Tibetan
གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་དག་ནི་སེམས་པ་ཞེས་མི་བརྗོད་དེ། དེ་དག་སེམས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་ཡང་ལུས་དང༌། ངག་གི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ཞེས་ནི་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཡིན། །བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་བསམས་ནས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལས་གང་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་ངག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་གི་སྒོ་ཉིད་ནས་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞེ་ན། ངག་དང་བསྐྱོད་དང་མི་སྤོང་བའི། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་གང༌། །སྤོང་བའི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་པ། །གཞན་དག་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་འདོད། །ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བསོད་ནམས་དང༌། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཚུལ་དེ་བཞིན། །སེམས་པ་དང་ནི་ཆོས་དེ་བདུན། །ལས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ངག་ནི་ཡི་གེ་གསལ་བར་བརྗོད་པའོ། །བསྐྱོད་པ་ནི་ལུས་གཡོ་བའོ། །མི་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་གི་ལུས་སམ་ངག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི་དམ་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཚུན་ཆད་ནས་བྱེད་པ་པོས་ལས་དེ་མི་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མི་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ། །སྤོང་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། བདག་གིས་ལུས་སམ་ངག་གམ་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི་དམ་དུ་བཅས་པའི་སེམས་པ་ཚུན་ཆད་ནས་བྱེད་པ་པོས་ལས་དེ་མི་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་བའི་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་པས་བསྐྱེད་པ་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གང་དག་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་དང་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ལས་བསོད་ ནམས་དེ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཉེ་བར་སྤྱད་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། འབྲེལ་པ་དང་འཕེལ་བ་
Chinese
是转变的缘故。身体和语言的清净不能称为心，虽然它们是由心所发起，但却是通过身体和语言的途径而圆满的缘故。所说的“意乐”是什么呢？那是身体和语言的。“意乐”是指心中思虑后所做的事情。因此，所说的“意乐”是身体和语言的，因为它们是从身体和语言产生的，并且是从它们的途径最终完成的缘故。这样，暂时显示了两种业的形态。如果问有多少种形态呢？语言和行动以及不舍弃的，称为非表色，舍弃的非表色，其他也同样认可。受用所生的福德和，非福德的方式也是如此。心和法这七种，被认为是业。其中，语言是清晰地说出文字。行动是身体的活动。所谓“不舍弃的非表色”是指，从自己以身、语、意想“要做如此这般的恶事”而立下誓愿的那一刹那起，即使行为者没有做那件事，但从真正接受恶事的因所产生的，不舍弃的自性之非表色。其他的“舍弃的非表色”也同样被认可，即从自己以身、语、意想“要做如此这般的善事”而立下誓愿的心念起，即使行为者没有做那件事，但由真正接受善事的心所产生的，舍弃的自性之非表色。所谓“非表色”，虽然是事物和行为的自性，但因为不像表色那样让他人知晓，所以称为非表色。所谓“受用所生的福德”，是将“从完全受用的因产生福德”这句话进行组合。所谓“完全受用”，是指对于三宝的对境，完全布施财物并加以享用。所谓“从它的因产生”，是指从它的结果产生，即关联和增长。
English
It is because of the transformation. The purity of body and speech cannot be called mind, although they are initiated by the mind, it is because they are perfected through the path of body and speech. What is meant by "intention"? That is body and speech. "Intention" refers to what is done after thinking in the mind. Therefore, what is said as "intention" is of body and speech, because they arise from body and speech, and it is from their path that they are ultimately completed. Thus, for the time being, two forms of karma are shown. If asked how many forms there are? Speech and action, and non-abandoning, called non-revealing form, abandoning non-revealing form, others are also recognized as such. Merit arising from enjoyment, and the way of non-merit are also the same. Mind and these seven dharmas are considered as karma. Among them, speech is to clearly speak words. Action is the movement of the body. The so-called "non-abandoning non-revealing form" refers to, from the moment one vows to do such and such an evil deed with body, speech, or mind, even if the actor does not do that deed, but from the cause of truly accepting the evil deed, the non-abandoning nature of the non-revealing form. The other "abandoning non-revealing form" is also recognized in the same way, that is, from the thought of vowing to do such and such a good deed with body, speech, or mind, even if the actor does not do that deed, but from the mind of truly accepting the good deed, the abandoning nature of the non-revealing form. The so-called "non-revealing form", although it is the nature of things and actions, it is called non-revealing form because it does not make others aware of it like revealing form. The so-called "merit arising from enjoyment" is to combine the sentence "merit arises from the cause of complete enjoyment". The so-called "complete enjoyment" refers to the complete offering of wealth and enjoyment to the objects of the Three Jewels. The so-called "arising from its cause" means arising from its result, that is, connection and growth.
