Tibetan
།དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། མདོར་ན་ཆོས་ནི་མི་འཚེ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །འདི་ལ་དེ་གཉིས་འབའ་ཞིག་ཅེས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པས་མདོ་སྡེ་ལས། །བདག་གི་མགོན་ནི་བདག་ཉིད་ཡིན། །གཞན་ནི་མགོན་དུ་སུ་ཞིག་འགྱུར། །མཁས་པ་བདག་ཉིད་ལེགས་དུལ་བས། །མཐོ་རིས་དག་ཀྱང་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་འཁོར་བར་ཞུགས་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་རྣམ་མི་འགྲོལ། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་ཁྱེད་བདག་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ཁས་བླངས་པ་སྔ་མས་གནོད་པར་འགྱུར་བས། །དེའི་ཕྱིར་བདག་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་གྲུབ་བོ། །འདིར་བཤད་པ། སེམས་ཅན་གང་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བས་བློ་གྲོས་ཉམས་པ་འཇིག་རྟེན་འདི་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་དོ། །ལེགས་པ་བྱས་པ་དང༌། ཉེས་པ་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྟག་ཏུ་མི་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ལ་གཞོལ་བའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ངན་སོང་གི་གཡང་ས་ཆེན་པོའི་འགྲམ་ན་གནས་ པ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ལ། ཕན་གདགས་པར་བཞེད་པ་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པའི་ཐུགས་དམ་མངའ་བ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་མ་ལ་དེ་དག་གི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པའི་དབང་གིས་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་གདགས་པར་མཛད་པས་དེའི་ཕྱིར། བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་གྱུར་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་བདག་རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་རང་དབང་ཅན་དང༌། ཟ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་བདག་ཡོད་དེ། དེ་དག་བདག་ཏུ་ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཐག་པས་སེམས་བཅིངས་ཤིང༌། ལུས་དང་དབང་པོ་དང༌། བློའི་ཡུལ་ལ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་པས། བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་སོང་ཡང་བྱ་རྐང་པ་བཤལ་ཐག་གིས་བཅིངས་པ། ཐག་རིང་པོར་སོང་ཡང་ཕྱིར་ལྷུང་བ་བཞིན་དུ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་རྣམ་པར་མི་འགྲོལ་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་ལྟར་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཐག་པ་བཅད་པས་
Chinese
因此，像这样一切戏论完全寂灭的自性空性就是解脱。就像这样，总而言之，佛法是不害，寂灭涅槃是空性。如来宣说，于此唯有此二。如是宣说。一些外道说：对此，你们的导师在经部中说：我之怙主即是我自己，谁将成为其他的怙主？贤者自己善调伏，也能获得天界。如是宣说，同样，众生进入轮回，不能从痛苦中解脱。如是也说了，你们说无我，会被先前的承诺所损害。因此，驳斥我的后比量不能成立。此处说：有些众生以诽谤因果的见解而智慧衰退，认为没有此世，没有来世，善业和恶业的果报和异熟没有，没有化生众生，对于这些执着，总是具有不善的意乐，专注于不善的造作，安住于恶趣大悬崖边。 因此，诸佛世尊为了利益他们，具有利益他人的誓愿，依靠心和心所的相续，看到未来他们的相续不会断绝，因此以世俗谛的力量，也安立为有我，因此，也考察说有我。如是宣说。有些众生执着于常我、遍一切处我、对于善与不善的行为有自在的我、是受用者，他们以邪见我的绳索束缚心，由于没有生起对身体、感官和意识境的无我见，即使以禅定、三摩地和等持的力量到达极远的地方，也像鸟足被绳索束缚，即使绳索很长也会掉下来一样，通达不能从生等痛苦中解脱，因此断除了如此执着于我的绳索。
English
Therefore, emptiness, the nature of complete pacification of all such elaborations, is liberation. Likewise, in short, the Dharma is non-harming, nirvana is emptiness. The Tathagatas have said that only these two exist here. Thus it is said. Some non-Buddhists say: Regarding this, your teacher said in the sutras: I myself am my protector, who else will be a protector? The wise, having well tamed themselves, will also attain the heavens. Thus it is said, and similarly, sentient beings who enter samsara are not liberated from suffering. It is also said that your assertion of no-self will be harmed by the previous commitment. Therefore, the inference refuting the self is not established. Here it is said: Some sentient beings whose intelligence is diminished by the view of denigrating cause and effect, believe that there is no this world, no other world, no fruits or results of good and bad deeds, and no spontaneously born beings. They are attached to these views, always having unwholesome intentions, focused on unwholesome actions, and dwelling on the edge of the great precipice of the lower realms. Therefore, the Buddhas, the Bhagavat, wishing to benefit them, possessing the vow to benefit others, relying on the continuum of mind and mental factors, and seeing that their continuum will not be cut off in the future, also establish the existence of a self by the power of conventional truth. Therefore, they also investigate and say that there is a self. Thus it is said. Some sentient beings are attached to the idea that there is a permanent self, a self that pervades everything, a self that has power over good and bad actions, and a self that is the enjoyer. They bind their minds with the rope of the wrong view of self. Because the view of no-self has not arisen in relation to the body, senses, and objects of consciousness, even if they go very far by the power of meditation, samadhi, and absorption, they are like a bird's foot tied with a rope, which falls back even if the rope is long. Having understood that they cannot be liberated from the suffering of birth and so on, they cut the rope of clinging to the self in this way.
