Tibetan
་ལྟ་བའི་དུས་སུ་ཡང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མེད་པ་པ་དག་ལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཡང་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པས། འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མས་ཉེ་བར་སྦགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞིག་བར་མི་འགྱུར་གྱི། དབུ་མ་སྨྲ་བ་དག་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བའི་དུས་སུ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་ ལ་ཡོད་པའི་བློ་སྔར་བྱུང་བར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་གྱི་གོ་བས་མེད་པའི་བློ་སྐྱེས་སོ་སྙམ་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཡོད་པའི་བློ་བཞིན་པས། བློ་དེ་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གང་ལ་དངོས་པོར་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ནི། དེ་བསལ་བས་མེད་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཡོད་ཀྱི། སེལ་བ་མེད་པ་ལ་ནི་མེད་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་མེད་པའི་བློ་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱོད་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་བདག་དང༌། དབུ་མ་སྨྲ་བ་དག་ལ་སྒྲ་མཚུངས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །སྟོན་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དགག་པ་ཙམ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་པས། ཡུངས་འབྲུ་དང༌། རི་རབ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་མང་པོ་ཉེ་བར་བླང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པར་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ། ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡོད་པར་གྲགས་པ་དེ་ང་ཡང་ཡོད་པར་སྨྲའོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ལ་མེད་པར་གྲགས་པ་དེ་ང་ཡང་མེད་པར་སྨྲའོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་རྣམས་ཐ་སྙད་
Chinese
在见解的时刻也不相同。像这样，对于虚无主义者来说，会产生诽谤一切以无为境的事物，说“没有识”，这实际上是邪见。因此，仅仅是被邪淫戒律的污垢所沾染，并不会使痛苦平息。而对于中观论者来说，即使在观察它的时刻，对于色等境的事物，先前生起的有之念，也因为了悟到色等事物是空性，而认为这些色等事物不是实有，从而使分别念止息。认为通过意义的理解而生起了无之念，也不会产生，因为认为胜义中色等境不存在的念头，也不是如实，因为是念头，例如有之念一样。为了驳斥那个念头。或者，对于生起事物显现之念的人来说，存在通过破除它而生起无之念的机会。对于没有破除的人来说，通过以无来认识，无之念也会止息。因为对于安住于无所行之行的智慧行，已经变得极其寂静的人们来说，不会生起认为没有的想法，所以虚无主义者和我，中观论者之间，连相似的声音都没有。在宣说的时候，也仅仅是否定有，因此不会宣说成无，就像芥子和须弥山一样，差别非常大。即使一切法都与涅槃相同，但因为会证悟胜义，为了摄取众多眷属，为了随顺，并且因为在世间名言中也是如此真实，如同内外事物在世间中被认为是真实和不真实的那些，在名言中，一切都是真实和不真实的。就像世尊也曾说过：“凡是世间认为有的，我也说是有的；凡是世间认为没有的，我也说是没有的。”又或者，眼等处和色等境，名言
English
They are not the same even at the time of view. For nihilists, there arises the imputation of all things that have non-existence as their object, saying, "There is no consciousness." This is a wrong view. Therefore, merely being defiled by the impurity of immoral precepts will not cause suffering to subside. But for those who speak of the Middle Way, even at the time of viewing it, the mind that previously arose with respect to objects such as form, realizes that objects such as form are empty. Therefore, the conceptualization that these objects such as form are not existent will cease. The thought that a mind of non-existence has arisen through the understanding of meaning will also not arise, because the thought that objects such as form do not exist in ultimate reality is not as it is, because it is a thought, just like the thought of existence. In order to refute that thought. Or, for those in whom a mind that appears as an object arises, there is an opportunity for a mind of non-existence to arise by eliminating it. For those who do not eliminate it, the mind of non-existence will also cease through the gate of perceiving non-existence. Because for those who abide in the practice of wisdom that is without practice, who have become extremely secluded, the thought of thinking that there is nothing does not arise, therefore there is not even a similarity in sound between nihilists and those who speak of the Middle Way. Even at the time of teaching, they only negate existence, and therefore do not teach it as non-existence. The difference is very great, like a mustard seed and Mount Meru. Even though all phenomena are equal to nirvana, because they will realize ultimate reality, in order to gather many retinues, in order to be in accordance, and because it is also true in worldly conventions, just as those internal and external things that are known as true and untrue in the world, in conventions, all are true and untrue. Just as the Blessed One also said, "Whatever is known as existent in the world, I also say is existent; whatever is known as non-existent in the world, I also say is non-existent." Or, the sense bases such as the eye and the objects such as form, conventions.
