Tibetan
ཡང༌། །ཕྲད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། །འབྲས་བུ་ཡོད་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་འདི་ནི་སུན་དབྱུང་བའི་ལམ་གཞན་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བུས་སྟོང་པ་དེ་དག་ལ་གལ་ཏེ་འབྲས་བུས་སྟོང་པའི་རྒྱུ། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །ཅིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བུས་མི་སྟོང་པ་དེ་དག་ལ་ཡང༌། གལ་ཏེ་འབྲས་བུས་མི་སྟོང་རྒྱུ། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།། །།དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ། བམ་པོ་བཅོ་ལྔ་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་སྨྲ་བས་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་ལམ་གཞན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་མི་སྟོང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །མི་སྟོང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན། མི་སྟོང་དེ་ནི་མ་འགགས་དང། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ནི་མི་འདོད་དེ། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དེས་ན་གང་དང་གང་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་དང༌། འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར། དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་དག་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས། འབྲས་ བུ་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྐྱེས་ན་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་དེ་དག་ལ་ཡང༌། སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་འབྲུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་འབྲུ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འགག་པར་མི་རིགས་ཏེ། འབྲུ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འབྲུ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ནས་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པར་ལྟོས་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་པས་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་དེ་ལས་ཟློག་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མི་སྟོང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །མི་སྟོང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན། མི་སྟོང་དེ་ནི་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན། །འདིས་ནི་མི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མངོན་པས། དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་པས། སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་དེ་ཡང་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡང་མི་འདོད་པས་འདིས་ཀྱང་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དམ་བཅས་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མངོན་པས། འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འབྲས་བུ་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཟད་ཀྱི་ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི་འདིར་ཚིག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གཅིག་པ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་
Chinese
又，如果存在相遇，因如何产生果？如果存在果，那么如前一样产生就变得毫无意义了。应当如此理解。或者，这是一种其他的驳斥途径：对于那些其宗义中因果皆空的，如果因是果所空的，如何产生果？应该如何说呢？因为它空，所以就像其他事物一样，如此显示。对于那些其宗义中因果不空的，如果因不空于果，如何产生果？应该这样说，因为它不空，所以就像果的自性一样，应当如此理解。 《中观根本慧论释·智慧之灯》，第十五卷。分别说部认为，果在产生之前也不空于果的自性，为了驳斥他们，将要展示另一种论证方式：果不空，就不会产生；不空，就不会灭亡。如果果不是缘起，而是以果的自性存在，那么产生就变得毫无意义。因此，它不会产生。对于未产生的，其自性是不会改变的，因此它不会灭亡。如果是这样，不空的东西也会变成未灭和未生。但事实并非如此，因为果被认为是生灭的法。因此，任何存在的事物都被认为是无生和无灭的法。因为存在，例如现在的刹那。因此，通过推断存在本身就是无生和无灭，从而否定了它们。因此，所立宗存在否定法性的过失。顺世外道认为，果在产生之前是不存在的自性，是果空的自性。即使产生，也不是其他事物的自性。对于他们，也可以说：空如何产生？空如何灭亡？
English
Furthermore, if there is an encounter, how does the cause produce the effect? If the effect exists, then producing it again as before becomes meaningless. This should be understood. Alternatively, this is another way of refuting: For those whose tenets hold that both cause and effect are empty, if the cause is empty of the effect, how does it produce the effect? What should be said? Because it is empty, it is like other things, thus it is shown. For those whose tenets hold that the cause is not empty of the effect, if the cause is not empty of the effect, how does it produce the effect? It should be said that because it is not empty, it is like the nature of the effect, and this should be understood. Commentary on the Root Verses of the Middle Way, The Lamp of Wisdom, Volume Fifteen. The Vaibhashikas assert that even before the effect arises, it is not empty of the nature of the effect. To refute them, another line of reasoning will be shown: If the effect is not empty, it will not arise; if it is not empty, it will not cease. If the effect is not dependently originated but exists by its own nature, then arising is meaningless. Therefore, it will not arise. For that which has not arisen, its own nature is unchanging, therefore it will not cease. If that is the case, the non-empty will also become unceased and unborn. But this is not desired, because the effect is considered to be of the nature of arising and ceasing. Therefore, whatever exists is seen to be of the nature of non-arising and non-ceasing. Because it exists, for example, like the present moment. Thus, by inferring that existence itself is non-arising and non-ceasing, they are negated. Therefore, there is the fault of the subject negating the nature of the property in the proposition. The Lokayatas assert that before the effect arises, it is of the nature of non-existence, it is of the nature of being empty of the effect. Even if it arises, it is not the nature of other things. To them, it can also be said: How can the empty arise? How can the empty cease?