Tibetan
སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་མེད་དེ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་པར་མཛད་པས་དེའི་ཕྱིར། བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྙེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གང་དག་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་བསགས་པ། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་བཤད་པ་བདུད་རྩིའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ནི་འདུས་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དོན་དམ་པར་བདག་དང་བདག་མེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པ་མཛད་པས་དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ནི། །བདག་མེད་འགའ་ཡང་མེད་པར་བསྟན། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་བདག་མེད་པར་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བདག་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པ་ལ་མི་གནོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ལས། འདི་ལ་བདག་དང་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་ དག་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་དགག་པར་ནུས་པའི་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་དུ་བརྟག་སྟེ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཁ་ཅིག་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནམ་དུས་གཞན་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་ན། ལས་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་བརྟགས་ནས། འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དག་གིས་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་པས་དེའི་ཕྱིར། བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་གྱུར་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གཞན་གང་དག་འདི་ནི། ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློའི་ཚོགས་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འདི་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་གང་མ་གཏོགས་པར་འགྱུར་བའི་བདག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་དེ། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བའི་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ། ངེས་པར་མི་གནས་པ་གནས་སུ་མ་བྱས་པ་འདི་དག་ལ་ཡང་འཁོར་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ནས། རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་རྨོངས་པ། །ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཟད། །སྔོ་བསངས་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་འདྲ། །མཛེས་མ་ལེགས་པར་སྤྱོད་ཅིང་ཟོ། །ལུས་མཆོག་ཁྱོད་འདས་གང་དེ་མེད། །འཇིགས་རུང་སོང་བ་ཕྱིར་མི་ལྡོག །ལུས་འདི་འདུས་བཙམ་དུ་ཟད། །ཅེས་ཟེར་
Chinese
为了平息痛苦，也因此示现了五蕴无我，因此，也被称为无我。如是说。那些积累了广大的善根，根器完全成熟，对深广之法有信解，对于证悟一切智智的说法，成为了甘露之器的人们，了知有为法的自性是空性，如梦幻、魔术、水月一般，从而示现了胜义中无我与有我都不存在，因此，诸佛示现了有我和，无我二者都不存在。如是说，意即有我和无我，作为分别的所依处的事物是不存在的。因此，像这样在名言中承认有我，对于承认是不相违的。如果说，这是为了示现胜义谛，所以不是回答，那么，不是不回答，因为经中说：此中无有我和众生，这些法都是有因的。并且，没有说示现其存在的比量，并且，示现了能够遮破我的论证。又，从另一方面观察，一些外道认为，有为法是无我的，每一刹那都在坏灭的状态中，或者在其他时间确定存在的这些法，如果无我，那么，就会认为没有业和果，从而认为会坏灭的事物是有我的，因此，也认为是有我的。如是说。还有一些人认为，这仅仅是身体、根和意识的集合，除了因和果之外，没有任何可以改变的我的自性，因此，被认为是众生的有为法是无我的，对于这些不确定的、没有安住的法，轮回也是不合理的，从而进行推理：对于因果关系感到迷惑，有多少是根的行境，士夫就只有那么多，无论青色、黄色、多闻者说什么，那些都像豺狼的足迹一样。美女好好享用和吞噬，你死后，你的殊胜身体就不存在了，可怕的已经逝去，不会再回来，这个身体只是聚合而已。如是说。
English
In order to pacify suffering, it is also shown that the five aggregates are without self, therefore, it is also called no-self. Thus it is said. Those who have accumulated vast roots of virtue, whose faculties are fully matured, who have faith in the profound and vast Dharma, and who have become vessels of nectar for the teachings that realize omniscience, understand that the nature of conditioned phenomena is emptiness, like dreams, illusions, and reflections of the moon in water, and thus show that in ultimate reality, neither self nor no-self exists. Therefore, the Buddhas have shown that neither self nor no-self exists. Thus it is said, meaning that the basis for distinguishing between self and no-self does not exist. Therefore, in this way, acknowledging self in conventional terms does not contradict the acknowledgment. If it is said that this is not an answer because it is to show the ultimate truth, then it is not that it is not an answer, because the sutra says: "In this there is no self and no sentient being, these dharmas are all with causes." And, the inference that shows its existence is not spoken, and the proof that can refute the self is shown. Again, from another perspective, some non-Buddhists think that conditioned phenomena are selfless, and that each moment is in a state of destruction, or that these dharmas that are definitely present at other times, if they are selfless, then they will think that there is no karma and result, and thus think that the things that will be destroyed have a self, therefore, they also think that there is a self. Thus it is said. There are also some who think that this is only a collection of body, senses, and consciousness, and that apart from cause and effect, there is no self that can be changed, therefore, the conditioned phenomena that are considered sentient beings are selfless, and for these uncertain and unestablished dharmas, samsara is also unreasonable, thus reasoning: Confused about the relationship between cause and effect, how much is the object of the senses, that is all there is to the person, no matter what the blue, yellow, or learned ones say, those are like the footprints of jackals. Beautiful women enjoy and devour well, after you die, your excellent body will not exist, the terrible has passed and will not return, this body is just an aggregation. Thus they say.