Tibetan
་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བའི་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་གལ་ཏེ་གང་ཟག་ཡོད་ན་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་ཆད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དབུ་མ་པ་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། །ཐར་ལ་གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་རྟག །གལ་ཏེ་མེད་ན་མི་རྟག་འགྱུར། །སྐྱེས་བུ་བརྗོད་པར་བྱ་མིན་ཡང༌། །མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ་མིན་མིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་གང་ཟག་གི་བློ་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་བཞིན་པས་གང་ཟག་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དེ་ལ་ཐར་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པས། དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རང་གི་སྡེ་པ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། འདུ་བྱེད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང༌། ཐར་པ་དང༌། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་བཅིངས་པ་ཡང་འགྲུབ་ལ། བཅིངས་པ་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་བས་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་བསལ་བ་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཆིང་བ་ལས་ངེས་པར་འགྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཐར་པ་ཡང་འགྲུབ་བོ། །དེ་དག་ཀྱང་འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་རྟག་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་གཉི་གར་བསྟན་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདིར་བཤད་པ། སྐྱེ་འཇིག་ཆོས་ཅན་འདུ་བྱེད་རྣམས། །མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པར་ཏེ། འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་འཐད་པར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་དེར་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འཁོར་བར་མི་འཐད་དེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དོན་དམ་པར་མི་རྟག་པ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འཐད་དེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ལ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པར་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡེ་པ་གཞན་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་མི་འཐད་དེ། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའམ་དུས་གཞན་དུ་གནས་པའམ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། སྐྱེ་འཇིག་ཆོས་ཅན་འདུ་བྱེད་རྣམས། །མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ངེས་པར་མི་གནས་པ་རྣམས་ལ་བཅིངས་པ་དང༌། ཐར་པའི་མཚན་ཉིད་དུས་ཐ་དད་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན། སྐྱེ་འཇིག་ཆོས་ཅན་འདུ་བྱེད་རྣམས། མི་འཆིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཞིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་བཅིངས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཐར་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རམ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ། མཚན་ཉིད་ལས། མི་སློབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་བཞིན་པ། །སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སྐྱོན་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བ
Chinese
因为行为本身排除了在那些之中可以被说的情况。如果立誓说实有存在，则存在排除有法差别的过失。另外，如果无余涅槃界的刹那有补特伽罗，则会变成常有的过失；如果没有，则会变成断灭的过失。如果不能说是有和没有，那么就是与中观派的说法一致。如果说识，无分别的行境的色等，虽然不能安立为有和没有，但就像事物是存在一样。就像这样说：如果解脱时我存在，则变成常；如果不存在，则变成无常。虽然不能说士夫，但智者不是不能了解。如果这样说，那是不合理的，如果事物是存在的，那么就会变成可以被说是它自身和他者的过失，因为这与已成立的宗义相违背。从胜义谛上来说，补特伽罗的这个心识不是以实有为对境的，因为是心识的缘故。例如瓶子等的心识一样，因为补特伽罗没有成立为实有，所以在胜义谛上，他没有解脱。如果补特伽罗是实有存在的，因为是可以被认识的缘故，例如色一样。那么，这不能确定兔子角等。可以被认识本身，如果不具有无常等，就不会产生，因此成立了与常有不相符的法，这也是意义相违背的。自己宗派中的一些人说：行，从一个因和缘连续不断地产生，与贪欲等一同生起，并且因为被障碍解脱和前往善趣的贪欲等束缚，所以束缚也成立。这些被束缚者，因为听闻正法和如理作意等产生的正确的智慧之光显现，消除了无知的黑暗，所以必定从贪欲等的束缚中解脱，因此解脱也成立。这些也是果的
English
Because the action itself excludes the possibility of being spoken of in those terms. If one vows to say that it is truly existent, there is the fault of excluding the distinction of the subject. Furthermore, if there is a person in the moment of the realm of nirvana without remainder of aggregates, then it would become the fault of permanence; if there is not, then it would become the fault of annihilation. If it is not to be said as being and non-being, then it is speaking in accordance with the Madhyamikas. If it is said that consciousness, objects of experience without discrimination such as form, etc., although they are not to be designated as being and non-being, are like things that are existent. Just like that, it is said: If