Tibetan
གནས་པར་མི་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དབུས་ནི་མཐའ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། མཐའ་མེད་པར་ནི་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ནི་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་མཆོག་དེ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་སྟོན་པས་བཞེད་ནས། ཞི་བ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལ་ལྷར་འཛིན་པ་དེ་དག་ནི་ཞི་བ་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རྒྱུར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དག་གིས་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན། ཕྲ་བ་དང༌། ཡང་བ་དང༌། མཆོད་པར་བྱ་བ་དང༌། བདག་པོར་གྱུར་པ་དང༌། དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། གང་ཡང་ཕྱིན་པ་དང༌། འདོད་དགུར་ལྡན་པ་དང༌། དགའ་མགུར་གནས་པ་དག་ སྟོན་ཏེ། གང་ཞིག་ཕྲར་གྱུར་གཅིག་པུ་སྐྱེ་གནས་འདུག །དེ་ཡིས་འདི་ཀུན་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དབང་ལྡན་ལྷ་མཆོག་ལྷ་མཆོད་བྱ། །ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་འཐོབ། །སྐྱེ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་དག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་ཡང་ན་གཡང་སའམ། །མཐོ་རིས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲ་ཞིང༌། ལག་པ་དག་དང་རྐང་པ་དང༌། །མིག་དང་གདོང་དང་ལུས་རྣམས་ཀྱིས། །མང་པོ་བྱེད་ཅིང་འཇིག་བྱེད་པས། །དེས་ན་ཕྲ་རབ་བརྗོད་པ་ཡིན། །མཁའ་དང་རླུང་དང་ས་དང་ནི། །ཆུ་དང་མེ་དག་གནས་བྱེད་ཅིང༌། །སྡུད་པ་དང་ནི་རྒྱས་བྱེད་པས། །དེས་ན་ཡང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང༌། །གནས་པ་དག་དང་རྒྱུ་བ་དག །གང་དང་གང་འདོད་དེ་བྱེད་པས། །དེས་ན་བདག་པོར་གྱུར་ཅེས་བྱ། །བདག་ལ་རག་ལུས་རང་དབང་ཅན། །འགའ་ལའང་འཇིགས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན། །དེས་ན་དབང་དུ་གྱུར་ཅེས་བྱ། །ཡུལ་དང་བཟའ་བ་བཅའ་བ་དང༌། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་གང་བསམས་པ། །ཡིད་ཀྱི་ངེས་འགྲོ་མི་སྡུད་པས། །དེས་ན་གར་ཡང་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཆོག་ཅེས་ཤིང༌། །གནས་པ་དག་དང་རྒྱུ་བ་དང༌། །འབྱུང་པོ་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པས་ན། །དེས་ན་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། །སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པ་གསུམ། །དེ་དག་གང་ལ་གནས་གྱུར་པ། །མིག་ཕྱེ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་འགྱུར་བས། །དེས་ན་འདོད་དགུར་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཐར་པའམ་ཡང་ན་ལྷ་ཡི་ལུས། །གང་དུ་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དག །ཐམས་ཅད་འདོད་པས་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེས་ན་དགའ་མགུར་གནས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་འཆད་ཅིང་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཞི་བས་བྱས་པར་འདོད་དོ། །དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང༌། གང་ཞིག་ཞང་པོ་ནོར་ལྷ་སྟེ། །གང་ཕ་ནོར་རྒྱལ་ཡིན་པ་དེའི། །འཇིགས་མེད་ཁྲོ་བོའང་བསད་གྱུར་པས། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་སྨྲས་པ། འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱིས་འབྱིན། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་སྡང་དུས་ཀྱིས་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་གཉིད་ལོག་སད་བྱེད་པས། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ དང། ཡང་སྨྲས་པ། བསྲུང་བ་སུམ་རྩེག་འོབས་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང༌། །དམག་མི་སྲིན་པོ་ནོར་ནི་གནོད་སྦྱིན་སྦྱོར། །གང་གི་བསྟན་བཅོས་པ་སངས་ཚད་མཉམ་པའི། །སྒྲ་སྒྲོགས་བུ་དེའང་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་ཉམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཁོ་ནའི་ཡོན་ཏན་དུ་ཐམས་ཅད་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་ལྷ་དང༌། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང༌། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་དང༌། ཉི་མ་དང༌། ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུའང་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །གྲངས་ཅན་སྨྲ་རྣམས་ཡོན་ཏན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་དངོས་པོ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གྲངས་ངེས་པར་སྨྲ་བས་ན་གྲངས་ཅན་ཏེ་གྲངས་ཀྱིས་བཅད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ནི་ལྷའི་ཡོན་ཏན་མི་འདོད་པས་ན་ཡོན་ཏན་མེད་པ་སྟེ། མ་ཡིན་པར་དགག་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གྲངས་ཅན་དག་ན་རེ། རངས་དང་མགུ་དང་ཀུན་དགའ་དང༌། །བདེ་ཞིང་ཞི་བའི་སེམས་ཉིད་དག །དེས་དགའ་ཡང་ནི་སྣང་འགྱུར་བ། །དེ་དག་སྙིང་སྟོབས་ཡོན་ཏན་ནོ། །མི་དགའ་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང༌། །མྱ་ངན་འདོད་དང་མི་བཟོད་དག །གང་དུ་སྣང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི། །དེ་དག་རྡུལ་ནི་རྟགས་སུ་འདོད། །རྨོངས་དང་དེ་བཞིན་གཏི་མུག་དང༌། །བག་མེད་གཉིད་དང་གཡེལ་བ་དག །ལན་འགའ་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་དག་མུན་པའི་ཡོན་ཏན་འདོད། །ཅེས་བྱ་བས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཁས་བླངས་ཏེ། དེ་དག་ཆ་མཉམ་པ་མི་གསལ་ཞིང༌། རྟགས་མེད་པ་ནི་གཙོ་བའོ། །ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང༌། འགྱུར་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཆེན་པོ་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། རྡུལ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སྙིང་སྟོབས་ཤེས་ཆེ་བ་སྟེ། དེ་ལས་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་
Chinese
不住于彼，如是于二者之间亦不住，以说超越边际即是空性之故，中观是依赖于边际的，无边际则彼不成立，如是则不住于任何处即是解脱。如是以先前与后来的方式显示胜妙之智慧心髓后，今为显示从各种不同智慧心髓中汇集的，外道之宗义而作意说：寂静等功德欲。如是等说，何者将大天寂静视为天神，彼等即是寂静者，如佛陀一般。等字是指执着时间为常有等等，彼等认为寂静等功德显现为多种多样，如是所说：自在天为因论者们说自在天的功德，细微与轻盈与应供养与成为主宰与成为自在与随处所往与具足所欲与安住喜乐等，宣说：何者成为极微唯一生处住，彼以此等生且作毁坏，彼乃有权神圣天，应供养，行功德者获得极寂静，此生者有知或无知，于自之乐苦等无有自在，自在天所遣或堕悬崖，唯成往生天界。如是说，手等与足与，眼与面与身等，作多且作毁坏故，因此说为极微。虚空与风与地与，水与火等作处所，摄集与作增长故，因此说为轻盈。于诸有情作主宰，安住者等与游走者，随其所欲而作故，因此说为成主宰。依赖于自，具自在，于谁亦无有怖畏，以成一切自在故，因此说为成自在。境与食物饮用等，以及心中所思，心之定行不摄集故，因此说为随处所往。于三界中说为胜，安住者等与游走者与，诸有情皆说故，因此说为应供养。勇气尘与黑暗三者，彼等于何处
English
One should not abide in that, and similarly, one should not abide between the two, because it is said that emptiness is beyond extremes, therefore the middle way depends on extremes, and without extremes, it cannot be established. Thus, not abiding anywhere is liberation. Having thus shown the supreme essence of wisdom in the manner of the former and the latter, now, intending to show the tenets of the outsiders, collected from the essences of various different wisdoms, they say: desiring virtues such as tranquility. Thus, it is said, those who regard the great god of tranquility as a deity are the tranquil ones, like the Buddha. The word 'etcetera' refers to those who hold time to be permanent, etcetera. They believe that virtues such as tranquility appear in various forms, as it is said: Those who speak of Ishvara as the cause speak of the virtues of Ishvara, such as subtlety, lightness, being worthy of worship, becoming the master, becoming independent, going anywhere, possessing all desires, and abiding in joy and pleasure. They proclaim: Whoever becomes the smallest, the only place of birth, dwells, he creates and destroys all this. He is the powerful, divine god, worthy of worship. The performer of virtues attains perfect peace. This being has knowledge or no knowledge, and has no freedom over his own happiness and suffering. Sent by Ishvara, he either falls into an abyss or only goes to the heavens. Thus they say: Hands and feet, eyes and faces and bodies, doing much and destroying, therefore it is called subtle. Space and wind and earth, water and fire make a place, gathering and increasing, therefore it is called light. Exercising power over all beings, those who dwell and those who wander, doing whatever they wish, therefore it is called becoming the master. Dependent on oneself, having independence, having no fear of anyone, because of becoming independent of everything, therefore it is called becoming independent. Objects and food and drink, and whatever is thought of in the mind, the fixed course of the mind does not gather, therefore it is called going anywhere. In the three realms it is said to be supreme, those who dwell and those who wander, and all beings say it, therefore it is called worthy of worship. Courage, dust, and darkness, the three, where do they
