Tibetan
ག་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་དཔེར་བརྗོད་པའི་ནམ་མཁའ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ སྨོས་ཀྱི། རིགས་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མིང་ཐ་དད་མོད་ཀྱི་དོན་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་སྟོན་པའི་སྒྲ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་བོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མེད་པ་ཡང་སྤངས་ལ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་སྤངས་སོ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཆོག་སྟེ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལྔར་ཤེས་ན། །རལ་པའམ་མགོ་རེག་གཙུག་ཕུད་ཀྱིས། །བསྟི་གནས་གང་དུ་དགའ་བ་དེར། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་པས་འདི་མཆོག་ཉིད་དེ་འདི་ནི་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་འདོད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། ཆོས་འདི་པ་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་བར་སྤྲོ་བ་རྣམས་སོ། །འཁྲུལ་དང་རྨོངས་ཆེན་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་དང་པོ་ཉིད་དུ་བློ་རང་བཞིན་དང་འགལ་བར་སྐྱེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེའི་འོག་ཏུ་ལོག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ངན་པ་བསྟན་པར་གྱུར་པས་ན་རྨོངས་ཆེན་ནོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ནི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་གཞན་བྱེད་པ་པོ་ལྟ་བུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གོ་འབྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་པ་པོ་གཞན་སུ་ཡང་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དོན་འདི་ནི་འོག་ཉིད་ནས། དེ་ཉིད་དམ་པ་མཁའ་འདྲ་ལ། །གང་དག་སེམས་ནི་རབ་རྨོངས་པ། །དེ་དག་ཆོས་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ། །མཆོག་ཏུ་རྨོངས་པ་དག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་པས་གསལ་བར་མཛད་པ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་ཟབ་ཅིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དེའི་འཐད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་དངོས་གང་ཡོད་ན་ནི། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་གནས་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་རིགས་པས་གནོད་པས་ན་འཁྲུལ་པ་རྣམས་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛོད་དོ། །རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་རིམ་གྱིས་སྟོན་པའི་ཚིག་ཉིད་དེ། རིམ་པ་ཡང་ཐོག་མར་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ནས་མེད་པའི་ཉེས་པ་སྟོན་ལ། དེ་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྟོན་པའོ། །དངོས་གང་ནི་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ན་ནི་སྟེ་ཡོད་ པར་རྟོག་ན་ནི་
Chinese
總之，一切法皆無自性，就像虛空的自性一樣。這說的是用來比喻的虛空。之所以提到與此相似之處，是為了向孩子們展示。進入理性之路的人們，雖然名稱不同，但應理解其聲音，即顯示意義相同、本質相同的詞語。因此，先前所示的方式，就成立了所謂的捨棄世俗諦的說法。就勝義諦而言，也捨棄了無，也捨棄了兩者皆非。那是至上的真如，外道所說的二十五諦。如果知道那二十五諦，無論是髮辮還是頭頂，無論在哪個喜歡的地方，都能獲得解脫，對此毫無疑問。等等。因為那些是正確的，所以這是至上的，因為這是不欺騙的。所謂的「渴望解脫者」，是指外道和那些樂於從輪迴中解脫的佛教徒。所謂的「迷惑和巨大愚癡的根源」，是指最初產生的與心性相違背的念頭是迷惑。在其後，將錯誤視為正確，這就顯示了錯誤的執著，因此是巨大的愚癡。那些的根源是根源。這裡，迷惑的根源並非是成為事物的其他作者之類的東西。就像虛空不是開闢者，沒有其他開闢者一樣。這個意義在下面會更清楚地說明：「那至上的如同虛空，那些心極度愚癡的人，他們對有法之虛空，也會變得極度愚癡。」現在，為了證明如此深奧難懂的合理性，暫且說，如果任何事物存在，它就處於毀滅的地方。等等。這表明，由於有和無都受到理性的損害，因此必須捨棄迷惑。所謂的「暫且」，是指按順序顯示意義的詞語。順序是首先顯示事物存在的過患，然後顯示不存在的過患，然後顯示中觀的觀點。所謂的「任何事物」，就像孩子們所認為的那樣。如果那樣存在，也就是如果認為存在
English