the self exists in liberation, it becomes permanent; if it does not exist, it becomes impermanent. Although the person is not to be spoken of, the wise are not unable to understand. If you say so, that is not reasonable, because if things are existent, then it would become the fault of being able to be spoken of as itself and other, because it contradicts the established tenet. Ultimately, this mind of the person is not one that has an object of real existence, because it is mind. For example, like the mind of a pot, etc., because the person is not established as a real entity, therefore, ultimately, there is no liberation for him. If the person is truly existent, because it is to be cognized, like form. Then, that is uncertain with the horn of a rabbit, etc. The very fact of being cognizable, if it does not have impermanence, etc., it will not arise, therefore, establishing a dharma that is not in accordance with permanence, it is also contradictory in meaning. Some of their own schools say: Actions, arising continuously from one cause and condition to another, arising together with desire, etc., and because they are bound by desire, etc., which obstruct liberation and going to happy migrations, therefore bondage is also established. These bound ones, because the light of correct wisdom arising from hearing the holy Dharma and proper attention, etc., dispels the darkness of ignorance, therefore they are certainly liberated from the bonds of desire, etc., therefore liberation is also established. These are also the fruits of
Chinese
刹那不生之时，因刹那之因坏灭故，亦非常；因常之因故，亦非常，故无二边所显之过失。此处所说，生灭法性之诸行，不缚不脱不转变，如前者，谓如前者，谓诸行无常者，轮回与涅槃不应理，如前所示之语也。如是，于彼，就胜义而言，内之诸行不应理于轮回，以无常故，如外之瓶等；就胜义而言，无常者不应理于涅槃，以无常故，如外之等，如是显示，于此亦然，诸行生灭法性者，不应理于系缚与解脱。是故，他部所遍计之诸行，就胜义而言，轮回与涅槃一切皆不应理，以诸行刹那刹那坏灭，或住于他时，或常与无常自性，不可言说，以所遍计者是生灭法性故。又，生灭法性之诸行，不缚不脱不转变，谓诸行决定不住者，系缚与解脱之体性，于异时感受之境况，他者不可能故，如是作意。又，生灭法性之诸行，不缚不脱不转变，谓诸行贪等与俱生者，以坏灭故，未缚者，则解脱于后刹那生起不应理故，或相违故。如是说，体性中，无学心正生起，从障垢中解脱。如是说。正生起者，亦染污与非染污自性，亦成彼过失。不可说者，亦如染污般成染污，故染污与非染污自性，不可说者彼
English
Since the momentary cause ceases at the time when the moment does not arise, it is not permanent. Since the cause is permanent, it is also not impermanent. Therefore, there is no fault in showing both sides. Here it is said: 'Conditioned things, whose nature is to arise and cease, do not bind, are not liberated, and do not change, like the former.' This means that, like the former, it is said that conditioned things, which are impermanent, are not suitable for samsara and nirvana, as previously shown. How is it that, in reality, the internal conditioned things are not suitable for samsara? Because they are impermanent, like external pots and so on. In reality, impermanent things are not suitable for nirvana, because they are impermanent, like external things and so on. Just as it is shown, here too, conditioned things, whose nature is to arise and cease, are not suitable for bondage and liberation. Therefore, all conditioned things that are completely conceived by other schools are not suitable for samsara and nirvana in reality, because each moment of conditioned things ceases, or remains at another time, or is said to be permanent or impermanent in nature. Those that are conceived are of the nature of arising and ceasing. Alternatively, 'Conditioned things, whose nature is to arise and cease, do not bind, are not liberated, and do not change.' This means that, for conditioned things that are definitely not abiding, the nature of bondage and liberation, the state of being experienced at different times, is impossible. Alternatively, 'Conditioned things, whose nature is to arise and cease, do not bind, are not liberated, and do not change.' This means that conditioned things, such as desire and so on, and those that arise together, cease. For those that are not bound, it is not suitable for liberation to arise in the next moment, or it is contradictory. It is said in the Characteristics: 'The mind of the non-learner is arising, and is completely liberated from obscurations.' It is said. The arising is also of the nature of being defiled and not being defiled, and the same fault occurs. That which is not to be said also becomes defiled like defilement, so that which is of the nature of being defiled and not being defiled, that which is not to be said