Tibetan
དམ་པའི་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པའམ་མེད་པའམ། ཡོད་མེད་ཅིག་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་གྲང་ན། དེ་ཡང༌། གང་ཚེ་ཆོས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་དང་ཡོད་མེད་མི་སྒྲུབ་པ། །དེ་ཡི་ ཚེ་ན་དོན་དམ་པར། །ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་དང༌། གཞན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱོགས་གཉི་གའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ན། ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཅན་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི། ཐ་སྙད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་གྲུབ་བོ། །ཡང་ན་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ཡང་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགགས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ལས་ཐ་མ་མ་གཏོགས་པའོ། །བདག་པོ་ནི་གང་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་རྣམས་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པས་འདོད་པའི་དོན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དཔེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ཁྱོད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་གང་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་སྐད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རམ། འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ན་ནི་རང་ལ་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་ནི། །གང་ཚེ་ཚེ་འདི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་དང་ཡོད་མེད་མི་བསྒྲུབ་པ། །དེའི་ཚེ་འབྲས
Chinese
應當像這樣闡述聖因之因如何不合理。在此，如果認為因是這樣的：存在、不存在、或存在與不存在之一被建立，那麼，當法存在、不存在、或存在與不存在不被建立時，那時在勝義諦中，如何稱之為能立因？那根本不是能立，因為存在、不存在的緣故，就像自、他一樣，會變成後比量的妨害，並且會變成兩種過失。應當這樣理解。因此，由於因之因不合理，所以那也不合理。如果因之因是由應當產生的顯現建立所顯示，由於不是由存在等等的自性所顯現建立，因此有因從因產生是世俗諦，因也變成與之相同，因此成立。或者，自己的宗派也會反駁，因為產生內在生處的因等等是唯一存在的，因為如來是這樣說的，並且如來所說的就是那樣，例如涅槃是寂靜的。像這樣，薄伽梵也說過，因是能立，所緣是心和心所的所緣，無間緣是剛滅盡的心和心所之外的最後者，增上緣是如果這個存在，那個就產生。因此，由於因等等的緣在緣的自性中存在，由於正因成立，因此所希望的意義不會退失。這裡說，由於在世俗諦中那樣承許，並且由於已用譬喻的過失陳述回答，因此那是不合理的。還應當反駁和觀察，在此，你所希望的理由的意義是什麼？是因為如來在世俗諦中那樣說的嗎？還是因為在勝義諦中說的？如果是在世俗諦中，那麼對自己來說就沒有成立意義。或者，如果是在勝義諦中，那麼當此時存在、不存在、或存在與不存在不被建立時，那時的果
English
It should be explained in this way how the cause of the noble cause is unreasonable. Here, if it is thought that the cause is like this: existence, non-existence, or one of existence and non-existence is established, then, when the dharma exists, does not exist, or existence and non-existence are not established, at that time, in the ultimate truth, how is it called the establishing cause? That is simply not an establisher, because of existence and non-existence, like self and other, it will become a hindrance to subsequent inference, and it will become a fault of both sides. It should be understood in this way. Therefore, since the cause of the cause is unreasonable, that is also unreasonable. If the cause of the cause is shown by the manifestation establishment that should be produced, since it is not manifested and established by the nature of existence and so on, therefore the arising of the caused from the cause is conventional truth, and the cause also becomes the same as that, therefore it is established. Or, one's own school will also refute, because the causes and so on that produce the inner sense bases are only existent, because the Tathagata said so, and what the Tathagata said is just like that, for example, nirvana is peaceful. Like this, the Bhagavan also said that the cause is the establisher, the object is the object of mind and mental factors, the immediately preceding condition is the last one except for the mind and mental factors that have just ceased, the dominant condition is that if this exists, that arises. Therefore, since the conditions such as cause exist in the nature of conditions, since the valid reason is established, therefore the desired meaning will not be lost. Here it is said that since it is admitted in conventional truth, and since it has already been answered by stating the fault of the example, therefore that is not reasonable. It should also be refuted and examined, here, what is the meaning of the reason that you desire? Is it because the Tathagata said so in conventional truth? Or because it was said in ultimate truth? If it is in conventional truth, then there is no established meaning for oneself. Or, if it is in ultimate truth, then when existence, non-existence, or existence and non-existence are not established at this time, then the result