Tibetan
ན་ལ་དེ་དག་ནི། །མི་དགར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག ། གང་ཞིག་གཏོང་ཐབས་མི་ཤེས་དེ། །ཅི་ཞིག་གཏོང་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །དེས་ན་ངེས་པར་ཐུབ་པ་ཡིས། །གཞན་དུ་ཞི་བ་མེད་ཅེས་གསུངས། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལྐོག་གྱུར་ལ། །གང་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟེན་ཏེ།། འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་བྱ། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འདི་མཐོང་དཀའ། །དེ་ནི་གཞན་ལ་བླུན་པ་ཉིད། །གང་དག་དེ་རྗེས་འགྲོ་དེ་དག །ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིངས་བསླུས་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་པར་རང་འགྲོ་གང༌། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བྱེད། །འདྲེན་པའི་སླད་བཞིན་དམ་པ་ནི། །མ་ཡིན་ཡིད་འགྲོ་སྤྲོ་མ་ཡིན། །མ་མཐོང་སྐྲག་པ་མི་རྩོམ་སྟེ། །མཐོང་ན་རྣམ་ཀུན་དེ་ལྡོག་འགྱུར། །དེས་ན་ངེས་པར་ཅུང་ཟད་ཅིག །ཤེས་ལ་སྐྲག་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །བྱིས་རྣམས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ནི། །འཇུག་བྱེད་ཆོས་ལ་གོམས་པ་སྟེ། །དེ་དག་གོམས་པ་མེད་པ་ཡིས། །ལྡོག་བྱེད་ཆོས་ལ་འཇིགས་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་གཏི་མུག་འབའ་ཞིག་གིས། །བསྒྲིབས་ཤིང་དེ་ཉིད་གེགས་བྱེད་པ། །དེ་ལ་དགེ་ལེགས་འགྲོ་བ་ཡང༌། །མེད་ན་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་བླ་ཡི། །ལྟ་ལས་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མཐོ་རིས་འགྲོ། །ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །དམ་པ་མིན་ལ་བདག་འཛིན་མཆོག །བདག་མེད་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་ནི་ངན་འགྲོ་ཉིད་འགྲོ་ལ། །ཐ་མལ་མ་ཡིན་ཞི་ཉིད་དུའོ། །ཞི་སྒོ་གཉིས་པ་མེད་པ་དང༌། །ལྟ་བ་ངན་རྣམས་འཇིག་བྱེད་ཅིང༌། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡུལ་འགྱུར་ལ། །བདག་མེད་ཅེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །ཆོས་འདི་ཡི་ནི་མིང་ལས་ཀྱང༌། །དམ་པ་མིན་པ་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །ཞན་ལ་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་པའི།། སྟོབས་ལྡན་ཞེས་བྱ་གང་ཞིག་མཐོང༌། །ཆོས་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །རྩོད་པའི་ཆེད་དུ་མ་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟའང་འདིས་ནི་གཞན་སྨྲ་རྣམས། །སྲེག་སྟེ་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་བཞིན། །ཆོས་འདི་གང་གིས་ཤེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་གཞན་ལ་མི་དགའ་སྟེ། །དེས་ན་བདག་ལ་ཆོས་འདི་ནི། །འཇིགས་པའི་སྒོ་དང་འདྲ་བར་སྣང༌། །དེ་ཉིད་དུ་བདག་མེད་སྙམ་དུ། །དེ་ལྟར་གང་ལ་དགོངས་གནས་པ། །དེ་ནི་ཡོད་པས་ག་ལ་དགའ། །མེད་པས་འཇིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དོན་མིན་ས་བོན་གྱུར་པ་ཡི། །མུ་ སྟེགས་ཅན་མང་མཐོང་ནས་ནི། །ཆོས་འདོད་པ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །སུ་ཞིག་སྙིང་བརྩེ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཤཱཀྱ་གོས་མེད་བྲམ་ཟེ་སྟེ། །གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཡིད་དང༌། །མི
Chinese
那么那些，是什么原因导致不悦呢？如果某人不了解舍弃的方法，他将如何舍弃呢？因此，（佛）说必须通过忍耐，否则没有寂静。对于佛所说的隐秘之语，如果有人产生怀疑，那么他应该依靠空性，仅仅相信这个。谁难以见到这个世界，那他对别人来说就是愚蠢的。那些跟随他的人，将会被长久地欺骗。谁能自己走向涅槃，那他就是在做非常困难的事情。引导的圣者，不是随心所欲的，也不是快乐的。没有见到时不会产生恐惧，见到时一切都会颠倒。因此，必须稍微了解，并讲述恐惧。孩子们仅仅习惯于进入确定的法，那些没有习惯的人，会对颠倒的法感到恐惧。谁被愚痴完全遮蔽，并且那愚痴本身就是障碍，那么他连善妙的去处都没有，又怎么会有解脱呢？从戒律中退失是更大的过失，但无论如何也不是从见解中退失；通过戒律可以前往天界，通过见解可以达到最高的果位。对于非圣者来说，我执是最高的，而不是宣说无我；一个会堕入恶趣，另一个则不是普通的寂静。没有第二个寂静之门，恶见会毁灭一切，在所有佛的境界中，被称为无我。仅仅从这个法的名字，就会让非圣者产生恐惧。没有让弱者产生恐惧的，被称为有力量的人在哪里能见到呢？这个法不是如来为了争论而宣说的，即使如此，它也能像火烧木柴一样，焚烧其他论者。谁了解了这个法，他就不喜欢别人，因此对我来说，这个法就像恐惧之门一样。在那之中，想到无我，如果有人这样安住，他怎么会喜欢存在呢？又怎么会因为不存在而感到恐惧呢？见到许多成为无意义种子的外道徒，对于想要法的众生，谁不会生起慈悲心呢？释迦、裸体者、婆罗门，这三者都对法有信心和人。
English