In short, all dharmas are without inherent existence, just like the nature of space. This speaks of space as an example. The reason for mentioning the similarity is to show it to children. Those who have entered the path of reason should understand the sound that shows the meaning to be the same, the essence to be the same, even though the names are different. Therefore, the way shown earlier establishes the so-called abandonment of conventional truth. In terms of ultimate truth, non-existence is also abandoned, and neither is abandoned. That is the supreme Suchness, the twenty-five tattvas spoken of by the Tirthikas. If one knows those twenty-five tattvas, whether by braids or touching the head, in whatever place one likes, one will be liberated, there is no doubt about it. And so on. Because those are correct, this is supreme, because this is not deceptive. The so-called "those who desire liberation" refers to the Tirthikas and those Buddhists who are happy to emerge from samsara. The so-called "source of delusion and great ignorance" means that the thought that arises initially contrary to the nature of mind is delusion. After that, taking the wrong as right shows wrong clinging, therefore it is great ignorance. The cause of those is the source. Here, the cause of delusion is not something like another agent who becomes a thing. Just as space is not an opener, there is no other opener. This meaning will be made clearer below: "That supreme one is like space, those whose minds are extremely deluded, they will also become extremely deluded about the dharmic space." Now, in order to prove the rationality of what is so profound and difficult to understand, let us say for a moment, if anything exists, it abides in the place of destruction. And so on. This shows that since both existence and non-existence are harmed by reason, delusions must be abandoned. The so-called "for a moment" refers to the words that show the meaning in order. The order is to first show the faults of the existence of things, then to show the faults of non-existence, and then to show the view of the Middle Way. The so-called "anything" is just as children think. If it exists in that way, that is, if it is thought to exist
Tibetan
ཉེས་པ་འདི་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་གནས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པ་དང་མཐར་རྒྱུན་ཆད་པའི་གནས་ལ་དེ་དག་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མེད་ན་ཡང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བླ་མའི་ལུང་གིས་འཁྲུལ་པ་དེ་སེལ་བར་སྟོན་པས་དེ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བླ་མའི་ལུང་གིས་ལོག་པར་འཛིན་པ་སུན་འབྱིན་པའི་རིགས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ལས་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སྐེམས་ཤིང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྐེམས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བའི་ལྟ་བ་དེ་བླ་མའི་ཞལ་ན་གནས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ལ་འབད་པ་མེད་ན་ནི། །གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་ནན་ཏན་གྱིས། །ཆོས་ལ་ལེགས་པར་བལྟ་བར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱིས་གསུངས་པ་ཡང༌། །མཆོག་ཏུ་བརྩམ་བྱ་མིན་པ་ལའང༌། །ཕྱག་བྱས་ནས་ནི་བརྩམས་ལ་འཇུག །གང་གང་ཉན་པ་གུས་པས་སོ། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ལ་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་ཕྱིར་མིན། །དེ་བས་འབད་པས་བླ་མ་ནི། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མཆོད་བྱ་ཞིང༌། །གང་ཕྱིར་སེམས་ནི་བརྟན་གྱུར་པས། །ཉེ་བར་བརྟན་པ་ཡོངས་སུ་དྲི། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་སྟོན་ཏེ། གང་ཡོད་དེ་ཀུན་འདི་རྣམས་འཇིག །གང་མེད་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་ལྟར་མི་འཐད་ཅིང༌། དེས་ན་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་ཏེ། དབུ་མའི་ལྟ་བ། རབ་ཕྲ་མཁས་པ་གང་གིས་རྟོགས། །དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་ཆེན་མཆོག་སྟེ། འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི། ཡོད་ཅེས་མེད་ཅེས་གཉིས་ཀ་མཐའ། །དག་དང་མ་དག་འདི་ཡང་མཐའ། །དེ་བས་མཐའ་གཉིས་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་མི་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི་དགག་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དགག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་པའི་ཆོས་འདི་པ་དག་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་ལྟ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉི་ཆེ་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་གནས། །ཁོང་མྱགས་དམན་པའི་གནས་ལ་ནི། །བླུན་པོ་དེ་དག་འདི་ན་གནས
