Tibetan
་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་གཅིག་ལ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། བགྲང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ལ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དམ་བཅས་པའི་དོན་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་རྒྱས་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོ་དང༌། རིང་པོ་དང༌། ཐུང་ངུ་དང༌། ཐག་ཉེ་བ་དང༌། ཐག་རིང་བ་དང༌། སྔོན་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དུས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ། དོན་དམ་པར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཚད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཚད་མེད་དེ། དཔེར་ན་རྟའི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དུས་ལ་ནི་ཚད་སྐད་ཅིག་དང༌། ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་དང༌། མཚན་མོ་དང༌། ཉིན་མོ་དང༌། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་དང༌། ཟླ་བ་དང༌། དུས་ཚིགས་དང༌། ནུར་བ་དང༌། ལོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་དོ། །གང་ཚད་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། མི་གནས་དུས་སུ་འཛིན་མི་བྱེད། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ པས་མི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ཁྱེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དུས་དུས་ཞེས་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དུས། །གནས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །དངོས་པོ་ལས་གཞན་པ་གང་ཞིག་གང་གིས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ངེས་པར་གནས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །མ་བཟུང་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་གདགས། །གཟུང་དུ་ཡོད་ན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་ཡུད་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་ནི་འདུ་བྱེད་ཉི་མའི་འགྲོས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གཞན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཉིད་དག་གི་ཆོས་ཡིན་གྱི། དུས་ཀྱི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་དཔེ་ཡང་མེད་དོ། །མི་གནས་དུས་སུ་འཛིན་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། འདི་ལ་དངོས་པོ་ངེས་པར་གནས་པ་རྣམས་ནི་ཚད་ལས་གཟུང་དུ་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་འདི་ནི་མཐོའོ། །བ་འདི་ནི་ཆུ་རིང་ངོ༌། །མི་འདི་ཐུང་ངོ༌། །གླང་པོ་ཆེ་འདི་ནི་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དུས་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཚད་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན
Chinese
应当如前一样地阐述，即胜义中一法不具有一法的自性，因为是可以计数的缘故，譬如不同于它者一样。同样，也应当说“二法不具有二法的自性”等等，详细地分析所立的宗义，然后如前一样地加以引申。等等的词语，对于小、大、长、短、近、远、前、后、因、果、有为、无为等等，也应当同样地陈述。主张时间存在的人说：胜义中时间是唯一存在的，因为具有度量的缘故。在此，凡是不存在的，就没有度量，譬如马角一样。时间具有度量，即刹那、顷刻、须臾、夜晚、白天、半月、月、季节、半年、年等等。凡是具有度量的，就是存在的，譬如谷物等等一样，因此时间是唯一存在的。这里说到：不住时中不应执，有为的集合是生灭的法性，因此是不住的，对于它，你们也不应在名言中执着为时间。何为应取之时间，非有住者之存在，从事物之外，以何物来执取它的自性，必定安住者也是不存在的。未取之时如何安立，因为如果可以取，就应当安立之故，是这样认为的。这样一来，这表明须臾等等的度量，是有为的太阳运行等等的其他作用完全断绝的法，而不是时间的法。因此，论证的基础没有成立，而且也没有比喻。“不住时中不应执”，对于这个，其他人说：对于这个，事物如果确定是安住的，就可以从度量来取，譬如这棵树是高的，这根线是长的，这个人是矮的，这头大象是大的等等。时间不是那样确定安住的，因此对于它，度量不能成立。
English
It should be explained as before, that in the ultimate sense, one thing does not have the nature of one thing, because it can be counted, just like something different from it. Similarly, it should also be said that "two things do not have the nature of two things," and so on. Analyze the stated proposition in detail, and then extend it as before. The word "etc." should also be stated in the same way for small, large, long, short, near, far, before, after, cause, effect, conditioned, unconditioned, and so on. Those who assert that time exists say: In the ultimate sense, time is the only thing that exists, because it has measurement. Here, whatever does not exist has no measurement, like a horse's horn. Time has measurements, such as moments, instants, short periods, nights, days, fortnights, months, seasons, half-years, years, and so on. Whatever has measurement exists, like grains and so on, therefore time is the only thing that exists. Here it is said: "Do not grasp at the non-abiding time." The collection of conditioned things is of the nature of arising and ceasing, therefore it is non-abiding. For that, you should not even nominally grasp it as time. "What is the time to be grasped? Since there is no abiding existence, from what other than the object, by what, is its nature to be grasped? What is necessarily abiding also does not exist. How can it be established when it is not grasped?" Because if it can be grasped, it should be established, that is what is meant. In this way, this shows that the measurement of moments and so on is the dharma of the complete cessation of other actions such as the movement of the conditioned sun, and not the dharma of time. Therefore, the basis of the argument is not established, and there is no example either. "Do not grasp at the non-abiding time." For this, others say: For this, if things are definitely abiding, they can be taken from measurement, such as "this tree is tall," "this thread is long," "this person is short," "this elephant is big," and so on. Time is not so definitely abiding, therefore for it, measurement cannot be established.
