Tibetan
་པར་འདོད་མ་ཡིན། །གང་ལ་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ཡོད་པ། །དེ་ལ་ཤར་གྱི་ཆ་ཡང་ཡོད། །གང་གི་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་ཡོད་ན། །དེས་རྡུལ་རྡུལ་ཕྲན་མིན་པར་བསྙད། །མདུན་གྱིས་ལེན་ཅིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ནི། །གཏོང་བར་གྱུར་ན་དེ་དག་གཉིས། །གང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འགྲོ་བོར་ཡང་མི་འགྱུར།། གང་ལ་དང་པོ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །གང་ཞིག་ལ་དཀྱིལ་ཡོད་མིན་ལ། །གང་ལ་ཐ་མ་ཡོད་མིན་པ། །མངོན་མེད་དེ་ནི་གང་གིས་མཐོང༌། །འབྲས་བུ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་བཤིག་པ། །དེས་ན་རྒྱུ་ནི་རྟག་མ་ཡིན། །ཡང་ན་གང་ན་རྒྱུ་ཡོད་པ། །དེ་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཐོགས་ལྡན་དངོས་པོ་རྟག་པ་ནི། །གང་དུ་འང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེས་ན་ནམ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་ཉིད་མི་གསུང༌། །འཆིང་དང་བཅིངས་དང་ཐབས་ལས་གཞན། །ཐར་པ་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལས་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེས་ན་དེ་ཐར་ཞེས་མི་བརྗོད། །མྱ་ངན་འདས་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས། །ཡོད་མིན་གང་ཟག་སྲིད་མ་ཡིན། །གང་དུ་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་པ། །མ་མཐོང་དེར་མྱང་འདས་གང་ཞིག །སྲིད་དང་བྲལ་ལ་ཐར་པའི་ཚེ། །ཤེས་ཡོད་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད།། ཤེས་མེད་པ་ཡི་ཡོད་པ་ཡང༌། །གསལ་བར་ཡོད་པ་མིན་དང་མཚུངས། །ཐར་པར་བདག་གཅིག་ཡོད་ན་ནི། །ཤེས་ཡོད་ས་བོན་སྲིད་པ་ཡོད། །དེ་མེད་ན་ནི་སྲིད་པ་ལ། །བསམ་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་མི་རྣམས་ལ། །གཞན་ལ་ཡོད་པ་མིན་པར་ངེས། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་འང་བདག །ཟད་པ་ལེགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཉིད་བླ་ཡི། །དོན་དམ་རྣམ་ཀུན་མ་ཡིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཡོད། །དམ་པའི་དོན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་དངོས་པོ་རྟག་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པའོ།། །།གང་ཚེ་ནད་བདག་བུད་མེད་མིན། །སྐྱེས་མིན་མ་ནིང་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཚེ་མི་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས། །ཁྱོད་བདག་ཕོའོ་སྙམ་དུ་སེམས། །གང་ཚེ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཚེ་ཅི་སྟེ་དེ་དག་ཉིད། །བརྟེན་ནས་ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཡིན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་གང་ངའི་བདག་མིན། །ངེས་དེ་བདག་མིན་མ་ངེས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་རྣམས་ལ། །རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་མིན་ནམ། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་བར་སྐྱེས་བུ་ནི། །ལུས་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་པར་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལ་ལུས་ལས་གཞན། །ཉིད་དང་རྟག་ཉིད་མི་རིགས་སོ། །རེག་དང་མི་ལྡན་དངོས་པོ་ལས། །བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་ལ། །སྲོག་ནི་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར། ། མི་འཚེ་པ་དང་བདག་རྟག་པ། །འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཡོད་སྙམ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འང་ཤིང་སྲིན་ལས། །རྡོ་རྗེ་བསྲུང་བྱར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་རྟག་ན། །སྔོན་བྱས་པ་ཡིན་རྨ་མཐོང་ནས། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཀོ་ཅིས་མི་རྟག །སེམས་པ་ཅན་དང་ལྡན་བདག་ཀྱང༌། །གལ་ཏེ་ཤེས་པོ་ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་ཡིས་སེམས་པ་ཅན་སེམས་པ། །མིན་ཞིང་སྐྱེས་བུའང་རྟག་མི་འགྱུར། །བདེ་བ་ལ་སོགས་དང་ལྡན་སྲོག །བདེ་སོགས་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་མཐོང༌། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་བཞིན། །རྟག་པ་ཉིད་དུའང་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཡོད་རྟག་ན། །བྱེད་པ་ལོག་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། །གལ་ཏེ་མེ་ནི་རྟག་འབྱུང་ན། །བུད་ཤིང་གིས་དོན་ཡོད་མི་འགྱུར། །རྫས་ནི་བྱ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །འཇིག་པའི་བར་དུ་གཡོ་བ་མེད། །ངེས་ན་སྐྱེས་བུ་ཡོད་ཤེས་པ། །ཡོད་པ་མེད་ཅེས་བྱར་མི་རིགས། །གཞན་དུ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཁམས། །མཐོང་ཞིང་གཞན་དུ་ཤེས་ཡོད་དེ། །ལྕགས་ཀྱི་ཞུ་ཉིད་བཞིན་དེའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་འགྱུར། །ཤེས་ཡོད་ཡིད་ཙམ་ཞིག་ལ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ནི། །ཤེས་པ་ཡོད་ཉིད་མིན་ལྟར་མཐོང༌། །གལ་ཏེ་ཀུན་ལ་བདག་ཡོད་ན། །གཞན་གྱིས་དེ་ཅིས་ངར་མི་རྟོག །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་ལ། །སྒྲིབ་ཅེས་བྱ་བར་མི་འཐད་དོ། །གང་གི་ཡོན་ཏན་བྱེད་པོ་དང༌། རྣམ་ཀུན་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན་པ། །དེ་དག་དང་ནི་སྨྱོན་པ་ལ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་དག་བྱེད་ཤེས་ཀྱི། །ཟ་བ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །འདི་ལས་མི་རིགས་གཞན་ཅི་ཡོད། །བྱ་བ་དང་ལྡན་རྟག་པ་མེད། །ཀུན་ཏུ་སོང་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱ་བ་མེད་པ་མེད་དང་མཚུངས། །བདག་མེད་ལ་ཁྱོད་ཅིས་མི་དགའ། །ལ་ལར་ཀུན་ཏུ་སོང་བར་མཐོང༌། །ལ་ལར་སྐྱེས་བུ་ལུས་ཙམ་ཞིག །ལ་ལར་རྡུལ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་སྟེ། །ཤེས་རབ་ཅན་ གྱིས་མེད་པར་མཐོང༌། །རྟག་ལ་གནོད་པ་ག་ལ་ཡོད། །གནོད་མེད་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །དེས་ན་གང་གི་བདག་རྟག་པ། །དེ་ལ་ཐར་པ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་ཡོད་ན། །བདག་མེད་སྙམ་པ་མི་རིགས་ཤིང༌། །དེ་ཉིད་རིག་པ་ངེས་པ་ལས། །མྱ་ངན་འདས་འགྱུར་ཞེས་བྱའང་བརྫུན། །གལ་ཏེ་གྲོལ་བ་ཡོད་ཉིད་ན། །དེ་ནི་སྔར་ཡང་མེད་པ་མེད། །མི་ལྡན་པ་ལ་གང་མཐོང་བ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱར་བཤད། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་ཆད་ན་ནི། །
Chinese
不欲成为有方所。凡是有东方的方向，那就有东方的部分。凡是微尘有方向，那它就不是微尘细分。前面接受后面放，如果成为那样二者，凡是没有的，那也不会成为行者。凡是没有最初，凡是没有中间，凡是没有最后，隐没的那个是谁能见到？果能摧毁因，因此因不是常。或者哪里有因，那里就没有果。 有碍之物如果是常，无论在哪里都不会显现，因此无论何时诸佛都不会说微尘是常。除了束缚、被束缚和方法之外，如果还有解脱，那从中什么也不会产生，因此那不称为解脱。涅槃中没有蕴，没有补特伽罗存在。哪里已经涅槃，没有见到，哪里有涅槃？脱离了有，解脱之时，有什么有知的功德？无知的存在，也和不明显的存在相同。解脱中如果有一个我，就有有知的种子存在。如果没有那个，对于有，连想也不会有。从痛苦中解脱的人们，确定对于他人是不存在的。因此无论如何，我说灭尽我是好的。这个世间是殊胜的，并非一切都是胜义谛，世间人稍微有，胜义谛中没有。《瑜伽行四百论》中，破斥事物常有之观修教授，即第九品。 何时病者不是女人，不是男人也不是非男非女，那时唯有无知，才会想“你是男的”吗？何时一切地界中，没有男女和非男非女，那时怎么会依靠那些，而成为男女和非男非女呢？你的我和我的我不是，确定那不是我，因为不确定。对于无常的事物，不会生起分别念吗？生和生之间，士夫会像身体一样转变。你的那个，除了身体之外，自身和常性是不合理的。从不接触的事物中，不会产生叫做推动的东西，因此身体的摇ོ་བ་ལ། 生命不会成为作者。 不害和常我，对此有什么理由呢？无论如何，金刚石不能保护木虫。 因为有忆念前世的缘故，如果你的我是常，见到以前所造的伤口，你的身体为何不常呢？ 具有心识的我，如果就是知者，那么它就不是心识者，而且补特伽罗也不会是常。 具有乐等（感受）的生命，像乐等一样显现种种，因此，像乐等一样，也不可能是常。 如果识是常有的，那么作者就会颠倒。如果火是常生的，那么木柴就没有意义了。 事物就像行为一样，直到坏灭之间都不会动摇。如果确定补特伽罗有识，就不能说是有而没有。 否则，识的界限是可见的，否则识是存在的。就像铁的熔化一样，因此，补特伽罗会变化。 识存在于仅仅是意之上，补特伽罗像虚空一样广大。因此，它的自性，看起来不像是有识。 如果一切都有我，为何他人不认为那是“我”呢？对它自身来说，遮蔽它自身是不合理的。 谁的功德不是作者，也不是完全有识，那些和疯子，没有任何差别。 以功德等在一切方面，知道造作房屋等，却不知道吃，除此之外还有什么不合理呢？ 具有行为不是常，普遍周遍没有行为，没有行为等同于没有，你为何不喜欢无我呢？ 在有些人看来是普遍周遍，在有些人看来补特伽罗只是身体，在有些人看来只像微尘，有智慧的人认为是没有。 常有什么损害呢？没有损害有什么解脱呢？因此，谁的我是常，对他来说解脱是不合理的。 如果有所谓的“我”，就不应该认为无我，从确定认识到它自身，说成是涅槃也会是虚假的。 如果解脱是真实存在的，那么它以前也不是没有。在不具足者身上所见到的，那被称为自性。 如果无常断灭的话，
English
I do not wish to be in a place with direction. Wherever there is an eastern direction, there is also an eastern part. If a particle has a direction, then it is not called a fine particle. If it accepts in the front and releases in the back, if it becomes those two, whatever is not there, that will not become a goer either. Whatever does not have a beginning, whatever does not have a middle, whatever does not have an end, who can see that which is hidden? The fruit destroys the cause, therefore the cause is not permanent. Or wherever there is a cause, there is no fruit. If an obstructed object is permanent, it will not appear anywhere. Therefore, the Buddhas never say that particles are permanent. Apart from bondage, being bound, and means, if there is liberation, then nothing will arise from it, therefore it is not called liberation. In Nirvana, there are no aggregates, and no person exists. Where