Chinese
转变。稍微睁开眼睛就能做到，因此称为“具足所欲”。解脱或者天神的身体，无论自身想要什么，一切都能通过欲望获得，因此称为“安住喜乐”。如此这般地解释，并认为一切都是通过寂静来实现的。还有那些讲述时间功德的人也说：谁是尚波财神，谁的父亲是财王，连无畏的忿怒者也被杀死了，时间是难以度过的。又说：诸有是时间所成熟，众生是嗔恨由时间所造作，时间使睡眠觉醒，时间是难以度过的。 又说：三重保护的深渊是大海，军队是罗刹，财富是夜叉的结合。他的论典与佛陀相等，发出声音的儿子也因时间的威力而衰败。等等，一切都说是时间的功德。同样地，也讲述水神、多闻天王之子、无热恼之子、太阳、月亮等等的功德。数论者说没有功德。对于“数论者说没有功德”这句话，这些人因为明确地说事物产生的因是确定的数字，所以称为数论者，即从数字决定的因中产生。他们不承认神的功德，所以说没有功德，这是对非存在的否定。如果问为什么，数论者说：喜悦、满足和欢喜，以及快乐和平静的心性，由此喜悦也会显现，这些是勇气（悦性）的功德。不悦、完全的痛苦，以及悲伤、欲望和不忍，在何处显现的理由，这些被认为是尘（忧性）的特征。愚痴以及同样的痴迷，不谨慎、睡眠和散乱，有时也会显现，这些被认为是黑暗（惰性）的功德。如此这般地承认三种功德，它们平等时并不明显，没有特征的就是自性（主物）。从那稍微一点点和变化一点点的自性（主物）中产生了大觉。从那产生非常明显的我慢，是从变化而来的，从尘而来，从产生而来。其中第一个是勇气（悦性），知识广大，从中产生眼睛、耳朵、鼻子
English
Transformation. It can be done by just opening the eyes slightly, therefore it is called "endowed with all desires." Liberation or the body of a god, whatever one desires, everything can be obtained through desire, therefore it is called "dwelling in joy and happiness." Thus it is explained, and it is believed that everything is accomplished through peace. Those who speak of the virtues of time also say: Who is Shangpo, the god of wealth, whose father is the king of wealth, even the fearless wrathful one was killed, time is difficult to pass. It is also said: The elements are ripened by time, beings are made hateful by time, time makes sleep awaken, time is difficult to pass. It is also said: The triple-layered protected abyss is the ocean, the army is the union of rakshasas, and wealth is the union of yakshas. His treatise is equal to the Buddha, and the son who proclaims the sound also declines due to the power of time. And so on, everything is said to be the virtue of time alone. Similarly, the virtues of the water god, the son of Vaishravana, the son of Ashoka, the sun, the moon, and so on are also spoken of. The Samkhyas say there are no virtues. Regarding the statement "the Samkhyas say there are no virtues," these people are called Samkhyas because they explicitly state that the cause of the arising of things is a definite number, that is, they arise from a cause determined by numbers. They do not accept the virtues of the gods, so they say there are no virtues, which is a negation of non-existence. If asked why, the Samkhyas say: Joy, satisfaction, and delight, as well as the nature of a happy and peaceful mind, from which joy also manifests, these are the virtues of courage (sattva). Displeasure, complete suffering, as well as sorrow, desire, and intolerance, the reasons for which appear, these are considered to be the characteristics of dust (rajas). Ignorance and likewise delusion, recklessness, sleep, and distraction, sometimes also appear, these are considered to be the virtues of darkness (tamas). Thus, three virtues are acknowledged, and when they are equal, they are not obvious, and that which has no characteristics is nature (prakriti). From that slight bit and slight change of nature (prakriti), the great ego arises. From that arises the very clear ego, which comes from transformation, from dust, and from arising. Among these, the first is courage (sattva), with vast knowledge, from which arise the eyes, ears, and nose.