Tibetan
། དེ་ནི་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ཅན་དག་ན་རེ་རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བས། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དགག་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་རྟོག་ན་ཡང༌། ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །བག་ལ་ཞ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཞན་ལྡོག་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དགག་པ་སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན། དེ་ལ། དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །དངོས་མེད་འགྱུར་བར་མི་རིགས་སོ། །སྐྱེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཞིག་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མཐོང་བས། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང༌། མྱ་ངན་འདས་པའི་དུས་ན་ཆད། །སྲིད་རྒྱུན་རབ་ཏུ་ཞི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམ་རྐྱེན་ཕྱི་མ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་དཀའོ། །ཅི་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ཆད་པར་གྱུར་ན་གྱུར་ཀྱང་བླ་སྟེ། སྲིད་པའི་རྒྱུན་གྱི་དུས་ན་ཆད་པ་དེ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་པར་སེམས་ན། དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ཉིད་ལ་ཆད་པའི་སྐྱོན་བསྟན་ཟིན་པས་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིས་ཆད་པ་ཡང་ཐར་པའི་འགགས་ཡིན་པས། སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་མགུ་ན་གཞན་ཡང་ཉོན་ཅིག །འདི་ལ་ད་ལྟར་གྱི་སྲིད་པའི་མཇུག་གི་སྲིད་པ་ནི་སྲིད་པ་ཐམ་ཞེས་བྱ་ལ། མ་འོངས་པའི་སྲིད་པའི་སེམས་པ་སྐྱེ་བའི་དང་པོ་ནི་སྲིད་པ་དང་པོ་ཡིན་པས། དེ་ལ། ཐ་མ་འགགས་པར་གྱུར་པ་ནི། །སྲིད་པ་དང་པོར་སྦྱོར་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །འགགས་པའི་ཆོས་ནི་འགགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་སྲིད་པ་དང་པོ་དང༌། ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། འགགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རམ།
Chinese
那不是精华。数论师们说，原因本身完全转变为结果的自性，即使承认事物存在，也不会变成常断的过失。那也不好，因为没有能显示完全转变存在的比量，而且对那的驳斥已经广为阐述。即使认为未完全转变的会完全转变，未完全转变的也不会完全转变，因为是未完全转变的，例如像兔子的角一样，因为被比量所损害。 不能显示束缚的相的法的其他相违，而且完全转变的驳斥已经先前阐述了。又，如果事物的自性存在，那么，事物自性存在，非有不应变。出生是有事物，坏灭是非有事物，那也是可见的。因此，成立事物自性不存在，因为那是生灭的法性。又，涅槃时断灭，因为有续完全寂灭。如同阿罗汉的心和心所，因为没有其他外缘而不生一样，这样的回答难以应对。如果这样想，假设在涅槃时断灭，即使断灭也没关系，因为在有续的时期没有断灭，所以认为没有过失。那是不好的，因为先前已经在有续本身上显示了断灭的过失，所以是视作断灭。之后断灭也是解脱的障碍，所以不是没有过失。如果仅凭那些还不完全满意，那么再听着。在此，现在的有续的结尾的有续称为有续最后，未来有续的心识生起的最初是有续最初，因此，最后灭尽者，不会与最初有续连结。这叫做誓言的近置。灭尽的法就是灭尽本身。因此，比量是，究竟而言，有续最后灭尽者，不会与未来有续最初，自身连接，因为是灭尽本身吗？
English
That is not the essence. The Samkhyas say that the cause itself completely transforms into the nature of the effect, and even if things are admitted to exist, they will not become the fault of permanence and annihilation. That is also not good, because there is no inference to show the existence of complete transformation, and the refutation of that has already been widely explained. Even if it is thought that what is not completely transformed will be completely transformed, what is not completely transformed will not be completely transformed, because it is not completely transformed, for example, like a rabbit's horn, because it is harmed by inference. The other contradictions of the characteristics of bondage cannot be shown, and the refutation of complete transformation has already been explained earlier. Also, if the nature of things exists, then, if the nature of things exists, non-existence should not change. Birth is the existence of things, and destruction is the non-existence of things, which is also visible. Therefore, it is established that the nature of things does not exist, because it is the nature of arising and ceasing. Also, there is annihilation at the time of Nirvana, because the continuum of existence is completely pacified. Just like the mind and mental factors of an Arhat, because they do not arise without other external conditions, such an answer is difficult to deal with. If you think like this, suppose there is annihilation at the time of Nirvana, even if there is annihilation, it doesn't matter, because there is no annihilation during the period of the continuum of existence, so it is thought that there is no fault. That is not good, because the fault of annihilation has already been shown in the continuum of existence itself, so it is regarded as annihilation. Later annihilation is also an obstacle to liberation, so it is not without fault. If you are not completely satisfied with just that, then listen again. Here, the last existence of the current existence is called the last existence, and the first arising of the mind of the future existence is the first existence, therefore, the one who is finally extinguished will not be connected to the first existence. This is called the near placement of the vow. The Dharma of extinction is extinction itself. Therefore, the inference is that, ultimately, the one who is finally extinguished will not be connected to the first future existence, because is it extinction itself?