Tibetan
་མ་ཡིན་པ་ན་རེ། དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་མི་གནས་པ་ལ་ཡང་ཚད་གཟུང་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དུས་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་དང༌། ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ནོར་བུ་བཞིན་ནམ། སྨིན་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སྨིན་པར་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་དངོས་པོ་དངོས་པོ་གཞན་པ་བརྟེན་ཅིང་ལྟོས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ། གལ་ཏེ་དུས་ནི་དངོས་བརྟེན་ན། །ཐ་སྙད་དུ་དེ་དངོས་པོར་བརྗོད་ན་ནི་དེ་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་སྟེ་དོན་དམ་པར་ན་ནི་དོན་དམ་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲགས་པས། དངོས་མེད་དུས་ནི་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་ཉམས་པ་མེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་དུས་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རྟགས་མེད་དེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་ རྭ་བཞིན་ནོ། །དུས་ལ་ནི་རྟགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང༌། ཅིག་ཅར་དང༌། ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡུན་ཐུན་རིང་པོ་དང༌། མྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་ཞིང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཐ་མི་དད་པ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལས་ཅིག་ཅར་ཞེས་བྱ་བ་དང། དེ་ལས་བཟློག་པས་ལས་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་མང་པོ་འཇུག་པ་ལས་ཡུན་རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཉུང་ངུ་འཇུག་པ་ལས་མྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མེད་པས། དུས་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཅི་སྟེ་སྔ་མ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་གྱི། དུས་ཀྱི་ཆོ
Chinese
说：那是不好的，因为无色之物必定不住留，而且是可以衡量的。这里说：时间是常恒的，因为时间有刹那、顷刻、片刻等等，以及过去、未来、现在等等，这些都是由于各种近住的差别，就像宝珠一样，或者像成熟的差别导致可以成熟一样。这里说：在我们这一方，事物依赖并观待其他事物，对于这样的事物，用刹那等等的词语来表达。对此，如果时间是依赖性的，那么在名言中把它说成事物，这正是我们所希望的。如果从胜义谛来说，那么胜义谛的事物本身也没有显现，无实有的时间又在哪里呢？它是不存在的。这是这句话的意思。因此，如前所说的过失并没有消失。这里说：胜义谛中，时间仅仅是实物的自性，因为有相的缘故。在这里，凡是不存在的，就没有相，比如兔子的角。时间有先和后，同时和不同时，长久和快速等等的相，因此时间仅仅是实物的自性。这里说：如果没有任何事物存在，那么“也”这个词是必须把握的意义。在我们这一方，胜义谛中没有任何事物存在。在名言中，观待不同的行蕴之流，生起对先和后的认识；从不不同的行蕴的刹那靠近，产生同时；从与此相反，产生不同时；从行蕴之流多次进入，产生长久；从行蕴之流少量进入，产生快速的认识。因此，对先等等的认识是行蕴的法，所以没有理由，时间怎么会存在呢？因为证明它的理由没有成立。这是他们的想法。如果对先等等的认识是行蕴的法，但却是时间的法
English
It is said: That is not good, because the formless necessarily does not abide, and it is also measurable. Here it is said: Time is constant, because it has moments, instants, short periods, etc., as well as past, future, present, etc. These are due to the differences of various close abidings, like a jewel, or like the difference of ripening leading to what can be ripened. Here it is said: In our view, things depend on and rely on other things, and for such things, the terms moment, etc., are used. Regarding this, if time is dependent, then to call it a thing in name is exactly what we want. If it is from the ultimate truth, then even the thing of the ultimate truth is not manifest, so where is the non-existent time? It is non-existent. This is the meaning of the words. Therefore, the fault mentioned earlier has not disappeared. Here it is said: In the ultimate truth, time is only the nature of substance, because there is a sign. Here, whatever does not exist has no sign, like a rabbit's horn. Time has signs of before and after, simultaneous and non-simultaneous, long and fast, etc., therefore time is only the nature of substance. Here it is said: If no things exist at all, then the word "also" is a meaning that must be grasped. In our view, in the ultimate truth, no things exist at all. In name, relying on the different streams of formations, the knowledge of before and after arises; from the moments of different formations approaching, simultaneity arises; from the opposite of that, non-simultaneity arises; from many streams of formations entering, long duration arises; from few streams of formations entering, the knowledge of fast arises. Therefore, the knowledge of before, etc., is the dharma of formations, so there is no reason, how can time exist? Because the reason for proving it is not established. This is their thought. If the knowledge of before, etc., is the dharma of formations, but it is the dharma of time