Tibetan
ས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། དུས་རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པུར་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པ་ལས་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྔ་མ་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཤེས་པ་ནི་དུས་རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དུས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མེད་པས། དངོས་མེད་དུས་ནི་ག་ལ་ཡོད། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་དག་གི་དངོས་པོ་མེད་ན། དུས་ག་ལ་ཡོད་དེ། དཔེ་མ་བསྟན་པས་དུས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤིང་རྟ་དང་དམག་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ཡང་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་དག་རྫས་ ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཡན་ལག་ཅན་དག་རྫས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དགག་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་པས་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་དུས་ནི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡུད་ཙམ་ཞིག་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཉིན་གཅིག་འདུག་གོ །ཟླ་བ་གཅིག་འདུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ་ཡང༌། དངོས་པོ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །དུས་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དུས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ། དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་གང་མེད་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དུས་ནི་སབ་མ་བྱས་སོ་བྱེད་དོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་མཐོང་བས་དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པ་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ
Chinese
如果问，如何得知它不是时间呢？因为无法推断出它恒常和唯一的特性。在名言中，对于“先前”等等的认知，并非是恒常和唯一的因，因为它是认知，例如对色法等的认知一样。如果说，时间是实有，因为它以假立的方式存在，那么应该如何解释呢？如果说像色法等一样，那么，正如先前所说，色法等事物在胜义谛中并不成立，那么无实的时间又在哪里呢？因为色法的自性之事物不存在，所以作为例子的事物本身不存在，时间又怎么会存在呢？不举例子就无法成立时间，这是最后的结论。车、军队和森林等并非实有，但它们也被假立为存在，因此，这个理由是不确定的。如果说，车等具有支分的事物被认为是实有，所以没有过失，那么，先前已经驳斥了具有支分的事物是实有的观点，所以并非没有过失。有些人说，时间仅仅是依赖于事物而安立的，例如“一会儿停留”、“停留一天”、“将会停留一个月”等等。对于这些人，应该说：如果任何事物都不存在，时间又怎么可能存在呢？他们的意思是，除了事物之外，没有其他的时间。那些声称时间存在的人说：时间是真实存在的，因为它是产生特殊表达的原因。在这里，我们没有看到任何不存在的事物是产生特殊表达的原因，例如兔角。我们看到时间是产生“已经做过”、“正在做”、“将要做”等特殊表达的原因，因此，时间是真实存在的。但这种说法并不正确，因为产生“已做”等特殊表达是行法的特性，所以理由本身并不成立。而且，这也是自相矛盾的，因为产生特殊表达的原因本身就是世俗谛。因此，情况就是这样。
English
If asked, how is it known that it is not time? Because it is impossible to infer its characteristics of being constant and singular. In terms of convention, the cognition of "previous" etc., is not the cause of being constant and singular, because it is cognition, just like the cognition of forms etc. If it is said that time is real, because it exists in a imputed way, then how should it be explained? If it is said to be like forms etc., then, as previously stated, things like forms etc. are not established in the ultimate truth, so where is the unreal time? Because the nature of form does not exist, if the things that are taken as examples do not exist, how can time exist? Without giving an example, time cannot be established, this is the final conclusion. Chariots, armies, forests, etc., are not real, but they are also imputed to exist, therefore, this reason is uncertain. If it is said that things like chariots, which have parts, are considered real, so there is no fault, then, the view that things with parts are real has already been refuted, so it is not without fault. Some say that time is only established in dependence on things, such as "staying for a moment," "staying for a day," "will stay for a month," etc. To these people, it should be said: If no things exist, how can time exist? Their meaning is that there is no other time apart from things. Those who claim that time exists say: Time is real, because it is the cause of producing special expressions. Here, we have not seen anything that does not exist as the cause of producing special expressions, such as a rabbit's horn. We see that time is the cause of producing special expressions such as "has been done," "is doing," "will do," therefore, time is real. But this statement is not correct, because producing special expressions such as "has been done" is the characteristic of conditioned phenomena, so the reason itself is not established. Moreover, this is also contradictory, because the cause of producing special expressions itself is the conventional truth. Therefore, that is how it is.
