Tibetan
ང་ཕྱིས་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་གི་འཇིག་པའི་རྒྱུར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་དེའི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་བཞིན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལུང་ལས། ལུས་དང་དབང་པོ་བློ་རྣམས་ནི། །སྐད་ཅིག་ལས་ནི་རིང་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པར་དམ་བཅའ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་པ། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །འགག་པ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འགག་བཞིན་པ་ཡང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་ན་ཡང་འགག་བཞིན་པ་འགགས་པ་འམ། མ་འགགས་པ་ཉིད་ལ་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་དང༌། ལན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགག་བཞིན་པ་ནི་འགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའོ་ཞེས་རྟོག་ན་ཡང་སྐྱོན་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་ན་ཡང་དོན་དམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྐྱེ་བཞིན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དང༌། དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡོད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྒྱུན་གང་ནི། །ས་བོན་ལས་ནི་མངོན་པར་འབྱུང༌། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ས་བོན་ནི། །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ས་བོན་ན་ལས་རྒྱུན་དང༌། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ འགྱུར་ཞིང༌། །ས་བོན་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །མྱུ་གུ་དང༌། འདབ་མ་དང༌། སྡོང་བུ་དང༌། སྦུ་གུ་དང༌། སྙེ་མ་དང༌། སྤུན་པ་དང༌། གྲ་མ་དང༌། སྲུགས་དང༌། འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བོན་འགགས་པ་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ས་བོན་མེད་ན་མྱུ་གུ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་རྒྱུན་དེ་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་བར་མི་
Chinese
如果说我后来会坏灭，这也是不合道理的。像这样，凡是说什么是某物的坏灭之因，那不是它的坏灭之因，因为是异于它的，并且是有因的，例如像异于它一样，因为以比量会造成损害，并且经中说：“身体和感官以及心识，刹那也不能久住。”这样说，会损害所承诺的。如果认为那样成为过失是不行的，因而发誓刚出生就坏灭，即使那样，如果灭尽，那么灭尽之后，如何产生果实呢？灭尽仅仅是无有自性之故，这样想的。如果认为正在灭尽也是产生果实，那么对于正在灭尽是灭尽了还是没有灭尽，那是不合理的，并且是辩驳和考察，以及回答相同之故。如果认为正在灭尽是明显趋向于灭尽，那么也会成为如前所说的过失。如果认为不是能说的事物，那么胜义中不是能说的事物是不可能产生果实的，因为不是能说的事物，例如以正在产生会造成比量损害之故，那也是没有意义的。因此，存在着理由的意义没有成立的过失，以及意义相违的过失。这里说道，业和果的关系是合理的，为什么呢？因为从相续的延续中会成就果实，例如这样，例如，幼芽等等的延续，是从种子中明显产生的，从那果实种子，如果没有，那也不会产生。因为种子中有业的延续，并且从延续中会产生果实，种子是果实的前行，因此不是断灭也不是常恒。幼芽和叶子和树干和茎和穗和苞和谷粒和糠和稻米等等的体性的延续，是从种子灭尽中明显产生的，并且从那延续中会明显产生果实。如果没有种子，那么幼芽先行的延续是不可能明显产生的。
English
If it is said that I will perish later, that is also unreasonable. Like this, whatever is said to be the cause of something's destruction is not the cause of its destruction, because it is different from it, and because it has a cause, for example, like being different from it, because it would be harmed by inference, and the scripture says: "The body and the senses and the mind, do not last long even for a moment." Saying this would harm the commitment. If it is thought that it is not right to become a fault like that, and therefore one vows to perish as soon as one is born, even then, if it ceases, then after it has ceased, how can it produce fruit? Cessation is only because it is without its own nature, that is what is meant. If one thinks that even while ceasing it is producing fruit, then whether the ceasing is ceased or not ceased, that is unreasonable, and it is refutation and examination, and the answer is the same. If one thinks that ceasing is clearly tending towards ceasing, then it will also become the fault as stated before. If one thinks that it is not something that can be said, then in the ultimate sense, something that cannot be said cannot produce fruit, because it is not something that can be said, for example, because it would cause inferential harm by being produced, that is also meaningless. Therefore, there is the fault of the meaning of the reason not being established, and the fault of the meaning being contradictory. Here it is said that the relationship between action and result is reasonable, why? Because the fruit will be accomplished from the continuation of the continuum, for example, like this, for example, the continuum of sprouts and so on, is clearly produced from the seed, from that fruit seed, if there is none, then it will not be produced. Because there is a continuum of action in the seed, and from the continuum the fruit will be produced, the seed is the forerunner of the fruit, therefore it is neither annihilation nor permanent. The continuum of the nature of sprouts and leaves and trunks and stems and ears and buds and grains and husks and rice and so on, is clearly produced from the cessation of the seed, and from that continuum the fruit will be clearly produced. If there is no seed, then the continuum that precedes the sprout cannot be clearly produced.
