Tibetan
ང་གི་ངང་གིས་འགག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགགས་བས། དེ་འགག་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་ཡོད་ན་གཞིག་པར་བྱ་བ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་ལ་གྲུབ་ཀྱི། ཁ་བ་དང༌། ཚྭ་དང༌། མེ་དང༌། ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་ན། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང༌། ཤིང་དང༌། བུམ་པ་པ་སོགས་པའི་གཟུགས་གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི། དེ་དག་གི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །གང་ཞིག་གང་གི་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འདོད་པ་དེ་ནི་དེའི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མེའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཡི་གེ་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས་འཕྲོ་བར་མི་བྱ་བར་སྐབས་ཉིད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་འབྱུང་བ་འཇིག་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་ནི་འཇིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། འབྱུང་བ་འཇིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །སྐྱེ་བ་འཆི་དང་དུས་གཅིག་ཏུ། ། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་བཞིན། །འདིར་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན། གང་དག་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་གམ། །ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་མ་ཡིན་པར། །འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་གོ །དེ་དག་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་དག་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་འགྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་ནི་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གནས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། ཟད་ལ་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཆིང་དག་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ན་ནི་འོ་ན་དེ་ལྟར་ན་ཟད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་རྣམ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མ་ཟད་པ་ལའང་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཟད་ལ་འཇིག་པ་ཡོད་མ་ཡི
Chinese
我的自然停止仅仅是因为它自己停止了。它停止的作者不是火。此外，如果它们存在，那么所说的“没有可破坏的东西可以被抓住”也是因为，不可抓住是因为不同性质的延续产生。如果雪、盐、火、锤子等存在，那么花、果实、树木、瓶子等形状不可抓住，这并不能证明它们是破坏的原因。如果有人认为某物是某物的破坏原因，那么它就不是它的破坏原因，因为它是有原因的，例如火的自性。因为想要完全避免变成很多文字，所以不要中断，而应该研究当下。因此，暂时来说，没有毁灭的产生是不存在的。产生也不是与毁灭同时存在的。因此说：产生与毁灭同时，如何能存在？生与死同时，就像不合理一样。这里的意义与之前一样。因此，如果这样完全考察，那么，哪些是互相同时，或者互相不同时，存在不是成立的，产生和毁灭啊。因为那些成立的其他方式也是不存在的，为了显示那些成立的方式是不可能的，所以说那些成立如何存在呢？那些成立是不存在的，这是词语的意义。因此，因为是产生和毁灭的原因，所以这个理由的意义是不成立的。这里说，事物虽然是毁灭的自性，但是，不会刚一产生就毁灭，这样刚一产生就存在会变成产生，在那之后会变成毁灭。这里说：在耗尽时没有产生。因为两种不相容的法不会同时产生，例如生和死。如果不是刚一产生就耗尽，那么，那样的话就不是耗尽的自性，因此，在世俗中，如所说的形式没有成立，对于没有耗尽的也没有产生。这样说。同样地，在耗尽时没有毁灭。
English
My natural cessation is only because it ceases by itself. The agent of its cessation is not fire. Furthermore, if they exist, then what is said, "there is nothing to be destroyed that can be grasped," is also because, the ungraspable is established by the arising of a continuum of different characteristics. If snow, salt, fire, hammer, etc., exist, then the shapes of flowers, fruits, trees, bottles, etc., are ungraspable, this does not prove that they are the cause of destruction. If someone thinks that something is the cause of destruction of something, then it is not the cause of its destruction, because it has a cause, like the self-nature of fire. Because one wants to completely avoid becoming many words, one should not interrupt, but should examine the present moment. Thus, for the time being, arising without destruction is not existent. Arising is also not coexistent with destruction. Therefore it is said: How can arising be coexistent with destruction? Like birth and death at the same time, it is unreasonable. The meaning here is the same as before. Therefore, if one examines it completely in this way, then, which are mutually simultaneous, or mutually non-simultaneous, existence is not established, arising and destruction. Because those other ways of being established are also non-existent, in order to show that those ways of being established are impossible, it is said, how do those being established exist? Those being established are non-existent, this is the meaning of the words. Therefore, because it is the cause of arising and destruction, the meaning of this reason is not established. Here it is said, although a thing is of the nature of destruction, it does not immediately perish upon arising, thus, existing immediately upon arising becomes arising, and after that it becomes destruction. Here it is said: There is no arising in exhaustion. Because two incompatible dharmas do not arise at the same time, like birth and death. If it does not become exhausted immediately upon arising, then, in that case, it is not the nature of exhaustion, therefore, in the conventional, the form as spoken is not established, and there is no arising for the unexhausted. Thus it is said. Similarly, there is no destruction in exhaustion.