Chinese
呀，因此，就胜义而言，空性不应产生，因为不存在。例如，如同虚空中的花朵一样。就胜义而言，种子自性中不存在非种子的事物，因此不应灭亡，因为不存在非种子的事物，例如，如同从非种子中消失一样。或者，我们是就胜义谛而观察，如果说以空性来表达缘起存在的自性是空性，那么如果存在稍微不空的事物，那就会与此相反。像那样的事物，即使在名言中也像虚空中的花朵一样不为人知。不空的果不会产生，也不会灭亡。如果那样，不空之物既不会灭亡，也不会产生。这表明，以不空性会导致没有生和没有灭。如果是空性，那么果具有生和灭的性质，因此能显现所要成立的事物和能成立的性质。因此，就胜义而言，果是空性，因为有生和灭，例如，应该说如同幻术一般。同样，如果果成为不存在的自性，那么，即使在名言中也会没有生和没有灭，因为不存在，例如，如同虚空中的花朵一样。空性如何产生和灭亡呢？因为没有生和灭，空性也不会灭亡，也不会产生。那也是不希望的，因此，这也像上面所说的那样，能显现立宗和理由的意义。这里，后比量只是在立宗上有所不同，即“就胜义而言，内在的果不是不存在的自性”，其余与之前相同。或者，以不存在的自性进行后比量，因为没有生和没有灭，从而排除了果的生和灭，这表明在立宗上存在排除有法差别的过失，这就是这里的词义。此外，生起的因和果，究竟是一体还是他体呢？对此：因和果成为一体，无论何时都不会合理。
English
Ya, therefore, emptiness, in the ultimate sense, should not arise, because it does not exist. For example, like a flower in the sky. In the ultimate sense, the seed essence does not have non-seed things, so it should not perish, because there are no non-seed things, for example, like disappearing from a non-seed. Or, we are observing the ultimate truth, if we say that expressing the nature of dependent arising with emptiness is emptiness, then if there is a slightly non-empty thing, it will be the opposite of this. Such a thing is not known even in name, like a flower in the sky. A non-empty fruit will not arise, nor will it perish. If so, the non-empty thing will neither perish nor arise. This shows that non-emptiness leads to no birth and no death. If it is emptiness, then the fruit has the nature of birth and death, so it can show what is to be established and the nature that can be established. Therefore, in the ultimate sense, the fruit is emptiness, because there is birth and death, for example, it should be said to be like an illusion. Similarly, if the fruit becomes a non-existent nature, then even in name there will be no birth and no death, because it does not exist, for example, like a flower in the sky. How can emptiness arise and perish? Because there is no birth and death, emptiness will neither perish nor arise. That is also undesirable, so this also, as mentioned above, can show the meaning of the proposition and the reason. Here, the subsequent inference only differs in the proposition, that is, "in the ultimate sense, the inner fruit is not a non-existent nature," the rest is the same as before. Or, inferring with a non-existent nature, because there is no birth and no death, thereby excluding the birth and death of the fruit, this shows that there is a fault of excluding the difference of the subject in the proposition, which is the meaning of the words here. Furthermore, the cause and effect of arising, are they one or other? To this: The cause and effect becoming one, will never be reasonable.