Chinese
这种过失会产生，如果说坏灭的事物在每一刹那坏灭，最终安住于断灭的境地，那是不合理的。如果说那里没有，即使事物不存在，也会从空性中产生，这样就会变成常有或常无，因为不依赖于因缘。这是因为上师的教言显示能消除这种错误，所以说了“因此”等等。因为能够理解上师的教言驳斥邪见的道理，所以存在和不存在的两种方面，存在的方面枯竭，不存在的方面也完全枯竭，这是智者们应该行进的极其微细的见解，它存在于上师的口中。因此，如果对佛法没有精进，那又怎么能成就呢？因此，智者应该精勤地好好观察佛法。世间怙主（佛陀）也说过：“对于不应该特别努力的事情，也要顶礼之后才开始，听闻任何事情都要恭敬。”“像烧、割、磨的金子一样，比丘们或智者们，完全观察之后才接受我的教言，不是因为恭敬。”因此，要努力屡屡供养上师，因为心已稳固，所以要完全请问近边的稳固。也要加上这样解释。这是为了显示如实了知实相的自性伟大，凡是存在的，这些都会坏灭；凡是不存在的，也没有果，所以两者都不合理，因此安住在两者之间，中观的见解，极其微细，智者才能了知。那才是实相，才是珍宝之王。这在世俗中是有的，但在胜义中，说有说无都是边见，清净不清净也是边见，因此要舍弃两种边见，智者也不安住在中间。这是因为这样教导。这是因为中观的论著主要是破斥，依靠破斥，为了消除执着佛法字面意义的这些教徒，以及抛弃世间的见解。事物不存在的日光下，愚昧的人们安住在近处，在空虚低劣的境地中，那些愚蠢的人们安住于此。
English
This fault will arise: if it is said that destructible things are destroyed in every instant and ultimately abide in the state of annihilation, that is unreasonable. If it is said that there is nothing there, even if things do not exist, they will arise from emptiness, and thus it will become either permanent or non-existent, because it does not depend on causes and conditions. This is because the Guru's words show that they can eliminate this error, so "therefore" etc. are said. Because one can understand the reason why the Guru's words refute wrong views, therefore, from the two aspects of existence and non-existence, the aspect of existence withers, and the aspect of non-existence also completely withers. This is the extremely subtle view that wise people should follow, and it exists in the mouth of the Guru. Therefore, if there is no diligence in the Dharma, how can it be accomplished? Therefore, the wise should diligently observe the Dharma well. The Protector of the World (Buddha) also said: "Even for things that should not be particularly strived for, one should prostrate before beginning, and listen to anything with respect." "Like gold that is burned, cut, and polished, monks or wise people should fully examine and then accept my teachings, not because of respect." Therefore, one should strive to offer to the Guru again and again, because the mind is stable, so one should fully inquire about the stability of the near. This explanation should also be added. This is to show the greatness of the nature of realizing reality as it is. Whatever exists, all these will be destroyed; whatever does not exist, there is no result, so neither is reasonable, therefore it abides in the middle of the two, the view of Madhyamaka, extremely subtle, only the wise can understand. That is reality, that is the king of jewels. This exists in the relative truth, but in the ultimate truth, saying existence or non-existence is an extreme, purity and impurity are also extremes, therefore one should abandon the two extremes, and the wise do not abide in the middle either. This is because it is taught in this way. This is because the Madhyamaka treatises mainly refute, relying on refutation, in order to eliminate these religious people who cling to the literal meaning of the Dharma, and the views that reject the world. In the sunlight where things do not exist, foolish people abide nearby, in the empty and inferior state, those foolish people abide here.