Tibetan
་དངོས་མེད་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ནི། རིགས་པ་དང་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ལུང་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འདིར་བཤད་དེ། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །སྟོན་པས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། ། མེད་པ་གཉི་གའང་དགག་པ་མཛད། །ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་གཉིས་ལ་གནས་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མེད་པ་ཉིད་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཁ་ཅིག་ལ་བློ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་སྟེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་གང་དག་གི །དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྙམ་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྲས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཤེས་པའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་བསལ་བ་གང་དག །དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་མེད། དངོས་པོ་ཡང་མེད། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་དེ་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་གྱུར་པ། ནམ་མཁའ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྫས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ནམ་མཁའ་སེལ་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ། གང་དག་དངོས་ཉིད་གཞན་དངོས་དང༌། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་མཐོང་བ་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པས་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །སྟོན་པས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་པ་གཉིས་ཀ་དགག་པར་མཛད། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡོད་ཉིད་ན། །དེ་ནི་མེད་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་དང༌། ཞིག་ནས་མེད་
Chinese
观非有自性。彼等非于如来教，见彼真实义。观自性等者，是因与理与教相违之故。如是作意。其中如何与理相违，如是已说竟。如何与教相违，如是此处说，世尊有与非有，导师迦旃延之，教言之中有，无二者皆遮止。迦旃延此世间，住于二边，谓多有性，及无性。如是等。如是，阿难陀，有者是常，无者是断。亦如是说。又或于有者生如是念，若胜义中诸法皆无，云何彼等，谓见彼真实义为见真实义耶？大雄之子，由知缘起之日轮光明，遣除无知之黑暗者，诸法从因缘生，成为世俗之支分者，若以智慧而观察，自性亦无，他之自性亦无，有亦无，非有亦无，以遮遣之方式而见者，彼等是见真实义，是见真实义之因故。他者，于空性见而生怖畏，如虚空生怖畏，如欲遣除有碍之实物处所之虚空者，如是安住于观自性等者。何者观有性，他有性，有与非有性，彼等非于如来教，见彼真实义。彼等见者，是因由邪见而见故。是故，世尊有与非有，导师迦旃延，教言之中有，有无二者皆遮止。不观自性等者，是见真实义，如是应善领会。何以故？若自性是有，则不转为无。诸法先无，坏灭
English
Viewing non-inherent existence. Those do not see that very thing in the Buddha's teaching. Viewing self-nature and so forth is because it contradicts reason and scripture. Thus, it is intended. How it contradicts reason has already been explained. How it contradicts scripture is explained here: The Blessed One, existence and non-existence, the Teacher, in Katyayana's, instruction, both existence and, non-existence are refuted. Katyayana, this world abides in two extremes: mostly existence and non-existence. And so forth. Likewise, Ananda, existence is permanence, and non-existence is annihilation. It is also said. Or, some may have such a thought: If, in ultimate reality, things are non-existent, then how do those, who see that very thing, say that they see that very thing? The sons of the Great Hero, those who dispel the darkness of ignorance with the rays of the sun of knowing dependent arising, when they fully contemplate with wisdom those things that arise from causes and conditions and become parts of conventionality, there is no self-nature, no other's self-nature, no existence, and no non-existence. Those who see in the way of negation, they are the ones who see the very thing, because it is the cause of seeing the very thing. Others, terrified and frightened by seeing emptiness, like the sky being terrified and frightened, like wanting to dispel the sky that has become the place of an obstructive substance, like those who abide in viewing self-nature and so forth. Those who view existence itself, other existence, existence and non-existence itself, those do not see that very thing in the Buddha's teaching. Those who see, see with wrong knowledge, therefore, it is intended. For that very reason, the Blessed One, existence and non-existence, the Teacher, Katyayana, in the instruction, both existence and non-existence are refuted. Not viewing self-nature and so forth is seeing the very thing, thus, it is appropriate to understand it well. Why? If self-nature exists, then it will not change into non-existence. For things, there is non-existence before, and non-existence after destruction.