Tibetan
ཞེས་པ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དག་བར་བྱེད་བས་བསོད་ནམས་ཏེ། དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ལོངས་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཚུལ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ལས་བཟློག་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་བསྟན་ཏེ། འོ་ན་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ལས་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ངག་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་ཆོས་ཡིན་ནོ། །ལས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་དང༌། ཀློག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དག་ཀྱང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདི་དག་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་བདུན་ཁོ་ནར་ངེས་པར་གཟུང་ངོ༌། །ལས་དེ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་མཐོང་བ་ནི། འགྲོ་བ་ལྔར་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། འདི་ལ་ལས་དེ་སྐྱེས་ནས་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པའམ། སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག །གལ་ཏེ་སྨིན་པའི་དུས་བར་དུ། །གནས་ན་ལས་ཏེ་རྟག་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མི་འཇིག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཆུ་ཤིང་དང་འདམ་བུ་དང༌། སྨྱིག་མ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་འོག་ཏུ་དེ་འཇིག་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དག་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུན་ཆད་པས་འཇིག་པ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་པ་ནི་ལས་བཞིན་དུ་སྨྱིག་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་མ་ཞིག་པ་ཕྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་བསྟན་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་པའི་རྒྱུའི་སྔ་རོལ་ན། འཇིག་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཕྱིས་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་སྔོན་མ་ཞིག་པ་ཡ
Chinese
这些是名称的列举。所谓“福德”，是因为能清净，所以是福德，是“善”的名称。从受用产生的非福德也是同样的道理，是“从完全受用的因产生”的同义词。非福德要从福德的反面去理解。所谓“思”，是指意的业。那么，什么是“思”呢？就是从功德和过失方面，心明显地造作，是意的业。这样，语等七者是法，以执持自性的意义是法。所谓“是显现为业”，是指认为是业的自性。禅定和诵读等的业也有，但因为都包含在这些之中，所以确定只取七种。见到业与果的关联，是五道中产生五蕴的特征。这样，以业与果关联的特征的理由，真实而言，内部的行蕴是有轮回的，因此，因为有束缚和解脱，所以真实而言，内部的事物是有自性的。这里说到，如果这个业从产生到成熟之间存在，或者产生后就坏灭，那么，对此稍作思考。如果到成熟的时候之间，存在，那么业就变成常。刚产生不坏灭的，如果不是它的自性，那么后来坏灭也是不合理的，因此会变成常的过失。如果像水树、芦苇和竹子一样，在果实成熟后它就坏灭，就没有过失吗？并非没有过失，因为水树等每一刹那都在坏灭，并且承认了与此同类的相续断绝而坏灭是不同的，而且，真实而言，像业一样，竹子等与果实关联也是不合理的，并且，先前没有坏灭的，后来变成它的自性，也是难以说明的。如果坏灭的因之前，虽然没有坏灭，但后来会存在，所以先前没有坏灭。
English
These are the enumeration of names. The so-called "merit" is merit because it purifies, and it is a name for "virtue." Non-merit arising from enjoyment is also the same, and it is a synonym for "arising from the cause of complete enjoyment." Non-merit should be understood from the opposite of merit. The so-called "thought" refers to the action of the mind. So, what is "thought"? It is when the mind manifestly acts from the aspects of merit and fault, and it is the action of the mind. Thus, these seven, such as speech, are Dharma, and Dharma is so because it holds its own characteristics. The so-called "manifesting as karma" means that it is considered to be the nature of karma. There are also actions such as meditation and recitation, but because they are all included in these, it is determined to take only seven. Seeing the connection between karma and its result is the characteristic of the arising of the five aggregates in the five realms of existence. Thus, with the reasoning of the characteristic of the connection between karma and its result, in reality, the internal formations have samsara, and therefore, because there is bondage and liberation, in reality, internal things have inherent existence. Here it is said, if this karma exists from the time it arises until it ripens, or if it perishes after it arises, then let us consider this for a moment. If it exists until the time of ripening, then karma becomes permanent. If something that does not perish immediately after arising is not of its nature, then it is unreasonable for it to perish later, and therefore it would entail the fault of becoming permanent. If it is like a water tree, a reed, or a bamboo, and it perishes after the fruit ripens, is there no fault? It is not without fault, because water trees and so on perish in each moment, and it is admitted that the perishing due to the cessation of the continuum of the same kind is different, and also, in reality, like karma, it is unreasonable for bamboo and so on to be related to the fruit, and it is also difficult to explain how something that did not perish earlier becomes its nature later. If before the cause of destruction, although there is no destruction, it will exist later, so it did not perish earlier.