Tibetan
ར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་སྒྲུབ་པ་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང༌། རང་གི་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་དུས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཕགས་པ་ལག་བཟངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་དུས་གསུམ་པོ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་འདུ་བྱེད་གང་དག་འདས་ཤིང་འགགས་པ་དེ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །གང་དག་མ་འོངས་ཤིང་མ་བྱུང་བ་དེ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །གང་དག་ད་ལྟར་བྱུང་ཞིང་འཇུག་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་གནས་པ་དང་ངེས་པར་མི་གནས་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ནི་སྐད་ཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ལ་གནས་པའི་དུས་ཀྱང་གཞན་འགག་པའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡང་མི་གནས་པ་དང༌། ངེས་པར་མི་གནས་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡང་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། དུས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།ད་ནི་དུས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་པ་བརྩམ་མོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདས་མ་ཐག་པར་དུས་མ་གྲུབ་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུས་གྲུབ་ན་སྐྱོན་མེད་པས། འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་དུས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འབྲ
Chinese
因此，由于在任何情况下时间都未成立，因此“它是显现的原因”这一论证的意义本身并未成立。对此，这里的辩论的意义是，通过反驳对方辩论中首先提出的立宗的过失，以及表明自己的立宗没有过错，从而通过空性来反驳与不相符的方面，从而表明时间是无自性的。因此，世尊在《圣善臂请问经》中说： “要知道那过去、未来和现在这三种时间。其中，哪些行已过去和灭尽，那称为过去时。哪些尚未到来和尚未发生，那称为未来时。哪些现在发生和正在进行，那称为现在时。其中，现在时的蕴、界、处是什么，要知道它们是不住和必定不住的。那为什么呢？因为世界不会停留超过一刹那。那一刹那也有出生的时间是另一时间，停留的时间是另一时间，灭亡的时间也是另一时间。要知道那一刹那也是不住和必定不住的。”等等。同样，法性的法性是什么，那不是过去，也不是未来，也不是现在。”等等。同样，“如来不是过去，也不是未来，也不是现在。”等等所说的那一切都成立了。论师善护所著《中观根本慧论释·般若灯论》中，名为“时间观察”的辩论第十九品完毕。现在，为了通过反驳已表明时间无自性的不相符方面的差别，从而凭借表明原因和结果无自性的意义，而造第二十品辩论。在刚过去的辩论中，由于时间未成立，因此指出了论证的过失，如果时间成立，则没有过失，因此为了表明所希望的意义能够成立，所以在此说道：在胜义中，时间应该被理解为仅仅存在，
English
Therefore, since time is not established in any way, the meaning of the reason "it is the cause of manifestation" is itself not established. Here, the meaning of the debate is that by refuting the faults of the proponent initially stated in the opponent's debate, and by showing that one's own proponent is without fault, thereby refuting the distinctions of the incompatible side through emptiness, it is shown that time is without inherent existence. Therefore, the Blessed One said in the Sutra Requested by Noble Good Arm: "Know well those three times, the past, the future, and the present. Among them, whatever formations have passed and ceased are called the past time. Whatever has not come and has not occurred is called the future time. Whatever is occurring and proceeding now is called the present time. Among them, whatever aggregates, elements, and sources of the present time are, know well that they are impermanent and certainly impermanent. Why is that? Because the world does not remain longer than a moment. Even that moment has a time of arising that is another time, a time of abiding that is another time, and a time of ceasing that is another time. Know well that even that moment is impermanent and certainly impermanent," and so on. Similarly, "Whatever is the suchness of phenomena, that is not past, nor is it future, nor is it present," and so on. Similarly, "The Thus-Gone One is not past, nor is he future, nor is he present," and so on, all that is established. The nineteenth chapter, called "Examination of Time," from the Commentary on the Root Verses on the Middle Way, Lamp of Wisdom, composed by the Teacher Aryadeva, is complete. Now, in order to refute the distinctions of the incompatible side that has shown time to be without inherent existence, thereby composing the twentieth chapter of debate by virtue of showing the meaning of cause and effect to be without inherent existence. In the immediately preceding debate, since time was not established, the fault of the reason was pointed out; if time were established, there would be no fault. Therefore, in order to show that the desired meaning can be accomplished, it is said here: In ultimate reality, time should be understood as existing only,