Tibetan
སྲིད་པ་ཐ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། དགྲ་བཅོམ་པའི་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་པ་མ་འོངས་པའི་སྲིད་པ་དང་པོ་དང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བར་དམ་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་འགགས་པ་ཡང་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བས་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཐ་མ་འགགས་པར་མ་གྱུར་པ། །སྲིད་པ་དང་པོར་སྦྱོར་མི་འགྱུར། །འདིར་ཡང་དེ་ནི་དམ་བཅའ་པ་ ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །མ་འགགས་པའི་ཆོས་ནི་མ་འགགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སྲིད་པ་ཐ་མ་མ་འགགས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་སྲིད་པ་དང་པོ་དང༌། ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། མ་འགགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་འགགས་བཞིན་པ་མ་འོངས་པའི་སྲིད་པ་དང་པོ་དང༌། ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐ་མ་འགག་བཞིན་པ། །དང་པོ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་ནི། །འགག་བཞིན་པ་ནི་གཅིག་འགྱུར་ཞིང༌། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར། །འགག་བཞིན་པ་དང། སྐྱེ་བཞིན་པ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་སྲིད་པ་ཐ་མ་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་སྲིད་པ་དང་པོ་དང༌། ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྲིད་པ་ཐ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འགགས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་དག་ནི་འགག་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འགག་བཞིན་པ་ནི་འགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། དེའི་ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་པས། དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འགག་བཞིན་སྐྱེ་བཞིན་པ། །ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བའང་ཡོད་མིན་ན། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་གང་ལའང་འཆི་འགྱུར་བ། །དེར་མི་སྐྱེ་བའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གང་དག་འདི་སྐད་ཅེས་སྲིད་པ་ཐ་མ་སྲིད་པ་དང་པོ་དང༌། འདི་ལྟར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་སྲིད་པ་དང་པོའི་སྐྱེ་བ་མཐོང་པས། དེ་ཡང་གང་ལས་རིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལས་
Chinese
因为是最后有，例如，如同阿罗汉的最后有灭尽一样。如果说，最后有灭尽，是因为立誓与未来第一有相连接，所以没有过失。那么，没有灭尽也是因为因——最后有未消失的缘故，会变成如同从过失中产生一样，所以不是没有过失。就像这样：如果最后没有灭尽，就不会与第一有相连接。在这里，这也是立誓者所亲近的。没有灭尽的法就是没有灭尽本身。因此，在这里也是，以理推断，实际上最后有未灭尽，就不会与未来的第一有相连接，因为不是未灭尽本身，例如如同现在的有。如果说，最后有正在灭尽，就会与未来的第一有相连接。那也不好，如果最后正在灭尽，第一有产生，那么，正在灭尽的是一个，正在产生的又是另一个。因为正在灭尽和正在产生是各不相同的，如同相续不同的有。如果说，因为这样认为所以没有过失。那是不合理的，天授的最后有就不会与天授的第一有相连接，因为是与它不同的，例如如同供施的最后有。此外，灭尽和未灭尽是不可能是正在灭尽本身的。如果说，正在灭尽是明显趋向于灭尽。那是不行的，因为已经回答过了。同样，正在产生也不可能是正在产生本身。因此，如果正在灭尽和正在产生，也不能同时连接，那么会怎样呢？无论哪个蕴会死亡，在那里不产生也会发生。那是不希望的，因为一个不可能同时具有两种不相容的自性。或者，有些人这样说，虽然不能说最后有和第一有这样相连接，但是，暂时见到第一有的产生，那也是从哪里可以推知的呢？
English
Because it is the last existence, for example, like the cessation of the last existence of an Arhat. If you say that the last existence ceases because it is vowed to connect with the first existence of the future, so there is no fault. Then, not ceasing is also because the cause—the last existence has not disappeared, it will become like arising from a fault, so it is not without fault. Like this: If the last has not ceased, it will not connect with the first existence. Here too, that is what the vow-maker is close to. The dharma that has not ceased is the very non-cessation itself. Therefore, here too, by inference, in reality, the last existence that has not ceased will not connect with the first existence of the future, because it is not the very non-cessation itself, for example, like the present existence. If you say that the last existence is ceasing, it will connect with the first existence of the future. That is also not good, if the last is ceasing, and the first arises, then, what is ceasing is one, and what is arising is another. Because what is ceasing and what is arising are different, like existences of different continuums. If you say that because you think so, there is no fault. That is unreasonable, the last existence of Devadatta will not connect with the first existence of Devadatta, because it is different from it, for example, like the last existence of offering. Furthermore, cessation and non-cessation cannot be the very cessation itself. If you say that what is ceasing is clearly tending towards cessation. That is not possible, because the answer has already been given. Similarly, what is arising cannot be the very arising itself. Therefore, if what is ceasing and what is arising, cannot be connected at the same time, then what will happen? Whichever skandha will die, not arising there will also occur. That is not desirable, because it is impossible for one to have two incompatible natures at the same time. Or, some people say that although it cannot be said that the last existence and the first existence are connected in this way, but, for the time being, seeing the arising of the first existence, from where can that be inferred?