Tibetan
པ་ཉིད་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །འདིས་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི། རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། མེའི་ཚ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བརྟག་པ་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ཡོད་པར་མི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཆུའི་རེག་པ་མེད་དང་ཕྲད་པས། ཚ་བའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ལ་དོན་དམ་པ་པའི་ཚ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ལ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལུང་ལས། ཤིང་སྡོང་པོ་འདི་ལ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཚུལ་ཡང་ཚ་བ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའམ། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པས་རྩྭ་འམ། ཕུབ་མ་དང༌། ལྕི་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་ལ་ནོར་བུ་དང༌། གསེར་དང༌། དངུལ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཤིང་ལ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས། ཤིང་སྡོང་པོ་འདི་ལ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་གང་གི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། སའི་སྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་གཤེར་བ་ཉིད་དང༌། ཚ་བ་ཉིད་དང་གཡོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་གནས་སྐབས་དང་དུས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ད་ལྟར་བཞིན་པས་དེས་ན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་དོན་གལ་ཏེ་བྱུང་ནས་འཇིག་པ་ཡིན་ན་ནི། གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཅི་སྟེ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི་རང་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་དཔེ་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། གནས་སྐབ
Chinese
也是存在的。这显示了事物之法转变为其他。为什么事物的自性本质是存在的呢？如果不想转变为其他，那是因为事物的特征，自性转变为其他，任何时候都不会合理。如是说，就像火的热性的自性不会转变为寒冷一样。因此，那是不同法的例子的词语，例如对于观察来说，不应该有已做之事。这里，后来的推论并不是究竟的，因为内在的事物并不具有如何思考的本质，因为会转变为其他，例如与水的无触相遇，转变为热的事物，并不具有究竟的热的本质。如果有人这样想：经中说，这棵树有各种元素，因为也有热，所以没有例子。对此，具有神通或者获得心的自在者，对草或者糠秕以及粪便等任何事物加持，让其转变为珍宝、黄金和白银等，就像那样，树也承诺会转变，所以说这棵树有各种元素。如果说各种元素的意思是各种能力，那么，具有某种能力的事物，不应该是它的本质，因为土地的坚硬也不应该转变为液体、热和运动的本质。分别说者说，事物在其他状态和时间转变，也应该知道是存在的，因为是意识的对境，例如像现在一样，因此，因为转变为其他，如果那个理由的意义是生起后毁灭，那么对于其他来说，理由的意义就没有成立。如果转变为其他，那么对于自身来说，理由的意义就没有成立。那是不合理的，因为究竟来说，现在生起的事物也没有成立是存在的，所以例子是不完整的，并且状态
English
are also present. This shows that the dharma of things changes into something else. Why is the self-nature of things inherently existent? If one does not want it to change into something else, it is because the characteristic of things, the self-nature changing into something else, will never be reasonable. It is said that just as the self-nature of the heat of fire will not turn into coldness. Therefore, that is a word of dissimilar dharma examples, such as for observation, it is not reasonable to have what has been done. Here, the subsequent inference is not ultimate, because the inner things do not have the nature of how to think, because it will change into something else, such as encountering the absence of touch of water, turning into a hot thing, does not have the ultimate nature of heat. If someone thinks like this: the sutra says that this tree has various elements, because there is also heat, so there is no example. To this, someone with magical powers or who has attained mastery of the mind, blesses any of the grass or chaff and manure, etc., to transform them into jewels, gold, and silver, etc., just like that, the tree also promises to transform, so it is said that this tree has various elements. If it is said that the meaning of various elements is various abilities, then something that has a certain ability should not be its essence, because the hardness of the earth should not turn into the essence of liquid, heat, and movement. The Vaibhashikas say that things that have changed in other states and times should also be known to exist, because they are the objects of consciousness, for example, like now, therefore, because it has changed into something else, if the meaning of that reason is arising and then ceasing, then for others, the meaning of the reason is not established. If it changes into something else, then for oneself, the meaning of the reason is not established. That is unreasonable, because ultimately, the thing that arises now is also not established as existing, so the example is incomplete, and the state