Tibetan
། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་ཅན་དུ་མི་འདོད་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་དཀའ་བ་དང༌། དོན་དམ་པར་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བར་ནུས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། མྱོང་བ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ནི་བདག་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་དང༌། ལན་འགའ་དགའ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྒྱས་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་པ་དག་ནི་བདག་ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློ་ལས་གཞན་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། སེམས་པ་མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ། གྲངས་ཅན་དག་ནི་བདག་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ལས་གཞན་པ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཟ་བ་པོ་དང༌། དག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་དང༌། མི་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་སྐྱེས་བུ་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་པས་དེ་དག་ལ་སྒྲུབ་པ་འདི་མི་གནོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་བསྟན་དཀའ་བ་ངེས་པར་མཛད་ནས་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། མྱོང་བ་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་བརྟགས་པའི་བདག་གི་ཆོས་ནི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དཔེ་ནི་དེའི་དབང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་
Chinese
变成生和灭的性质。 所谓“变成生和灭的性质”，是因为我不希望“我”是生和灭的性质，所以难以指出存在不是那种性质的东西，并且能够说究竟上是无我的，因为不是生和灭的性质，例如像兔子的角一样。 又或者说，如果蕴是“我”，就会变成生和灭的性质。 所谓“如果蕴是‘我’，就会变成生和灭的性质”，是因为蕴是生和灭的性质。 因此，究竟上能够知道具有可被见、感受、取相、造作和识别的性质的五蕴不是“我”，因为是生和灭的性质，例如像瓶子一样。 同样，也应该用诸如是果、是因、有时快乐、完全痛苦的原因、具有怀疑的知识和邪见的知识的原因等等的理由来扩展推论。 胜论派说，“我”是不同于身体、感官和意识，是快乐等的基础，是作者，没有思想，是常恒的，并且是遍一切处的。 数论派说，“我”是不同于果和因，不是作者，是享受者，是清净的，是遍一切处的，是不变的，并且是有思想的，也认为神我是因，对于那些人来说，这个论证没有损害，是吗？ 因此，导师确定了难以指出不同于蕴的“我”，然后为了那些人而宣说：如果不同于诸蕴，就会没有蕴的性质。 没有蕴的性质就不是蕴的性质，那就会不是可被见、感受、取相、造作和识别的性质，这是总结语。 这样，这表明了所考察的“我”的法不是蕴的性质。 例如，是由于那样的缘故，在所要成立的和成立的法两者上都著名的有法，例如寡妇的儿子等等。 在这里，推论是意义
English
It becomes something with birth and destruction. The statement "It becomes something with birth and destruction" means that since I do not want "self" to be something with birth and destruction, it is difficult to point out that there is something that is not of that nature, and it is possible to say that ultimately there is no self, because it is not of the nature of birth and destruction, like a rabbit's horn. Or, if the aggregates were the self, they would become something with birth and destruction. The statement "If the aggregates were the self, they would become something with birth and destruction" means that the aggregates are of the nature of birth and destruction. Therefore, ultimately it is possible to know that the five aggregates, which have the nature of being form, feeling, perception, formation, and consciousness, are not the self, because they are of the nature of birth and destruction, like a pot. Similarly, inference should be expanded with reasons such as being the result, being the cause, sometimes being happy, being the cause of complete suffering, having doubtful knowledge, and being the cause of wrong views. The Vaisheshikas say that the self is different from the body, senses, and mind, is the basis of happiness and so on, is the agent, has no thought, is permanent, and is all-pervading. The Samkhyas say that the self is different from the result and the cause, is not the agent, is the enjoyer, is pure, is all-pervading, is unchanging, and has thought, and they also consider the purusha to be the cause. Does this proof not harm those people? Therefore, the teacher determined that it is difficult to point out a self different from the aggregates, and then explained for those people: If it is different from the aggregates, it will not have the nature of the aggregates. Not having the nature of the aggregates is not the nature of the aggregates, and it will not be the nature of being form, feeling, perception, formation, and consciousness, this is the concluding statement. Thus, this shows that the dharma of the investigated self is not the nature of the aggregates. The example is a subject that is famous in both the thing to be proven and the dharma to be proven, such as the son of a barren woman. Here, inference is the meaning.
