature because they can be abandoned, like a woman, a man, or a young person conjured by a magician. For the imputation of faults, abandonment exists. Here, the meaning of refutation is to point out the faults in the opponent's assertions and to show that one's own assertions are without flaws, thereby demonstrating the lack of inherent existence of what is inverted. Therefore: Just as this word is not form, as there is nothing to grasp, So afflictions are not form, forever there is nothing to grasp. Just as this word is not existent, as it does not abide inside or outside, So afflictions are not existent, they do not abide inside or outside. And so forth. Similarly, Sharadvatiputra, whatever is the complete knowledge of all afflictions is exactly as it is. There are no afflictions in it. Sentient beings become afflicted through their perversion. Whatever is perverted is not existent. Whatever is not existent has no accomplishment or characteristic of existence. Sharadvatiputra, whatever is completely known in this way is called purification, and so forth. Similarly, the Tathagata awakened to and taught that afflictions are not existent. Although form is invisible, he knows all. Although not dualistic, he manifests, and there is nothing to attain.
Chinese
所说的“知”等那些都成立了。导师善护所造。《中观根本慧论释·般若灯论》中，名为“颠倒观察”，第二十三品。现在同样以破斥空性的相违品类的差别，凭借显示圣谛自性为空性的意义，开始造第二十四品。此处说道：以你所说的道理，如果这些一切都空，则无生也无灭。因为是空性，譬如虚空中的花朵一样，这样想的。因此会产生这样的过失，因为无生和无灭，未生不是痛苦，所以没有苦谛，因为没有苦谛，所以从何处生起一切的集谛也没有，所以没有集谛，没有集谛则没有灭除集谛的灭谛，所以没有灭谛，没有灭谛则没有以正确的见解为先导的通往灭谛的道，所以也没有道谛，因此，四圣谛，对你来说就成了没有的过失。因此，没有瑜伽士，以及畏惧死亡的人们，对于四圣谛的完全了知，以及断除和现证，以及作为修习的对境，对于痛苦要完全了知，以及集谛要断除，以及灭谛要现证，以及对于道要修习的精进，都不能获得。因此说道：因为没有四圣谛，所以完全了知和断除，以及修习和现证，都不合理。所谓的“圣谛”，是圣者们的真理，或是使成为圣者的真理，或是既是圣者又是真理，所以是圣谛。所谓的“真理”，是真实和不颠倒等名称。此处修习和现证二者颠倒，是由于诗句组合的缘故。又，此外，对你来说，那些是不存在的。因为那些四圣谛是不存在的。果
English
Those statements, such as "knowing," are established. Composed by the teacher Lekdenjé (leags ldan byed). From the commentary on the Root Verses on the Middle Way, The Lamp of Wisdom: Examination of Reversals, the twenty-third chapter. Now, similarly, by refuting the distinctions of the opposing aspects of emptiness, relying on the meaning of demonstrating the selflessness of the noble truths, the twenty-fourth chapter is composed. Here it is said: According to the way you have explained it, if all these are empty, then there is no arising and no ceasing. Because it is emptiness, it is thought to be like a flower in the sky. Therefore, such a fault will occur: because there is no arising and no ceasing, what is unborn is not suffering, so there is no truth of suffering, and because there is no truth of suffering, there is no truth of origin from which all that arises, so there is no truth of origin, and if there is no truth of origin, then there is no cessation of that, so there is no truth of cessation, and if there is no truth of cessation, then there is no path to cessation that is preceded by correct view, so there is no truth of the path. Therefore, the four noble truths will become nonexistent for you. Therefore, there are no yogis, and those who fear death do not fully understand the four noble truths, and there is no abandonment and no realization, and as an object of cultivation, suffering must be fully understood, and the origin must be abandoned, and cessation must be realized, and the diligence to cultivate the path cannot be obtained. Therefore, it is said: Because there are no four noble truths, complete knowledge and abandonment, and cultivation and realization, are not reasonable. The so-called "noble truth" is the truth of the noble ones, or the truth that makes one noble, or it is both noble and true, so it is a noble truth. The so-called "truth" is a synonym for reality and non-deception. Here, the two, cultivation and realization, are reversed due to the composition of the verses. Also, furthermore, for you, those do not exist. Because those four noble truths do not exist. Result