Nirvana has occurred, it is not seen, where is Nirvana? When separated from existence, at the time of liberation, what kind of knowing quality is there? The existence of unknowing is the same as the existence of not being clear. If there is a self in liberation, then there is a seed of knowing existence. If there is not that, then even thinking will not exist for existence. For those who are liberated from suffering, it is certain that they do not exist for others. Therefore, in every way, I say that the exhaustion of self is good. This world is superior, not everything is ultimate truth. Worldly people have a little, but there is none in ultimate truth. The Ninth Chapter of the Four Hundred Verses on Yoga Practice: Teaching the Meditation on Refuting the Permanence of Things. When the patient is not a woman, not a man, nor a hermaphrodite, then only ignorance would think, "Are you a man?" When there are no men, women, or hermaphrodites in all the elements, then how can they rely on those to become men, women, and hermaphrodites? Your self and my self are not the same. It is certain that it is not the self, because it is uncertain. Will discrimination not arise for impermanent things? Between birth and birth, a person will transform like a body. For you, other than the body, self and permanence are unreasonable. From an object that does not touch, the so-called impulse does not arise, therefore the shaking of the body
English
Ova la. Life does not become the author. What reason is there for non-harm and the eternal self? In any case, a diamond cannot protect a woodworm. Because there is remembrance of past lives, if your self is eternal, seeing the wounds made before, why is your body not eternal? The self that possesses consciousness, if it is the knower itself, then it is not the conscious one, and the person will not be eternal either. Life that possesses happiness, etc., appears in various ways like happiness, etc. Therefore, like happiness, etc., it cannot be permanent either. If consciousness is always present, then the agent will be reversed. If fire always arises, then firewood will be meaningless. Things, like actions, do not move until they are destroyed. If it is certain that a person has knowledge, it is not reasonable to say that it exists and does not exist. Otherwise, the realm of consciousness is visible, otherwise consciousness exists. Like the melting of iron, therefore, the person will change. Consciousness exists only on the mind, and the person is as vast as the sky. Therefore, its nature does not seem to be conscious. If everyone has a self, why don't others think of it as "I"? It is unreasonable for it to obscure itself. Whoever's merits are not the doer, nor are they fully conscious, those and the madman have no difference. With merits, etc., in all aspects, knowing how to build houses, etc., but not knowing how to eat, what else is unreasonable besides this? Having action is not permanent, all-pervading has no action, no action is equal to nothing, why don't you like no-self? In some people's eyes, it is all-pervading, in some people's eyes, the person is just the body, in some people's eyes, it is just like dust, and wise people think it is non-existent. What harm is there in permanence? What liberation is there without harm? Therefore, whoever's self is permanent, liberation is unreasonable for him. If there is such a thing as "self", one should not think of no-self, and from the certainty of knowing it itself, it would be false to say that it becomes nirvana. If liberation is truly existent, then it was not non-existent before either. What is seen in the one who does not possess it is called nature. If impermanence is cut off,