Tibetan
འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་རྒྱུན་མངོན་པར་འབྱུང་ལ། རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ས་བོན་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་ངེས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་བྱུང་བ་ན་ས་བོན་དེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་གང་ཡིན་པ། །སེམས་པ་ལས་ནི་མངོན་པར་འབྱུང༌། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་སེམས་པ་ནི། །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འབྱུང༌། །གང་ཕྱིར་སེམས་པ་ལས་རྒྱུན་དང༌། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །ལས་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་རྒྱུན་འབྲེལ་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱམས་པ་དང༌། བྱམས་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་པ་ལས་སུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པའི་སེམས་འགག་པ་དེ་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་པ་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཡང་མངོན་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་དེས་ནི་ལས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་པ་ལས་རྒྱུན་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འབྲེལ་ཅིང་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུན་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མངོན་པར་འབྱུང་ལ། རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ལས་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་ངེས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་རྗེས་ སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་སྒྲར་བརྗོད་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་བསྟན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ས་བོན་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ན་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་མ་བསྟན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི།
Chinese
将要转变。因为从种子中生起相续，从相续中生起果实，种子先于果实，因此不是断灭，因为种子的相续必定存在。也不是常恒，因为当苗芽生起时，种子就灭尽了。这样，这就是符合正法的譬喻之词。同样地，心的相续是什么呢？从心生起，从心生起果实心，如果没有心，果实心也不会生起。因为从心生起相续，从相续生起果实，业先于果实，因此不是断灭也不是常恒。心是相续相连的自性，从慈爱和非慈爱的心所说的心的灭尽中生起，从那个相续中生起感受可爱和不可爱之自性的果实。如果没有心，心的相续也不会生起，这样就显示了业的法相续随顺。因为从心生起相续，称为因和果的事物相关联且增长的相续相连之义显现，从相续生起果实，业先于果实，因此不是断灭也不是常恒。如所宣说，通过修行，诸行之相续产生果实，并且刹那之间必定不住留，这是他的密意。这样，这就是总结之词。因此，在此处推断，就究竟而言，在被称为有情之语的诸行中，只有业和果之间存在关联。因此，世尊为了使想要获得殊胜果实的人们获得与此相关的方便而作了开示。例如种子和果实之间的关联。对于不存在的事物，世尊没有开示为了获得与此相关的方便，例如虚空中的花鬘。对于此，
English
It will transform. Because the continuum arises from the seed, and the fruit arises from the continuum, and the seed precedes the fruit, therefore it is not annihilation, because the continuum of the seed necessarily exists. Nor is it permanent, because when the sprout arises, the seed is extinguished. Thus, this is a word of a Dharma-like example. Similarly, what is the continuum of mind? It arises from the mind, and from that arises the fruit-mind, and if there is no mind, that fruit-mind will not arise. Because the continuum arises from the mind, and the fruit arises from the continuum, and karma precedes the fruit, therefore it is neither annihilation nor permanent. Mind is the nature of being continuously connected, arising from the cessation of mind, which is said to be loving and non-loving, and from that continuum arises the nature of experiencing desirable and undesirable fruits. If there is no mind, the continuum of mind will not arise, and thus it shows that the Dharma continuum of karma follows accordingly. Because the continuum arises from the mind, the meaning of the continuous connection that is related to and expands the objects of cause and effect is manifested, and the fruit arises from the continuum, and karma precedes the fruit, therefore it is neither annihilation nor permanent. As stated, through practice, the continuum of actions produces fruit, and it certainly does not remain for a second, this is his intention. Thus, this is a concluding word. Therefore, here, inference, in the ultimate sense, is only that there is a connection between karma and fruit in the actions that are called the speech of sentient beings. Therefore, the Bhagavan showed the means for those who wish to obtain special fruits to obtain a connection with it. For example, the connection between seed and fruit. For things that do not exist, the Bhagavan did not show the means to obtain a connection with it, such as a garland of sky flowers. For this,