Tibetan
ན། །ཟད་པར་གྱུར་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །འཇིག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་འཇིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་རྟག་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཆི་བའི་དང་ཚུལ་ཅན་བཞིན་ནོ། །མ་ཟད་པ་ལའང་འཇིག་པ་མེད། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐར་པ་བཞིན་པས་དེ་ནི་གྱི་ནའོ། །འདིར་སྨྲས་པ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྦལ་པའི་ཟེ་བ་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་འགའ་ཞིག་ལ་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་དག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་རིགས་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་དག་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར། འབྱུང་དང་འཇིག་པ་མེད་པར་ནི། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དང་ནི་འབྱུང་བ་དང༌། །འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར། །འབྱུང་བ་འཇིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟེན་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་བརྟེན་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་སུན་དབྱུང་བའི་ལམ་གཞན་འདི་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྨྲ་བ་གང་དག་དངོས་པོ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་དག་ཡོད་པར་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་འདི་བཤད་དེ། སྟོང་ལ་འབྱུང་དང་འཇིག་པ་དག །འཐད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲ་བ་གང་དག་དངོས་པོ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མི་སྟོང་པ་ལ་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་དག་ཡོད་པར་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་འདི་བཤད་དེ། མི་སྟོང་ལ་ཡང་འབྱུང་འཇིག་དག །འཐད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་དེ་དག་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དང༌། དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་དག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སུན་དབྱུང་བའི་ལམ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དམ། གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་མི
Chinese
那。穷尽之相者，具有坏灭者没有坏灭，因为在那里恒常变得无意义之故，如具有死亡之相一样。没有穷尽者也没有坏灭，因为那不是它的自性之故，譬如解脱一样，那是其之那。此处所说生起和坏灭仅仅是存在，因为是事物的法性之故。此处凡是不存在的，那就不是事物的法性，譬如石女的头发一样。生起和坏灭是事物的法性，因此，它们仅仅是存在的。此处说，如果胜义谛中某事物具有生起和坏灭，那么称其为事物也合理，因为它们不存在，因此，没有生和灭，事物是不存在的。因为是事物以及生和灭的自性之故，是这样认为的。因为它不存在，所以理由的意义没有成立。同样，事物不存在，生起坏灭也不存在，因为仅仅是没有所依，所以能依不能成立，是这样认为的。或者，因为是事物的法性之故，这个理由有其他的反驳方法，对此略说，有些论者认为，事物不是存在，在自性空性中具有生起和坏灭，为了那些论者而这样说，空性中生和灭，是不合理的，因为会被比量所损害之故。有些论者认为，事物是存在的，在自性不空性中具有生起和坏灭，为了那些论者而这样说，在不空性中生和灭，也是不合理的，因为没有以自己的自性而存在，因为它们不具备那些，并且会被比量所损害之故。因此，没有成立理由之义的过失，以及意义相违的过失，会变成那些本身。或者，还有其他的反驳方法，生起和坏灭是一体的吗？还是变成异体的呢？对此，无论哪一种都不行。
English
Now. For that which has the nature of being exhausted, there is no destruction in that which possesses destruction, because permanence becomes meaningless there, just like that which has the nature of death. There is no destruction in that which is not exhausted either, because that is not its own nature, like liberation, that is its kina. Here it is said that arising and ceasing are only existent, because they are the nature of things. Here, whatever is non-existent is not the nature of things, like the horns of a rabbit. Arising and ceasing are the nature of things, therefore, they are only existent. Here it is said, if in the ultimate truth something has arising and ceasing, then it is also reasonable to call it a thing, because they do not exist, therefore, without arising and ceasing, a thing does not exist. Because it is the nature of things and arising and ceasing, it is thought to be so. Because it is non-existent, the meaning of the reason is not established. Similarly, if a thing is non-existent, arising and ceasing do not exist, because there is only no basis, therefore the dependent cannot be established, it is thought to be so. Or, because it is the nature of things, there is another way to refute this reason, to say briefly, some debaters think that things are not existent, and that there are arising and ceasing in the emptiness of self-nature, for those debaters it is said that arising and ceasing in emptiness are not reasonable, because they will be harmed by inference. Some debaters think that things are existent, and that there are arising and ceasing in the non-emptiness of self-nature, for those debaters it is said that arising and ceasing in non-emptiness are also not reasonable, because there is no existence by one's own self-nature, because they do not possess those, and because they will be harmed by inference. Therefore, the fault of not establishing the meaning of the reason, and the fault of contradictory meaning, will become those themselves. Or, there is another way to refute, are arising and ceasing the same? Or do they become different? To this, neither is possible.