Tibetan
་ལ་སོགས་པ་ནི། །མ་གཏོགས་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚ་བ་མེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། །ཚ་བ་མིན་པ་ཇི་ལྟར་བསྲེག །དེས་ན་བུད་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ། །ཡོད་མིན་དེ་མེད་མེ་ཡོད་མིན། །གལ་ཏེ་ཟིལ་མནན་ཚ་བ་ཡང༌། །དེ་ཡང་ཅི་སྟེ་ མེར་མི་འགྱུར། །འོན་ཏེ་མི་ཚ་ན་དངོས་གཞན། །དེ་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང༌། །གལ་ཏེ་རྡུལ་ལ་ཤིང་མེད་ན། །དེས་ན་ཤིང་མེད་མེ་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཤིང་ཡོད་ན། །གཅིག་གི་བདག་ཅན་རྡུལ་ཡོད་མིན། །དངོས་པོ་གང་གང་ཡོངས་བཏགས་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་གིས་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་མིན་པ། །དེས་ན་དུ་མ་དག་ཀྱང་མེད། །གལ་ཏེ་གང་ན་དངོས་དེ་རྣམས། །མེད་དེར་གཅིག་ཡོད་ཅེས་འདོད་ན། །གང་གིས་ཀུན་ལ་གསུམ་ཉིད་ཡོད། །དེས་ན་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང༌། །ཡོད་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ། །འདི་ནི་མཁས་པ་གཅིག་ཉིད་སོགས། །དག་ལ་རྟག་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུན་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །རྟག་པ་ཡོད་ཅེས་བྱར་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་ཚོགས་ལ་བལྟ་ཉེས་པ། །དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཡོད་པ། །དེ་ནི་རང་དབང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །དེས་ན་བདག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་མེད་པར་དངོས་པོ་ནི། །ཀུན་ལ་འདུ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུའི་དོན་དུ་འདུ་བ་གང༌། །དེ་ནི་འཕགས་ལམ་འདུས་པའོ། །སྲིད་པའི་ས་བོན་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ཡུལ་རྣམས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་མཐར་འཛིན་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།ཐ་མར་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེས་ན་མེད་པ་ག་ལ་སྐྱེ། །ཡོད་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེས་ན་ཡོད་པ་ག་ལ་སྐྱེ། །འབྲས་བུ་ཡིས་ནི་རྒྱུ་བཤིག་པ། །དེས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གྲུབ་པ་ལས་སྒྲུབ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་པ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །གཞན་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཚེ་གཞན་ཚེ་མི་སྐྱེ་ན། །ནམ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་དེ་ཡི་དངོས་པོ་རུ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་ཡང༌། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན།། ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མ་རྣམས། །སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་སྲིད་མ་ཡིན། །གཉིས་གཉིས་དག་ནི་མེད་པ་རུ། །ཇི་ལྟར་རེ་རེ་རྩོམ་པར་འགྱུར། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་ནི། །བདག་གི་དངོས་པོ་
Chinese
等等，没有排除色蕴。 热会变成火， 不热的如何燃烧？ 因此，所谓的木柴， 不是有也不是没有，火也不是有。 如果被露水压住的热， 那又怎么会 不会变成火呢？ 然而，如果不热，那就是其他的物质， 那不能称之为有。 如果微尘中没有木头， 那么没有木头，火就存在了。 如果那里有木头， 微尘就不可能具有单一的自性。 凡是假立的物质， 它和它之间没有一体性。 因为连一也没有， 所以众多也没有。 如果任何地方的那些物质， 不存在，却认为一存在， 因为一切都具有三性， 所以一性是不存在的。 有和无，以及有无， 还有非有非无的道理， 这些都要经常与智者的一性等等 结合起来运用。 就像错误地观察常， 就会认为常是存在的。 同样，错误地观察集合， 就会认为事物是存在的。 凡是依赖而存在的， 那不是自在的。 这一切都是不自在的， 因此，我不是存在的。 没有果，事物 就不可能在一切中聚集。 为了果而聚集的， 那就是圣道之聚集。 轮回的种子是识， 境是它的行境。 在境中见到无我之后， 轮回的种子就会止息。 《瑜伽行四百论》中，破除边执的修习开示，即第十四品。 最终没有的会产生， 所以没有的怎么会产生？ 已经存在的本来就会产生， 所以已经存在的怎么会产生？ 果会破坏因， 所以没有的不会产生。 从已成立的来说，能成立是不存在的， 因此，已经存在的不会产生。 那时生不存在， 其他时候生也不存在。 那时其他时候不产生， 什么时候生才会存在？ 对于它，在它的事物中， 就像生不存在一样， 同样，在其他的事物中， 对于它来说，生也是不存在的。 初始、中间和最终， 在生之前是不存在的。 两个两个都是不存在的， 怎么会一个个地产生呢？ 没有其他的事物， 我的事物
English
