Tibetan
བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཕགས་པ་ལྷ། བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཕགས་པ་ལྷ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཙ་ཏུཿཤ་ཏ་ཀ་ཤཱསྟྲཱ་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མངའ་བདག །རང་ཉིད་འཆི་བདག་བྱེད་པོ་མེད། །ཡོང་ངེས་རྣལ་བཞིན་གཉིད་ལོག་ན། །དེ་ལས་མ་རུངས་གཞན་ཅི་ཡོད། །འཆི་བར་བྱ་ཕྱིར་སྐྱེས་གྱུར་ཅིང༌། །གཞན་དབང་འགྲོ་བའི་ངང་ཅན་ལ། །འཆི་བ་བྱ་བ་ལྟར་སྣང་སྟེ། །གསོན་པ་བྱ་བ་མིན་ལྟར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདས་དུས་ཐུང་ངུ་ལྟར། །མཐོང་ཞིང་མ་འོངས་གཞན་དུ་ན། །ཁྱོད་མཉམ་མི་མཉམ་ལྟར་སེམས་དེ། །གསལ་བར་འཇིགས་པའི་འོ་དོད་འདྲ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་སྤྱི་མཐུན་ཕྱིར། །ཁྱོད་ལ་འཆི་བའི་འཇིགས་མེད་ན། །གཅིག་ལ་གནོད་གང་དེ་ཕྲག་དོག །སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་འགྱུར་རམ། །ནད་བཅོས་རྒ་བ་གསོ་བྱ་དེས། །དེ་དག་ལ་ཁྱོད་མི་འཇིགས་མོད། །ཆད་པ་ཕྱི་མ་བཅོར་མེད་པས། ། ཁྱོད་ཆེས་གསལ་བར་དེ་ལ་འཇིགས། །གསད་པར་བྱ་བའི་ཕྱུགས་རྣམས་ལྟར། །འཆི་བ་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་ཞིང༌། །གཞན་ཡང་འཆི་བར་སྣང་གྱུར་ན། །ཁྱོད་ལ་འཆི་བདག་འཇིགས་ཅིས་མེད། །དུས་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་རྟག་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི། །ནམ་ཞིག་དུས་ན་འཆི་བདག་གིས། །ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །མ་འོངས་པ་ཡི་དོན་ལྟ་ཞིང༌། །གསོན་པ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ན།། བདག་ཉིད་འཚོང་ལ་བདག་ཉིད་ནི། །རྣམ་དཔྱོད་ལྡན་ཞེས་སུ་ཞིག་སྨྲ། །བདག་ཉིད་གཏའ་མར་བཞག་བྱས་ཏེ། །སྡིག་ལས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བྱེད། །ངེས་པར་ཁྱོད་ནི་མཁས་རྣམས་ལྟར། །བདག་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་ཟད། །སུ་ལའང་གསོན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལས་གཞན་མེད། །སྐྱེ་བོས་དེ་ངེས་མི་རིག་པ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་དཀོན། །ཁྱོད་རིང་གསོན་པ་ལ་དགའ་ཞིང༌། །རྒན་ཉིད་ལ་ཁྱོད་མི་དགའ་ན། །ཨེ་མ་ཁྱོད་སྤྱོད་སྐྱེ་བོ་ནི། །འདྲ་ལ་དམ་པ་ལྟ་བུར་སྣང༌། །ཁྱོད་རང་འཆི་ལ་མྱ་ངན་ན། །བུ་སོགས་རྣམས་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་ཡིན། །རང་ཉིད་སྤྱོ་བྱ་སྨྲ་བོ་ནི། །ཅི་ལྟ་བུར་ན་སྨད་མི་ འགྱུར། །གང་ཚེ་འགའ་ཞིག་མ་བཅོལ་བར། །རང་ཉིད་བུར་གྱུར་དེ་ཡི་ཚེ། །མ་དྲིས་ཉིད་དུ་དེ་འགྲོ་བ། །རིགས་པར་མི་འགྱུར་མ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་ཕྱིར་ན་བུ་ཡི་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཟད། །འདི་ཡི་འགྲོ་བར་སྤྲོ་བ་ཉིད། །རྒས་པས་
Chinese
论典四百论释 圣天 论典四百论释 圣天 印度语：Catuḥśatakaśāstra-kārikā-nāma。 藏语：论典四百论释。 顶礼圣妙吉祥。 于谁三界有自在，自身无有死主宰， 决定如实而眠者，更有何者甚于此？ 为死故生已成办，他力所转之自性， 死亡似为应作事，生存反似非应作。 汝见过去如短促，未来异于过去时， 汝心平等与否念，犹如明显恐怖哀号。 于他亦有共同故，汝于死亡若无惧， 于一有损彼嫉妒，岂非由门生痛苦？ 疗病以及医老者，于彼等汝虽无所惧， 然以未来无欺故，汝极明显于彼惧。 如是待宰杀之牲，死亡一切有情共， 而且死亡显现时，何故汝于死无惧？ 以其时分无定故，若汝心念我常恒， 尔时死主于何时，损害于汝成定然。 观待未来诸义故，生存耗尽非徒然， 若将自己出售与，谁说具有辨别慧？ 既以自己作抵押，为罪复有何所用？ 定然汝如诸智者，于我离贪即已足。 于谁生存名即是，心之刹那异此无， 生者若未能定解，是故知自甚稀有。 汝喜长时能生存，汝不喜乐衰老性， 噫玛汝之行持者，似友而为怨敌相。 汝自若于死忧伤，为子等故岂非尔？ 自责语者为何因，不为他人所轻毁？ 何人生时未托付，自己成为彼子者， 未经询问彼若逝，岂非不合于道理？ 以其愚昧之因故，于子全无分别念， 此于逝去生喜悦，衰老所致。
English
The Treatise Called Four Hundred Verses Āryadeva The Treatise Called Four Hundred Verses Āryadeva In Sanskrit: Catuḥśatakaśāstra-kārikā-nāma. In Tibetan: The Treatise Called Four Hundred Verses. Homage to the Noble Mañjuśrī. For whom the three realms are sovereign, who himself has no lord of death, If he sleeps soundly as he must, what else is more wretched than that? Having been born for the sake of dying, with a nature of going under the power of others, death seems like something to be done, while living seems like something not to be done. You see the past as short, and the future as different, That thought of yours, whether equal or unequal, is like a clear cry of fear. Since it is common to others as well, if you have no fear of death, How could it not be that whatever harms