Tibetan
དམ་པར་བདག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པ་མེད་དེ། ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་ནི། །འགའ་ཡང་གང་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསལ་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན། ནོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས། དམ་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་མ་ཆང་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དེ། འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་དག་ནི་དོན་གྱི་ཚིག་དག་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། དོན་རྒྱ་ཆེ་བ་དག་ཡིན་པས་དོན་གྱི་དབང་གིས་སྦྱོར་བའི་ཚིག་དུ་མ་དག་གི་གཞི་ཡིན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བའི་ཚིག་ལ་ནི་དེ་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ལ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའམ། ལུང་ལས་ལ་ལ་ལ་ཡན་ལག་འགའ་ཞིག་གྲགས་པ་ཡིན་ནའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་སྔ་མ་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དངོས་པོ་ནི། །འགའ་ཡང་གང་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱས་པར་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བདག་ནི་ཁྱབ་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། །རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཁྱབ་བདག་ཉིད་ཀྱང་བདག་གི་ཁྱབ་བདག་ཉིད་བཞིན་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལས་བཞིན་ནོ། བདག་ནི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཉིད་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བདག་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་གི་དོན་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིག
Chinese
至尊者，我与色等蕴聚之外别无他物，因为不是蕴聚的自性，譬如石女之子一样。如果说涅槃不是蕴聚的自性，所以是不决定的。那么，没有自性的事物，任何地方都不存在。因为这句话中，已经排除了涅槃等非有为法的事物，所以没有相违品，不是不决定的。 如果著作者说，因为没有说出立宗等支分，所以有不能成立的过失。因为是有意义的词句，所以没有过失。像这样，学者的词句是有意义的词句，因为文字简略而意义广大，所以被认为是凭借意义而结合的众多词句的基础。对于结合的词句来说，那也可能变成过失。或者对于那来说也不会变成过失，无论是论述还是经文中，有些支分是著名的。有些人说，由于宗等，所以先前的因是不决定的。那是不好的，因为“没有自性的事物，任何地方都不存在”这句话已经回答过了。常恒和周遍的词义不是安乐和痛苦等的所依，因为是有生等因的缘故，譬如色等一样。广说如前。我不是遍一切处者，因为是实物，譬如瓶子一样。如果说以虚空是不决定的，因为已经遮止了虚空作为实物存在，并且它的周遍性也像我的周遍性一样被遮止，所以不是不决定的。同样，我不是作者，因为不是有身，譬如业一样。我不是常恒，因为是实物，譬如瓶子一样。同样，也可以说因为是所知性、所说性和事物性等因的缘故。我也不是无因，因为是事物，譬如瓶子一样。同样，因为是词义性等因。
English
O Supreme One, there is nothing other than the aggregates such as form, because it is not the nature of the aggregates, like the child of a barren woman. If it is said that Nirvana is not the nature of the aggregates, therefore it is uncertain. Then, a thing without nature does not exist anywhere. Because in this statement, things like Nirvana, which are non-compounded, have been excluded, so there is no contradictory side, and it is not uncertain. If the author says that because the members such as the proposition have not been stated, there is the fault of not being able to establish it. Because it is a meaningful sentence, there is no fault. Like this, the words of the scholars are meaningful words, because the words are concise and the meaning is vast, so it is considered to be the basis of many words combined by meaning. For the combined words, that may also become a fault. Or it may not become a fault for that, whether it is a treatise or in the scriptures, some branches are famous. Some people say that because of the subject and so on, the previous reason is uncertain. That is not good, because the sentence "A thing without nature does not exist anywhere" has already answered. The meaning of the words constant and pervasive is not the basis of happiness and suffering, etc., because of the reason of being born, etc., like form and so on. The detailed explanation is the same as before. I am not omnipresent, because I am a substance, like a pot. If it is said that it is uncertain with space, because it has been prevented that space exists as a substance, and its pervasiveness is also prevented like my pervasiveness, so it is not uncertain. Similarly, I am not the doer, because I am not embodied, like karma. I am not constant, because I am a substance, like a pot. Similarly, it can also be said that it is because of the reasons such as knowability, speakability, and thingness. I am also not without cause, because I am a thing, like a pot. Similarly, because it is the reason of being the meaning of words, etc.