etc., there is no excluding form. Heat will turn into fire, how can what is not hot burn? Therefore, what is called firewood, is neither existent nor non-existent, and fire is not existent. If the heat is suppressed by dew, then how could it not turn into fire? However, if it is not hot, then it is another substance, that cannot be called existent. If there is no wood in the dust, then without wood, fire exists. If there is wood in it, the dust cannot have a single self-nature. Whatever things are completely imputed, there is no oneness between it and it. Since there is not even one, therefore many are also not existent. If those things in any place, are non-existent, but it is thought that one exists, because everything has three natures, therefore oneness is non-existent. Existence and non-existence, and existence and non-existence, and the way of being neither existent nor non-existent, these should always be applied to the oneness of the wise, etc. Just as mistakenly observing permanence, it will become thinking that permanence exists. Similarly, mistakenly observing aggregates, it will become thinking that things exist. Whatever exists dependently, that is not independent. All of this is not independent, therefore, I am not existent. Without a result, things cannot gather in everything. Whatever gathers for the sake of the result, that is the gathering of the noble path. The seed of existence is consciousness, the objects are its realm of activity. Having seen selflessness in the objects, the seed of existence will cease. In the Four Hundred Verses on Yoga Practice, the instruction on cultivating the refutation of clinging to extremes, which is the fourteenth chapter. Ultimately, what is non-existent will arise, so how can what is non-existent arise? What already exists will originally arise, so how can what already exists arise? The result will destroy the cause, so what is non-existent will not arise. From what is established, the establisher is non-existent, therefore, what already exists will not arise. At that time, birth is non-existent, at other times, birth is also non-existent. If it does not arise at that time or other times, when will birth exist? For it, in its thing, just as birth is non-existent, similarly, in other things, for it, birth is also non-existent. Initial, middle, and final, are non-existent before birth. Two by two are non-existent, how can they arise one by one? Without other things, my things
Tibetan
འབྱུང་བ་མེད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འདས་གཞན་ནི། །གཉིས་ལས་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྔོན་དང་ཕྱིས་དང་ཅིག་ཅར་ཅེས། །བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་བུམ་པ་ལ། །ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྔར་སྐྱེས་པ་ཡི་ཕྱིར་ན་ནི། །སྔར་སྐྱེས་རྙིངས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ཕྱི་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡང༌། །ཕྱི་ནས་སྐྱེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ད་ལྟར་བ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་མ་ཡིན་ཞིང༌། །མ་འོངས་ལས་འབྱུང་ཡོད་མིན་ལ། །འདས་པ་ལས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པ་ལ་ནི་འོང་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་འགགས་ལ་འགྲོ་བ་མེད། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །སྲིད་པ་སྒྱུ་མ་འདྲ་མ་ཡིན། །སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་རྣམས། །ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །རིམས་ཀྱིས་འབྱུང་བའང་ཡོད་མིན་ན། །ནམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སླར་ཡང་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་པ་སྐྱེ་འདྲ་ཞིང༌། །གནས་པ་འཇིག་དང་འདྲ་བར་སྣང༌། །མཚན་ལས་མཚན་གཞི་གཞན་ཞེ་ན། །མཚན་གཞི་མི་རྟག་ཉིད་གང་ལས། །ཡང་ན་བཞི་ཀའང་ཡོད་པ་ཡི། །ངོ་བོར་གསལ་བར་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་དངོས་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལས་མི་སྐྱེ། །དངོས་མེད་དངོས་མེད་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དངོས་མེད་དངོས་ལས་མི་སྐྱེའོ། །དངོས་པོ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་མེད་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་མེད་དངོས་མེད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་བྱེད་སྐྱེས་ཕྱིར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བཞིན་པ། །ཉིད་ནི་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ། །བྱ་བ་སྐྱེ་བཞིན་པར་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ། །མི་བྱའང་སྐྱེ་བཞིན་པར་མི་འགྱུར། །གང་གི་གཉིས་པོ་ཕར་མེད་པར།། སྲིད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བཞིན་པོ་མེད་དེ། །གང་ཕྱིར་དེ་ལའང་བར་ཡོད་ཕྱིར། །གང་གི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བཞིན་པ། །འགགས་པས་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བཞིན་པ། །གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་ངོ་བོར་སྣང༌། །གང་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ལ་སྲིད་པ་མེད། །གང་ཚེ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བཞིན་ན། །དེ་ཚེ་ཅི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །ཁོ་ན་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བར་གྲག །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཚེ། །བུམ་པ་མེད་པར་ཅིས་མི་རྟོག །སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་མ་རྫོགས་ཀྱང༌། །མ་སྐྱེས་པ་ལས་
Chinese
无有生。 故彼之外余， 从二生者非有也。 先后与同时， 不能说为语， 故于生与瓶， 同时生者非有也。 以先已生之故， 先生不转为旧， 后来一切所生者， 亦不转为后生也。 现在之事物， 不从彼生， 从未来生亦非有， 从过去生亦非有。 生者无有来， 如是灭者无有去。 若是如是，如何， 有为不似幻？ 生与住与灭， 同时生者非有也， 渐次生者亦非有， 何时有生耶？ 于生等一切， 复次一切生， 是故灭似生， 住似灭而显现。 若谓名与名基异， 名基无常性从何？ 又或四者皆有之， 体性不明显。 事物不从事物生， 事物不从非事物生， 非事物不从非事物生， 非事物不从事物生。 事物不转为事物， 非事物不转为事物。 非事物不转为非事物， 事物不转为非事物。 生者为作生故， 生者不转为生。 又或一切生者， 自性应成是。 生者之自性中， 所作不转为生者。 生者之自性中， 非所作亦不转为生者。 谁之二者互相无， 有为非有者， 彼无生者， 何以故？彼亦有间故。 谁之故而生者， 以灭而生者转为生， 是故生者， 亦显现为有之体性。 何时生者，彼之时， 生者无有。 何时生者为生时， 彼时为何转为生？ 生者乃未生者， 唯彼称为生。 无有差别故，彼之时， 何不思惟无瓶？ 生者虽未圆满， 从未生者
English
There is no arising. Therefore, apart from that, arising from two is not possible. Before, after, and simultaneously, it is not possible to express as speech, therefore, for arising and a pot, simultaneous arising is not possible. Because of being born before, the one born before does not turn into old, and those born later, also do not turn into later born. The object of the present, does not arise from itself, and arising from the future is also not possible, and arising from the past is also not possible. For the born, there is no coming, similarly, for the ceased, there is no going. If it is like that, how is it that, conditioned existence is not like an illusion? Arising, abiding, and ceasing, simultaneous arising is not possible, and gradual arising is also not possible, when will there be arising? For all such as arising, again, all arise, therefore, cessation is like arising, and abiding appears like ceasing. If it is said that name and the basis of name are different, from where does the impermanence of the basis of name come? Or else, all four are existent, but their essence is not clearly existent. An entity does not arise from an entity, an entity does not arise from a non-entity, a non-entity does not arise from a non-entity, a non-entity does not arise from an entity. An entity does not transform into an entity, a non-entity does not transform into an entity. A non-entity does not transform into a non-entity, an entity does not transform into a non-entity. The one that is arising, because it is making arising, the one that is arising does not transform into arising. Or else, all that is arising, its own nature would become 'is'. In the nature of the one that is arising, the action does not transform into the one that is arising. In the nature of the one that is arising, the non-action also does not transform into the one that is arising. For whom the two are mutually non-existent, conditioned existence is non-existent, for that there is no arising, why? Because there is also an interval in that. Because of whom the one that is arising, by ceasing, the one that is born transforms into arising, therefore, the one that is arising, also appears as the nature of existence. When there is the born, at that time, there is no arising for the one that is arising. When the born is arising, at that time, why does it transform into arising? The one that is arising is the unborn, only that is known as arising. Because there is no difference, at that time, why not contemplate the absence of a pot? The one that is arising, although not complete, from the unborn