Tibetan
ཀྱི་བདེན་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཡོད་པས། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་ཅེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པར་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་མིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་གཉི་གའི་རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས། ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ ཡིན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའོ། །ཡང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བདག་དང༌། བདག་གི་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པ་ཤེས་བྱར་བསྟན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཅེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་གིས་བདག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོར་བརྗོད་པས་ཉན་པ་དང༌། སེམས་པ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དག་ཡང་དག་མིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་པའི་དབང་གིས། ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་དངོས་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པས། ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མ་ལུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཏེ། དྲང་སྲོང་མཆོག་རྣམས་སོ། །བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་དང༌། མིའི་མཐོ་རིས་དང༌། བྱང་གྲོལ་གྱི་བདེ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ལ། དབང་པོ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་དང༌། དུས་ཀྱི་དབང་གིས་མཐོ་རིས་དང༌། བྱང་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །ཡང་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་པ་བསྟན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཚུལ་མཆོག་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཞན་དག་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཟུག་རྔུ་ཐམས་ཅད་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །
Chinese
因为与世俗谛不相违背，所以说一切都是真实的。就胜义谛而言，因为依赖产生的事物如同幻象一般，其自性完全没有成立。所以，事物并非如其显现般存在，因此说不是真实的。考虑到二谛的方面，就说：真实与非真实。 这样说了。在现观的时候，瑜伽士在任何情况下都不会对一切法的真如进行分别，因此说：非真实非非真实。这是佛陀的教法。或者，世尊为了断除烦恼障，将内外处与无我、无我所的无动摇的体性作为所知来教导，凡是这些，都说是真实的。以识的体性的我，因为有我和我所，并且因为是我所，所以被说成是作者，因此听闻、思考和修习的人被说成是非真实的。考虑到世间和论典的名称的缘故，就说：真实与非真实。 这样说了。以大乘的宗义，一切法没有生，因此，具有分别的识和没有分别的识都成为行境的自性，由于事物的体性，对于真实性等所作的分别，因为没有那样的事物，所以说：非真实非非真实。这是佛陀的教法。其中的佛陀，是因为完全通达了法的如实性而成为佛陀，是殊胜的仙人。教法，是对希求天人和人间的安乐以及解脱之乐的人们，根据根器、意乐、习气和时节，如实地指示天人和解脱的道路。或者，教法是断除自身和他相续中存在的具有烦恼习气的一切声音。佛陀的教法，是诸佛所教导的，是名言和胜义谛的道理，是极其稀有、无碍的言说，是不与其他宗派共有的，为了拔除执着的毒箭，应当对此努力。
English
Because it does not contradict conventional truth, it is said that everything is true. In terms of ultimate truth, because things that arise dependently are like illusions, their own nature is not completely established. Therefore, things are not as they appear, so it is said to be untrue. Considering the aspects of the two truths, it is said: True and untrue. Thus it is said. At the time of realization, yogis do not discriminate in any way the suchness of all dharmas, therefore it is said: Untrue, not untrue. This is the teaching of the Buddha. Alternatively, in order to abandon the obscurations of afflictions, the Bhagavan taught the inner and outer sources as the knowable, with the characteristics of being without self and without what belongs to self, which are immovable, all of which are said to be true. Because the self of the nature of consciousness has a self and what belongs to self, and because it is what belongs to self, it is said to be the agent, therefore those who listen, think, and meditate are said to be untrue. Considering the terms of the world and the scriptures, it is said: True and untrue. Thus it is said. According to the Mahayana doctrine, all dharmas are unborn, therefore, the nature of consciousness with and without discrimination becomes the object of experience, and because of the nature of things, the distinctions made regarding truth and so on, because there is no such thing, it is said: Untrue, not untrue. This is the teaching of the Buddha. The Buddha is so called because he has completely understood the suchness of the Dharma without error, and is the supreme sage. The teaching is to those who desire the happiness of gods and humans, and the happiness of liberation, according to their faculties, intentions, habits, and times, to show the path to gods and liberation without error. Alternatively, the teaching is to cut off all sounds with the habits of affliction that exist in one's own and others' minds. The teaching of the Buddhas is what the Buddhas taught, the ultimate and wonderful way of conventional and ultimate truth, the unobstructed speech that is not shared with other schools, and one should strive for this in order to remove all the darts of attachment.