Then, what is the cause of displeasure? If someone does not know how to abandon, how will he abandon anything? Therefore, it is said that peace is only achieved through endurance, otherwise there is no peace. If someone doubts the hidden words spoken by the Buddha, then he should rely on emptiness and believe only in this. Whoever finds it difficult to see this world is foolish to others. Those who follow him will be deceived for a very long time. Whoever goes to Nirvana by himself is doing something very difficult. The holy one who guides is not arbitrary, nor is he happy. Fear does not arise when not seen, but when seen, everything is reversed. Therefore, one must understand a little and speak of fear. Children are only accustomed to entering the certain Dharma, and those who are not accustomed to it will be afraid of the reversed Dharma. Whoever is completely obscured by ignorance, and that ignorance itself is an obstacle, then he has no good place to go, so how can there be liberation? Falling away from discipline is a greater fault, but by no means is it falling away from view; through discipline one can go to the heavens, through view one can attain the highest state. For the non-holy, self-grasping is supreme, not the teaching of non-self; one will fall into the lower realms, the other is not ordinary peace. There is no second gate of peace, and evil views destroy everything; in the realm of all Buddhas, it is called non-self. Even from the name of this Dharma, fear arises for the non-holy. Where can one see the one called powerful who does not cause fear to the weak? This Dharma was not spoken by the Tathagatas for the sake of argument, yet it burns other debaters like fire burns wood. Whoever knows this Dharma does not like others, therefore, to me, this Dharma seems like a door of fear. In that, thinking of non-self, if someone abides in that way, how can he like existence? And how can he be afraid of non-existence? Seeing many non-Buddhist practitioners who have become meaningless seeds, who would not feel compassion for beings who desire the Dharma? Shakya, the naked one, the Brahmin, all three have faith in the Dharma and people.
Tibetan
ག་དང་རྣ་བ་ཡིས་འཛིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པའི་གཞུང་ལུགས་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཆོས། །ཕལ་ཆེར་ཕྱི་འཆོས་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཅེར་བུ་རྣམས་ལ་ཆོས། །ཕལ་ཆེར་བླུན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བླངས་པ་ལས། །བྲམ་ཟེར་གུས་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་བླངས་པ་ལས། །གཅེར་བུ་པ་ལ་བརྩེ་བར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ལས་ཀྱི་ནི། །རྣམ་སྨིན་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་མ་ཡིན། །ཆོས་ནི་མདོར་ན་མི་འཚེ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །སྟོང་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །འདིར་ནི་དེ་གཉིས་འབའ་ཞིག་གོ །རང་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ། །སྐྱེས་ས་བཞིན་དུ་སྡུག་འགྱུར་ན། །དེ་ཡི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཁྱོད་ལ་གང་གིས་སྡུག་པར་འགྱུར། །རིགས་པའི་དོན་ནི་གཞན་ལས་ཀྱང༌། །བློ་ལྡན་ལེགས་པ་འདོད་པས་བླང༌། །ཉི་མ་ས་སྟེངས་མིག་ལྡན་ལ། །ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཐུན་མ་ཡིན་ནམ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ལྟ་བ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།གཟུགས་མཐོང་ཚེ་ན་བུམ་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་མཐོང་མི་འགྱུར། །བུམ་པ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའང༌། །དེ་ཉིད་རིག་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ། །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །བློ་མཆོག་ལྡན་པས་དྲི་ཞིམ་དང༌། །མངར་དང་འཇམ་པ་ཐམས་ཅད་དག །སོ་སོར་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཟུགས་མཐོང་བ་ཡིས་དེ། །ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མ་མཐོང་པ་ཡིས་གཟུགས་མཐོང་བ། །མཐོང་བ་མིན་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ནི་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི། །ཆ་དང་ཚུ་རོལ་དབུས་ཡོད་ཕྱིར། རྡུལ་ལ་ཆ་ཤས་ཡོད་མེད་ཅེས། །དཔྱད་པ་དེར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིས། །བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་མི་འཐད་དོ། །ཀུན་ཀྱང་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་ནས། །སླར་ཡང་ཡན་ལག་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཡི་གེ་བརྗོད་པ་ཡང༌། །འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མདོག་ལས་དབྱིབས་གཞན་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་དབྱིབས་འཛིན་འགྱུར། །འོན་ཏེ་གཞན་མིན་ན་ལུས་ཀྱིས། །མདོག་ཀྱང་ཅི་སྟེ་འཛིན་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ནི་ལྟ་ཞིག་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མི་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ནི། །གཉི་ག་ཡང་ནི་མིག་ཉིད་ཀྱིས། །འཛིན་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། །ས་ནི་བརྟན་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང༌། །དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི
Chinese
何以耳朵能执持？ 是故宣说能仁之正法。 如婆罗门之法， 大抵如是说外饰。 如是裸形者之法， 大抵是说愚痴者。 如是取理智之后， 如婆罗门生起恭敬。 如是取烦恼之后， 对裸形者生起爱恋。 痛苦是业之异熟故， 如何不会变成法？ 如是生是业之， 异熟之故非是法。 法简言之是不害， 如是如来所宣说。 空性涅槃， 于此唯有此二者。 自方一切世间， 如出生地般痛苦转变时， 彼之令其止息之因， 于汝何者令痛苦？ 理智之义即使从他者， 具慧欲善者亦应取。 太阳于地上有眼者， 岂非是众人之共同物？ 瑜伽行四百论中破除见及禅修开示品第十二完毕。 见色之时瓶子， 一切皆见不会有。 瓶子名为现量， 谁说彼即是识？ 以此辨别之理， 具殊胜慧者于香味， 甜与柔和一切皆， 应个别遮破。 若见色者以其， 一切皆见成， 未见者以见色， 如何不会变成非见？ 色于唯一者， 现量实无有。 何以此于彼有他方之， 分与此方中间之故？ 于微尘有无分， 彼处亦应投入观察。 是故以应成， 所应成不成办。 一切皆成支分已， 复又成有支分。 是故文字言说亦， 于此非有。 若形色异于颜色， 如何能执持形状？ 若非异则身体， 为何不能执持颜色？ 色除见之外， 色之因并不显现。 若如是转变， 二者亦应以眼， 为何不能执持？ 地见为坚固， 彼亦以身体
English
How can the ears hold? Therefore, the doctrine of the capable one is proclaimed. Like the Dharma for the Brahmins, Mostly like saying external ornaments. Likewise, the Dharma for the naked ones, Mostly is saying foolishness. Likewise, after taking reason, Like respect arises for Brahmins. Likewise, after taking afflictions, Affection arises for the naked ones. Since suffering is the result of karma, How can it not become Dharma? Likewise, birth is from karma, Since it is a result, it is not Dharma. Dharma, in short, is non-harming, Thus the Tathagatas have spoken. Emptiness is Nirvana, Here, only these two. When all the worlds of one's own side, Change into suffering like the place of birth, What is the cause that makes it cease, What makes you suffer? The meaning of reason, even from others, The wise who desire good should take. The sun on the earth for those with eyes, Is it not common to all? The twelfth chapter of the Four Hundred Verses on Yoga Practice, which refutes views and shows meditation, is completed. When seeing form, a vase, Everything is seen, it will not be. A vase called direct perception, Who says that is consciousness? With this very analysis, Those with excellent wisdom, regarding fragrance, Sweetness, and softness, all, Should be individually refuted. If seeing form, Everything will be seen, By the unseen, seeing form, Why will it not become non-seeing? Form in the only one, Direct perception is not present. Why is it that it has the other side, Parts and this side in the middle? Whether there are parts in dust or not, There also one should enter into investigation. Therefore, by what should be proven, What should be proven is not accomplished. Everything having become limbs, Again becomes having limbs. Therefore, the expression of letters also, Is not present here. If shape is different from color, How can shape be held? However, if not different, then the body, Why does it not hold color? Form, except for seeing, The cause of form is not visible. If it changes like that, Both should also be with the eye, Why can't it be held? The earth is seen as stable, That also with the body