one, jealousy, will give rise to suffering through the door? By curing disease and healing old age, you are not afraid of those things, But because the future punishment is unavoidable, you are most clearly afraid of that. Like animals to be slaughtered, death is common to all, And also, when death appears, why are you not afraid of the lord of death? Because there is no certainty of time, if you think, "I am permanent," At what time will the lord of death harm you? Looking to the meaning of the future, if living is not exhausted, Who would say that one who sells himself has discrimination? Having made oneself a pledge, what is the use of sin? Surely you, like the wise, are content with being free from desire for me. For whom living is called nothing other than a moment of mind, Because beings do not understand that certainty, it is rare to know oneself. You like to live long, and you do not like old age, Alas, the behavior of you people seems like a friend but is an enemy. If you yourself grieve at death, is it not for the sake of your children and so on? Why is the one who speaks of self-reproach not despised by others? When someone is born without being entrusted, and becomes a child, Is it not unreasonable for him to leave without being asked? Because of the cause of ignorance, there is no discrimination towards the child, This joy in going away is caused by old age.
Tibetan
སྟོན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཕ་ལ་བུ་སྡུག་པ། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་མཐོ་རིས་ཀྱང་རྙེད་དཀའ། །གང་ཚེ་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ། །འགའ་ཡང་སྡུག་ཅེས་བྱ་ཡོད་མིན། །དེ་ཚེ་ཆགས་པ་འཚོང་དང་ནི། །འདྲ་བ་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ཟད། །བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །མི་རྣམས་སྙིང་ལས་མྱུར་ལྡོག་སྟེ། །ཆགས་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བྲལ་བ་ཡིས། །མཚོན་པའི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ལྟོས། །གནོད་པས་གཟིར་བ་བྱས་ཟིན་ཀྱང༌། །ཡོན་ཏན་མེད་སྙམ་ཤེས་བཞིན་དུ། །ཁྱོད་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱི་འཆོས་འགྱུར། །དེ་ཡང་བདག་ལ་མི་རིགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགེད་ལྟ་བུར། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཁྱམ། །སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་འགེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གང་གི་འདུ་བ་དགའ་ཡིན་དེའི། །འབྲལ་བ་ཅི་ལྟར་དགའ་མ་ཡིན། །འདུ་བ་དང་ནི་འབྲལ་བ་དག །ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བར་སྣང་མིན་ནམ། །འདས་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ལ། །མ་འོངས་ཐ་མ་ཡོད་མིན་ན། །ཅིས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདུ་མཐོང་ཞིང༌། །རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་བྲལ་བ་མིན། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་དུས་དེ་རྣམས། །ངེས་པར་དགྲ་དང་འདྲར་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་དགྲར་གྱུར་དེ་དག་ལ། །རྣམ་ཀུན་ཁྱོད་འདོད་ཆགས་མི་བྱ། །བློ་ངན་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ཡིས། །ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ན། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་ངེས་པར་ནི། །བྱ་དགོས་ཆད་པས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཁྱོད་འདི་བྱས་ནས་གསལ་བར་ནི། །ནགས་སུ་འགྲོ་བྱ་སྙམ་སེམས་ན། །གང་ཞིག་བྱས་ཀྱང་གཏང་བྱ་བ། །དེ་བྱས་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདག་ནི་འཆིའོ་སྙམ་སེམས་པ། །གང་ལ་ངེས་པར་ ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པ་ཡོངས་བཏང་ཕྱིར། །འཆི་བདག་ལ་ཡང་ག་ལ་འཇིགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་རྟག་པར་འཛིན་པ་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོའོ།། །། ལུས་ནི་དགྲ་ལྟར་མཐོང་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བསྲུང་བྱ། །ཁྲིམས་ལྡན་ཡུན་རིང་འཚོ་བ་ནི། །དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱེད། །མི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལུས་ཉིད་ལས། །སྐྱེ་ཞིང་བདེ་བ་གཞན་ལས་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །ཁོག་པ་ལ་ཁྱོད་ཅི་སྟེ་གུས། །གང་ཚེ་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ལྟར། །ཤས་ཆེར་མི་ལ་མི་འབྱུང་ན། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དེ། །ཆུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་བྱེད་དམ། །འཇིག་རྟེན་བདེ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ཤིང༌། །བདེ་གྱུར་དག་ཀྱང་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །དེས་ན་སྐྱེ་བོ་འཇིག་འདི་
Chinese
将要成为指示者。 如同父亲疼爱儿子一样， 同样，对它来说，不会产生。 这个世界走向衰败， 因此，获得天界也很困难。 何时随之不和合， 任何痛苦的称谓都不存在。 那时，贪恋与买卖， 仅仅是相似的产生而已。 分离所产生的痛苦， 人们从内心迅速转变， 对于贪恋也有分离的痛苦， 看看那所显示的无常。 即使已经做了损害的折磨， 明明知道没有功德， 你仍然会对外表进行修饰， 那对我也并不合适。 如同散布痛苦一般， 这个世界到处游荡。 对于已经变成痛苦的人， 散布痛苦又能做什么呢？ 谁的相遇是快乐的， 他的分离怎么会不快乐呢？ 相遇和分离， 难道不是一起显现的吗？ 过去没有开始， 未来没有结束， 为什么你只看到相遇， 即使很久也没有分离呢？ 刹那等等那些时间， 必定会变得像敌人一样， 因此，对于那些变成敌人的， 无论如何你都不要贪恋。 如果不能摆脱恶念的恐惧， 必定不会离开家庭， 那么，哪位智者必定会 因为必须要做而去做呢？ 如果你做了这个之后，清楚地， 想着要去森林， 无论做了什么都要舍弃， 做了那个有什么功德呢？ 想着我将要死亡， 对于谁来说必定 存在着， 那是因为完全舍弃了贪恋， 对于死主又有什么可怕的呢？ 菩萨瑜伽行四百论中，开示断除常执之方便，即第一品。 身体虽然被视为敌人， 即使如此，也应该守护它。 守持戒律长久生存， 由此能做很大的福德。 人们的痛苦从身体产生， 快乐从其他产生， 对于成为一切痛苦之容器的， 对于这个身体你为何恭敬呢？ 何时快乐不像痛苦一样， 大部分不会发生在人身上， 那么，对于那样巨大的痛苦， 会认为是很小的吗？ 世间明显趋向快乐， 即使是快乐也很难获得， 因此，这个会坏灭的众生
English
Will become an indicator. Just as a father loves his son, Similarly, for it, it will not arise. This world goes to ruin, Therefore, obtaining heaven is also difficult. When following disagreement, No painful designation exists. At that time, attachment and trade, Are merely similar arising. The suffering caused by separation, People quickly turn away from the heart, For attachment, there is also the suffering of separation, Look at the impermanence that it shows. Even if the torment of harm has been done, Knowing that there is no merit, You will still outwardly adorn yourself, That is also not suitable for me. Like scattering suffering, This world wanders everywhere. For a person who has become suffering, What is the use of scattering suffering? Whose meeting is joyful, How can his separation not be joyful? Meeting and separation, Are they not appearing together? The past has no beginning, The future has no end, Why do you only see the meeting, Even if it is long, there is no separation? Moments and so on, those times, Will surely become like enemies, Therefore, for those who have become enemies, In every way, you should not be attached. If you cannot escape the fear of evil thoughts, You will certainly not leave home, Then, which wise person will certainly Do it because it must be done? If you do this and clearly, Thinking of going to the forest, Whatever you do must be abandoned, What merit is there in doing that? Thinking that I am going to die, For whom it is certain to exist, That is because attachment has been completely abandoned, What fear is there of the Lord of Death? The four hundred verses on the yoga practice of a Bodhisattva, showing the means of abandoning the clinging to permanence, is the first chapter. Although the body is seen as an enemy, Even so, it should be protected. Living long with discipline, From that, great merit is done. People's suffering arises from the body, And happiness arises from others, For that which has become the container of all suffering, Why do you respect this body? When happiness is not like suffering, Mostly does not happen to people, Then, for such great suffering, Will you think it is small? The world clearly tends towards happiness, Even happiness is difficult to obtain, Therefore, this decaying being